Η εξέγερση των Σπαρτακιστών

Η εξέγερση των Σπαρτακιστών ή αλλιώς εξέγερση του Ιανουαρίου, ξεκίνησε στις 5 Ιανουαρίου του 1919 και έληξε, βουτηγμένη στο αίμα, μια εβδομάδα αργότερα. Επρόκειτο για μια γενική απεργία που εξελίχθηκε σε εμφύλια ένοπλη σύρραξη, η οποία θεωρείται ως το σημείο λήξης της Γερμανικής Επανάστασης (1918-1919).

Το 1919 η κυβέρνηση της Βαϊμάρης αναδύθηκε μέσα από την επανάσταση της Γερμανίας και αντικατέστησε την κυβέρνηση της μοναρχίας. Η χώρα ήταν διχασμένη όμως μεταξύ της εικονικής εξουσίας της κυβέρνησης και της πραγματικής εξουσίας των συμβουλίων των εργαζόμενων, στρατιωτών και ναυτών που ήταν παρόμοια με τα ρωσικά σοβιέτ.
Αφορμή για την εξέγερση αποτέλεσε η αποπομπή του επικεφαλής της Αστυνομίας του Βερολίνου και μέλους του Ανεξάρτητου Σοσιολδημοκρατικού Κόμματος (USPD), Emil Eichhorn, από το «Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Λαού», του οποίου οι πολιτικές ελεγχόταν κυρίως από τον Friedrich Ebert του Σοσιολδημοκρατικού Κόμματος (SPD), από την αποχώρηση του USPD από την επιτροπή τον προηγούμενο Δεκέμβριο.
Ο Eichhorn είχε αρνηθεί να σηκώσει τα όπλα εναντίον απεργών κατά τις αναταραχές της παραμονής των Χριστουγέννων, κάτι που για τον Friedrich Ebert τον κατέστησε αναξιόπιστο για τη θέση που κατείχε. Με το άκουσμα της είδησης, ομάδες εργατών έστησαν οδοφράγματα στους δρόμους του Βερολίνου, ενώ κατέλαβαν μια εφημερίδα στην οδό Kochstraße.
Σύντομα ενώθηκαν μαζί τους και απέκλεισαν αρκετές οδούς στην περιοχή όπου στεγάζονταν πολλές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων και το επίσημο όργανο του SPD, Vorwärts, το οποίο δημοσίευε άρθρα εχθρικά προς το κίνημα των Σπαρτακιστών από το προηγούμενο φθινόπωρο. Η ηγεσία του USPD αλλά και του Κομουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας (KPD ή πρώην Λεγεώνα του Σπάρτακου) αποφάσισαν να στηρίξουν τις ενέργειες των εργατών και κάλεσαν για γενική απεργία στο Βερολίνο στις 7 Ιανουαρίου.
Ανταποκρίθηκαν 500.000 άνθρωποι οι οποίοι κατέκλυσαν το κέντρο του Βερολίνου εκείνο το Σαββατοκύριακο. Τις επόμενες δυο μέρες ωστόσο, η ηγεσία της απεργίας, η αποκαλούμενη Επαναστατική Επιτροπή, απέτυχε να συμφωνήσει στον τρόπο συνέχισης των κινητοποιήσεων, με άλλους να ζητούν ένοπλη στάση και άλλους να ζητάνε διαβουλεύσεις με τον Ebert.
Οι εργάτες εξοπλίστηκαν παρόλα αυτά. Διχογνωμίες υπήρχαν ακόμα και στο εσωτερικό του Κομουνιστικού Κόμματος. Ο Karl Liebknecht, αντίθετα με την Rosa Luxemburg, ζητούσε την βίαια ανατροπή της κυβέρνησης του Ebert, για να μην απομακρυνθεί από τους εργάτες που ούτως ή άλλως αυτό σκόπευαν να πράξουν.
Την ίδια ώρα, μέλη του KPD επιχείρησαν να πάρουν με το μέρος τους τα τάγματα που στάθμευαν στο Βερολίνο, χωρίς ωστόσο να σημειώσουν επιτυχία. Στις 8 Ιανουαρίου, το Κομουνιστικό Κόμμα αποχώρησε από την Επαναστατική Επιτροπή, κατόπιν πρόσκλησης του Friedrich Ebert από το USPD, για συνομιλίες. Την ίδια ώρα, υπέπεσε στην αντίληψη των εργατών φυλλάδιο της Vorwärts με τον τίτλο «Η ώρα της εκδίκησης φτάνει!» που ανέφεραν επίσης τις παραστρατιωτικές οργανώσεις Freikorps, οι οποίες είχαν ταχθεί κατά της δημοκρατίας και αντιτάχθηκαν στην κυβέρνηση της Βαϊμάρης.
Η κυβέρνηση του SPD είχε προσλάβει τα Freikorps για να καταστείλει τους απεργούς, ύστερα από διαταγή του Ebert προς τον υπουργό Άμυνας Gustav Noske, στις 6 Ιανουαρίου. Η Επαναστατική Επιτροπή διέκοψε τις συνομιλίες με το SPD και η Λεγεώνα των Σπαρτακιστών κάλεσε τα μέλη της να λάβουν μέρος στις ένοπλες μάχες. Την ίδια μέρα, ο Ebert διέταξε τα ακόμα εξοπλισμένα με όπλα από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο Freikorps να επιτεθούν στους εργάτες. ΟΙ παραστρατιωτικοί, λόγω της υπεροχής του εξοπλισμού τους, σύντομα επανακατέλαβαν τους δρόμους και τα κτίρια του Βερολίνου.
Πολλοί εργάτες παραδόθηκαν – κάτι που δεν απέτρεψε τους πρώην στρατιώτες από το πυροβολήσουν εκατοντάδες εξ αυτών. Κατά τις μάχες έχασαν τη ζωή τους πλήθος πολιτών, ο αριθμός των οποίων παραμένει αδιευκρίνιστος. Τα Freikorps συνέλαβαν επίσης τον Karl Liebknecht και τη Rosa Luxemburg, τους οποίους και εκτέλεσαν στη συνέχεια. Όσο για τη φιλελεύθερη δημοκρατία της Βαϊμάρης, κατέρρευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, με την άνοδο του Εθνικοσοσιαλιστικού Λαϊκού Κόμματος της Γερμανίας (NSDAP) του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία.

