Αντιρατσιστικές διαδηλώσεις στις ΗΠΑ μετά το φονικό ακροδεξιό κρεσέντο στο Σάρλοτσβιλ

Αντιρατσιστικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε πολλές αμερικανικές πόλεις ενάντια στο ακροδεξιό κρεσέντο του Σάρλοτσβιλ κατά το οποίο δολοφονήθηκε από έναν λευκό εθνικιστή, η 32χρονη διαδηλώτρια Χέδερ Χέιερ.

Η Χέιερ έχασε τη ζωή της όταν ο Τζέιμς Φιλντς, υποστηρικτής της λευκής ανωτερότητας έπεσε με το αυτοκίνητό του, πάνω σε πλήθος αντιφασιστών που πραγματοποιούσαν διαμαρτυρία ενάντια στη συγκέντρωση των ακροδεξιών στην πόλη, στην οποία συμμετείχαν η Κου Κλουξ Κλαν, η altright (ακροδεξιοί υποστηρικτές του Τραμπ) και νεοναζί. Σημειώνεται ότι μεταξύ άλλων, οι ακροδεξιοί φώναζαν το σύνθημα «Heil Trump». 

Μετά το περιστατικό ο Ντόναλντ Τραμπ δέχτηκε ιδιαίτερα σφοδρές επικρίσεις για το γεγονός ότι δεν καταδίκασε τους λευκούς εθνικιστές αλλά όλες τις πλευρές. Στελέχη των Ρεπουμπλικών το έκαναν, ασκώντας και κριτική στον πρόεδρο των ΗΠΑ, ενώ ακόμη και η κόρη του Ιβάνκα Τραμπ εξαναγκάστηκε σε δήλωση να καταδικάσει τον ρατσισμό και τους νεοναζί. 

Πορείες έγιναν από το σπίτι του Τραμπ στην Νέα Υόρκη, μέχρι το Σιατλ. «Ο κόσμος πρέπει να ξυπνήσει, να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να αντισταθεί» δήλωσε ο Καρλ Ντίξ, επικεφαλής της οργάνωση «Αρνηθείτε τον Ρατσισμό» που οργάνωσε τις κινητοποιήσεις στην Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο και σε άλλες πόλεις. «Δεν πρέπει να επιτραπεί σε αυτό το φαινόμενο να κακοφορμίσει και να μεγαλώσει διότι έχουμε δει τι έχει γίνει στο παρελθόν όταν το επιτρέψαμε». 

Στο Σιάτλ συγκέντρωση που είχε προγραμματιστεί από ακραίους συντηρητικούς ψηφοφόρους του Τραμπ βρέθηκε αντιμέτωπη με εκατοντάδες αντι - διαδηλωτές. Οδοφράγματα και ειδικές δυνάμεις χώρισαν τους συγκεντρωμένους για να αποφευχθούν επεισόδια.

Στο Ντένβερ, πρωτεύουσα του Κολοράντο, εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν κάτω από το άγαλμα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και έκαναν πορεία μέχρι το Κοινοβούλιο της πολιτείας, με σύνθημα «όχι στο μίσος, όχι στο φόβο». 

Στη Νέα Υόρκη οι διαδηλωτές έφθασαν μέχρι τον Πύργο Τραμπ απαιτώντας από τον Αμερικανό πρόεδρο να αποκηρύξει τις ακροδεξιές οργανώσεις που ευθύνονταν για την βία στο Σάρλοτβιλ.

Από το tvxs.

Η αεροδυναμική καλόγρια

Σε ένα δρόμο στην Ισπανία ένας οδηγός είδε μια καλόγρια σε αεροδυναμική στάση στο ποδήλατό της. 


Στον κατηφορικό δρόμο για να αναπτύξει ταχύτητα σκύβει μπροστά το σώμα της για να έχει τη μικρότερη δυνατή αντίσταση από τον αέρα.

Βρετανία: Πρώην αστυνομικός χρησιμοποιούσε το ελικόπτερο της υπηρεσίας για... μπανιστήρι

Ένας πρώην αστυνομικός της βρετανικής αστυνομίας, τον οποίο πρώην συνάδελφοί του περιέγραψαν ως ένα πρόσωπο «που είχε εμμονή με το σεξ», καταδικάστηκε σήμερα σε φυλάκιση ενός έτους διότι χρησιμοποίησε ένα ελικόπτερο της αστυνομίας για να βιντεοσκοπήσει τις ερωτικές περιπτύξεις ενός ζευγαριού και ανθρώπους που έκαναν γυμνοί μπάνιο.

