Μαθητική εξέγερση στην Γαλλία

 Σε νέα φάση κλιμάκωσης βρίσκονται οι μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία, με εκατοντάδες σχολεία να τελούν υπό κατάληψη και συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις να καταγράφονται σε πολλές πόλεις της χώρας.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, συνολικά 1.747 άτομα συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, ενώ σε 735 σχολεία σημειώθηκαν καταλήψεις και σε 158 από αυτά καταγράφηκαν περιστατικά έντασης. Οι αρχές ανέφεραν ρίψεις αντικειμένων και επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.

Τα σοβαρότερα γεγονότα σημειώθηκαν, μεταξύ άλλων, στο Παρίσι, την Μπρεστ και την Ομπερβιλιέ, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε χρήση δακρυγόνων.

Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στις 17 Σεπτεμβρίου από την περιοχή του Παρισιού και σταδιακά επεκτάθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι μαθητές ζητούν αλλαγές στις συνθήκες λειτουργίας των σχολείων, μεταξύ άλλων πιο ανθρώπινο ωράριο, περισσότερους εκπαιδευτικούς, αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού στις τάξεις και καλύτερες συνθήκες λόγω των υψηλών θερμοκρασιών στις σχολικές αίθουσες.

Οι μαθητικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει συγκεκριμένες απαντήσεις στα αιτήματά τους και προαναγγέλλουν νέα κινητοποίηση για την Τρίτη 6 Οκτωβρίου.

Παράλληλα, μαθητές καταγγέλλουν περιστατικά υπέρμετρης αστυνομικής βίας. Η Διεθνής Αμνηστία έκανε λόγο για «δυσανάλογη χρήση βίας» κατά μαθητών και ζήτησε να σταματήσει η χρήση των εκτοξευτών σφαιρών LBD, οι οποίοι έχουν προκαλέσει επανειλημμένα αντιδράσεις στη Γαλλία.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών έχουν αναφερθεί και σοβαροί τραυματισμοί. Στην Τουρ, ένας νεαρός τραυματίστηκε στα επεισόδια της Τετάρτης 1 Οκτωβρίου και έχασε την όρασή του από το δεξί μάτι.

Στη Λιλ, μαθητής δήλωσε ότι η ένταση αυξάνεται καθώς, όπως υποστήριξε, μαθητές έχουν δεχθεί ξυλοδαρμούς και δακρυγόνα ενώ προσπαθούν να διαμαρτυρηθούν και να ανοίξουν διάλογο με την κυβέρνηση.

Η Σφαγή του Τλατελόλκο. 2 Οκτωβρίου 1968

Η Σφαγή του Τλατελόλκο πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1968 στην Πλατεία των Τριών Πολιτισμών (Plaza de las Tres Culturas) στην περιοχή Τλατελόλκο της Πόλης του Μεξικού, μόλις 10 ημέρες πριν από την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων της ίδιας χρονιάς.

• ​Το καλοκαίρι του 1968, επηρεασμένο από τον Γαλλικό Μάη και τα παγκόσμια αντικαθεστωτικά κινήματα, ένα μεγάλο φοιτητικό κίνημα φούντωσε στο Μεξικό. Οι φοιτητές ζητούσαν πολιτικές ελευθερίες, απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, διάλυση της διαβόητης αστυνομίας καταστολής (Cuerpo de Granaderos) και κατάργηση άρθρων του ποινικού κώδικα που ποινικοποιούσαν τη διαμαρτυρία.
• Η κυβέρνηση του Προέδρου Γκουστάβο Ντίας Ορντάς (Gustavo Díaz Ordaz) προετοιμαζόταν για τη διεξαγωγή των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1968 (που θα ξεκινούσαν στις 12 Οκτωβρίου). Η ηγεσία της χώρας ήθελε να προβάλει μια εικόνα σταθερότητας και εκσυγχρονισμού και θεωρούσε τις διαδηλώσεις απειλή για τη διεθνή εικόνα του Μεξικού.

