ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ...

"ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕ ΜΕ..."

Εικόνες από το πρώτο υπερηχητικό διαστημικό drone της Ρωσίας

Το σχέδιο κατασκευής αλλά και το σχέδιο πτήσης ενός νέου μη επανδρωμένου διαστημικού αεροσκάφος, φέρνει στο φως ο ρωσικός διαστημικός οργανισμός Roscosmos.

Ο ρωσικός οργανισμός Skolkovo είχε κάνει γνωστό ότι το επαναχρησιμοποιούμενο αεροσκάφος, το οποίο αναπτύσσει το Διεθνές Επιστημονικό Δίκτυο Οπτικής (ISON) για τη Roscosmos, θα έχει δικό του σύστημα πρόωσης, αλλά το πρότυπο του θα δοκιμαστεί για αρχή σε αεροσκάφος.

Ο Γενικός Διευθυντής του ISON Γιούρι Μπακβάλοφ αποκάλυψε ότι το drone θα αποτελείται από μέρη και εξαρτήματα που θα κατασκευάζονται αποκλειστικά στη Ρωσία, ενώ ο κινητήρας θα είναι ο ίδιος με αυτόν που χρησιμοποιείται για τον πύραυλο Breeze M - 14D30.



Σύμφωνα με τον ίδιο, μέσα στο 2023 αναμένεται να προχωρήσουν σε πέντε δοκιμές του drone με τη βοήθεια του ερευνητικού αεροσκάφους M-55.

Το αεροσκάφος αναμένεται να φτάσει σε υψόμετρο 160 χιλιομέτρων με ταχύτητα 7 Μαχ.

Τα drone αυτής της κατηγορίας θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τουλάχιστον 50 φορές.

Πηγή: Sputnik 

Λούνα 9

Αντίγραφο του Luna 9 εκτίθεται στο Μουσείο Μνήμης της Αστροναυτικής

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Μη επανδρωμένο σοβιετικό διαστημικό όχημα, το οποίο στις 3 Φεβρουαρίου 1966 πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη προσεδάφιση στη Σελήνη. Ήταν μέρος του διαστημικού προγράμματος «Luna» (φεγγάρι στα Ρώσικα) της Σοβιετικής Ένωσης για την εξερεύνηση της Σελήνης κι ένα σημαντικό επεισόδιο στη διαστημική κόντρα Σοβιετικής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής τη δεκαετία του '60.

Το «Λούνα 9» ζύγισε 99 κιλά και εκτοξεύτηκε με πύραυλο τύπου Μόλνια (Molniya) στις 31 Ιανουαρίου 1966 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά από ταξίδι τριών ημερών, η διαστημική βολίδα προσεληνώθηκε στην περιοχή που ονομάζεται Ωκεανός των Καταιγίδων (Oceanus Procellarum), στις 18:45:30 UTC της 3ης Φεβρουαρίου.

Πέντε λεπτά μετά την προσεδάφισή του, το «Λούνα 9» άρχισε να στέλνει φωτογραφικό και τηλεοπτικό υλικό στη Γη από την επιφάνεια της Σελήνης. Το υλικό κρατήθηκε μυστικό για πολλά χρόνια από τις αρχές της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά κάποιες φωτογραφίες υποκλάπηκαν από το Αστεροσκοπείο του Μάντσεστερ και δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες. Η αποστολή του «Λούνα 9» ολοκληρώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1966, όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες του και έπαψε να στέλνει φωτογραφίες στη Γη.

Η επιτυχημένη αποστολή του «Λούνα 9» έκανε πολλούς επιστήμονες να υποθέσουν ότι ήταν θέμα χρόνου οι Σοβιετικοί να επιχειρήσουν την πρώτη τους επανδρωμένη πτήση στη Σελήνη. Δεν τον επιχείρησαν ποτέ. Τουναντίον, οι Αμερικανοί ήταν αυτοί που πραγματοποίησαν την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη με το διαστημόπλοιο «Απόλλων 20» το 1969.

