Το Χαμένο Σμήνος

Με τον προσδιορισμό αυτό έμεινε στα αεροπορικά χρονικά η εξαφάνιση πέντε μαχητικών αεροπλάνων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στις 5 Δεκεμβρίου 1945 στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά των ακτών της Φλώριδας. Τα κενά που υπήρξαν στην έρευνα του Ναυτικού, σε συνδυασμό με κάποια παλιότερα περιστατικά εξαφανίσεων στην περιοχή αυτή, αποτέλεσαν πεδίο εκμετάλλευσης για διάφορες ευφάνταστες γραφίδες, που δημιούργησαν τους θρύλους γύρω από το Τρίγωνο των Βερμούδων ή το Τρίγωνο του Διαβόλου, όπως είναι μια άλλη ονομασία του.
Στις 14:10 της 5ης Δεκεμβρίου 1945, πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger, με συνολικό πλήρωμα 14 ατόμων, απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας, κάτω από άριστες καιρικές συνθήκες, για μια εκπαιδευτική πτήση ρουτίνας, διάρκειας δύο ωρών. Επικεφαλής του σμήνους ήταν ο υποπλοίαρχος Τσαρλς Τέιλορ, ένας πιλότος με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η «Πτήση 19», όπως ήταν η επίσημη ονομασία της αποστολής, περιλάμβανε ασκήσεις περιπολίας και βομβαρδισμού και σε μια διαδρομή, που σχεδόν συμπίπτει με αυτή που αργότερα ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων (Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι).
Όλα πήγαιναν σύμφωνα με τον προγραμματισμό, μέχρι τις 15:45, όταν ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ηγείτο ενός άλλου σμήνους με παρόμοια αποστολή, άκουσε από την εκπαιδευτική συχνότητα ότι η «Πτήση 19» αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».

Ο χάρτης της πτήσης και η τελευταία γνωστή θέση των αεροσκαφών.

Αμέσως στήθηκε μια γιγαντιαία επιχείρηση έρευνας και διάσωσης, που κράτησε έως τις 10 Δεκεμβρίου. Χτενίστηκαν στην κυριολεξία πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας, χωρίς το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, που αριθμούσε 500 σελίδες, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της «Πτήσης 19» υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα άγρια νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους. Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε την «Πτήση 19» με υπερφυσικά φαινόμενα. Ακολούθησαν πολλοί άλλοι, χωρίς να μπορέσουν να υποστηρίξουν πειστικά την εκδοχή αυτή.

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

ΚΑΚΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ Ο ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΜΗΝ ΓΕΛΑΣΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ

Αγρότες στο φεγγάρι θέλει η NASA

 

Η NASA ανακοίνωσε ότι θα προβεί στην καλλιέργεια φυτών στο φεγγάρι μέχρι το 2015, ένα σχέδιο το οποίο θα αποδείξει το κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να επιβιώσουν σε περίπτωση που θα μετοικίσουν εκεί στο μέλλον. Επιμέλεια: Νικολέττα Ρούσσου