​Τι συνέβη στις 2 Οκτωβρίου

• ​Η Συγκέντρωση: Περίπου 5.000 έως 10.000 φοιτητές, εργάτες, οικογένειες και περαστικοί συγκεντρώθηκαν ειρηνικά στην Πλατεία των Τριών Πολιτισμών για να παρακολουθήσουν μια ομιλία των ηγετών του κινήματος.
• ​Η Παγίδα: Γύρω στις 6:00 το απόγευμα, στρατιωτικές δυνάμεις και τανκς περικύκλωσαν την πλατεία.
• ​Οι Πρώτοι Πυροβολισμοί: Φωτοβολίδες ρίχτηκαν από ένα ελικόπτερο, δίνοντας το σύνθημα. Ελεύθεροι σκοπευτές της μυστικής παραστρατιωτικής ομάδας Batallón Olimpia (που φορούσαν λευκά γάντια για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους) άρχισαν να πυροβολούν από τα γύρω κτίρια τόσο κατά του πλήθους όσο και κατά των τακτικών στρατιωτικών δυνάμεων, προκαλώντας σύγχυση.
• ​Η Πανικόβλητη Αντίδραση: Ο στρατός υπέθεσε ότι δεχόταν επίθεση από τους φοιτητές και άνοιξε πυρ με βαρέα όπλα και πολυβόλα εναντίον του εγκλωβισμένου πλήθους.

​Απολογισμός και Θύματα

• ​Ο Αριθμός των Νεκρών: Η κυβέρνηση ισχυρίστηκε αρχικά ότι οι νεκροί ήταν μόλις 20 με 30. Ωστόσο, αυτόπτες μάρτυρες, δημοσιογράφοι και διεθνείς οργανισμοί εκτιμούν ότι οι νεκροί ήταν από 200 έως 300, ενώ ορισμένες πηγές κάνουν λόγο για ακόμα περισσότερους.
• ​Συλλήψεις και Βασανιστήρια: Εκατοντάδες διαδηλωτές τραυματίστηκαν, ενώ περισσότερα από 1.000 άτομα συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και υπέστησαν βασανιστήρια.

​Συγκάλυψη και Συνέπειες

• ​Λογοκρισία: Την επόμενη ημέρα, τα μέσα ενημέρωσης του Μεξικού, ελεγχόμενα από την κυβέρνηση, υποβάθμισαν το γεγονός, παρουσιάζοντάς το ως ένοπλη συμπλοκή με «τρομοκράτες» και «ξένους υποκινητές».
• ​Οι Αγώνες διεξήχθησαν Κανονικά: Δέκα ημέρες αργότερα, ο Πρόεδρος Ντίας Ορντάς κήρυξε την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, απελευθερώνοντας λευκά περιστέρια ως σύμβολο ειρήνης.
• ​Ιστορική Αποκατάσταση: Για δεκαετίες το θέμα παρέμενε ταμπού. Μόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000, με την πτώση της μονοκομματικής κυριαρχίας του PRI, άνοιξαν τα κρατικά αρχεία. Το 2000, η κυβέρνηση παραδέχτηκε επίσημα την κρατική ευθύνη για τη σφαγή.

Δύο ξένοι.... Στο ίδιο θέατρο

 

Οι Ιρλανδοί δεν έδωσαν τα χέρια στους Ισραηλινούς στο Nations League

 

Οι παίκτες της εθνικής Ιρλανδίας τήρησαν τον λόγο τους και έκαναν τους Ισραηλινούς να… βράζουν.

Πριν την έναρξη του αγώνα ποδοσφαίρου  των δύο εθνικών ομάδων για το Nations League, οι Ιρλανδοί βγήκαν με μαύρα περιβραχιόνια τιμώντας τα θύματα στη Γάζα, δεν έδωσαν τα χέρια στους Ισραηλινούς, ούτε καν τους έδωσαν… αναμνηστικά.

Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε το παιχνίδι, όπου κράτησαν τον λόγο τους, μετά από αίτημα χιλιάδων πολιτών, αλλά και αθλητών που είχαν στείλει επιστολές στην ομοσπονδία της χώρας.

Στους δρόμους χιλιάδες μαθητές στη Γερμανία κατά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας

 

Μαθητές από δεκάδες γερμανικές πόλεις βγήκαν την Παρασκευή, 25/9, στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για το ενδεχόμενο να καταστεί εκ νέου υποχρεωτική η στρατιωτική θητεία. Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται την ώρα που η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς προχωρά στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, έχοντας αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο υποχρεωτικής στράτευσης εάν οι εθελοντές δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών.