Απο το tvxs.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Στο «σφυρί» μεσαιωνικός οδηγός σεξ

---

---

Περίπου 400 λίρες αναμένεται να πιάσει στη δημοπρασία μεσαιωνικό εγχειρίδιο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Ο οδηγός σεξ εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1680 για να καταργηθεί στα μέσα του 18ου αιώνα και παρέμεινε κατηργημένο μέχρι την άρση της απαγόρευσης τη δεκαετία του ’60, ενώ αναμένεται να βγει στο «σφυρί» μέσα στον μήνα. Το εγχειρίδιο προσφέρει πληροφορίες σε ερασιτέχνες μαίες και νεαρά παντρεμένα ζευγάρια αναφορικά με το σεξ και την εγκυμοσύνη.

Η ειδικός βιβλίων, εκπρόσωπος της δημοπρασίας, Cathy Marsden, ανέφερε πως το συγκεκριμένο εγχειρίδιο ήταν πολύ δημοφιλές και κυρίως το χιλιοτυπωμένο της εποχής του, ενώ υπήρξαν πολλές επανεκδόσεις. «Το βιβλίο περιέχει τρομερές προειδοποιήσεις για τις πιθανές συνέπειες του εξωσυζυγικού σεξ. Για τον σύγχρονο αναγνώστη απλώς αποτελεί μία απίστευτη ιστορία για την αλλαγή των προοπτικών στο σεξ. Δεν περιλαμβάνει κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί βρώμιο στην κοινωνία μας σήμερα. Είναι περισσότερο αστείο», είπε η ειδικός.