Αν το εγχείρημα στεφθεί με επιτυχία, η ομάδα που ανέλαβε τη δύσκολη αυτή αποστολή θα έχει γράψει ιστορία, καθώς θα είναι η πρώτη φορά που θα επιβιώσει ζωή, που προέρχεται από τη Γη εκτός πλανήτη. Σύμφωνα με ειδικούς της ΝΑSΑ, αυτό το σχέδιο θα είναι το πρώτο βήμα για να επιδιώξει η επιστημονική κοινότητα τη μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπων στο φεγγάρι. «Εάν κατορθώσουν φυτικοί οργανισμοί να ευδοκιμήσουν, ίσως μπορέσουμε και εμείς», αναφέρει η υπηρεσία.
Επιστήμονες και φοιτητές θα εργαστούν μαζί προκειμένου να στείλουν στο φεγγάρι ένα μικρό αυτόνομο οικοσύστημα το οποίο θα περιέχει σπόρους. Η ΝΑSΑ σκοπεύει να μεταφέρει το υλικό αυτό μέσω του Moon Express lander, ενός εμπορικού διαστημόπλοιού, που συμμετείχε στο διαγωνισμό Google Lunar X Prize.
Το πείραμα θα βοηθήσει τη ΝΑSΑ στο να αποκτήσει πληροφορίες αναφορικά με την ανάπτυξη των φυτών σε διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες, καθώς και το να εξετάσει το ενδεχόμενο εγκατάστασης ανθρώπινων οικοσυστημάτων στο διάστημα.
«Μετά τη προσγείωση του στο τέλος του 2015, θα προστεθεί νερό στους σπόρους και η ανάπτυξη τους θα παρακολουθείται για 5-10 μέρες από κλιμάκιο επιστημόνων, που θα είναι στη Γη. Οι σπόροι θα περιλαμβάνουν βασιλικό και γογγύλια», δήλωσαν υπάλληλοι της NASA στον Τύπο. Ειδικές κάμερες και σένσορες θα παρακολουθούν την ανάπτυξη των φυτών και θα στέλνουν τα δεδομένα πίσω στη Γη.
Η δυσκολία που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι επιστήμονες είναι να κατορθώσουν να αναπτυχθούν οι σπόροι στο σκληρό περιβάλλον της σελήνης. Το μικρό ποσοστό της βαρύτητας και η σεληνιακή ακτινοβολία είναι ορισμένα από τα εμπόδια που θα ληφθούν σοβαρά υπ' όψιν, αν και τα φυτά θα ταξιδέψουν με συγκεκριμένες αποθήκες νερού και αέρα, που θα επιτρέψουν την ανάπτυξη τους για 5 μέρες.
Η ΝΑSΑ έχει υπογραμμίσει τη σημασία της εκπόνησης τέτοιων πειραμάτων, λέγοντας ότι «φυτά που επιβιώνουν σε τέτοιο περιβάλλον είναι αναγκαία για την στήριξη της ζωής αλλά και την ψυχολογική υποστήριξη των ανθρώπων που θα μετοικίσουν στο φεγγάρι». 
«Μπορούν οι άνθρωποι να επιβιώσουν, όχι μόνο για μερικές μέρες αλλά για δεκαετίες και να εργαστούν στο φεγγάρι; Το πρώτο βήμα είναι να στείλουμε φυτικούς οργανισμούς στο φεγγάρι. Το γεγετικό τους υλικό μπορεί να καταστραφεί λόγω της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα να λειτουργήσουν για τους ανθρώπους σαν το καναρίνι στο ανθρακορυχείο», προσθέτει η αμερικανική υπηρεσία.
Επιπλέον πρόκειται για ένα σχετικά φθηνό πείραμα, καθώς σύμφωνα με τον επιστήμονα Δρ. Κρις Μακέυ «το πείραμα αυτό θα κοστίσει σήμερα 2 εκατομμύρια δολάρια, ενώ πριν 2 δεκαετίες θα στοίχιζε περίπου 300».
Η ΝΑSΑ σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει τη νέα γενιά όσον αφορά την εξερεύνηση νέων πλανητών και τη ζωή στο διάστημα θα στείλει αντίγραφα των οικοσυστημάτων αυτών στα σχολεία σε όλη την αμερικανική επικράτεια, έτσι ώστε τα παιδιά να παρακολουθούν την ανάπτυξη των φυτών αυτών.

Από το tvxs.