Δημήτρης Κουφοντίνας: «Εχω μιλήσει για τον πόνο του αντιπάλου»

Από το tvxs:

Σε όλα τα ερωτήματα που τίθενται από κόμματα και μέσα ενημέρωσης, κάθε φορά που παίρνει άδεια από τις φυλακές, απαντά ο καταδικασμένος για τη δράση της 17Ν Δημήτρης Κουφοντίνας σε συνέντευξή του στον Τάσο Παππά και την Εφημερίδα των Συντακτών.

Κάθε φορά που παίρνεις άδεια ξεσηκώνεται θόρυβος. Αντιδρούν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η κυβέρνηση της Τουρκίας και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η γραμμή είναι κοινή: Λένε ότι είναι πρόκληση να δίνεται άδεια σε έναν ισοβίτη δολοφόνο και κατηγορούν την κυβέρνηση που δεν σταματά αυτή την πρακτική.

Φαίνεται ολοκάθαρα έτσι, άλλη μια φορά, ότι πρόκειται για απολύτως πολιτική υπόθεση, αυτό ακριβώς που δεν θέλησαν ποτέ να παραδεχτούν. Γιατί, έχουν ασχοληθεί ποτέ με την άδεια οποιουδήποτε άλλου; Ή μήπως ο Σάββας, με αναπηρία 98%, έχει λιγότερα προβλήματα υγείας από τους Φλώρους της κάθε εποχής;

Και τα λέει αυτά η κυβέρνηση των ΗΠΑ, που παραμένουν «φονιάδες των λαών», που αυτή τη στιγμή οργανώνουν τον αιματηρό εμφύλιο στη Βενεζουέλα. Τα λέει η κυβέρνηση της Τουρκίας που σφάζει αυτή τη στιγμή τους Κούρδους στη Συρία. Τα λέει η αντιπολίτευση που έφερε τα μνημόνια που οργάνωσαν τον πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. Και τα λέει χρησιμοποιώντας έναν λόγο μετεμφυλιακής περιόδου, ομολογώντας έτσι ότι εκεί θέλει να οδηγήσει τη χώρα.

Ξέρεις, τα ακούω αυτά και σκέφτομαι όσα είδα στην τελευταία άδεια, όταν ύστερα από δεκαεπτά χρόνια περπάτησα λίγο στο κέντρο της Αθήνας. Μπορεί να μην είχα ζήσει τις εικόνες της πρώτης φρίκης των μνημονίων, όμως οι εικόνες που είδα έφεραν βαθιά τα σημάδια αυτού του «πολέμου».

Ερημο το κέντρο, μουντά τα κτίρια, να δείχνουν ότι λείπει η διάθεση και η δυνατότητα να φρεσκαριστούν, να φτιάξουν. Ανθρωποι διαλυμένοι να κοιμούνται στα πεζοδρόμια – όνειδος για την κοινωνία αλλά και μιθριδατισμός, έχει σταλάξει σιγά σιγά το δηλητήριο, δεν εξεγείρεται η συνείδηση... Ηταν γιορτινές οι μέρες αλλά λειψή η χαρά, μισό το χαμόγελο, θολή η λάμψη στο βλέμμα.

Και αναρωτιέμαι: Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι μπορούν να πείσουν όλους αυτούς τους ανθρώπους ότι το πρόβλημά τους είναι αν πήρε άδεια ο Κουφοντίνας;

Στέλεχος της αντιπολίτευσης έχει υποστηρίξει ότι παίρνεις άδειες γιατί από κάπου κρατάς τον Τσίπρα και τον εκβιάζεις.

Αυτός ο κύριος μπορεί να συνηθίζει να «κρατά» και να εκβιάζει εχθρούς και «φίλους» του, και νομίζει ότι όλοι είναι σαν τα μούτρα του. Πάντως, φαίνεται ότι δεν «κρατάω» πολύ γερά τον οποιοδήποτε γιατί, για να εφαρμοστεί ο νόμος για τις άδειες, χρειάστηκαν τρία χρόνια αγώνες από το κίνημα αλληλεγγύης, ακόμα και απεργία πείνας. Ενώ, όλο αυτό το διάστημα, «αρμόδιοι» κυβερνητικοί παράγοντες εξαντλούν επινοητικότητα και άτυπες παρεμβάσεις για να δημιουργήσουν, όσο με αφορά, συνθήκες εξαίρεσης.