Ο Άντριαν Πόγκμορ, 51 ετών, κατέγραψε με την κάμερα που διαθέτει το ελικόπτερο, ένα ζευγάρι που έκανε σεξ στο αίθριο της κατοικίας του, μια γυναίκα που έκανε ηλιοθεραπεία γυμνή στον κήπο της, ένα γυμνό ζευγάρι που καθόταν σε σεζλόνγκ και δύο γυμνιστές μπροστά από το τροχόσπιτό τους.
«Θεωρούσατε ότι ήσασταν στην κυριολεξία υπεράνω του νόμου» σχολίασε ο δικαστής Πίτερ Κέλσον, του δικαστηρίου του Σέφιλντ (βόρεια Αγγλία).

«Εν συντομία, χρησιμοποιήσατε ένα ελικόπτερο αξίας 2 εκατομμυρίων λιρών (2,2 εκατομμυρίων ευρώ), η κάθε πτήση του οποίου στοιχίζει περίπου 1.000 δολάρια την ώρα, για να ικανοποιήσει την σεξουαλική σας περιέργεια, την ώρα που το ελικόπτερο αυτό έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό παραβατών» συνέχισε ο ίδιος. Εντούτοις, «αντί του να αποτρέψετε και να εντοπίσετε την εγκληματικότητα, διαπράξατε εσείς έγκλημα» τόνισε ο δικαστής.

Ο Πόγκμορ ομολόγησε τη διάπραξη τεσσάρων σοβαρών αξιόποινων πράξεων στο πλαίσιο της άσκησης δημοσίου αξιώματος. Έπειτα από 22 χρόνια καριέρας, παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του στην αστυνομία του Σάουθ Γιόρκσιρ.

Κατά τη διάρκεια της δίκης του, συνάδελφοί του τον περιέγραψαν ως «ένα άτομο με αποκλίνουσα συμπεριφορά» και «έναν παρατηρητή από ψηλά που είχε εμμονή με το σεξ». Άλλοι δύο αστυνομικοί και δύο κυβερνήτες του ελικοπτέρου απαλλάχθηκαν από την κατηγορία της ανάρμοστης συμπεριφοράς.

Το δικαστήριο απάλλαξε τους αστυνομικούς Μάθιου Λούκας, 42 ετών και Λι Γουόλς, 47 ετών, καθώς και τους πιλότους του ελικοπτέρου Μάθιου Λούζμορ, 45 ετών και Μάλκολμ Ριβς, 64. Ο Άντριαν Πόγκμορ ήταν ο μόνος που είχε παραδεχτεί την ενοχή του και ο μοναδικός από τους πέντε που ήταν παρών κάθε φορά που κινηματογραφούσαν γυμνούς ανθρώπους σε ιδιωτικές στιγμές τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αστεροειδής θα περάσει «ξυστά» από τη Γη τον Οκτώβριο

Ένας αστεροειδής με μέγεθος 15 έως 30 μέτρων θα περάσει πολύ κοντά από τον πλανήτη μας στις 12 Οκτωβρίου, σε απόσταση 44.000 χιλιομέτρων, σχεδόν στο ένα όγδοο της απόστασης Γης-Σελήνης και λίγο πάνω από τις τροχιές των γεωστατικών δορυφόρων (36.000 χλμ.).

Οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).

Ο «2014 TC4» κινείται με ταχύτητα περίπου 14 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και δεν αποτελεί απειλή, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιστημόνων για την τροχιά του.

«Είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα αυτό το αντικείμενο να χτυπήσει τη Γη. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος» διαβεβαίωσε ο Ντέτλεφ Κόσνι της ESA, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Η NASA και η ESA θα αξιοποιήσουν πάντως την ευκαιρία για να δοκιμάσουν την ετοιμότητα και την επάρκεια των συστημάτων επιτήρησης αστεροειδών και επείγουσας αντίδρασης σε περίπτωση κινδύνου. 

Ο εν λόγω αστεροειδής είχε για τελευταία φορά περάσει από τη Γη το 2012, σε διπλάσια τότε απόσταση από ό,τι τώρα. Ολοκληρώνει μια τροχιά γύρω από τον Ήλιο κάθε 609 μέρες, συνεπώς θα επανέλθει σε λίγα χρόνια (αλλά όχι ακριβώς με την ίδια τροχιά και στην ίδια απόσταση). Ένας διαστημικός βράχος περίπου 40 μέτρων είχε πέσει στην Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908, ισοπεδώνοντας μια τεράστια έκταση έρημου δάσους.

Ένα μικρότερο αντικείμενο, πιθανώς ένα μικρό κομμάτι κομήτη και όχι αστεροειδής, με διάμετρο περίπου 20 μέτρων, είχε εκραγεί πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας το 2013, τραυματίζοντας πάνω από 1.200 ανθρώπους και σπάζοντας τα τζάμια σχεδόν 5.000 κτιρίων.

Σε καμία από τις δύο αυτές περιπτώσεις δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι ερχόταν ένα ουράνιο σώμα προς τη Γη. Αν ένας αστεροειδής όπως ο «2014 TC4» έπεφτε στον πλανήτη μας, «θα είχε παρόμοιες επιπτώσεις με εκείνον του Τσελιάμπινσκ», σύμφωνα με την ESA. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα γινόταν αν το ίδιο πράγμα συνέβαινε με έναν μεγαλύτερο αστεροειδή...