Τα Δεκεμβριανά (1944)

Με την ονομασία αυτή είναι γνωστή η ένοπλη σύγκρουση, που έλαβε χώρα στην Αθήνα, μεταξύ του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ από τη μία πλευρά και των κυβερνητικών και βρετανικών δυνάμεων από την άλλη. Ξεκίνησε στις 3 Δεκεμβρίου 1944 με την αιματηρή κατάληξη του συλλαλητηρίου της Πλατείας Συντάγματος και τελείωσε τυπικά με την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945. Ήταν το προανάκρουσμα του Εμφυλίου Πολέμου (1946 - 1949).Η αντιπαράθεση αυτή προήλθε από το κενό εξουσίας, που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής τον Οκτώβριο του 1944. Το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, υπό την καταλυτική επιρροή του ΚΚΕ και με νωπές τις αντιστασιακές δάφνες της Κατοχής, είχε ένα καλά συγκροτημένο στρατιωτικό σώμα και διεκδικούσε μερίδιο στην εξουσία, αν όχι όλη την εξουσία. Απέναντί του οι αστικές δημοκρατικές δυνάμεις ήταν τελείως αδύναμες να του αντιπαρατεθούν, όντας σχεδόν 9 χρόνια εκτός εξουσίας (Δικτατορία Μεταξά, Κατοχή), ενώ μεγάλος μέρος του κρατικού μηχανισμού έφερε τη στάμπα του δοσίλογου. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, η συνδρομή των Βρετανών, που διατηρούσαν δυνάμεις στην Ελλάδα ως συμμαχική δύναμη, ήταν εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωση της αστικής δημοκρατίας. Να μην ξεχνάμε ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη και τον Ειρηνικό συνεχιζόταν με σφοδρότητα ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, αν και η ζυγαριά έκλεινε υπέρ των Συμμάχων.
Στις 18 Οκτωβρίου 1944 έφθασε στην Αθήνα ο Γεώργιος Παπανδρέου και δύο μέρες αργότερα σχημάτισε την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, στην οποία συμμετείχαν και έξι ΕΑΜικοί Υπουργοί. Ένα από τα πρώτα ζητήματα που έπρεπε να επιλύσει η νέα κυβέρνηση ήταν η αποστράτευση των αντιστασιακών οργανώσεων και η δημιουργία εθνικού στρατού. Στις 5 Νοεμβρίου ο Γεώργιος Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι ύστερα από τη συνεργασία που είχε με τον στρατηγό Σκόμπι (επικεφαλής των Βρετανικών Δυνάμεων στην Ελλάδα), ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ θα αποστρατεύονταν ως τις 10 Δεκεμβρίου 1944.
Όμως, η απόφαση αυτή δεν άρεσε στο ΚΚΕ, καθώς μία ενδεχόμενη αποστράτευση του ΕΛΑΣ θα του αφαιρούσε ένα ισχυρό χαρτί στην πρόθεσή του να επιβάλει στην Ελλάδα ένα κομμουνιστικό καθεστώς σοβιετικού τύπου. Στις 20 Νοεμβρίου το Πολιτικό Γραφείο πήρε την απόφαση να αντιπαρατεθεί με τις αστικές δυνάμεις και τους Άγγλους. Οι διαπραγματεύσεις για την αποστράτευση του ΕΛΑΣ ναυάγησαν στις 28 Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου οι Υπουργοί του ΕΛΑΣ αποχώρησαν από την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Σε μια επίδειξη ισχύος, το ΕΑΜ διοργανώνει την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου ένα μεγάλο παναθηναϊκό συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος, παρά την κυβερνητική απαγόρευση. Υπολογίζεται ότι πήραν μέρος πάνω από 100.000 άνθρωποι, ενώ κάποιοι ιστορικοί τους ανεβάζουν και στις 500.000. Το συλλαλητήριο βάφτηκε στο αίμα, καθώς οι διαδηλωτές δέχθηκαν καταιγισμό πυρών από την πλευρά των δυνάμεων ασφαλείας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 30 άτομα και να τραυματισθούν 148. Για το ποιος ήρξατο χειρών αδίκων υπάρχουν τρεις εκδοχές, α) ότι πυροβόλησε κάποιος από το πλήθος, με αποτέλεσμα να απαντήσουν οι αστυνομικές δυνάμεις, β) ότι πυροβόλησε απρόκλητα η αστυνομία και γ) ότι τα πυρά ήταν βρετανικά για τη δημιουργία προβοκάτσιας.Την επομένη, μετά τις κηδείες των θυμάτων, οι συγκρούσεις γενικεύτηκαν, με τη συμμετοχή και δυνάμεων του εφεδρικού ΕΛΑΣ. Το ΕΑΜ συγκρότησε νέα διαδήλωση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν και άλλοι νεκροί. Το ίδιο βράδυ, ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου υπέβαλε την παραίτησή του, αλλά μεταπείστηκε από τους Άγγλους και παρέμεινε στη θέση του. Η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει με το μέρος του ΕΛΑΣ, που έλεγχε σχεδόν όλη την Αθήνα, εκτός από το κέντρο της πρωτεύουσας. Οι δυνάμεις του ανέρχονταν σε περίπου 20.000 άνδρες. Η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορούσε να υπολογίζει σε λίγους χωροφύλακες και αστυφύλακες, σε κάποιους ταγματασφαλίτες, στην 3η Ορεινή Ταξιαρχία, που είχε έλθει με δάφνες από το Ρίμινι και έδρευε στο Γουδί και φυσικά στη βρετανική δύναμη υπό τον Σκόμπι, που ήταν και η καλύτερα εξοπλισμένη από όλους τους εμπλεκόμενους. Σύνολο 7.500 άνδρες.