Ένας από τους διοργανωτές της πρωτοβουλίας «School Strike Against Compulsory Military Service», υποστήριξε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση «εννοεί σοβαρά τη σταδιακή επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας».

Στο Αμβούργο, μεταξύ άλλων, οι συγκεντρωμένοι κρατούσαν πανό και σημαίες με το μήνυμα: «Δεν θα συμμετάσχουμε στους πολέμους σας».

Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν στην Ισπανία προκαλεί κύμα αντιδράσεων – Χιλιάδες πολίτες στους δρόμους της Μαδρίτης

 Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ από το σπίτι όπου έζησε επί 71 χρόνια προκάλεσε μαζικές αντιδράσεις στη Μαδρίτη της Ισπανίας, με χιλιάδες πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους και να ζητούν λύση για την ηλικιωμένη γυναίκα. Την Τετάρτη, 23/9, κατά την τέταρτη απόπειρα έξωσής της, η αστυνομία την απομάκρυνε από το διαμέρισμά της πάνω σε φορείο.

Η Μαρικάρμεν ζούσε από το 1956 στο ίδιο σπίτι, στη συνοικία Ρετίρο της ισπανικής πρωτεύουσας. Για μήνες, γείτονες, ακτιβιστές και άνθρωποι από τον χώρο του πολιτισμού προσπαθούσαν να αποτρέψουν την απομάκρυνσή της. Μετά την έξωση μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν, όπου νοσηλεύεται με εξάντληση, στρες και άγχος.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στην Ισπανία, σε μια περίοδο κατά την οποία η εξεύρεση οικονομικά προσιτής κατοικίας αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για πολλούς πολίτες. Στην περιφέρεια της Μαδρίτης πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο τρεις εξώσεις ημερησίως, ενώ η περίπτωση της 87χρονης έχει βρεθεί στο επίκεντρο του κινήματος για το δικαίωμα στη στέγη.

Η απομάκρυνση της ηλικιωμένης από το σπίτι της οδήγησε σε μεγάλη συγκέντρωση στη Μαδρίτη. Περίπου 10.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν μπροστά από πολυτελές ρετιρέ στην περιοχή Chamberí, το οποίο αγόρασε πρόσφατα η περιφερειακή κυβέρνηση της Μαδρίτης, υπό την Ισαβέλ Ντίαθ Αγιούσο του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος. Η αγορά του ακινήτου έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τον σκοπό της.

Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα όπως «το ρετιρέ της Αγιούσο στη Μαρικάρμεν» και «ντροπή», ενώ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονταν στην περιοχή.

Οι αντιδράσεις δεν περιορίστηκαν εντός της Μαδρίτης. Η πρωτοβουλία #Niundesahuciomás («Ούτε μία έξωση ακόμη») απηύθυνε κάλεσμα για κινητοποιήσεις και σε άλλες ισπανικές πόλεις, μεταξύ των οποίων η Άβιλα, η Βαρκελώνη, το Κάδιθ, το Οβιέδο, η Σεβίλλη και η Βαλένθια.

Από τους αγώνες Ανθρωποειδών ρομπότ στο Πεκίνο, στον στρατό της Κίνας

 

Οι παλιοί λάτρεις(αλλά και οι νέοι)της επιστημονικής φαντασίας θα θυμούνται την ταινία Εξολοθρευτής(Terminator). 

Λοιπόν, στους Παγκόσμιους Αγώνες Ανθρωποειδών Ρομπότ στο Πεκίνο, ένα ρομπότ κατάφερε να καλύψει την απόσταση των 100 μέτρων σε μόλις 8,64 δευτερόλεπτα, επίδοση ταχύτερη από το παγκόσμιο ρεκόρ των 9,58 δευτερολέπτων που κατέχει ο Τζαμαϊκανός σπρίντερ Γιουσέιν Μπολτ.