Στο εγχειρίδιο περιέχονται επίσης ενδιαφέροντα στοιχεία για τις αντιλήψεις του 17ου αιώνα, οπότε θεωρείτο ότι είναι ευεργετικό για μία γυναίκα να απολαμβάνει τη σεξουαλική επαφή ώστε να συλλάβει παιδί. Υπαινίσσεται πως πρέπει και οι άνδρες και οι γυναίκες να χαίρονται το σεξ. Πολύ αργότερα, όταν διαπίστωσαν πως μία γυναίκα δεν χρειαζόταν να έρχεται σε οργασμό για να μείνει έγκυος, η ιδέα μίας γυναίκας που απολάμβανε το σεξ θεωρήθηκε πολύ πιο ασήμαντη. Ο οδηγός αποδόθηκε στον Έλληνα φιλόσοφο Αριστοτέλη, αλλά ελάχιστα στοιχεία αν όχι τίποτα υποδεικνύουν ότι αυτός είναι ο συγγραφέας του. Δεν είναι κάτι γνωστό για τον πραγματικό δημιουργό του οδηγού. Η έκδοση που δημοπρατείται στο Εδιμβούργο την Τετάρτη 16 Ιανουαρίου, θεωρείται ότι εκδόθηκε το 1766.

ΠΗΓΗ: ΜΙRRORΠηγή: real.gr

Είναι το Tetris εθιστικό;;;

Το παιχνίδι που όλοι έχουμε παίξει και δαπανήσαμε πολλές ώρες προκειμένου να τερματίσουμε την επιθυμητή πίστα είναι εξαιρετικά εθιστικό σύμφωνα με καθηγητή ψυχολογίας σε πανεπιστήμιο της Μ. Βρετανίας. Το δημοφιλές παιχνίδι Tetris, το οποίο δημιουργήθηκε από το Ρώσο Alexey Pajitnov το 1984, είναι ένα από τα πιο εθιστικά παιχνίδια στον πλανήτη, καθώς μικροί, μεγάλοι, γυναίκες και άντρες το λατρεύουν.

Ο Tom Stafford, καθηγητής ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Sheffield στη Μ. Βρετανία, ισχυρίζεται ότι ο εθισμός που νιώθουν οι παίκτες από το Tetris οφείλεται στο Zeigarnik Effect, το οποίο είναι ουσιαστικά η εμμονή που έχουμε με μισοτελειωμένες δουλειές ή αναπάντητα ερωτήματα.

Σύμφωνα με το techgear, ο δημιουργός του παιχνιδιού φαίνεται να διαφωνεί κάθετα με την άποψη αυτή. «Έχω την αίσθηση ότι το Tetris είναι σαν τη μουσική. Μοιάζει με ένα τραγούδι που τραγουδάς και τραγουδάς από μέσα σου και δεν μπορείς να σταματήσεις» ισχυρίζεται ο ίδιος.

Από το Zoygla.

ΤΟΝ ΣΦΙΓΓΕΙ, ΤΟΝ ΣΦΙΓΓΕΙ...

