Η μάχη της Κοκκινιάς

Από το tvxs:

Στον αγώνα που διεξάγει ο λαός κατά των Γερμανών κατακτητών, η πάλη της Αθήνας, του Πειραιά και των συνοικιών παίζει κυρίαρχο κι αποφασιστικό ρόλο. Ως το Σεπτέμβρη του 1943 ο αγώνας των πόλεων εκδηλώνεται με σαμποτάζ, απεργίες και μαζικές διαδηλώσεις. Μετά το Σεπτέμβρη του 1943 ή ένταση, το βάθος κι ο συνειδητός χαρακτήρας του αγώνα τρομάζουν τον κατακτητή και προκαλούν την έντονη αντίδραση των Γερμανών και των συνεργατών τους. Το 1944 βρίσκει την Αθήνα, τον Πειραιά και τις συνοικίες σε μια - διαρκώς εντεινόμενη - εμπόλεμη κατάσταση.

Από τις 4 έως τις 8 Μάρτη 1944, η Κοκκινιά έζησε από τις πιο τραγικές μέρες της πολύχρονης ιστορίας της. Έγινε στόχος μεγάλων εχθρικών δυνάμεων. Δυνάμεων που αποτελούνταν από Ναζί, χωροφύλακες, ταγματασφαλίτες που είχαν συγκροτηθεί από τη δοσίλογη κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη και εξοπλιστεί από τους Γερμανούς καθώς και από τους τσολιάδες του Ι.Πλυντζανόπουλου, του Γ.Σγούρου, του Γκίνου, και του επικεφαλής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Ν. Μπουραντά.

Οι εργατικές κινητοποιήσεις της Κοκκινιάς επιδεικνύουν ένα ιδιαιτέρως αγωνιστικό πνεύμα, εξαιτίας της εργατικής σύνθεσης της πόλης, της οποίας ο αγώνας έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τη μαζικότητα και την οργανωμένη αντίσταση. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως χτυπώντας την Κοκκινιά θα έπλητταν ολόκληρο το αγωνιστικό κίνημα. Για το λόγο αυτό η Μάχη της Κοκκινιάς είναι η πρώτη μεγάλη μάχη που δόθηκε σε πόλη.

Γερμανικές δυνάμεις σε συνεργασία με χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες θέτουν στο στόχαστρό τους την πόλη, η οποία αντιστέκεται πεισματικά με πρωτεργάτες το 6ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, τα μέλη του ΕΑΜ, τους αγωνιστές της ΕΠΟΝ και -κυρίως- τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού της Κοκκινιάς. Στο πρόσωπο της πόλης που ανάθρεψε πλήθος ανταρτών και διέθετε ένα οργανωμένο αντιστασιακό κίνημα επιχειρήθηκε από τους Ναζί και τους συνεργάτες τους να καμφθεί το αντιστασιακό φρόνημα του Ελληνικού λαού, που πάλευε για εθνική απελευθέρωση, διεκδικώντας ταυτοχρόνως να στρέψει προς όφελός του τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

Σάββατο 4 Μάρτη 1944

Η πόλη δέχεται πρωινή επιδρομή από δύο κατευθύνσεις. Οι επιδρομείς είναι χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες, Η πρώτη επίθεση γίνεται από τη Λεύκα με ένα καμιόνι γεμάτο χωροφύλακες που βρίσκει αμέσως αντίσταση από τις δυνάμεις του 1ου Τάγματος του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά, οι οποίες βρίσκονται στην περιοχή και περιπολούν. Οι επιδρομείς υποχωρούν και σκορπίζονται προς τον Πειραιά.