«Μη διστάσεις να ενεργήσεις σαν να ήσουν σε κατακτημένη πόλη, όπου γίνεται μια τοπική εξέγερση» τηλεγραφεί στον Σκόμπι, ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ, που δεν διανοείτο ότι θα έχανε την Ελλάδα από τη σφαίρα επιρροής της Μεγάλης Βρετανίας. Την είχε κερδίσει με σκληρά παζάρια από τον Στάλιν στην περίφημη «Συμφωνία των Ποσοστών», που υπογράφτηκε στη Μόσχα στις 9 Οκτωβρίου, τρεις μέρες πριν από την αναχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα. Από την πλευρά του, ο σοβιετικός ηγέτης τήρησε τον λόγο του, αποφεύγοντας να κατηγορήσει τον Τσόρτσιλ για ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας, όπως έκαναν οι Αμερικανοί, αλλά δεν αποθάρρυνε την ηγεσία του ΚΚΕ, που δεν γνώριζε το «παζάρι της Μόσχας» και πίστευε βάσιμα σε συντροφική βοήθεια.Η πρόθεση του ΕΛΑΣ στη Μάχη της Αθήνας ήταν να αφοπλίσει όσα αστυνομικά τμήματα αντιστέκονταν. Ιδιαίτερα σκληρές μάχες δόθηκαν στην περιοχή Μακρυγιάννη για τον έλεγχο του Συντάγματος Χωροφυλακής που έδρευε εκεί (6 - 11 Δεκεμβρίου 1944). Τελικά, οι αμυνόμενοι άντεξαν και από τα μέσα Δεκεμβρίου η κατάσταση άρχισε να αλλάζει υπέρ των κυβερνητικών δυνάμεων, μετά και τις νέες ενισχύσεις των Βρετανών από την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια των «Δεκεμβριανών» έδρασε η διαβόητη οργάνωση του ΚΚΕ “ΟΠΛΑ” (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών), μέλη της οποίας βαρύνονται με πολλούς φόνους, όχι μόνο αντιπάλων, αλλά και αριστερών αντιφρονούντων, όπως Τροτσκιστών.
Ο Τσόρτσιλ πίστευε ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν μπορούσε να λυθεί με στρατιωτικά μέσα, αλλά μόνο με πολιτικά. Γι' αυτό, ανήμερα των Χριστουγέννων, ήλθε στην Αθήνα.

