ΒΡΩΜΙΚΟ@blogspot.com

Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Συγκλονιστικές εικόνες από διαγωνισμό του National Geographic

Ταξιδιώτες απ’ όλο τον κόσμο στέλνουν τις φωτογραφίες τους!
Το National Geographic καλεί τους ταξιδιώτες σε όλο τον κόσμο να μοιραστούν τις περιπέτειές τους με τους αναγνώστες.
Ο 25ος διαγωνισμός φωτογραφίας ταξιδιωτών του National Geographic άρχισε να δέχεται αιτήσεις και χιλιάδες επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφοι στέλνουν τις εντυπωσιακές εικόνες τους.
Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την ομορφιά και την παραξενιά της φύσης σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Οι πρώτες φωτογραφίες έχουν ήδη καταχωρηθεί συμπεριλαμβανομένης της εικόνας «Πύλη της Κόλασης» από την Πρισίλα Λοκ. Η φωτογραφία δείχνει μια γυναίκα στην άκρη του κρατήρα Darvaza στο Τουρκμενιστάν.
Ο νικητής του διαγωνισμού θα κερδίσει μια δεκαήμερη εκδρομή με το National Geographic στα Galapagos και η βραβευμένη φωτογραφία θα δημοσιευτεί στο περιοδικό «National Geographic Traveler».

Η δύναμη των αλόγων

Συλλέκτης δίσκων

Σκιές στη σκόνη

Φεστιβάλ Thaipusam στη Μαλαισία

Μια άλλη προοπτική της μέρας – παραλία Bira Ινδονησία

Παγωμένη σπηλιά στο βουνό Erebus – Ανταρκτική

Κατασκήνωση στο Barranco τη νύχτα – Κιλιμάντζαρο

Πύλη της Κόλασης – Τουρκμενιστάν

Ο βασιλιάς των Πιγκουίνων – νησί Booth Ανταρκτική

Ψαρεύοντας με κορμοράνους – Κίνα

Η Κυρία με τα κίτρινα – Γκουτζαράτ Ινδία

Κεντρική αγορά στο Νέο Δελχί Ινδία

Ο Παράδεισος των παρατηρητών – Αεροδρόμιο St. Martin Καραϊβική

Απο το

Συγκέντρωση στην Μανωλάδα κατά της εκμετάλλευσης μεταναστών εργατών

Κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και με την παρουσία δεκάδων αστυνομικών για την αποφυγή τυχόν επεισοδίων πραγματοποιείται την Κυριακή στις 3 το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία της Νέας Μανωλάδας Ηλείας συλλαλητήριο κατά της εκμετάλλευσης και της βίας σε βάρος των μεταναστών εργατών γης.

Το συλλαλητήριο διοργανώνουν τα μέλη της «Κίνησης Ενάντια στο Ρατσισμό και τη φασιστική απειλή» (ΚΕΕΡΦΑ), η Ένωση Μεταναστών Εργατών, συνδικάτα, φορείς και συλλογικότητες της ευρύτερης περιοχής με αφορμή τα πρόσφατα αιματηρά γεγονότα.

Μετανάστες εργαζόμενοι στις σκηνές που διαμένουν, στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Φωτογραφία: REUTERS/Giorgos Moutafis

Σε αυτό θα συμμετέχει και η ΕΛΜΕ Ηλείας η οποία σε ανακοίνωσή της ζητά να τιμωρηθούν οι ένοχοι της επίθεσης.
Στην Νέα Μανωλάδα θα βρεθεί την Κυριακή και κλιμάκιο της «Ανθρώπινης Αλληλεγγύης Ηλείας» το οποίο θα προσφέρει υλική βοήθεια στους τραυματισμένους αλλοδαπούς.
Θα τους ενημερώσει ότι αναλαμβάνει την νομική τους στήριξη στον δικαστικό τους αγώνα για την καταβολή των δεδουλευμένων έξι μηνών που αποτέλεσε και την αιτία της σε βάρος τους αιματηρής επίθεσης.

Απο το Enet.gr

Παρασκευή 26 Απριλίου 2013

ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟΥ...

Τσέρνομπιλ: 27 χρόνια μετά

Σαν σήμερα συμπληρώνονται 27 χρόνια από το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία. Ήταν 26 Απριλίου του 1986 όταν σημειώθηκαν δύο εκρήξεις στο κτίριο του αντιδραστήρα Νο 4 στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία προκαλώντας καταστροφικές συνέπειες στο περιβάλλον και ακολούθως σοβαρά προβλήματα υγείας σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από τη ραδιενέργεια που εκλύθηκε.