Η δεύτερη επίθεση γίνεται από την οδό Κυδωνιών (Πέτρου Ράλλη) στο ύψος του Γ΄ Νεκροταφείου. Στην πόλη προσπαθούν να εισβάλλουν δύο καμιόνια με χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες. Αυτή η είσοδος είναι η σημαντικότερη για να εισβάλλουν οι επιδρομείς στην Κοκκινιά. Είναι η είσοδος από την Αθήνα, γεγονός που σημαίνει αυτόματα την άμεση πρόσβαση ενισχύσεων και πυρομαχικών. Επίσης, η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη πράγμα που καθιστά ευκολότερο τον έλεγχό της από τους επιδρομείς. Αυτή η είσοδος της πόλης όμως ευνοεί και τους αμυνόμενους ΕΛΑΣίτες γιατί οι ελιγμοί τους γίνονται ευκολότεροι λόγω της αραιής κατοίκησης. Στην επιδρομή αυτή απαντά το 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς, με διοικητή και καπετάνιο τον Γιάννη Πισσάνο. Οι μάχες εξαπλώνονται από το Γ΄ Νεκροταφείο μέχρι τις εργατικές πολυκατοικίες, στο σημερινό Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Οι επιδρομείς σκορπίζουν, κάποιοι οπισθοχωρούν προς την Αθήνα, ενώ ο κύριος όγκος τους κατευθύνεται άτακτα προς το Κουτσουκάρι, σημερινή περιοχή του Δήμου Κορυδαλλού στα όρια του Δήμου Νίκαιας κάτω από την οδό Τζουμαγιάς, την πλατεία Ελευθερίας και την οδό Ταξιαρχών.

Κατά την άτακτη φυγή τους, με 12 τραυματίες, οι ταγματασφαλίτες πυροβολούν αδιακρίτως, τρομοκρατούν, βρίζουν, λεηλατούν. Από τις αδέσποτες σφαίρες των Ταγμάτων Ασφαλείας πέφτει νεκρός ένας λούστρος και ο παλιατζής που βρίσκονταν πάντα έξω από το μπακάλικο του Λαφαζάνη στην Κυδωνιών (συμβολή Πέτρου Ράλλη και Τερψιθέας).

Το ίδιο βράδυ συγκαλείται κοινή σύσκεψη στην Κοκκινιά από στελέχη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και αποφασίζουν γενική επιφυλακή και ενημέρωση του λαού της πόλης. Η Κομματική Οργάνωση της Κοκκινιάς του ΚΚΕ , γραμματέας της οποίας ήταν ο Θανάσης Τάσιος, γνωστός με το ψευδώνυμο «Παράσχος», αποφασίζει να γίνει την επόμενη ημέρα συλλαλητήριο του λαού της Κοκκινιάς ενάντια στην τρομοκρατία των Ταγμάτων Ασφαλείας προς το λαό της πόλης. Στόχος ήταν να απαιτηθεί και η παροχή συσσιτίου για τα παιδιά.

Κυριακή 5 Μάρτη 1944

Οι Κοκκινιώτες απαντούν με μεγαλειώδες συλλαλητήριο κατά της τρομοκρατίας στην πλατεία Αγίου Νικολάου και παράλληλα απαιτούν συσσίτιο για τα παιδιά.
   
Στο τέλος του συλλαλητηρίου η πόλη δέχεται πάλι επιδρομή από δύο κατευθύνσεις. Από τη Λεύκα, στη Θηβών, με δύο φορτηγά γεμάτα χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες. Η επιδρομή δεν βρίσκει ουσιαστική αντίσταση και καταφέρνει να φτάσει μέχρι την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων. Εκεί τρομοκρατούν τους κατοίκους, κάνουν πλιάτσικο και συλλαμβάνουν το δημοκράτη υπαστυνόμο Νίκο Σαβαΐδη, τη γυναίκα του Άννα, που είναι δασκάλα και μέλος του ΕΑΜ, το Στέφανο Πατεράκη εργάτη από τις παράγκες της παλαιάς Κοκκινιάς και ποδοσφαιριστή της Προοδευτικής, τον δάσκαλο Γιώργο Βενέτα και τον Τσακάρα.