Τώρα, αν –λέμε και κανένα ανέκδοτο–, αν λειτουργούσε η... ανεξάρτητη δικαιοσύνη και κατέληγε αυτός ο κύριος εκεί που θα ’πρεπε να βρίσκεται, αναρωτιέμαι, τι θα έλεγε για τον νόμο για τις άδειες;

Ενα από τα επιχειρήματα που επικαλούνται είναι ότι δεν έχεις ζητήσει συγγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων της «17 Νοέμβρη» και δεν έχεις αποκηρύξει το παρελθόν σου. Ζητούν δηλαδή να κάνεις ό,τι έχουν κάνει πολλά ηγετικά στελέχη των «Ερυθρών Ταξιαρχιών».

Επιμένουν συνέχεια στα ίδια και τα ίδια. Και υποκριτικά, γιατί ξέρουν τις απόψεις μου. Γιατί ακόμη και στο δικαστήριο έχω μιλήσει σε ανθρώπινο επίπεδο για τον πόνο του αντιπάλου.

Ομως αυτό δεν τους αρκεί, δεν τους ενδιαφέρει, δεν τους εξυπηρετεί πολιτικά. Γιατί το ζήτημα δεν είναι ηθικό, είναι πολιτικό. Ιδίως στην Ελλάδα, με το τεράστιο ειδικό βάρος που είχαν οι δηλώσεις μετανοίας των κομμουνιστών.

Αν ζητούν από εμάς την αποκήρυξη, όπως στα εμφυλιοπολεμικά χρόνια, είναι για να τη χρησιμοποιήσουν πολιτικά, για να απαξιώσουν όχι απλώς ένα άτομο αλλά όλους εκείνους που πάλεψαν για μια άλλη κοινωνία. Αυτό δεν μπορώ να το κάνω, έχω ευθύνη απέναντί τους.

Κάποιοι, ανάμεσά τους και ηγετικοί παράγοντες κομμάτων της αντιπολίτευσης, πιστεύουν ότι είσαι «ο ιθύνων νους του νέου κύματος τρομοκρατίας στην Ελλάδα».

Τα ίδια δεν έλεγαν για τη 17Ν, δεν επινοούσαν εγκεφάλους και άλλα φαιδρά; Εχω μιλήσει αναλυτικά από καιρό για τις συνθήκες που γέννησαν τη 17Ν, για τους λόγους που έκλεισε ο κύκλος της. Τώρα, αν η πραγματικότητα δείχνει ότι εμφανίζονται νέες ένοπλες οργανώσεις, το πραγματικό ερώτημα αφορά τις αιτίες που γεννούν και σήμερα αυτές τις μορφές σύγκρουσης.

Πριν από λίγες μέρες με αφορμή τη βόλτα σου στο κέντρο της Αθήνας ειπώθηκε ότι ήσουν υπό την προστασία μέλους του «Ρουβίκωνα» κι αυτό είναι η απόδειξη ότι καθοδηγείς τη συγκεκριμένη οργάνωση.

Αυτοί που τα λένε αυτά μπορούν άραγε να κυκλοφορήσουν στο κέντρο χωρίς προστασία; Εμείς δεν έχουμε τέτοια ανάγκη. Ούτε έχουμε πρόβλημα να περπατάμε μαζί με ενεργά μέλη στο κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, με φίλους και συντρόφους, σε όποια πολιτική ομάδα και αν ανήκουν, όποια ιδεολογική ταυτότητα κι αν έχουν.

Είναι παρήγορο που σήμερα, μέσα σε μια σκληρή πραγματικότητα, υπάρχουν ποικιλόμορφες πολιτικά νησίδες ανθρώπων που αρνούνται αυτή την πραγματικότητα, που πασχίζουν να βρουν τον δικό τους δρόμο, πέρα από μνημονιακούς (και μετα-μνημονιακούς…) μονόδρομους. Νησίδες αντίστασης που έχουν παρόμοια ταξική οπτική και χειραφετητικό ορίζοντα, και νιώθουν την ανάγκη να συνταιριάξουν τον βηματισμό τους. Μέσα σε αυτές τις νησίδες μπορείς να βρεις μια ανάσα ελευθερίας κι ελπίδας.