Σε αλλεπάλληλες συσκέψεις στο Υπουργείο Εξωτερικών (26 - 27 Δεκεμβρίου), στις οποίες συμμετείχαν και εκπρόσωποι του ΕΑΜ, αποφασίστηκε να ζητηθεί από τον εξόριστο Βασιλιά Γεώργιο Β' να ορίσει Αντιβασιλέα και συγκεκριμένα τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δαμασκηνό (Παπανδρέου). Ήταν μια ευφυής κίνηση του άγγλου πολιτικού για να κρατήσει ενωμένες τις αστικές δυνάμεις, με τη γεφύρωση του χάσματος φιλομοναρχικών και βενιζελογενών δημοκρατικών.Στα πολιτικά ζητήματα υπήρξε πλήρης διαφωνία. Ο Σιάντος απαίτησε να δοθούν στο ΕΑΜ σχεδόν τα μισά Υπουργεία, να διωχθούν από τον κρατικό μηχανισμό οι δωσίλογοι, να διαλυθεί η Χωροφυλακή, να γίνει δημοψήφισμα για το πολιτειακό το Φεβρουάριο και εκλογές τον Απρίλιο. Οι όροι, αρκούντως μαξιμαλιστικοί, απορρίφθηκαν απ' όλους τους πολιτικούς, καθώς πίστευαν ότι θα οδηγούσαν σε κομμουνιστικοποίηση του κράτους. Το ΚΚΕ έδειξε αδιαλλαξία, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η έλευση του Τσόρτσιλ στην Αθήνα ήταν ένδειξη αδυναμίας και δεν προχώρησε σε ένα συμβιβασμό, που θα του επέτρεπε να διασώσει τις δυνάμεις του και να αποκτήσει σημαντικό μερίδιο της εξουσίας.
Στις 30 Δεκεμβρίου, ο βασιλιάς ενέδωσε στις αφόρητες πιέσεις των Βρετανών και ανακοίνωσε το διορισμό του Δαμασκηνού ως Αντιβασιλέα και την πρόθεσή του να επιστρέψει στην Ελλάδα, μόνο αν το θελήσει ο λαός. Ο Γεώργιος Παπανδρέου παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και στις 3 Ιανουαρίου 1945 τον διαδέχθηκε ο Νικόλαος Πλαστήρας, που κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή ΕΑΜικών υπουργών.
Στις 5 Ιανουαρίου 1945 οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Αθήνα, υπό την πίεση των υπέρτερων κυβερνητικών και βρετανικών δυνάμεων. Στις 11 Ιανουαρίου ο ΕΛΑΣ υπέγραψε ανακωχή με τους Βρετανούς και στις 12 Φεβρουαρίου 1945 έληξαν και τυπικά τα «Δεκεμβριανά», με τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Το ΕΑΜ είχε ηττηθεί στρατιωτικά και πολιτικά.

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

ΕΠΙΤΗΔΕΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ;