Μόλις δύο ημέρες μετά την ολοκλήρωση των αγώνων, ο στρατός της Κίνας (PLA) κάλεσε τους ερευνητές να επιταχύνουν τη μεταφορά της συγκεκριμένης τεχνολογίας από τα εργαστήρια στα στρατιωτικά πεδία εκπαίδευσης. Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά πλέον μόνο την επίδειξη τεχνολογικών δυνατοτήτων, αλλά και τη μελλοντική αξιοποίησή τους σε στρατιωτικές εφαρμογές. Στο ευρύ κοινό, τα ρομπότ μοιάζουν ως αδέξιες μηχανές.

 Στη πραγματικότητα όμως, είναι ότι τόσο το υλικό όσο και το λογισμικό τους εξελίσσονται με εντυπωσιακή ταχύτητα.

Και η πραγματική σημασία της επίδοσης στο Πεκίνο δεν βρίσκεται μόνο στο γεγονός ότι ένα ρομπότ μπορεί να τρέξει ταχύτερα από έναν άνθρωπο. Βρίσκεται στην ικανότητα να συνδυαστούν σε ένα ενιαίο σύστημα κινητήρες, αισθητήρες, λογισμικό ελέγχου, υποδομές δοκιμών και βιομηχανική παραγωγή.

Ένα ανθρωποειδές που επιχειρεί να κινηθεί με μεγάλη ταχύτητα δεν εκτελεί απλώς μια προκαθορισμένη σειρά κινήσεων.

Για δεκαετίες, τα βασικά εμπόδια στην ανάπτυξη ανθρωποειδών ρομπότ ήταν κυρίως μηχανικά: οι ενεργοποιητές, οι αισθητήρες, η διαχείριση της ισορροπίας και η δυνατότητα ελεγχόμενης κίνησης σε δύο πόδια.

Σήμερα, σημαντικό μέρος αυτών των προβλημάτων έχει αντιμετωπιστεί. Ελαφριά υλικά, όπως ανθρακονήματα και αλουμίνιο, περιορίζουν το βάρος και την αδράνεια, ενώ οι σύγχρονοι ενεργοποιητές προσφέρουν υψηλή ροπή, επιτρέποντας στα ρομπότ να συνδυάζουν δύναμη και ευελιξία.

Ωστόσο, η σημαντικότερη πρόοδος βρίσκεται πλέον στο λογισμικό.

Τα ρομπότ στις μέρες μας, μπορούν να εκπαιδεύονται αρχικά σε εικονικά περιβάλλοντα, πραγματοποιώντας εκατομμύρια δοκιμές και διορθώνοντας τη συμπεριφορά τους μέσω ενισχυτικής μάθησης, πριν καν πραγματοποιήσουν τα πρώτα τους βήματα στον κόσμο.

Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να μάθουν να ανακτούν την ισορροπία τους μετά από ένα παραπάτημα, να προσαρμόζουν την κίνησή τους σε ανώμαλο έδαφος και να ανταποκρίνονται σε απρόβλεπτες καταστάσεις σε πραγματικό χρόνο.

Η εξέλιξη αυτή μειώνει γρήγορα την απόσταση ανάμεσα στο ελεγχόμενο περιβάλλον ενός εργαστηρίου και την πολυπλοκότητα του πραγματικού κόσμου.

Όλα αυτά οδηγούν σε ένα εύλογο ερώτημα: γιατί ένας στρατός να επενδύσει σε ένα σύνθετο και ακριβό ανθρωποειδές ρομπότ, όταν μπορεί να χρησιμοποιήσει πολύ φθηνότερα τροχοφόρα ή ερπυστριοφόρα συστήματα;

Σε ένα ανοιχτό πεδίο μάχης, τα τροχοφόρα και ερπυστριοφόρα ρομπότ έχουν σαφή πλεονεκτήματα. Μπορούν να μεταφέρουν μεγαλύτερα φορτία, να διαθέτουν ισχυρότερη προστασία και να καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια.

Τα πράγματα αλλάζουν σε ένα αστικό περιβάλλον.

Οι πόλεις έχουν σχεδιαστεί για τους  ανθρώπους. Σκάλες, πόρτες, στενοί διάδρομοι, η και εμπόδια, κλιμακοστάσια και οχήματα είναι όλα κατασκευασμένα με βάση τις ανθρώπινες διαστάσεις και κινήσεις.