Η αντιπολίτευση ζητά να επαναλειτουργήσουν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας και να καταργηθούν οι διατάξεις του νόμου που δίνουν το δικαίωμα σε καταδικασμένους για τρομοκρατική δράση να παίρνουν άδειες.

Η αντιπολίτευση σε κάθε ευκαιρία (ή, ακόμα, και δίχως ευκαιρία…) επιμένει στην επαναφορά των φυλακών Τύπου Γ’ και στην απαγόρευση των αδειών στους πολιτικούς κρατούμενους. Είναι μια ακόμη υλοποίηση του δόγματος «ασφάλεια και τάξη». Ενα δόγμα που είναι συστατικό στοιχείο του σχεδίου της ακροδεξιάς που επελαύνει διεθνώς: Η άγρια επίθεση κατά του κόσμου της εργασίας πάει μαζί με την άγρια Ακροδεξιά πολιτική.

Το δόγμα αυτό στοχεύει, προληπτικά, να προλάβει κάθε κοινωνική αμφισβήτηση και, κατασταλτικά, να εξαφανίσει από τον κοινωνικό χάρτη την παραμικρή κουκκίδα ανυπακοής.

Στην ελληνική του εκδοχή, το δόγμα «ασφάλεια και τάξη» ξεκινά από την αύξηση της κοινωνικής ανασφάλειας –δημιούργημα των ίδιων των μνημονίων– και τη διογκώνει για να χειραγωγήσει την κοινωνία και να πετύχει τη συναίνεση απέναντι στον πραγματικό εχθρό της εξουσίας, τη δυναμική κοινωνική διαμαρτυρία.

Και δεν φροντίζουν καν να το καλύψουν πίσω από προσχήματα. Το εκφράζουν άγαρμπα, με όλη την αλαζονεία και τον ρεβανσισμό, με όλη τη φασιστική τελικά νοοτροπία που κρύβει αυτό το δόγμα. Και όλη την ταξική μεροληψία: Μπορεί να ανατριχιάζουν μπροστά στην παραμικρή δυναμική λαϊκή εκδήλωση, αλλά αγνοούν επιδεικτικά τις δολοφονικές ακροδεξιές και φασιστικές επιθέσεις.

Χτυπώντας, όμως, με τέτοια μανία τους πολιτικούς κρατούμενους, με τη δημιουργία καθεστώτος εξαίρεσης γι’ αυτούς, και την εκδικητική τιμωρία των δικών τους ανθρώπων με την επαναφορά των φυλακών Τύπου Γ’, αναγνωρίζουν στο πρόσωπό τους τον πολιτικό αντίπαλο. Και θέλοντας να τους καταστήσουν παράδειγμα καταστολής, τελικά τους αναγορεύουν σε σύμβολο αντίστασης.

Οσο με αφορά, μαθημένα τα βουνά στα χιόνια. Και αύριο, όπως και χθες, ο τρόπος της ζωής και της ύπαρξης των πολιτικών κρατουμένων παραμένει ο ίδιος.

ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ

ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΟ ΦΙΛΟ ΣΟΥ, ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ.....

Θρασύδειλη επίθεση χρυσαυγιτών στην Κυψέλη

Από ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ:

Θρασύδειλη επίθεση των νεοναζί, σήμερα 1/2, λίγο μετά τις 13:00, στην πλατεία Κυψέλης! Ομάδα αποτελούμενη από 3-4 δικάβαλα μηχανάκια με χρυσαυγίτες και επικεφαλής τον υποψήφιο δήμαρχο Κασιδιάρη, μοίραζαν τρικάκια για την προσεχή εθνικιστική συγκέντρωση για τα Ίμια.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, χτύπησαν τουλάχιστον δύο κοπέλες που την ίδια ώρα εκεί κοντά, μοίραζαν αντιφασιστικά φυλλάδια. Το ένα τουλάχιστον μηχανάκι, είχε κομμένη πινακίδα που φαίνονταν μόνο τα γράμματα. Στο σημείο εμφανίστηκαν, με χαρακτηριστική καθυστέρηση, και μηχανές της ομάδας Δίας.