Φωτογραφία AFP Πάνω από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε 4.000 περιοχές με υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε το 2011 από το ρωσικό υπουργείο Εκτάκτων Καταστάσεων.
Από το ατύχημα πέθαναν επιτόπου δυο από τους εργάτες του σταθμού ενώ μέσα σε τέσσερις μήνες, από τη ραδιενέργεια και από εγκαύματα λόγω της θερμότητας, πέθαναν 28 πυροσβέστες που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος και διαπιστώθηκαν 19 επιπλέον θάνατοι ως το 2004.

Φωτογραφία AFP Από το πυρηνικό ατύχημα επηρεάστηκε η υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων εξαιτίας της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια. Τα κρούσματα καρκίνου αυξήθηκαν πάνω από 15% στους πληθυσμούς που εκτέθηκαν και χιλιάδες θάνατοι από καρκίνο και λευχαιμία συνδέθηκαν με το ατύχημα.
Το εργοστάσιο μπήκε σε λειτουργία για τη Σοβιετική Ένωση το 1977 ως πρότυπο πυρηνικό εργοστάσιο, και συνέχισε να λειτουργεί ως τον Δεκέμβριο του 2000.
Το ατύχημα συνέβη ξημερώματα του Σαββάτου 26 Απριλίου 1986. Εκείνη την ώρα στο εργοστάσιο βρίσκονταν περίπου 200 εργαζόμενοι ενώ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου υπήρχαν άλλοι εργάτες οι οποίοι δούλευαν για την κατασκευή των αντιδραστήρων 5 και 6 που επρόκειτο να λειτουργήσουν το Φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.

Φωτογραφία AFP Σημειώθηκαν δύο εκρήξεις στο κτίριο του αντιδραστήρα Νο 4. Αποτέλεσμα ήταν η διάνοιξη μιας τρύπας στην οροφή του κτιρίου και η εκτόξευση γραφίτη, σκυροδέματος και συντριμμιών. Έτσι ο πυρήνας του αντιδραστήρα βρέθηκε σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον. Επίσης ξέσπασε πυρκαγιά στην οροφή πάνω από τον στρόβιλο του αντιδραστήρα ενώ φλόγες υπήρχαν και στο εσωτερικό του κτιρίου μαζί με ατμούς και σκόνη.
Το ατύχημα είχε επιπτώσεις στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, με τη δυτική, ανατολική και βόρεια Ευρώπη να δέχεται το μεγαλύτερο ποσοστό ραδιενεργών ισοτόπων. Πρώην Γιουγκοσλαβία, Φινλανδία, Σουηδία, Γερμανία, Βουλγαρία, Νορβηγία, Ρουμανία, Αυστρία και Πολωνία δέχθηκαν η κάθε μια περισσότερα από ένα πεταμπεκερέλ (1015 Bq) καισίου 137. Η περιοχή που μολύνθηκε με πάνω από 4.000 Bq/m2 καλύπτει το 40% της επιφάνειας της Ευρώπης, ενώ το 2,3% δέχτηκε πάνω από 40.000 Bq/m2.
Μέρος του ραδιενεργού νέφους από το Τσέρνομπιλ έφτασε και στην Ελλάδα ύστερα από μερικές μέρες. Οι αρχές συνέστησαν αποφυγή του φρέσκου γάλακτος και καλό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών από τις 5 Μαΐου και μετά.
Το ραδιενεργό νέφος επηρέασε κυρίως τη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία, όπου χρόνια αργότερα ανιχνεύονταν ποσά ραδιενέργειας υψηλότερα του κανονικού. Μετρήσεις που έγιναν το 1996 έδειξαν εκπομπές καισίου στα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο με το όριο επικινδυνότητας να βρίσκεται στα 5 κιλομπεκερέλ.