Καλαμάκι

Λεπτό πλαστικό σωληνάκι για την πόση χυμών, αναψυκτικών, ποτών και ροφημάτων. Λειτουργεί με τη διαφορά πίεσης που δημιουργείται στη στοματική κοιλότητα και την ατμόσφαιρα.
Η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πρώτοι φαίνεται να το χρησιμοποίησαν οι Αρχαίοι Σουμέριοι για να απολαμβάνουν την μπύρα τους και να αποφεύγουν τα ανεπιθύμητα υποπροϊόντα της ζύμωσης. Ήταν κατασκευασμένο από στέλεχος άχυρου και έτσι πήραν το όνομά τους. Πολύ αργότερα, οι κάτοικοι της Αργεντινής και των γύρω περιοχών χρησιμοποιούσαν σιδερένια καλαμάκια (bombilla στα ισπανικά, bomba ή canudo στα πορτογαλικά) για να ανακατεύουν και να πίνουν το ματέ, ένα αφέψημα που μοιάζει με το τσάι.
Το πρώτο μοντέρνο καλαμάκι σχεδιάστηκε από τον αμερικανό κατασκευαστή τσιγαρόχαρτων Μάρβιν Στόουν. Στις 3 Ιανουαρίου 1888 έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα χάρτινο καλαμάκι με επάληψη από κερί. Ήταν αδιάβροχο, αλλά είχε πολύ μικρό σωλήνα και χρειάζονταν δύο καλαμάκια για την ανεκτή αναρρόφηση του υγρού. Κέρδισε, όμως, αμέσως την εκτίμηση των καταναλωτών και στα τέλη του 19ου αιώνα η βιοτεχνία του Στόουν παρασκεύαζε περισσότερα καλαμάκια απ' ότι τσιγαρόχαρτα. Το 1906 αυτοματοποίησε την παραγωγή, που ως τότε γινόταν με το χέρι.
Με την ευρεία χρήση του πλαστικού τη δεκαετία του '60 άλλαξε και το υλικό κατασκευής του. Τα καλαμάκια είχαν μεγαλύτερη κοιλότητα κι έτσι ένα και μόνο ήταν αρκετό για την απόλαυση του αναψυκτικού ή του ποτού. Τότε έκαναν την εμφάνισή τους τα σπαστά και πολύχρωμα καλαμάκια.
Στην Ελλάδα το καλαμάκι γνώρισε πιένες τη δεκαετία του '70, όταν αποτέλεσε απαραίτητο αξεσουάρ του φραπέ, που εισέβαλε δυναμικά στο καυτό ελληνικό καλοκαίρι. Ταυτίστηκε τόσο πολύ με το εθνικό μας πλέον ρόφημα, που φραπεδιά χωρίς σπαστό καλαμάκι δεν νοείται στις μέρες μας.
Η τεχνολογική εξέλιξη δεν το άφησε ανέγγιχτο. Νέες τεχνικές αναπτύσσονται για να μειώσουν το κόστος παραγωγής και να βελτιώσουν την ποιότητά του. Είναι έτοιμα να λανσαριστούν στην αγορά καλαμάκια που θα αλλάζουν χρώμα ανάλογα αν το υγρό είναι θερμό ή κρύο.

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.GR

«Έξυπνη» τέχνη του δρόμου με… μαθηματικά!

Aρκεί μόνο μια απλή σκέψη, μια ευφάνταστη ιδέα καθώς περπατάς στους δρόμους της πόλης και ιδού! Χωρίς χρώματα και πινέλα, μόνο με μερικά μεγάλα αυτοκόλλητα, ο καλλιτέχνης του δρόμου Aakash Nihalani έκανε το θαύμα του!

Τοποθετώντας τα σύμβολα κλασικών μαθηματικών πράξεων ανάμεσα από πόρτες και παράθυρα ή δίπλα σε κάδους απορριμμάτων το αποτέλεσμα εκπλήσσει.

«Κάνοντας μια απλή πρόσθεση, έναν πολλαπλασιασμό ή μια αφαίρεση εκεί που πρέπει, ο τοίχος αποκτά άλλη διάσταση και κατ’ επέκταση βρίσκουν και τα μαθηματικά την τέλεια εφαρμογή τους», λέει ο καλλιτέχνης.

1+1 παράθυρο = 2 παράθυρα ή 2 κάδοι απορριμμάτων x 1 κάδο απορριμμάτων = 2 κάδοι απορριμμάτων! Έχετε κάποια καλύτερη ιδέα για να συνδυάσετε την επιστήμη με την Τέχνη και μάλιστα σε κοινόχρηστο χώρο;


 
Από το perierga.gr 

APPLICATION - «ΥΠΕΡΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ» ΣΕ SMARTPHONES