Η δεύτερη επίθεση γίνεται από το Γ. Νεκροταφείο με τρία καμιόνια γεμάτα γερμανοτσολιάδες. Οι μάχες εξαπλώνονται μέχρι την Παιδική Στέγη και εκεί το 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς καταφέρνει να διασπάσει τους επιδρομείς. Το πρώτο φορτηγό διαφεύγει προς την παλαιά Κοκκινιά μέσω της οδού Σμύρνης, το δεύτερο προς το Κουτσουκάρι, όπου εκεί το «υποδέχονται» ΕΛΑΣίτες οπλισμένοι με χειροβομβίδες και το τρίτο φορτηγό οπισθοχωρεί προς την Αθήνα.

Όπως αναφέρει η σχετική έκθεση του 6ου ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, την ώρα του συλλαλητηρίου μαχητές του κάνουν έρανο στην περιοχή των Άσπρων Χωμάτων για να συγκεντρώνουν τρόφιμα για τα παιδιά. Προσπαθεί να τους συλλάβει ένας χωροφύλακας ο οποίος σκοτώνεται στη μικρή ένοπλη συμπλοκή που ακολούθησε.

Ο λαός της Κοκκινιάς πανηγυρίζει που οι ΕΛΑΣίτες καταφέρνουν για δεύτερη ημέρα να αναχαιτίσουν την επίθεση των ντόπιων συνεργατών των Γερμανών. Από αυτή την επιτυχία του ΕΛΑΣ αλλά και από το μαζικό συλλαλητήριο που οργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Κοκκινιάς του ΚΚΕ, ο διορισμένος από τον Ιωάννη Ράλλη, Δήμαρχος της Πόλης Γρηγόρης Χατζής, παραιτείται.

Η μάχη της Κοκκινιάς της 7ης Μάρτη 1944

Όλοι στην Κοκκινιά περίμεναν ποια θα είναι η απάντηση των Ναζί και των ντόπιων συνεργατών τους μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες να εισβάλουν στην πόλη.

Ο ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά ήταν σε επιφυλακή και από πολύ αργά το βράδυ οι μαχητές του είχαν λάβει θέση μάχης και περιφρούρησης της πόλης. Η διάταξη των διμοιριών του ΕΛΑΣ ήταν σε σχήμα «Λ».

Ξεκινούσαν από το Γ΄ Νεκροταφείο και έφταναν στο Κουτσουκάρι και τα Γερμανικά από τη μία πλευρά, ενώ από την άλλη ξεκινούσαν από το Γ΄ Νεκροταφείο και έφταναν στις εργατικές πολυκατοικίες, την Παιδική Στέγη και τα Άσπρα Χώματα. Η κύρια δύναμη του ΕΛΑΣ έχει οχυρωθεί στη βόρεια πλευρά από το Περιβολάκι (πλατεία Δαβάκη) και είναι το 3ο τάγμα του Γιάννη Πισσάνου. Ακριβώς πίσω από την πλατεία βρίσκεται και η κλινική του Χρυσοχέρη, στην ταράτσα της οποίας είχε στηθεί το οπλοπολυβόλο του ΕΛΑΣ με ευθύνη της διμοιρίας του Κώστα Διαμαντή.

Από τις 5:00 το πρωί υπάρχουν κινήσεις των κατακτητών γύρω από όλη την πόλη. Στις 5:45 περίπου 40 γερμανοτσολιάδες εντοπίζονται στη Θηβών στο ύψος της οδού Καραϊσκάκη. Στις 6:00 το πρωί 4 φορτηγά με Ναζί καταλαμβάνουν τις θέσεις στην πλατεία Κουτσικαρίου και δειλά-δειλά προσπαθούν να μπουν στην Κοκκινιά.

Στις 6:05 ακούγεται η σάλπιγγα του ΕΛΑΣ από το Περιβολάκι, που σημαίνει τη γενική επίθεση του λαϊκού στρατού. Σε κάθε στενό της Κοκκινιάς, γύρω από Περιβολάκι, οι μάχες είναι απερίγραπτες, πολλές φορές σώμα με σώμα. Γίνεται μάχη για την κατάληψη του κάθε δρόμου. Οι θέσεις και οι γωνιές των οικοδομικών τετραγώνων αλλάζουν συνεχώς μεταξύ επιδρομέων και μαχητών του ΕΛΑΣ.