Ρεπορταζ του Antinazi Zone

Το Στάλινγκραντ θα τους πονά για πάντα - Σαν σήμερα το 1943 η ολοκληρωτική συντριβή της ναζιστικής στρατιάς στο Στάλινγκραντ

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ :

Στις 2 Φλεβάρη του 1943 μετά από σφοδρές μάχες 140 ημερών τελειώνει η ηρωική μάχη του Στάλινγκραντ, με την θριαμβευτική νίκη του κόκκινου στρατού και την συντριβή της 6ης Γερμανικής Στρατιάς.

Η παράδοση της 6η Στρατιάς του Γερμανικού Στρατού, υπό τη διοίκηση του στρατάρχη Πάουλους, στους αντιπροσώπους της 62ης και 64ης Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Στρατάρχη Ζούκοφ, σηματοδοτεί την αλλαγή στο ρου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την καταστροφική ήττα που υπέστη η μέχρι τότε «ανίκητη» Βέρμαχτ.

Τον ανεπανάληπτο ηρωικό αγώνα των κατοίκων του Στάλινγκραντ και του σοβιετικού στρατού -ο οποίος παρουσιάζεται αναλυτικά στις παραπομπές που παραθέτουμε- αναγκάζονται να τον αναγνωρίζουν και μεγάλοι αστοί ηγέτες όπως ο Τσόρτσιλ και ο  Ρούζβελτ.

Οπως τόνιζε και ο Ι. Β. Στάλιν, σε μεγάλη εκδήλωση για την Αντιφασιστική Νίκη στη Μόσχα: "...  Τα γερμανικά στρατεύματα καταθέτουν τα όπλα... Οι θυσίες που προσφέραμε δεν πήγαν χαμένες. Στο μέλλον πάνω από την Ευρώπη θα κυματίζει η σημαία της ελευθερίας και της ειρήνης των λαών... η περίοδος του πολέμου στην Ευρώπη τέλειωσε. Αρχίζει η περίοδος της ειρηνικής ανάπτυξης".

Το μυστήριο του «Βουνού των Νεκρών»: Η τραγωδία του Περάσματος Ντιάτλοφ

Από το tvxs:

Tον φάκελο ενός από τα τραγικότερα, όσο και συναρπαστικότερα μυστήριατου 20ού αιώνα αποφάσισε να ανοίξει ξανά το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσίας, 60 χρόνια μετά την εμφάνισή του: Το μυστήριο του Περάσματος του Ντιάτλοφ ή το μυστήριο του Βουνού των Νεκρών.

Στις 23 Ιανουαρίου του 1959, μία 10μελής ομάδα φοιτητών, ανάμεσά τους δύο κοπέλες, οι οποίοι ήταν και μέλη του πανεπιστημιακού ορειβατικού ομίλου, με επικεφαλής τον νεαρό, πλην έμπειρο ορειβάτη, Ίγκορ Ντιάτλοφ, ξεκινάνε να κάνουν μια συνηθισμένη ορειβατική - περιπατητική διαδρομή με χιονοπέδιλα στα βόρεια Ουράλια Όρη, τα οποία αποτελούν και το φυσικό σύνορο του ευρωπαϊκού και του ασιατικού τμήματος της Ρωσίας. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα επέστρεφαν στη βάση τους στις 12 Φεβρουαρίου.  

Την παραμονή της έναρξης της εκδρομής, ένα από τα μέλη της ομάδας αρρώστησε. Υπάρχουν κινηματογραφικά πλάνα που δείχνουν την ομάδα να τον αποχαιρετά. Κανείς δεν ξέρει, ότι θα είναι η τελευταία φορά που θα βρίσκονται όλοι μαζί και ότι ο άρρωστος συμφοιτητής τους που έμεινε πίσω, θα ήταν και ο μοναδικός επιζών της τραγωδίας.