Απο το Enet.gr

Ο Βομβαρδισμός της Γκουέρνικα

Η Γκουέρνικα μετά τον βομβαρδισμό

Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939). Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη φρίκη του πολέμου.
Την άνοιξη του 1937 οι εθνικιστές του Φράνκο, έχοντας υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας, θέλησαν να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους και στο βορά, με την κατάληψη του Μπιλμπάο, της μεγαλύτερης πόλης των ανυπότακτων Βάσκων, που συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η Γκουέρνικα (Γκερνίκα η σωστή της προφορά στα ισπανικά), που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Η Γκουέρνικα, στην οποία ζούσαν 5.000 άνθρωποι, αλλά και χιλιάδες Δημοκρατικοί πρόσφυγες. ήταν σημαντική πόλη για τους Βάσκους, γιατί κάτω από μια βελανιδιά στο κέντρο της πόλης συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.
Η εντολή για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα δόθηκε από τους φρανκιστές στον αντισμήναρχο Βόλφραμ Φράιχερ φον Ριχτχόφεν, που ήταν επικεφαλής των γερμανών εθελοντών, οι οποίοι είχαν συγκροτήσει τη «Λεγεώνα Κόνδωρ». Τυπικά, η ναζιστική Γερμανία ήταν ουδέτερη στον Ισπανικό Εμφύλιο. Συμμετείχε, όμως, ουσιαστικά στις επιχειρήσεις με μια ομάδα εθελοντών, που ήταν όλοι τους έμπειροι αεροπόροι της Λουτβάφε και πιλοτάριζαν τελευταίου τύπου αεροπλάνα. Όπως παραδέχθηκε αργότερα ο αρχιναζιστής Χέρμαν Γκέρινγκ στη Δίκη της Νυρεμβέργης, οι νεαροί πιλότοι είχαν σταλεί με διαταγή του Ράιχ για να εμποδίσουν την εξάπλωση του Κομμουνισμού, αλλά και να δοκιμαστούν σε συνθήκες μάχης.
Στην επιχείρηση που σχεδίασε ο Ριχτχόφεν θα έπαιρναν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά, τα οποία αποτελούσαν τμήμα του ιταλικού εθελοντικού σώματος, που είχε στείλει ο Μουσολίνι για την υποστήριξη του ομοϊδεάτη του Φράνκο. Τα αεροπλάνα θα επιχειρούσαν πέντε κύματα επιθέσεων, πρώτα στα περίχωρα και στη συνέχεια μέσα στη Γκουέρνικα, με βόμβες των 250 και 50 κιλών και εμπρηστικές του ενός κιλού.
Η Επιχείρηση Επίπληξη (Operation Rugen), όπως ήταν η κωδική της ονομασία, πραγματοποιήθηκε από τις 4:30 το απόγευμα έως τις 7 το βράδυ της 26ης Απριλίου 1937. Ήταν κυριολεκτικά ένας περίπατος για τους πιλότους, καθώς η πόλη ήταν ανοχύρωτη. Οι βομβαρδισμοί ήταν καταιγιστικοί και ανηλεείς, με αποτέλεσμα η πόλη σχεδόν να ισοπεδωθεί και από τις μεγάλες πυρκαϊές που ακολούθησαν. Τα θύματα από τους βομβαρδισμούς ανήλθαν σε 1654 νεκρούς και 889 τραυματίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν οι αρχές. Πρόσφατες έρευνες μειώνουν τον αριθμό των νεκρών, το πολύ στους 300.
Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα τη φρίκη της επίθεσης, που ήταν ένα κλασσικό έγκλημα πολέμου, ένα τυφλό χτύπημα και μια πράξη τρομοκρατίας, αφού η επίθεση δεν εκδηλώθηκε κατά στρατιωτικού στόχου. Σύμφωνα με εικασίες που αναπτύχθηκαν αργότερα, οι Γερμανοί θα πρέπει να υπερέβησαν τις οδηγίες των Ισπανών και να εκδήλωσαν την επίθεση με περισσή ένταση, ως αντίποινα για το λιντσάρισμα από Δημοκρατικούς, ενός γερμανού πιλότου, το αεροπλάνο του οποίου είχε πέσει κοντά στο Μπιλμπάο, λίγες ημέρες νωρίτερα.
Οι εθνικιστές, χωρίς να αρνηθούν τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα, έριξαν τις ευθύνες για τις μεγάλες πυρκαϊές και τις εκτεταμένες καταστροφές στους υποχωρούντες Δημοκρατικούς και στις τακτικές της «καμμένης γης» που εφάρμοζαν. Δημοσιογραφικές μαρτυρίες από πρώτο χέρι τούς δικαιώνουν εν μέρει.
Όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις την Ελλάδα, η Δημοκρατική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τις ωμότητες που διέπραξαν οι ναζιστές στην Ισπανία. Στην 60η επέτειο του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα το 1997, ο γερμανός πρόεδρος Ρόμαν Χέρτζοχ με επιστολή τους προς τους επιζώντες τούς «έτεινε χείρα φιλίας και συμφιλίωσης, εξ ονόματος του γερμανικού λαού». Το 1998 η γερμανική Βουλή με απόφασή της αφαίρεσε όλα τα ονόματα των μελών της Λεγεώνας Κόνδωρ, που είχαν δοθεί σε γερμανικά στρατόπεδα.