Ο ΕΛΑΣ αρχίζει να υποχωρεί λόγω έλλειψης πυρομαχικών. Από τη μεριά του Δημαρχείου γερμανοτσολιάδες μπαίνουν στην πόλη. Τους αντιμετωπίζουν μαχητές του 3ου Τάγματος με ένα οπλοπολυβόλο και πέντε χειροβομβίδες που ρίχνει ο Στέλιος Καρδάρας και τους απωθούν πάλι πίσω. Στην διάρκεια της ΕΛΑΣίτικης επίθεσης, πίσω από τον κινηματογράφο Ορφέα, σκοτώνεται ο ταγματάρχης των γερμανοτσολιάδων Λαζάρου, 8 γερμανοτσολιάδες 3 χωροφύλακες και υπάρχουν 20 τραυματίες. Λάφυρα για τον ΕΛΑΣ μια μοτοσικλέτα και ένα πολυβόλο Τόμσον. Το 2ο Τάγμα του ΕΛΑΣ φυλάει στην οδό Καραϊσκάκη, φαίνεται όμως ότι δεν έχει πυρομαχικά να κρατήσει πολύ ακόμα. Αντέχει μέχρι τις 10:30.

Μέχρι τις 11:00, η αντίσταση του ΕΛΑΣ έχει καμφθεί. Τα πυρομαχικά είναι ελάχιστα. Οι Γερμανοί έχουν καταλάβει τις θέσεις στο περιβολάκι. Την ίδια ώρα, 15 Γερμανοί προσπαθούν να εισβάλλουν από την οδό Καραϊσκάκη οπλισμένοι με όλμους και πολυβόλα. Τους απωθεί το 2ο τάγμα με ελάχιστα πυρομαχικά. Οι πυροβολισμοί του ΕΛΑΣ είναι σποραδικοί για οικονομία πυρομαχικών αφού αυτά έχουν εξαντληθεί.

Στις 11:00 παίρνεται η απόφαση για γενική αντεπίθεση με όσα πυρομαχικά έχουν απομείνει και αν χρειαστεί ακόμα και με πέτρες ή με τα χέρια. Η αντεπίθεση έχει στόχο την πλατεία στο περιβολάκι που έχει καταληφθεί από Ναζί.

Η διμοιρία του Θοδωρή Μπιζάνη μαζί με το Στέλιο Καρδάρα επιτίθεται από την οδό Καραϊσκάκη, η διμοιρία του Μιχάλη Ραφαηλάκη από την οδό Κονδύλη, η διμοιρία του Θωμά Σεβίλια από την οδό Κυδωνιών, από τη μεριά της Λαοδίκειας, και η διμοιρία του «μπάρμπα Γιώργου» από το γήπεδο που γίνονταν η λαϊκή αγορά (πίσω από την εκκλησία της Παναγίτσας).

Γερμανοί έχουν εγκατασταθεί σε κτίριο της οδού Λαμψάκου, παρακολουθούν τη μάχη και με όλμους βάλουν συνεχώς κατά των αντεπιτιθέμενων Κοκκινιωτών.Η αντεπίθεση του ΕΛΑΣ και του λαού της Κοκκινιάς κρατά περίπου μέχρι τις 13:30. Οι Γερμανοί παρά την υπεροπλία τους και τα αρκετά πυρομαχικά αιφνιδιάζονται και σιγά-σιγά αφήνουν τις θέσεις τους. Οπισθοχωρούν συντεταγμένα προς τον Αη Γιώργη του Κορυδαλλού και τον Αη-Γιώργη της Νίκαιας. Εκεί ταμπουρώνονται μέσα στο σχολείο που υπήρχε πάνω από τον Αη-Γιώργη της Νίκαιας (στη συμβολή των οδών Γρεβενών και Ραιδεστού σήμερα).

Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ δεν έχουν καθόλου πυρομαχικά για να αντεπιτεθούν, ενώ ο ανεφοδιασμός από τις γύρω περιοχές είναι αδύνατος αφού η Κοκκινιά έχει κυκλωθεί από περίπου 1800 Ναζί.