Η 12η Φεβρουαρίου φτάνει, αλλά η ομάδα δεν εμφανίζεται. Αμέσως ξεκινούν ομάδες έρευνας - διάσωσης. Στις 26 Φεβρουαρίου, στο ύψωμα 1079, το οποίο η τοπική φυλή των Εσκιμώων Μάνσι ονομάζει «Βουνό των Νεκρών», οι διασώστες βρίσκουν τον πρόχειρο καταυλισμό των φοιτητών και τα εννέα πτώματά τους.

Η σκηνή ήταν σκισμένη από μέσα προς τα έξω, ενώ τα πτώματα βρέθηκαν σε διάφορες αποστάσεις από τον καταυλισμό, σε στάσεις που έδειχναν ότι έτρεχαν πανικόβλητοι, μέσα στο χιόνι και το ασύλληπτο κρύο, με ό,τι ρούχα φορούσαν μέσα στη σκηνή, χωρίς δηλαδή τον αλπικό εξοπλισμό τους.

Οι περισσότεροι από τους φοιτητές πέθαναν από υποθερμία, ακριβώς επειδή βγήκαν σχεδόν γυμνοί έξω. Κάποιοι βρέθηκαν κάτω από ένα δέντρο, όπου προσπάθησαν να ανάψουν φωτιά. Κάποιοι διαπιστώθηκε ότι προσπάθησαν κάποια στιγμή να επιστρέψουν στη σκηνή αλλά δεν πρόλαβαν. Δύο φοιτητές έφεραν κατάγματα, ενώ μία φοιτήτρια βρέθηκε δίχως μάτια και γλώσσα. Ολοι έφεραν ένα περίεργο πορτοκαλί χρώμα στο δέρμα τους.

Αμέσως ξεκινούν έρευνες για το τι συνέβη και τι τρόμαξε τόσο πολλοί εννέα υγιείς, νέους ορειβάτες. Οσο όμως προχωρούσε η έρευνα, τόσο τα ερωτήματα γίνονταν περισσότερα από τις απαντήσεις.

Μετά από πολλούς μήνες, κατά τους οποίους τέθηκαν διάφορες εκδοχές, οι ερευνητές κατέληξαν σε ένα πόρισμα, το οποίο αμέσως χαρακτηρίστηκε απόρρητο και μόνο μερικά αποσπάσματα είδαν το φως της δημοσιότητας. Από αυτά τα αποσπάσματα έγινε γνωστό, ότι στα πτώματα ανιχνεύθηκε ραδιενέργεια.

Ολα αυτά, οδήγησαν αυτή την τραγωδία να αποκτήσει μυθικές διαστάσεις, τόσο στο εσωτερικό της ΕΣΣΔ όσο και στο εξωτερικό, με τις θεωρίες συνωμοσίας να κάνουν πάρτι: Από δοκιμές μυστικών όπλων (άλλωστε η τραγωδία συνέβη στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου) μέχρι… εξωγήινοι.

Οι ειδικοί απέκλεισαν εξαρχής εγκληματική ενέργεια και όλοι οι σοβαροί επιστήμονες δεν συζητούν καν τις θεωρίες συνωμοσίας. Η μέχρι τώρα πιο ισχυρή εκδοχή είναι μια ξαφνική αλλαγή στις καιρικές συνθήκες - πολύ συχνή σε εκείνη την περιοχή - η οποία δημιούργησε μια επίσης συχνή αιτία καταστροφών: Εναν κινούμενο με ταχύτητα «τοίχο» χιονιού, που έπεσε πάνω στον μικρό καταυλισμό με δύναμη, την ώρα που οι φοιτητές το πιθανότερο κοιμόντουσαν. Μην ξέροντας τι τους χτύπησε, μέσα στο σκοτάδι, έσκισαν τη σκηνή από το εσωτερικό και έτρεξαν.

Ωστόσο, αφενός η παραπάνω εκδοχή δεν είναι επίσημη, αφετέρου δεν απαντά σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα του πορίσματος.

Προς τέρψη της φαντασίας φυσικά.