Η Γκουέρνικα του Πικάσο

Η Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο

Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το Ισπανικό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους στρατιωτικούς «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.
Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).
Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο κι ενώ ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1981 η «Γκουέρνικα» επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Βασίλισσα Σοφία της Μαδρίτης.

Απο το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2013

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

ΚΑΤΟΥΡΑ ΣΑΝ... ΚΥΡΙΑ

Γκουαντάναμο Γρεβενών

Απο το Enet.gr.:

Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Εκθεση-ντοκουμέντο του γιατρού των Φυλακών Γρεβενών επιβεβαιώνει τις αγριότητες που υπέστησαν από άνδρες των ΕΚΑΜ οι κρατούμενοι της Α2 πτέρυγας, ενώ αφήνει έκθετη την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ., η οποία έσπευσε να κουκουλώσει την υπόθεση, διαψεύδοντας τις ανατριχιαστικές καταγγελίες.

«Κούκλα» απέξω οι φυλακές των Γρεβενών, ειδικά την ημέρα που εγκαινιάστηκαν και οι επίσημοι έβγαζαν λόγους. Μέσα όμως ...κολαστήριο Στις 15 Απριλίου 2013, δύο ημέρες την εισβολή των ΕΚΑΜ, το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι οι καταγγελίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι εντελώς ανυπόστατες. Διαβεβαίωνε επισήμως ότι «οι έλεγχοι διενεργήθηκαν με όλες τις νόμιμες διατυπώσεις, παρουσία του εισαγγελέα Πρωτοδικών Γρεβενών, και πραγματοποιήθηκαν από τον διευθυντή των φυλακών και σωφρονιστικούς υπαλλήλους με τη συνδρομή προσωπικού της Αστυνομικής Διεύθυνσης Γρεβενών, ομάδας ΕΚΑΜ, ομάδας εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών και αστυνομικού σκύλου ανίχνευσης».
Ομως η έκθεση του γιατρού που φέρνει σήμερα στο φως η «Ε» δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για την εξευτελιστική και ταπεινωτική μεταχείριση που επιφύλαξε στους κρατουμένους η ειδική μονάδα της αστυνομίας, με ξυλοδαρμούς και χρήση όπλων τύπου taser .
Ο γιατρός εξέτασε 28 κρατουμένους της Α2 πτέρυγας, ύστερα από αίτημά τους, και υπέβαλε την έκθεση που συνέταξε στον διευθυντή των φυλακών, ο οποίος στη συνέχεια τη διαβίβασε στο υπουργείο Δικαιοσύνης.

Η γνωμάτευση
Η ιατρική γνωμάτευση είναι καταπέλτης για την ηγεσία του υπουργείου Δημοσίας Τάξης. Διαπίστωσε και στους 28 εγκλείστους μώλωπες σε διάφορα μέρη του σώματός τους (στην οπίσθια επιφάνεια γονάτων, ημιθωρακίου, μηρού). Ορισμένοι φέρουν μώλωπες με οιδήματα από αναφερόμενο, όπως τονίζεται, ξυλοδαρμό από αστυνομικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια έρευνας στο κελί τους. Ενας από τους κρατουμένους διαπιστώθηκε ότι φέρει οίδημα στα γεννητικά όργανα λόγω αναφερόμενης κάκωσης. Από την ιατρική εξέταση διαπιστώθηκαν ακόμη ίχνη δερματίτιδας από αναφερόμενη χρήση συσκευής εκκένωσης ρεύματος στον αυχένα, στις κνήμες και στους μηρούς.