PowerUp 3.0: τηλεκατευθυνόμενη σαΐτα

Ένα από τα πιο cool gadget που έχουμε δει εδώ και καιρό είναι το PowerUp 3.0. Όλοι μας σαν παιδιά έστω και μια φορά παίξαμε με σαΐτες. Είτε για να ενοχλήσουμε έναν καθηγητή που έγραφε βαρετά πράγματα στον πίνακα είτε για να κερδίσουμε σε κάποιο διαγωνισμό με φίλους για την πιο μεγάλη «πτήση» είτε μόνοι μας προσπαθώντας να κατασκευάσουμε το πιο τέλειο αυτοσχέδιο πτητικό αντικείμενο από μία κόλλα Α4. Η χαρά και η ικανοποίηση που μας έδινε ήταν μεγάλη αλλά κρατούσε μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στο PowerUp 3.0. Το PowerUp 3.0 είναι η κατάληξη ενός project που ξεκίνησε από μια ιδέα του Νεοϋορκέζου Shai Goitein το μακρινό 2008. Τότε του ήρθε η ιδέα να κατασκευάσει την πιο cool σαΐτα ever ικανή να πετάει "μόνη" της για μεγαλύτερη διάρκεια. Πέντε περίπου χρόνια και 58 πρωτότυπα αργότερα γεννήθηκε το PowerUp 3.0.
Το PowerUp 3.0 είναι ένας μικρός ελαφρύς μηχανισμός, που μπορεί να προσαρμοστεί σε κάθε κλασική αυτοσχέδια σαΐτα και να της δώσει την δυνατότητα να πετάξει ελεγχόμενα μέσω τηλεκατεύθυνσης από smartphone μέσω μιας εφαρμογής! Ναι καλά καταλάβατε, προσαρμόζετε το PowerUp 3.0 στο αριστούργημα αεροναυπηγικής σας ανοίγεται το app στο smartphone σας και κατακτάτε τους αιθέρες.
Το project PowerUp 3.0, βοηθήθηκε από το Kickstarter για τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για την υλοποίησή του, το κοινό ανταποκρίθηκε, συλλέγοντας μέχρι την ώρα που γράφεται το άρθρο πάνω από $195.000 περνώντας το στόχο των $50.000 και είναι έτοιμο για παραγωγή και διάθεση σε τιμή κοντά στα $50.
Η χρήση του φανταστικού αυτού παιχνιδιού-gadget είναι πολύ απλή αφού το μόνο που έχει να κάνεις είναι 4 απλά βήματα: 1. Διπλώνεις την σαΐτα, 2. Προσαρμόζεις το PowerUp 3.0 , 3. Ανοίγεις την εφαρμογή και συνδέεις το smartphone σου με το PowerUp 3.0 και 4. Πετάς!
Στο τεχνικό κομμάτι τώρα το PowerUp 3.0 έχει σώμα από carbon fiber μπαταρία Λιθίου που σου δίνει 10 λεπτά αυτονομία και φορτίζεται μέσω θύρας micro USB, τεχνολογία ασύρματης σύνδεσης Bluetooth Smart χαμηλής ενέργειας και βεληνεκές 55 μέτρα, ενώ θα υπάρχει εφαρμογή συμβατή με iOS και Android smartphones.Μπορείτε να προπαραγγείλετε ή να στηρίξετε και εσείς το project PowerUp 3.0 στο Kickstarter και να μάθετε περισσότερες πληροφορίες στην επίσημη ιστοσελίδα.

Το κείμενο είναι γραμμένο από την συντακτική ομάδα του hdblog.gr

Το κείμενο είναι γραμμένο από την συντακτική ομάδα του hdblog.gr

Πρώτη κινεζική αποστολή στη Σελήνη

Η Κίνα εκτόξευσε έναν πύραυλο που μεταφέρει στο φεγγάρι ένα τηλεκατευθυνόμενο εξερευνητικό όχημα, το «Κουνέλι από νεφρίτη», σύμφωνα με πλάνα που μετέδωσε η κρατική τηλεόραση CCTV.

Ο πύραυλος Μεγάλη Πορεία απογειώθηκε μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης στη 01:30 της Δευτέρας (19:30 της Κυριακής ώρα Ελλάδας) από τη βάση εκτόξευσης δορυφόρων της Σιτζιάνγκ (νοτιοδυτική Κίνα).
Η αποστολή Chang'e-3 σηματοδοτεί ένα κρίσιμο στάδιο του φιλόδοξου διαστημικού προγράμματος της Κίνας. Με αυτή την πρώτη αποστολή, η Κίνα αναμένεται να πραγματοποιήσει την πρώτη προσελήνωσή της. Θα γίνει η τρίτη χώρα που το πετυχαίνει αυτό, μετά τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ.
Το "Κουνέλι από νεφρίτη" είναι ένα σεληνιακό όχημα με έξι τροχούς, το όνομα του οποίου παραπέμπει στην κινεζική μυθολογία. Αν όλα εξελιχθούν ομαλά, θα αποβιβαστεί στα μέσα Δεκεμβρίου στο δορυφόρο της Γης.
Το όχημα θα κάνει επιστημονικές αναλύσεις, ιδίως γεωλογικές. Εφοδιασμένο με ηλιακά πλαίσια για να του παρέχουν ενέργεια, θα στείλει επίσης στη Γη τρισδιάστατες φωτογραφίες του δορυφόρου της.
Η μηχανή παντός εδάφους θα είναι σε λειτουργία για τρεις μήνες, στη διάρκεια των οποίων θα μετακινείται με μία μέγιστη ταχύτητα 200 μέτρων την ώρα.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ναζιστικοί χαιρετισμοί και ασκήσεις καταστολής πλήθους στο Κιλκίς