Ένα ερπυστριοφόρο ρομπότ μπορεί να κινηθεί αποτελεσματικά σε έναν δρόμο ή σε σχετικά ομαλό έδαφος, αλλά δυσκολεύεται σημαντικά όταν πρέπει να ανέβει μια σκάλα, να ανοίξει μια πόρτα, να κινηθεί μέσα σε ένα κατεστραμμένο κτίριο ή να χειριστεί αντικείμενα που έχουν σχεδιαστεί για ανθρώπινα χέρια.

Εδώ βρίσκεται το βασικό πλεονέκτημα των ανθρωποειδών γιατί μπορούν δυνητικά να λειτουργήσουν ως «αντικαταστάτες» ανθρώπων σε χώρους που έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για ανθρώπινη παρουσία.

Νέο είδος αγριόγατας ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά μετά από 100 χρόνια στην Βολιβία

 

Ένα νέο είδος αγριόγατας ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά έπειτα από περισσότερο από έναν αιώνα. Ονομάστηκε «Leopardus tilcayo» από τους επιστήμονες και ζει στα δάση της Βολιβίας στη Νότια Αμερική.

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι έχει περίπου το μέγεθος μιας γάτας που κατοικεί σε σπίτι, αλλά το γεμάτο βούλες και ρίγες τρίχωμά της δυσκόλεψε αρχικά τον διαχωρισμό της από άλλες αγριόγατες της περιοχής.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εξετάσεις DNA για να αποκαλύψουν ότι η Leopardus tilcayo αποτελεί στην πραγματικότητα ένα ξεχωριστό είδος και αναφέρουν ότι ίσως υπάρχουν ακόμη περισσότερα νέα είδη αγριόγατας που πρόκειται μελλοντικά να ανακαλυφθούν.

Η ανακάλυψη ήρθε αφότου η Βολιβιανή επιστήμονας Δρ Πάολα Νογκάλες-Ασκαρούνζ άρχισε να ερευνά μια ομάδα μικρών αγριόγατων γνωστών ως γάτες-τίγρεις (tiger cats).

Αυτά τα ζώα συναντώνται σε όλη την Κεντρική και Νότια Αμερική, από την Κόστα Ρίκα έως τη Βολιβία και την Αργεντινή. Η ίδια έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια γάτα, έναν 10χρονο αρσενικό με το όνομα Τιγκρίνο.

Το νέο αυτό είδος γάτας, είχε βρεθεί αρχικά σε ένα δάσος από έναν ντόπιο, ο οποίος νόμιζε ότι είχε πέσει πάνω σε ένα κατοικίδιο γατάκι. Ωστόσο, καθώς μεγάλωνε, η συμπεριφορά της έδειξε ότι δεν επρόκειτο για γάτα σπιτιού.

Η επιστήμονας από την Βολιβία, Δρ Πάολα Νογκάλες-Ασκαρούνζ, παρατήρησε ότι ο Τιγκρίνο φαινόταν ελαφρώς ασυνήθιστος. Είχε επίσης ακούσει για άλλες θεάσεις μικρών αγριόγατων στα πυκνά δάση της περιοχής Γιούνγκας, αλλά αυτές δεν είχαν ερευνηθεί από επιστήμονες.

Έτσι, σε συνεργασία με μια ομάδα ερευνητών, αποφάσισε να το εξετάσει πιο προσεκτικά. Η ομάδα αποφάσισε να διερευνήσει το οικογενειακό ιστορικό των γατών-τίγρεων μελετώντας το DNA τους.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο Τιγκρίνο δεν ήταν απλώς άλλη μια γάτα-τίγρης που φαινόταν ελαφρώς διαφορετική. Το DNA του έδειξε ότι ανήκε σε ένα ξεχωριστό είδος.

Η επιστημονική ομάδα βρήκε επίσης στοιχεία που υποδηλώνουν ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν πέντε είδη γάτας-τίγρης, αντί για τα τρία που είχαν αναγνωριστεί προηγουμένως , με τη νεοανακαλυφθείσα γάτα Tilcaya να είναι ένα από αυτά.