Σήμερα, το θέμα θα συζητηθεί ενώπιον της ειδικής μόνιμης επιτροπής της Βουλής για την παρακολούθηση των σωφρονιστικού συστήματος, στην οποία θα παραστεί και ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτης. Θυμίζουμε ότι ύστερα από επώνυμη καταγγελία της αδελφής κρατουμένου στα Γρεβενά για χρήση βίας, ο κ. Ρουπακιώτης, την ίδια ημέρα που η ΕΛ.ΑΣ. διέψευδε τα πάντα, διέταξε τη διενέργεια κατεπείγουσας πειθαρχικής προκαταρκτικής έρευνας από τον αρμόδιο εισαγγελέα.
«Η έκθεση του γιατρού που παρέλαβα από τον διευθυντή των φυλακών», δηλώνει στην «Ε» ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος της επιτροπής Τ. Κουράκης, «δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τον ανηλεή ξυλοδαρμό και τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι κρατούμενοι, πριν γίνει ο έλεγχος στα κελιά κατ' εντολή του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και, αν μη τι άλλο με την ανοχή του υπουργείου Δικαιοσύνης. Σήμερα που έχει κληθεί ο κ. Ρουπακιώτης θα τον καλέσουμε ως ΣΥΡΙΖΑ να αποδοθούν ευθύνες όπου υπάρχουν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι. Οι κρατούμενοι τιμωρήθηκαν και μπήκαν στη φυλακή. Δεν μπήκαν στη φυλακή για να τιμωρηθούν».
Ο κ. Κουράκης επισκέφθηκε, πρόσφατα, τις φυλακές και συνομίλησε με κρατουμένους οι οποίοι του έδειξαν τους μώλωπες και τις δερματικές βλάβες στον αυχένα από τα όπλα taser. Οι ίδιοι τού δήλωσαν ότι τη στιγμή της εισβολής των ΕΚΑΜ δεν παρευρίσκονταν ούτε ο διευθυντής ούτε ο εισαγγελέας, οι οποίοι δεν τους επισκέφθηκαν ούτε μετά την κακοποίησή τους και τις τηλεφωνικές εκκλήσεις των συγγενών τους, προκειμένου να διαπιστώσουν όχι μόνο τον ξυλοδαρμό, αλλά και την καταστροφή των προσωπικών τους αντικειμένων.

Η έκθεση του γιατρού

Απο το Enet.gr.