 

Ναζιστικούς χαιρετισμούς από στρατιωτικούς καταγγέλλουν φαντάροι στο 525 Μ.Κ ΤΠ Πολύκαστρο Κιλκίς, αποκαλύπτοντας παράλληλα την επανάληψη ασκήσεων καταστολής πλήθους από τμήματα που απαρτίζουν επαγγελματίες οπλίτες (ΕΠΟΠ).

Σύμφωνα με το Δίκτυο Ελευθέρων Φαντάρων Σπάρτακος, που επικαλείται καταγγελίες φαντάρων στο 525 Μ.Κ ΤΠ Πολύκαστρο Κιλκίς, στην εν λόγω μονάδα υπάρχει ομάδα νεοναζί ΕΠΟΠ, η οποία δρα ανοικτά με ναζιστικούς χαιρετισμούς κ.α.

Πρόκειται για ένα ακόμη περιστατικό που αφορά στα «σταγονίδια» των νεοναζί στις Ένοπλες Δυνάμεις. Υπενθυμίζεται πως πρόσφατα είχε συλληφθεί και καταδικαστεί σε 20 μήνες φυλάκιση με αναστολή ταγματάρχης, ο οποίος είχε στην κατοχή του παράνομο στρατιωτικό οπλισμό και υλικό της Χρυσής Αυγής και της Χούντας.

Μάλιστα ο εν λόγω ταγματάρχης των ειδικών δυνάμεων σύμφωνα με τις πληροφορίες είχε άμεση σχέση με τη νεοναζιστική οργάνωση, ενώ υπάρχουν και καταγγελίες πως εκπαίδευε μέλη της Χρυσής Αυγής στο χειρισμό όπλων.

Από το tvxs.