Χιροσίμα: 71 χρόνια από τη ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας

 Τις πρωινές ώρες της 6ης Αυγούστου του 1945 απογειώθηκε το «Enola Gay»από την νήσο Tinian, στον Ειρηνικό Ωκεανό, με σκοπό να βομβαρδίσει την ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα – και έτσι να προκαλέσει το παγκόσμιο δέος για την δύναμη των ΗΠΑ. Στις 8.15 τοπική ώρα, η πρώτη ατομική βόμβα που χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε πόλεμο έπληξε την πόλη των 300.000 ανθρώπων, σπέρνοντας τον όλεθρο. Οι φωτογραφίες είναι από το περιοδικό LIFE. 

Η Γερμανία είχε δηλώσει παράδοση στους Συμμάχους ήδη από τις 8 Μαΐου του 1945 και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αναπόφευκτο. Η Ιαπωνία ζητούσε από τον Ιούλιο τη σύναψη ειρήνης με τους Συμμάχους, αλλά υπό όρους. Η Βρετανία και οι ΗΠΑ ωστόσο επέμειναν στην παράδοση της χώρας άνευ όρων, με αποτέλεσμα η Ιαπωνία να αποσύρει την πρόταση ειρήνης. Την ίδια εποχή πραγματοποιείται επιτυχώς στην έρημο Αλαμογκόρντο η δοκιμή της πρώτης πυρηνικής βόμβας.

Στις 6 Αυγούστου το βομβαρδιστικό Β-29, Enola Gay, στις 08.15 το πρωί, ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα ουρανίου, την οποία οι Αμερικάνοι βάφτισαν «Little Boy»στη Χιροσίμα των 300.000 κατοίκων. «Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος. Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο... που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Αίφνης, όλοι άρχισαν να φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε, κοιτάξτε!». Ο συγκυβερνήτης του Enola Gay Λιούις έγραψε στο ημερολόγιό του: «Θεέ μου! Τι κάναμε;».

Όσοι βρισκόταν κοντά στο σημείο της έκρηξης πέθαναν αμέσως ενώ τα πτώματά τους μετατράπηκαν σε κάρβουνα. Σχεδόν όλα τα κτίρια σε ακτίνα 1 μιλίου από το σημείο μηδέν της έκρηξης ισοπεδώθηκαν ενώ όλα τα εύφλεκτα υλικά, όπως το χαρτί, άρπαξαν φωτιά σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων. Οι επιζήσαντες περιγράφουν έναν κυριολεκτικά εκτυφλωτικό φως και ένα ξαφνικό και σαρωτικό κύμα θερμότητας.

Οι πολλαπλές μικρές πυρκαγιές που ξεπήδησαν στην πόλη, σύντομα ενώθηκαν σε ένα τεράστιο πύρινο μέτωπο, προκαλώντας δυνατά ρεύματα αέρα προς το κέντρο της φωτιάς. Η πυρκαγιά κάλυψε 4.4 τετραγωνικά χιλιόμετρα της πόλης, σκοτώνοντας όσους δεν πέθαναν από την έκρηξη. Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι βρήκαν ακαριαίο θάνατο. Η πυρηνική ακτινοβολία ωστόσο προκάλεσε το θάνατο άλλων 100.000-200.000 ανθρώπων, από εκείνη τη μέρα και για δεκαετίες αργότερα.

Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας δεν γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί για αρκετές ώρες. Όλες οι επικοινωνίες με την πόλη σταμάτησαν στις 08.16 το πρωί και σταδιακά έφταναν πληροφορίες για μια μεγάλη έκρηξη. Τελικά ένας αξιωματικός απεστάλη με αεροσκάφος να επιθεωρήσει από αέρος τι είχε συμβεί. Ενώ βρισκόταν ακόμα 100 μίλια μακριά άρχισε να δίνει αναφορές για ένα τεράστιο σύννεφο που κάλυπτε την πόλη. Η πρώτη επιβεβαίωση της επίθεσης με ατομική βόμβα ήρθε 16 ώρες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ έκαναν την επίσημη ανακοίνωση. Τα ραδιόφωνα μετέδιδαν στις ΗΠΑ δήλωση του προέδρου Τρούμαν που πληροφορούσε το κοινό ότι οι ΗΠΑ έριξαν μια βόμβα νέου τύπου στην ιαπωνική πόλη της Χιροσίμα. Ο Τρούμαν προειδοποιούσε ότι αν η Ιαπωνία εξακολουθούσε να αρνείται την παράδοσή της άνευ όρων, όπως προέβλεπε η Δήλωση του Πότσδαμ της 26ης Ιουλίου, οι ΗΠΑ θα έπλητταν κι άλλους στόχους με συντριπτικά αποτελέσματα.