Στις μάχες της 7ης Μάρτη σκοτώνεται και ο λοχαγός του ΕΛΑΣ Γιώργος Βογιατζής και το πτώμα του το κρεμάνε οι ταγματασφαλίτες σε ένα δέντρο στη συμβολή των οδών Ιωνία και Κασταμονής.
Η σχετική έκθεση του 6ου συντάγματος του ΕΛΑΣ αναφέρει ότι οι εισβολείς είχαν 34 νεκρούς και περισσότερους από 100 τραυματίες, ενώ ο ΕΛΑΣ έχασε 8 παλικάρια και τραυματίστηκαν 20. Η ίδια έκθεση αναφέρει ότι ο οπλισμός που διέθετε ο ΕΛΑΣ και με τον οποίο αντιστάθηκε στις μάχες ήταν 42 περίστροφα, 1 οπλοπολυβόλο με 1300 σφαίρες, 1 πολυβόλο Τόμσον με 50 φυσίγγια και 50 χειροβομβίδες.

Τετάρτη 8 Μάρτη 1944   

Όλη τη νύχτα οι Ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους είναι ταμπουρωμένοι στο σχολείο (Γρεβενών και Ραιδεστού). Περιμετρικά υπάρχουν φρουρές από Ναζί με οπλοπολυβόλα. Οι γύρω δρόμοι περιφρουρούνται από Ναζί και ταγματασφαλίτες. Όλο το βράδυ κάνουν μικρές επιδρομές στην πόλη, τρομοκρατούν και συλλαμβάνουν Κοκκινιώτες. Ψάχνουν στα σπίτια για μαχητές του ΕΛΑΣ και μέλη του ΕΑΜ.

Οι Ναζί βγάζουν τα δικά τους χωνιά και τρομοκρατούν τον κόσμο με απειλές. Προσπαθούν να στρέψουν το λαό της Κοκκινιάς κατά του ΕΛΑΣ, του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ. Φωνάζουν ότι αν δεν επιτεθεί ο ΕΛΑΣ δεν θα πειράξουν κανέναν. Δείχνουν καθαρά ότι οι ίδιοι είναι τρομοκρατημένοι.

Από νωρίς το πρωί μέσα στο σχολείο, ο Ι.Πλυντζανόπουλος φορώντας στολή έλληνα αξιωματικού διαλέγει ποιοι από τους αιχμαλώτους Κοκκινιώτες θα μεταφερθούν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.
Το ίδιο πρωί οι ταγματασφαλίτες εκτελούν στην πλατεία Αγίων Αναργύρων τους συλληφθέντες, από τις 5 Μάρτη 1944, υπαστυνόμο Νίκο Σαββαϊδη, το δάσκαλο Γιώργο Βενέτα, τον Δημήτρη Τσακανίκα και τον Τσακάρα.

Αργά το απόγευμα Ναζί και ταγματασφαλίτες αποχωρούν από την Κοκκινιά, μεταφέροντας 300 αιχμαλώτους Κοκκινιώτες στο Χαϊδάρι.Ο λαός της Κοκκινιάς μετά από λίγο ξεχύνεται στους αιματοβαμμένους δρόμους και τα μπαρουτοκαπνισμένα κτίρια της πόλης για να πανηγυρίσει. Πανηγυρίζει που οι επιδρομείς Ναζί και ταγματασφαλίτες δεν άντεξαν να μείνουν ούτε μια ολόκληρη ημέρα στην Κοκκινιά.

Τα «χωνιά» του ΕΑΜ πιάνουν αμέσως δουλειά, ανεβάζουν το ηθικό του λαού, ζητώντας εκδίκηση για τα 300 παλικάρια της Κοκκινιάς που πήραν οι κατακτητές στο Χαϊδάρι.