Μία εφαρμογή - «υπερκατάσκοπο», για smartphone με Android, η οποία καταγράφει το περιβάλλον του χρήστη και στη συνέχεια το αναδημιουργεί ως ένα τρισδιάστατο virtual μοντέλο παρουσίασε το Naval Surface Warfare Center των ΗΠΑ.
Στο πλαίσιο της ανόδου των smartphones και των tablets, έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό και το malware που «στοχεύει» αυτές τις συσκευές. Κάποια από τα πλέον σύγχρονα κακόβουλα λογισμικά περιλαμβάνουν προγράμματα που παρακολουθούν με στόχο τον εντοπισμό αριθμών καρτών, είτε μέσω καταγραφής των πλήκτρων που πατιούνται, είτε μέσω ακρόασης.


Ο Ρόμπερτ Τέμπλμαν, του Naval Surface Warfare Center, και συνεργάτες του από το πανεπιστήμιο της Ιντιάνα αναπτύσσουν μία νέα γενιά malware, που είναι σε θέση να καταγράφει και να δημιουργεί τρισδιάστατες αναπαραστάσεις του περιβάλλοντος του χρήστη, επιτρέποντας την κλοπή στοιχείων όπως οικονομικά δεδομένα, πληροφορίες σε οθόνες υπολογιστών κ.α.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του MIT Technology Review, το εν λόγω λογισμικό αποκαλείται PlaceRaider, και έχει αναπτυχθεί ως εφαρμογή που τρέχει στο background των smartphones με Android 2.3. Η κεντρική ιδέα είναι ότι το malware εγκαθίσταται σε εφαρμογή για κάμερα, την οποία ο χρήστης κατεβάζει και τρέχει, μία διαδικασία που δίνει στο λογισμικό τη δυνατότητα λήψης και αποστολής φωτογραφιών. Στη συνέχεια, λαμβάνοντας υπόψιν δεδομένα όπως η ώρα λήψης, η θέση και ο προσανατολισμός του τηλεφώνου, επιτρέπει τη δημιουργία ενός τρισδιάστατου μοντέλου χώρου (μετά την αποστολή του «πακέτου» των δεδομένων σε έναν κεντρικό server), αποκλείοντας παράλληλα φωτογραφίες που είναι υπερβολικά θολές ή σκοτεινές. Το εν λόγω λογισμικό επίσης καθιστά αθόρυβη τη λήψη φωτογραφιών, που θα έκανε αντιληπτή την κατασκοπευτική δραστηριότητα από το χρήστη.

Όπως αναφέρεται στο σχετικό paper, το PlaceRaider είναι ένα «πρωτοποριακό οπτικό malware, που επιτρέπει σε απομακρυσμένους εισβολείς να προβούν σε αναγνώριση και αυτό που θα αποκαλούσαμε virtual κλοπή. Μέσω ξεκάθαρα οπορτουνιστικής χρήσης της κάμερας στο τηλέφωνο και άλλων αισθητήρων, το PlaceRaider δημιουργεί πλούσια, τρισδιάστατα μοντέλα εσωτερικών περιβαλλόντων. Απομακρυσμένοι διαρρήκτες μπορούν έτσι να ʽκατεβάσουνʼ το φυσικό χώρο, να μελετήσουν το περιβάλλον και να κλέψουν εικονικά αντικείμενα, όπως οικονομικά αρχεία, πληροφορίες σε οθόνες υπολογιστών και προσωπικά στοιχεία».

Οι δοκιμές αυτές μέχρι τώρα έχουν αποδειχτεί επιτυχείς, καθώς έχουν οδηγήσει σε δημιουργία ακριβών τρισδιάστατων μοντέλων των χώρων όπου κινούνταν οι 20 χρήστες στους οποίους δόθηκαν μολυσμένα κινητά. Όπως αναφέρει ο Τέμπλμαν, μπορεί η εφαρμογή αυτή να είναι προς στιγμήν για Android, αλλά τίποτα δεν αποκλείει να εμφανιστούν αντίστοιχα λογισμικά για κάθε λειτουργικό φορητών συσκευών.
 
Από: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
και ΠΡΕΖΑ TV

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΣ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2013