Η ιστορία του Scrabble

Η ιστορία του Σκραμπλ (Scrabble), ενός από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια στον κόσμο, ξεκίνησε πριν από πολλές δεκαετίες. Το εφηύρε ένας αμερικανός αρχιτέκτονας, ο Άλφρεντ Μόσερ Μπατς, ο οποίος όταν απολύθηκε το 1931 σκέφτηκε να ασχοληθεί με τη μεγάλη του αγάπη, τα επιτραπέζια παιχνίδια. Παρατήρησε πως όλα τα παιχνίδια δεξιοτήτων, όπως τον σκάκι, είναι αρκετά απαιτητικά για τον μέσο παίκτη. Έτσι αποφάσισε να εφεύρει ένα καινούριο, που θα βασίζεται στις γνώσεις αλλά και στην τύχη.
Προς το τέλος του 1931 είχε συλλάβει την κεντρική ιδέα του παιχνιδιού που ονόμασε Λέξικο. Μία συλλογή γραμμάτων, με τα οποία οι παίκτες έπρεπε να σχηματίζουν λέξεις. Η αξία του κάθε γράμματος προέκυψε με βάση τη συχνότητα εμφάνισής του στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας New York Times.
Το 1933 η αίτηση του Μπατς για την κατοχύρωση της εφεύρεσής του απορρίφθηκε, ενώ και οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές παιχνιδιών της εποχής αρνήθηκαν την υλοποίηση της ιδέας. Τα επόμενα πέντε χρόνια, κατασκεύασε μόνος του περίπου 200 αντίγραφα, τα οποία πούλησε σε συγγενείς και φίλους. Το 1938 σκέφτηκε να προσθέσει στο παιχνίδι έναν πίνακα, πάνω στον οποίο θα τοποθετούνταν τα γράμματα με τη λογική ενός σταυρόλεξου, μετονομάζοντας το «Λέξικο» σε «Criss-Crosswords» (διαγωνο-σταυρόλεξο στα ελληνικά). Και αυτή η παραλλαγή, όμως, δεν είχε καλύτερη τύχη.
Μετά τις απανωτές απορρίψεις, ο Μπατς αποφάσισε να ξαναγίνει αρχιτέκτονας. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Σκραμπλ παρέμεινε στο συρτάρι του, ως το 1948, οπότε τον πλησίασε ο Τζέιμς Μπρούνοτ. Ήταν ένας από τους πρώτους παίχτες του Criss-Crosswords και πίστευε στην εμπορική αξία του παιχνιδιού. Ανέλαβε, λοιπόν, τη μαζική παραγωγή του, δίνοντας στον Μπατς ένα ποσό από κάθε πώληση.
Κάποιες τελευταίες παρεμβάσεις κρίθηκαν απαραίτητες από τον Μπρούνοτ. Ξανασχεδίασε τον πίνακα των τετραγώνων, απλούστευσε τους κανόνες, του έδωσε νέο όνομα και την 1η Δεκεμβρίου του 1948 έλαβε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το Σκραμπλ. Το εμπορικό σήμα κατοχυρώθηκε 15 μέρες αργότερα.
Το πρώτο εργαστήριο του Μπρουνότ στήθηκε στο σαλόνι του σπιτιού του στο Νιούταουν του Κονέκτικατ. Προμηθεύονταν τα επιμέρους κομμάτια από διάφορους κατασκευαστές και τα συναρμολογούσαν οι ίδιοι. Αρχικώς παρήγαγαν 18 παιχνίδια την ημέρα, τυπώνοντας ένα - ένα τα γράμματα στα ξύλινα τετράγωνα. Κατά τη διάρκεια του 1949 πούλησαν 2.251 παιχνίδια, χάνοντας 450 δολάρια στην παραγωγική διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο συνέχισαν και τα επόμενα χρόνια, χάνοντας σημαντικούς οικονομικούς πόρους.
Το 1952 ήταν έτοιμοι να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Εκείνη τη χρονιά, ο Τζακ Στράους, πρόεδρος του «Macy», ενός από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα στον κόσμο, γνώρισε στις διακοπές του το Σκραμπλ κι ενθουσιάστηκε. Αποφάσισε να το προωθήσει και μέσα σ' ένα χρόνο το Σκραμπλ άρχισε να πουλά 6.000 κομμάτια την εβδομάδα. Μη μπορώντας να ανταποκριθεί στη ζήτηση, ο Μπρουνότ πούλησε τα δικαιώματα στην κατασκευάστρια εταιρία «Selchow and Righter», μία απ' αυτές που είχαν απορρίψει παλαιότερα το παιχνίδι.
Το 1953 η τρέλα του Σκραμπλ «κυρίευσε» την Αυστραλία, όπου το λάνσαρε η J.W. Spear & Sons. Το 1968 η αυστραλιανή εταιρία αγόρασε τα δικαιώματα για όλο τον κόσμο, τα οποία από το 1994 βρίσκονται στην κατοχή της Mattel Inc.
Το πρώτο Πρωτάθλημα Σκραμπλ διοργανώθηκε το 1991 στο Λονδίνο. Ο Τζέιμς Μπρουνότ δεν ζούσε για να πάρει αυτή την ικανοποίηση. Πέθανε τον Οκτώβριο του 1984, σε αντίθεση με τον Άλφρεντ Μπατς, που έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 1993, απολαμβάνοντας ως τα βαθιά του γεράματα το παιχνίδι που ο ίδιος είχε εφεύρει.

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.