Ο Γ. Πισσάνος -διοικητής και καπετάνιος του 3ου Τάγματος του ΕΛΑΣ- χαρακτήρισε την 7η Μάρτη 1944 σημαντική ημέρα δόξας για την Κοκκινιά, γιατί αυτήν την ημέρα η πόλη σφράγισε την αντιστασιακή ιστορία της. Στην έκθεση του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ αναφέρεται, επίσης, πως ήσαν απερίγραπτοι οι ηρωισμοί των μαχητών. Εκείνο, όμως, που δημιούργησε δέος και ξεπέρασε κάθε προσδοκία ήταν η συμμετοχή του λαού (ανδρών, γυναικών, εφήβων ακόμα και των παιδιών). Τρέχανε να συνδράμουν τους τραυματίες, να βρουν φυσίγγια, οπλίζονταν και ζητούσαν να οργανωθούν άμεσα στον ΕΛΑΣ. Στήριξαν την αντίσταση με απαράμιλλο θάρρος, αίσθημα ευθύνης, αυτοθυσία και ψυχική γενναιότητα.

Οι Γερμανοί κι οι ντόπιοι συνεργάτες τους δεν κατόρθωσαν να πατήσουν ξανά -οργανωμένα- το πόδι τους στην Κοκκινιά μέχρι την 17η Αυγούστου, τη μέρα που η πόλη ζει την κορυφαία στιγμή της αιματοχυσίας της, το ιστορικό Μπλόκο της Κοκκινιάς. Το “Μπλόκο” ήταν -μεταξύ άλλων- η εκδικητική κατάληξη του δράματος της 7ης Μάρτη, τ’ αντίποινα των Γερμανών για την ήττα που υπέστησαν στη Μάχη της Κοκκινιάς.

Στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου

Όπως ήταν αναμενόμενο οι αιχμάλωτοι που πιάστηκαν από το τριήμερο πρώτο μπλόκο της Κοκκινιάς, μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης που είχαν στήσει οι γκεσταπίτες στο Χαϊδάρι.
Το κολαστήριο του Χαϊδαρίου ήταν τόπος συγκέντρωσης αγωνιστών όχι μόνο από τον Πειραιά και την Αθήνα, αλλά και από ολόκληρη την περιοχή της Αττικής. Στον χώρο αυτό γίνονταν η επιλογή των αιχμαλώτων που στέλνονταν όμηροι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, μετά από εξαντλητικά βασανιστήρια και εκατοντάδες εκτελέσεις.

Μετά τη Μάχη της Κοκκινιάς στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου στάλθηκαν όπως αναφέρθηκε 300 Κοκκινιώτες. Τους έκλεισαν στα υπόγεια του «μπλοκ 3» και στο πάνω πάτωμα του «μπλοκ 4» (μαζί με κρατουμένους από την Χαλκίδα). Αμέσως άρχισαν στους περισσότερους το βασανιστήριο με το «φιδάκι» για αντίποινα και για να προδώσουν συναγωνιστές από την Κοκκινιά. Οι άνδρες της Γκεστάπο έψαχναν διάφορους τρόπους για ακόμα πιο οδυνηρά βασανιστήρια και μόνο στο άκουσμα ότι οι αιχμάλωτοι είναι από την Κοκκινιά.

Στις 9 Μάρτη 1944, 50 κρατούμενοι μεταφέρονται στα νταμάρια του Χαϊδαρίου όπου και εκτελούνται. Ανάμεσά τους και 37 Κοκκινιώτες (μέσα σ΄ αυτούς και ο «ποιητής» από τον Ορειβατικό Φυσιολατρικό Όμιλο Κοκκινιάς (ΟΦΟΚ), σημερινό ΟΦΟΝ, ο Αλέξανδρος Μουχτούρης).

Από τους 37 εκτελεσμένους Κοκκινιώτες οι 5 ήταν Αρμένιοι. Ήταν οι Καλατερζάν Κιρκόρ, Κασαπιάν Παρσέκ, Τσενεκιάν Αγκόπ, Τσενεκιάν Οσίκ, Χατζησοκιάν Γιόγια. Δεν πρέπει να λησμονούμε το μέγεθος της Αρμενικής κοινότητας στην πόλη μας, κυρίως στην περιοχή των Άσπρων Χωμάτων, όπου η προσφορά της στη μάχη της Κοκκινιάς και στον αντιστασιακό αγώνα της πόλης ήταν ιδιαίτερα σημαντική.

Στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου ο ερχομός των Κοκκινιωτών έδωσε διαφορετική πνοή στη ζωή των κρατουμένων. Όπως αναφέρει ο Αντώνης Φλούντζης, γιατρός του στρατοπέδου, οι Κοκκινιώτες άλλαξαν με τη ζωντάνια τους τη ζωή του στρατοπέδου και τόνωσαν το ηθικό όλων των κρατουμένων, ανδρών και γυναικών. Ανάμεσα στους αιχμαλώτους που ήρθαν από την Κοκκινιά ήταν και 30 νεαροί από τον ΟΦΟΚ ο οποίος διέθετε μουσικό όμιλο. Αμέσως λοιπόν οι ΟΦΟΚίτες άρχισαν το τραγούδι και την πρώτη Κυριακή της κράτησής τους (12 Μάρτη 1944) οργάνωσαν εκδήλωση που συμμετείχε όλο το στρατόπεδο. Μπορεί οι ΟΦΟΚίτες να απολύθηκαν γρήγορα, αλλά οι εκδηλώσεις κάθε Κυριακή μεσημέρι ήταν ήδη θεσμός, και κράτησαν μέχρι την απελευθέρωση.

Aπό το Χρονικό Μνήμης του Δήμου Νίκαιας Τo Μπλόκο της Κοκκινιάς 2004

Όχημα φτιαγμένο από Lego

Από το perierga.gr:

Λάτρεις των Lego, πέρασαν έξι εβδομάδες δημιουργώντας ένα ρεαλιστικό αντίγραφο του Volkswagen Type 2 Kombi. Φτιαγμένο από 400.000 κομμάτια Lego το όχημα, μπορεί να χωρέσει δύο ενήλικες. Δημιουργήθηκε στα πλαίσια της έκθεσης Travel and Leisure στη Γερμανία ως φόρος τιμής στο κλασικό σχεδιασμό των αυτοκινήτων Volkswagen.

Το Volkswagen Type 2 Kombi εισήχθη στη δεκαετία του 1950 ως το δεύτερο μοντέλο της Volkswagen και παραμένει ένα από τα πιο γνωστά οχήματα της εταιρείας.

Η κουζίνα, τα πιάτα, ακόμα και το πτυσσόμενο τραπέζι είναι όλα κατασκευασμένα από κομμάτια Lego δίνοντας στο όχημα μια αίσθηση ζωής που κατασκευάστηκε γύρω από ένα χαλύβδινο πλαίσιο.

«Πρώτα ο άνθρωπος»: Μαζική αντιρατσιστική διαδήλωση στο Μιλάνο

Δεκάδες χιλιάδες Ιταλοί κατέβηκαν χθες στους δρόμους του Μιλάνου για να πουν ένα μεγάλο «όχι» στον ρατσισμό.

Το κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης ήταν το «Πρώτα ο άνθρωπος», που απαντά στο μότο του ακροδεξιού αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι «Πρώτα οι Ιταλοί».

Η κινητοποίηση «αποτελεί ισχυρό πολιτικό πειστήριο ότι η Ιταλία απλά δεν είναι η χώρα που περιγράφουν κάποιοι το τρέχον διάστημα», δήλωσε ο δήμαρχος Τζουζέπε Σάλα.

Η παράταξη της Λέγκας του Σαλβίνι, ο οποίος εφαρμόζει τελευταία εξαιρετικά σκληρή πολιτική στο ζήτημα της μετανάστευσης, έχει δρέψει μεγάλα εκλογικά κέρδη σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, ενώ οι δημοσκοπήσεις τη θέλουν πρώτο κόμμα στην Ιταλία.

Από το tvxs.