Στις 8 Αυγούστου η Σοβιετική Ένωση κηρύσσει τον πόλεμο στην Ιαπωνία, τερματίζοντας τις ελπίδες των ΗΠΑ για λήξη του πολέμου πριν την είσοδο της Ένωσης στο πολεμικό θέατρο του Ειρηνικού. Την επόμενη μέρα, αμερικανικά αεροσκάφη πετούσαν φυλλάδια πάνω από την Ιαπωνία που έγραφαν: «Έχουμε στην κατοχή μας το πιο καταστρεπτικό εκρηκτικό που δημιούργησε ποτέ ο άνθρωπος. Μοναχά μία από τις νέες μας ατομικές βόμβες έχει ίση εκρηκτική ισχύ με 2.000 φορτία βομβαρδιστικών B-29. Οφείλετε να αναλογιστείτε το φοβερό αυτό γεγονός και σας διαβεβαιώνουμε ότι είναι απόλυτα ακριβές. Μόλις ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε αυτό το όπλο κατά της πατρίδας σας. Αν εξακολουθείτε να αμφιβάλετε, ρωτήστε για το τι συνέβη στην Χιροσίμα, όπου έπεσε μοναχά μία ατομική βόμβα».

Λίγες ώρες αργότερα, η κατά 40% ισχυρότερη από αυτή της Χιροσίμα, βόμβα πλουτωνίου με το παρατσούκλι «Fat Man», έπληξε την πόλη Ναγκασάκι.

Στις 15 Αυγούστου η Ιαπωνία ανακοίνωσε την παράδοσή της στις Συμμαχικές Δυνάμεις, θέτοντας τέρμα στον Β’ Παγκόσμιο.

 

Η ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, όπως και αυτής στο Ναγκασάκι τρεις μέρες αργότερα, έγιναν με προσωπική απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. Ο Τρούμαν υποστήριξε ότι έριξε τις βόμβες επειδή μια εισβολή στην Ιαπωνία θα κόστιζε χιλιάδες ζωές Αμερικανών.

Έκτοτε όμως η επιχειρηματολογία αυτή έχει αμφισβητηθεί έντονα και επικρατεί ευρέως η άποψη ότι οι ΗΠΑ έκαναν μια επίδειξη δύναμης στον υπόλοιπο κόσμο – και ιδιαίτερα προς τη Σοβιετική Ένωση – αφού η Ιαπωνία δεν ήταν πλέον σε θέση να διατηρήσει τον πόλεμο, με 64 πόλεις τις κατεστραμμένες από συμβατικούς βομβαρδισμούς.

Οι πολίτες της χώρας υπέφεραν από την πείνα ενώ η παραγωγή της χώρας βρισκόταν κυριολεκτικά στο μηδέν. Η Ιαπωνία είχε ήδη χάσει και απλά προσπαθούσε να επιτύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία με τους Συμμάχους.

Ωστόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν τη ρίψη των πυρηνικών βομβών, διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας.

H mοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936, το ΚΚΕ και ο αστικός πολιτικός κόσμος.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ 

«Εμείς ήμασταν το καθεστώς εκείνο το οποίο εμείς εκφράζουμε ιδεολογικά, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά».

Ν. Μιχαλολιάκος, -  ΣΚΑΪ, 24/10/2012.

 «Η παρουσία του Μεταξά στο υπουργείο Στρατιωτικών, όχι μόνο δεν αποτελεί καμιά εγγύηση για το λαό αλλά αντίθετα αποτελεί πρόκληση κατά των εργαζομένων. Ο Μεταξάς είναι ο πιο ραφιναρισμένος φασίστας με καθαρά χιτλερικό, φασιστικό πρόγραμμα. Δεν είναι ανάγκη ν' αναφέρουμε τις αλλεπάλληλες δηλώσεις του και τις ενέργειές του που απέβλεπαν πάντα σε μια προσωπική δικτατορία. Η εγκαθίδρυσή του σήμερα στο υπουργείο Στρατιωτικών δείχνει μια ανακατάταξη δυνάμεων μέσα στους στρατιωτικούς - δικτατορικούς κύκλους και μια προσπάθεια της μοναρχίας συγκέντρωσης όλων των αυλόδουλων στρατοκρατικών δυνάμεων για εγκαθίδρυση μιας βασιλικής δικτατορίας, δεδομένου πως τόσο ο ίδιος ο Μεταξάς, όσο και οι στρατιωτικοί πάνω στους οποίους στηρίχτηκε είναι της απολύτου εμπιστοσύνης του Βασιλιά». 

 «Ριζοσπάστης» 6/3/1936.