Οι επιστήμονες λένε ότι η ταυτοποίηση της νέας γάτας Tilcaya είναι μόνο το πρώτο βήμα. Μόνο ένα επιβεβαιωμένο μέλος του είδους είναι επί του παρόντος γνωστό , ο Τιγκρίνο, αν και οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχουν και άλλα.

Πάνε να συνθλίψουν το επίδομα ανεργίας

 

«Αλκατράζ με αλιγάτορες» στις ΗΠΑ, Κελιά μεγέθους τηλεφωνικού θαλάμου

 Ερευνα του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) αποκαλύπτει ότι ανθρωποι κλείνονταν ακόμη και σε μικροσκοπικά μεταλλικά κελιά, ενώ οι ελεγκτές κατέγραψαν υπερπληθυσμό, έλλειψη ιατρικής περίθαλψης και σοβαρά προβλήματα υγιεινής.

Το κέντρο κράτησης, που έγινε γνωστό ως «Αλκατράζ με αλιγάτορες», λειτούργησε στη Φλόριντα για περίπου έναν χρόνο, από τον Ιούλιο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026.

Η ονομασία του παρέπεμπε τόσο στο διαβόητο νησί-φυλακή του Αλκατράζ, στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, όσο και στους αλιγάτορες των γύρω ελών της Φλόριντα.

Η υπηρεσία του γενικού επιθεωρητή του DHS πραγματοποίησε απροειδοποίητη επίσκεψη στις εγκαταστάσεις στις 21 Ιανουαρίου 2026, καταγράφοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνταν οι μετανάστες.

Στην έκθεση, έκτασης περίπου 30 σελίδων και με ημερομηνία 11 Σεπτεμβρίου, αποκαλύπτεται ότι από τις 17 Ιουλίου 2025 έως τις 18 Ιανουαρίου 2026 79 κρατούμενοι είχαν τοποθετηθεί σε μεταλλικά κελιά επιφάνειας περίπου 1,67 τετραγωνικού μέτρου.

Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι η κράτηση ανθρώπων σε τόσο περιορισμένους χώρους δημιουργεί «μεγάλους κινδύνους» για την υγεία και την ασφάλειά τους.

Η υπηρεσία είναι σαφής και ως προς τη μεταχείριση των κρατουμένων, τονίζοντας ότι η χρήση των συγκεκριμένων κελιών «δεν συμμορφώνεται με τους ισχύοντες κανονισμούς ως προς τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».

Τα μικροσκοπικά κελιά δεν ήταν το μοναδικό σοβαρό πρόβλημα που κατέγραψε η έρευνα.

Οι ελεγκτές διαπίστωσαν υπερπληθυσμό στους χώρους κράτησης, ελλείψεις στην ιατρική περίθαλψη και κακές συνθήκες υγιεινής, συνθέτοντας μια εξαιρετικά επιβαρυμένη εικόνα για την καθημερινότητα των μεταναστών.

Το κέντρο είχε στηθεί, κατά τα φαινόμενα, βιαστικά σε χώρο όπου βρισκόταν ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο στα Έβεργκλεϊντς.

Οι κρατούμενοι διέμεναν σε εγκαταστάσεις που αποτελούνταν από υπόστεγα με λευκές στέγες και χωρίς παράθυρα, μέσα στο ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον των ελών της Φλόριντα.

Οι αποκαλύψεις της επίσημης έρευνας έρχονται να προστεθούν στις καταγγελίες ανθρώπων που είχαν κρατηθεί στις εγκαταστάσεις.

Μετανάστες είχαν περιγράψει στο Γαλλικό Πρακτορείο αποκρουστικές συνθήκες κράτησης, ενώ το κέντρο είχε βρεθεί στο επίκεντρο έντονης κριτικής για τον τρόπο λειτουργίας του.

Πλέον, μετά το κλείσιμό του τον Ιούνιο του 2026, η έκθεση του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας καταγράφει επισήμως ένα μέρος αυτής της πραγματικότητας: ανθρώπους στοιβαγμένους σε ανεπαρκείς χώρους και κρατούμενους ακόμη και σε μεταλλικά κελιά ελάχιστα μεγαλύτερα από έναν τηλεφωνικό θάλαμο, σε συνθήκες που η ίδια η αρμόδια αμερικανική υπηρεσία χαρακτηρίζει πρωτοφανείς.