Η Επανάσταση των Γαρυφάλλων

Στρατιωτικό κίνημα αριστερών αξιωματικών στην Πορτογαλία, που οδήγησε στην κατάλυση της δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας, μετά 48 χρόνια. Εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες της 25ης Απριλίου 1974 και ήταν σχεδόν αναίμακτο, με τέσσερις μόνο νεκρούς. Έμεινε στην ιστορία ως «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» («Revolucao dos Cravos» στα πορτογαλικά), επειδή πολλοί κυβερνητικοί στρατιώτες είχαν τοποθετήσει στις κάννες των όπλων τους γαρύφαλλα, με την προτροπή των εξεγερμένων κατοίκων.
Η Πορτογαλία από τις 26 Μαΐου 1926 κυβερνιόταν δικτατορικά, από τους στρατιωτικούς, που είχαν ανατρέψει το εύθραυστο δημοκρατικό καθεστώς. Στους κόλπους της χούντας αναδείχθηκε η προσωπικότητα του καθηγητή οικονομικών Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ, ο οποίος κυβέρνησε από το 1932 έως το 1968, όταν λόγω εγκεφαλικού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία. Ο Σαλαζάρ δημιούργησε το «Νέο Κράτος», ένα καθεστώς με πολλά στοιχεία φασισμού. Τον διαδέχθηκε ο καθηγητής Νομικής Μαρσέλο Καετάνο, ο οποίος κυβέρνησε ως το 1974, όταν ανετράπη από τους στρατιωτικούς.
Στις αρχές της δεκαετίας του '70, η Πορτογαλία αιμορραγούσε οικονομικά. Η προσπάθεια διατήρησης της αποικιακής της δύναμης απορροφούσε το 40% του προϋπολογισμού. Κάποιοι από τους χαμηλόβαθμους στρατιωτικούς, που ήταν δυσαρεστημένοι από την πορεία της χώρας και την επαγγελματική τους εξέλιξη, συγκρότησαν το «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων», με σκοπό να αλλάξουν την κατάσταση.
Με απόλυτα συνωμοτικό τρόπο και κάτω από τη μύτη της δικτατορίας Καετάνο, αποφάσισαν να κινηθούν δυναμικά το ξημέρωμα της 25ης Απριλίου 1974, με αρχηγό τον ταγματάρχη Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο. Τα συνθηματικά της εξέγερσης θα ήταν δύο τραγούδια. Το πρώτο με τίτλο «Μετά το Αντίο» («E depois do adeus»), με ερμηνευτή τον Πάουλο ντε Καρβάλιο, εκπροσωπούσε τη χώρα στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, που γινόταν αργά το βράδυ της 24ης Απριλίου και αποτέλεσε το γενικό πρόσταγμα για τους πραξικοπηματίες. Το δεύτερο τραγούδι με τίτλο «Γκράντολα, μελαψή πόλη» («Grandola, Vila Morena») του αντιστασιακού τραγουδιστή Ζέκα Αφόνσο, ακούστηκε στις 12:20 τα ξημερώματα από το κρατικό ραδιόφωνο, δίνοντας το έναυσμα της εξέγερσης.
Έξι ώρες αργότερα, το δικτατορικό καθεστώς είχε σχεδόν καταρρεύσει. Οι χιλιάδες κόσμου, που, εν τω μεταξύ, είχαν πλημμυρίσει τους δρόμους της Λισαβόνας, προέτρεψαν τους κυβερνητικούς στρατιώτες να ενωθούν με τους επαναστάτες και να βάλουν στις κάννες των όπλων τους από ένα κόκκινο γαρύφαλλο, που την εποχή της άνοιξης αφθονούν στην Πορτογαλία. Ο δικτάτορας Καετάνο αργά το απόγευμα αναχώρησε για τη Βραζιλία και δεν επέστρεψε ποτέ στη χώρα, μέχρι το 1980 που πέθανε.
Τη διακυβέρνηση της Πορτογαλίας θα αναλάβει για τα επόμενα δύο χρόνια η επταμελής «Χούντα Εθνικής Σωτηρίας», με επικεφαλής τον στρατηγό Αντόνιο Ριμπέιρο ντε Σπίνολα. Την περίοδο αυτή δόθηκε στους κόλπους της σκληρή μάχη για την εξουσία μεταξύ αριστερών και δεξιών αξιωματικών. Η επικράτηση των μετριοπαθών δυνάμεων οδήγησε στο σημαδιακό 1976. Το έτος αυτό ψηφίστηκε το νέο δημοκρατικό Σύνταγμα κι έγιναν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές, που ανέδειξαν στην Προεδρία τον στρατηγό Αντόνιο Ραμάλιο Εάνες και στην πρωθυπουργία τον σοσιαλιστή Μάριο Σοάρες. Η Πορτογαλία μπήκε οριστικά σε δημοκρατική ρότα και το 1986 έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως άμεσο αποτέλεσμα της επικράτησης των επαναστατών ήταν η διάλυση της αποικιοκρατικής Πορτογαλίας. Η Γουϊνέα - Μπισάου κέρδισε την ανεξαρτησίας της το 1974 κι ένα χρόνο αργότερα η Μοζαμβίκη, η Αγκόλα, το Σάο Τομέ ε Πρίνσιπε και τα Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου. Η «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» προκάλεσε το «τρίτο κύμα του εκδημοκρατισμού», όπως το ονόμασε ο γνωστός πολιτικός επιστήμονας Σάμιουελ Χάντιγκτον, που εξαπλώθηκε στην Ελλάδα (24 Ιουλίου 1974), την Ισπανία (1975) και τη Λατινική Αμερική.

Απο το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Τετάρτη 24 Απριλίου 2013

11 εικόνες αποδεικνύουν γιατί τα ειδικά εφέ είναι εκπληκτικά!

Σπουδαίοι σκηνοθέτες, μεγάλες παραγωγές, ιδιαίτερα σενάρια και σκηνές που πάντα αναρωτιέσαι «μα πώς το καλό γυρίστηκε;». Η απάντηση είναι μία και ακούει στο όνομα «ειδικά εφέ». Μια ολόκληρη επιστήμη εφαρμόζεται πίσω από τις κάμερες για να μετατρέψει τη φαντασία σε πραγματικότητα και να κάνει το απίθανο πιαθνό. Κάπως έτσι σκηνές από διάσημες ταινίες απομυθοποιούνται στα μάτια μας. Γιατί πίσω από την κάμερα τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται στη Μεγάλη Οθόνη. Παρόλα αυτά και πέρα από την έκπληξη, ο κινηματογράφος δεν παύει να είναι ένα πράγμα: Μαγεία! Δείτε, λοιπόν, στη συνέχεια γιατί τα ειδικά εφέ είναι απλώς εκπληκτικά…

1. The Avengers