«Η μοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου εκφράζει τη θέληση της αστοτσιφλικάδικης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, της μοναρχίας και του ξένου κεφαλαίου να πνίξουν τη λαϊκή θέληση, που απειλούσε την κυριαρχία τους και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους" (Ν. Ζαχαριάδης). Βασική αιτία που κατάφερε να επιβληθεί η δικτατορία στάθηκε η υποστήριξη που βρήκε - ενεργητική είτε παθητική - στα αστικά κόμματα. (Δίπλα σ' αυτή θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και την έλλειψη της απαραίτητης οργανωτικής και τεχνικής προετοιμασίας του ΚΚΕ, για να αντιμετωπίσει μόνο του το πραξικόπημα). 
Οι πολιτικοί αρχηγοί των "Φιλελευθέρων", "Προοδευτικών", "Λαϊκών", "Εργατο - αγροτικών" κλπ. κομμάτων δώσανε ψήφο ανοχής στον Μεταξά κι όταν κηρύχτηκε η δικτατορία δεν αντέδρασαν καθόλου».

Ο Νίκος Μπελογιάννης στο βιβλίο του "Το ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ στην ΕΛΛΑΔΑ"

Η Δικτατορία του Μεταξά επιβλήθηκε, τυπικά, στις 4 Αυγούστου του 1936. Ουσιαστικά, όμως, είχε αρχίσει η επιβολή της πολύ νωρίτερα με την ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου, στην ενεργό στήριξη του Παλατιού και φυσικά της κυρίαρχης τάξης. Ο δικτάτορας ουδέποτε είχε κρύψει την προτίμησή του στο δικτατορικό τρόπο διακυβέρνησης, ενώ ήταν γνωστός οπαδός των φασιστικών καθεστώτων που εκείνη την περίοδο κυριαρχούσαν σε Ιταλία, Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Από τις πρώτες μέρες της δικτατορίας πιάστηκαν και στάλθηκαν στις εξορίες 700 περίπου αντιφασίστες ενώ πολλοί άλλοι ρίχτηκαν στις φυλακές. Τη νύχτα της 4ης Αυγούστου που έγινε το πραξικόπημα η Ασφάλεια της Αθήνας συνέλαβε τον βουλευτή του Παλλαϊκού Μετώπου Δημήτρη Γληνό, τον πανεπιστημιακό Αλέξανδρο Σβώλο, τον αρχηγό του Αγροτικού Κόμματος Ιωάννη Σοφιανόπουλο, τον αγροτικό ηγέτη της Αριστεράς Κώστα Γαβριηλίδη, τον βουλευτή των Φιλελευθέρων Θεμ. Τσάτσο και τον δημοσιογράφο Νίκο Καρβούνη.

Ταυτόχρονα, έθεσε υπό τον έλεγχό της τον αστικό Τύπο, έκλεισε τον «Ριζοσπάστη» και τα υπόλοιπα έντυπα του ΚΚΕ, κατάσχεσε και έριξε στην πυρά κάθε είδους βιβλίο που θα μπορούσε να θεωρηθεί προοδευτικό - ακόμη και έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων - έθεσε υπό απηνή διωγμό τους κομμουνιστές και γενικότερα τους προοδευτικούς πολίτες, τους συνδικαλιστές και γενικά οποιονδήποτε θα μπορούσε να αναπτύξει οποιασδήποτε μορφής δράση εναντίον του καθεστώτος. 
Στις 19 Σεπτέμβρη του 1937 συνελήφθη ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης και εν συνεχεία ακολούθησαν ισχυρότατα χτυπήματα στον παράνομο κομματικό μηχανισμό, χωρίς όμως ποτέ να γίνει κατορθωτό να σταματήσει η παράνομη κομμουνιστική αντιδικτατορική δράση.

Από τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα, το δεξιό «Λαϊκό» και το κεντρώο «Φιλελεύθερο», η δικτατορία δεν ένιωσε καμία απειλή.

Η αντιδικτατορική δράση του ελληνικού λαού εκδηλώθηκε ποικιλόμορφα από την πρώτη στιγμή. Εργαζόμενοι και νεολαία, με όσα μέσα διέθεταν, εκδήλωναν την αντίθεσή τους στο καθεστώς με κάθε ευκαιρία. Ομως, αν και ο στόχος ήταν κοινός, δηλαδή να πέσει η δικτατορία - οι κατευθύνσεις που ακολουθούσαν οι λαϊκές οργανώσεις και το ΚΚΕ, από τη μία, και οι αστικές αντιδικτατορικές δυνάμεις, από την άλλη, ήταν διαμετρικά αντίθετες.

Το ΚΚΕ, το οποίο προωθούσε την κοινή αντιδικτατορική δράση όλων των πολιτικών δυνάμεων και οργανώσεων που ήταν αντίθετες με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, επιδίωκε την ανατροπή του μέσα από την οργάνωση και δράση του λαού.
Αντίθετα, τα αστικά αντιδικτατορικά κόμματα και οι ηγέτες τους δεν ήθελαν το λαό στο προσκήνιο, επιδιώκοντας την πτώση της δικτατορίας είτε με πρωτοβουλία του βασιλιά, είτε με κάποιο στρατιωτικό κίνημα. Επρόκειτο για επιδιώξεις, που, στο βαθμό που συνοδεύονταν από ειλικρινείς προθέσεις, δεν μπορούσαν παρά να οδηγήσουν σε αδιέξοδο και, φυσικά, στην ισχυροποίηση της δικτατορίας.

Την πραγματικότητα αυτή υπογράμμιζε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το ΠΓ της ΚΕ του κόμματος σε απόφασή του το Δεκέμβρη του 1936, όπου έλεγε: «Ολη η πείρα του δικτατορικού τετραμήνου απέδειξε πως τα διαβήματα των αρχηγών στην Αυλή όταν γίνονται εν αγνοία και χωρίς την κινητοποίηση των λαϊκών μαζών αποβαίνουνε μάταια. Ολη η πείρα του φασιστικού τετραμήνου απέδειξε πως η πολιτική της άρνησης του κοινού αντιδικτατορικού λαϊκού μετώπου που ακολούθησαν ως τώρα τα κόμματα, ενίσχυσε και ενισχύει, στήριξε και στηρίζει τη φασιστική δικτατορία».

Ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούσαν τα αστικά κόμματα στην «4η Αυγούστου» έδινε στον Μεταξά τη δυνατότητα να επιδεικνύει πυγμή χωρίς κόστος, να τρομοκρατεί τις συντηρητικές μάζες χωρίς επιπτώσεις για το καθεστώς του. Στις 23 Γενάρη του 1938 γράφει στο ημερολόγιό του: «Επρεπε να πλήξω. Και έπληξα. Εξώρισα Καφαντάρην, Πολυχρονόπουλον, Δαρβέρην, Μυλωνάν, Αλ. Μελάν, Καλκάνην και θα συνεχίσω και δι' άλλους». Στην επόμενη καταγραφή, στις 30 Γενάρη, συμπληρώνει: «Αι εκτοπίσεις είχον κεραυνοβόλον αποτέλεσμα. Ησύχασαν όλοι. Θα συμπληρωθούν κατ' ανάγκην».

Αμέσως μετά την επικράτηση της δικτατορίας ο Μεταξάς φτιάχνει ένα υφυπουργείο Δημοσίας Ασφάλειας στο υπουργείο Εσωτερικών. Επικεφαλής διορίζει ένα πρόσωπο αφοσιωμένο στην υπόθεση της 4ης Αυγούστου και ιδιαίτερα στον αρχηγό της. Τον Κ. Μανιαδάκης.

Σ’ αυτόν ανατέθηκε να εδραιώσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Με ποιο τρόπο; Μ’ αυτόν που περιγράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος στο βιβλίο του «4η Αυγούστου»:

«Τα βασανιστήρια που εφάρμοσαν οι χαφιέδες της αστυνομίας εναντίον των αντιπάλων του καθεστώτος, των κομμουνιστών, σοσιαλιστών, δημοκρατικών, εναντίον των πρωτοπόρων εργατών, φοιτητών, αγροτών και διανοουμένων είναι πολύ δύσκολο να περιγραφούν.
Το ρετσινόλαδο και ο πάγος ήταν από τις κυριότερες μεθόδους βασανισμού για την απόσπαση ομολογιών και δηλώσεως μετανοίας. Το βασανιστήριο του ρετσινόλαδου εφαρμοζόταν περίπου με τον παρακάτω τρόπο:

το τραπέζι του ανακριτή – βασανιστή υπήρχαν τρία ποτήρια, το ένα με 30 δράμια, το άλλο με 75 και το τρίτο με 100 δράμια ρετσινόλαδο. Αν ο ανακρινόμενος δεν ομολογούσε ή δεν υπέγραφε του έδιναν να πιει το πρώτο ποτήρι. Στην περίπτωση που αρνιόταν και έφερνε αντίσταση άρχιζαν το άγριο ξυλοκόπημα, το φάλαγγα ή χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους βασανισμού.

Ύστερα από μισή ώρα, εφόσον ο αρχιβασανιστής ανακριτής το θεωρούσε σκόπιμο, ακολουθούσε το δεύτερο στάδιο ανάκρισης και ο κρατούμενος έπινε το δεύτερο ποτήρι των 75 δραμίων. Αν η αντίσταση του κρατουμένου ήταν μεγάλη, ύστερα από ένα τετράωρο γινόταν και η τρίτη «ανάκρισις» και τον υποχρέωναν να πιει ένα ποτήρι των 100 δραμίων. Σε αυτό το διάστημα και αρκετές ώρες ύστερα από την επενέργεια του καθαρτικού, ο κρατούμενος ήταν κλεισμένος στο κελλί του και δεν του επέτρεπαν να πάει στο αποχωρητήριο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος και το κελλί, στο οποίο τον άφηναν κλεισμένο τέσσερεις, πέντε και περισσότερες μέρες, αληθινός υπόνομος.

Το δεύτερο βασανιστήριο ήταν η στήλη πάγου. Ανάβαζαν τον κρατούμενο στην ταράτσα της Ασφάλειας και τον υποχρέωναν να καθίσει γυμνός πάνω σε μία στήλη πάγου. Το αποτέλεσμα ήταν ίδιο με του ρετσινόλαδου. Ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος. Πολλές φορές οι βασανιστές τον υποχρέωναν να κάθεται τόση πολλή ώρα πάνω στον πάγο, ώστε ορισμένοι κρατούμενοι πάθαιναν κρυοπαγήματα. Υπάρχει μάλιστα στη ζωή ένας από αυτούς που βασανίστηκαν με τη μέθοδο του πάγου: ο Χρήστος Χριστακάκης, ο οποίος υποφέρει από τις συνέπειες του φοβερού βασανιστηρίου. Άλλο βασανιστήριο ήταν το τράβηγμα των νυχιών με τσιμπίδες. Σε άλλους έβαζαν σπίρτα στα νύχια και τα άναβαν ή τους έκαιγαν το κορμί με τσιγάρο. Άλλους τους χτυπούσαν με σακκουλάκια άμμο στα πόδια.

Το ξύλο και τα βασανιστήρια γίνονταν συνήθως στην ταράτσα της Γενικής ή Ειδικής Ασφάλειας για να μην ακούγονται οι κραυγές του κρατούμενου. [...] Την εποχή εκείνη «αυτοκτόνησε» σύμφωνα με την εκδοχή της Ασφαλείας, ο χημικός Μαρουκάκης, που είχε συλληφθεί με την κατηγορία ότι ήταν υπεύθυνος του παράνομου Ριζοσπάστη. Στην πραγματικότητα τον Κ. Μαρουκάκη, αφού τον βασάνισαν φρικτά, τον έρριξαν από την ταράτσα και τον σκότωσαν. Με τον ίδιο τρόπο δολοφόνησαν και το γέρο αγωνιστή, στέλεχος της «Εργατικής Βοήθειας», [...] Βαλλιανάτο. Υπολογίζεται ότι εκτός από τις δεκάδες αγωνιστές που πέθαναν από τις κακουχίες στις φυλακές και τις εξορίες και τις εκατοντάδες που παραδόθηκαν από το ξενοκίνητο καθεστώς της 4ης Αυγούστου στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές και εκτελέστηκαν, δώδεκα τουλάχιστον δολοφονήθηκαν στην περίοδο της 4ης Αυγούστου κατά τον ίδιο τρόπο στα διάφορα φασιστικά κάτεργα.

Γενική αρχή του καθεστώτος ήταν «σακατεύετε αλλά μη σκοτώνετε». Οι αφηνιασμένοι βασανιστές δεν μπορούσαν πάντα να συγκρατήσουν το «ζήλο» τους σε ορισμένα όρια. Έπειτα, πολλές δολοφονίες έγιναν προμελετημένα, γιατί το καθεστώς ήθελε να «ξεπαστρέψει» και μερικούς για να φοβηθούν και να «σπάζουν» ευκολότερα οι άλλοι. Σε πολλές δεκάδες φτάνουν οι πολίτες που τρελάθηκαν, έγιναν φυματικοί ή ανάπηροι ή υπέφεραν για πολλά χρόνια ύστερα από τα βασανιστήρια.».

Σαν σήμερα δικάζεται σε θάνατο ο «από οκταετίας κρυπτόμενος κομμουνιστής Νικόλαος Πλουμπίδης».

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ 

 «Η υπόθεσις που δικάζετε, δεν είναι υπόθεσις κοινή. Δεν είναι υπόθεσις κατασκοπίας, αλλά είναι υπόθεσις πολιτική. Είναι υπόθεσις ιδεολογική. Δε δικάζετε τον Πλουμπίδη σαν δράστη του άλφα ή του βήτα εγκλήματος, αλλά τον δικάζετε σαν κομμουνιστή ηγέτη».

Ν. Πλουμπίδης.

Η Υπόθεση Πλουμπίδη, θα μείνει στην ιστορία, και θα συζητηθεί όσο λίγες.

Σαν σήμερα στις 3 Αυγούστου του 1953 απαγγέλθηκε η καταδικαστική απόφαση με την οποία το μετεμφυλιακό αντιδραστικό καθεστώς έστελνε στο απόσπασμα τον Νίκο Πλουμίδη. Βασική κατηγορία του καθεστώτος εναντίον του –όπως και της υπόλοιπης ηγεσίας του ΚΚΕ που δικαζόταν ερήμην, Ν. Ζαχαριάδης, Γ. Ιωαννίδης, Β. Μπαρτζιώτας, Μ. Πορφυρογένης, Π. Ρούσος, Λ. Στρίγγος κ.α- ήταν η «παραβίαση» του ΑΝ 375 της μεταξικής δικτατορίας περί κατασκοπίας.

Ο Ν. Πλουμπίδης έπεσε δολοφονημένος από τις σφαίρες του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος στις 14 Αυγούστου 1954. .Οι εφημερίδες της εποχής θα γράψουν: «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ, αντιμετώπισε με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος» και «δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

Ο Ν. Πλουμπίδης ήταν και παρέμεινε μέχρι την τελευταία στιγμή ένας κομμουνιστής λαϊκός αγωνιστής.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης θα γράψει για αυτόν

Σήμερα, ο Νίκος Πλουμπίδης κατέχει μια περίοπτη θέση στο πάνθεον των ηρώων του ΚΚΕ.Στο θαυμάσιο πολυτελές λεύκωμα που εξέδωσε το ΚΚΕ το 1976 οι φωτογραφίες του Μπελογιάννη και του Πλουμπίδη έχουν τοποθετηθεί αντικριστά σε δυο σελίδες. Αυτοί οι δύο άνθρωποι αποτελούν δίδυμο, δε χωρεί καμία αμφιβολία. Είναι τα δύο σκέλη της ίδιας τραγικής ιστορίας. Ωστόσο ακόμα και σήμερα το φωτοστέφανο του Μπελογιάννη είναι περισσότερο λαμπερό. Τότε τον τραγούδησαν οι ποιητές και τον έκαναν σύμβολο ζωγράφοι σαν τον Πικάσο. Τον Πλουμπίδη εκτός απ' το κόμμα τον αγνόησε τότε και η στρατευμένη τέχνη.

Ας ελπίσουμε πως τώρα που εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει πια στρατευμένη τέχνη, κάποιος ταλαντούχος αστράτευτος δημιουργός θα τον κάνει ήρωα τραγωδίας. Σας βεβαιώ, το μαρτύριο του ουδόλως υπολείπεται εκείνου του Οιδίποδα Τύραννου. Θα βρεθεί κάποτε ένας Σοφοκλής για τον Νίκο Πλουμπίδη; Μια τραγωδία με ήρωα τον Πλουμπίδη, θα ήταν η τραγωδία της σύγχρονης Ελλάδας.

Η ΡΟΜΠΑ ΤΩΝ ΠΑΕΙ

Ακροδεξιοί μπέρδεψαν άδεια καθίσματα λεωφορείου με γυναίκες που φορούν μπούρκα

Περίγελος στη Νορβηγία μια ακροδεξιά οργάνωση. Ένα οπτικό τρικ προκάλεσε κοινωνικο-πολιτικό ντελίριο

n

Ντελίριο σχολίων προκάλεσε η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες στην προσωπικό λογαριασμό της ακροδεξιάς νορβηγικής οργάνωσης "Fedrelandet viktigst" ("Η Πατρίδα πρώτη').

Ένα χρήστης του Facebook εν ονόματι Johan Slattavik τράβηξε με το κινητό του μια φωτογραφία από ένα λεωφορείο και τη δημοσιοποίησε στη σελίδα της ομάδας. Σε αυτή απεικονίζονταν έξι άδεια καθίσματα. Ο τρόπος ωστόσο που πέφτει το φως του ήλιου, σε συνδυασμό με την προκατάληψη των θεατών-μελών της ομάδας απέναντι στους μουσουλμάνους μετανάστες τους έκαναν να δουν αντί για άδειες θέσεις, έξι γυναίκες με μπούρκα.

Την ανάρτηση ο Slattavik συμπλήρωσε θέτοντας στα μέλη της ομάδας το ερώτημα: «τι γνώμη έχει ο κόσμος γι αυτό;». Περισσότερα από 100 άτομα απάντησαν και άρχισαν να σχολιάζουν ότι η εικόνα αυτή με τις "έξι μουσουλμάνες" αποτελεί ένδειξη του «εξισλαμισμού» της Νορβηγίας συμπληρώνοντας ότι η φωτογραφία είναι «τρομακτική» και «τραγική».

Κάποιος αναρωτήθηκε εάν οι γυναίκες θα μπορούσαν να έχουν όπλα και εκρηκτικά κάτω από τα ρούχα τους ενώ ένας άλλος έγραψε ότι αυτό που φοβόταν ότι θα συμβεί το 2050 συμβαίνει τώρα στη Νορβηγία.

Δείτε την ανάρτηση:

Η "απάτη" αποκαλύφτηκε όταν ο Slattavik παραδέχθηκε ότι τράβηξε σκόπιμα τη φωτογραφία και ήθελε να δει τι σχόλια θα αποσπούσε. Πέραν του κωμικού στοιχείου, ο τρόπος που ανταποκρίθηκε η εν λόγω στη φωτογραφία αντικατοπτρίζει τον φόβο και την προκατάληψη με την οποία αντιμετωπίζει μερίδα Νορβηγών τους μουσουλμάνους μετανάστες που έχουν φτάσει στη χώρα τους.

πηγή: washingtonpost