Η πικρή αλήθεια των ινδικών εργοστασίων

Οι προσόψεις των κυριλέ μαγαζιών τόσο στην Ινδία όσο και σε δυτικές χώρες είναι σαν κι αυτές του καταστήματος υποδημάτων που ακολουθεί. Τα δε προιόντα είθισται να συνοδεύονται κι από τσουχτερή τιμή.

Τι γίνεται όμως πριν τα προϊόντα πάνε στην κατανάλωση; Πώς γίνεται η παραγωγή; Πώς είναι τα εργοστάσια κατασκευής στην Ινδία; Πάρτε μερικές εικόνες…

Τα έξοδα για την παρασκευή ενός τέτοιου ζευγαριού παπουτσιών (εργατικά, υλικά) δεν ξεπερνούν τα 3,5 ευρώ!

πηγή: newsbeast.gr

Γάζα: Αληθινές σφαίρες και πετροπόλεμος κάτω από τον «φράκτη»

Δεκαεπτά Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν χθες Παρασκευή από πυρά ισραηλινών στρατιωτών κατά τη διάρκεια επεισοδίων κατά μήκος των συνόρων μεταξύ της Λωρίδας της Γάζας και του Ισραήλ, περιοχής που έχει μετατραπεί εδώ και περίπου έναν χρόνο σε θέατρο εβδομαδιαίων κινητοποιήσεων. Σε έκθεσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη, επιτροπή έρευνας που συστήθηκε κατ’ εντολή του Συμβουλίου του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα τόνισε πως πιθανόν έχουν διαπραχθεί «εγκλήματα πολέμου» και «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Οι 17 τραυματίστηκαν «από αληθινές σφαίρες των δυνάμεων της ισραηλινής κατοχής», ανέφερε το υπουργείο Υγείας του παλαιστινιακού θύλακα, ο οποίος τελεί υπό αυστηρό αποκλεισμό.

Τρεις τραυματιοφορείς και ένας δημοσιογράφος επίσης τραυματίστηκαν από κάνιστρα δακρυγόνων, κατά την ίδια πηγή.

Στρατιώτες έκαναν χρήση πραγματικών πυρών «όπως προβλέπουν οι ισχύοντες κανόνες εμπλοκής τους», ανέφερε από τη δική της πλευρά μια εκπρόσωπος των ένοπλων δυνάμεων του Ισραήλ, κάνοντας λόγο για «σχεδόν 8.000 ταραχοποιούς» που «έριξαν πέτρες, έβαλαν φωτιά σε ελαστικά και πέταξαν εκρηκτικούς μηχανισμούς και χειροβομβίδες εναντίον στρατιωτών κι εναντίον του φράκτη» στα σύνορα.

ΟΗΕ: Εχουν διαπραχθεί«εγκλήματα πολέμου»

Σε έκθεσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη, ειδικοί στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπογράμμισαν ότι ισραηλινοί ελεύθεροι σκοπευτές βάζουν στο στόχαστρο αμάχους, ανάμεσά τους παιδιά.

PressTV Programs@PressTVPrograms

Crimes Against Humanity?

Israel is being investigated by the #UN for killing hundreds of protesting civilians in the besieged #Gaza strip. OnTheNewsLine

39

6:19 π.μ. - 2 Μαρ 2019

43 άτομα συζητούν σχετικά με αυτό

Πληροφορίες και απόρρητο για τις Διαφημίσεις του Twitter

Ισραήλ: «Μεροληπτική» η έκθεση

Η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν παύει να ισχυρίζεται ότι οι μαζικές αυτές διαδηλώσεις ενορχηστρώνονται από το ισλαμιστικό κίνημα της Χαμάς, με το οποίο έχε εμπλακεί σε πόλεμο τρεις φορές από το 2008.

Απέρριψε ως «μεροληπτική» την έκθεση της επιτροπής του ΟΗΕ και επικαλέστηκε το δικαίωμά στην αυτοάμυνα έναντι των «τρομοκρατικών» ενεργειών της Χαμάς, στην οποία επιρρίπτει καθ’ ολοκληρία την ευθύνη για τον βαρύ απολογισμό θυμάτων.

Η Λωρίδα της Γάζας, που περιβάλλεται από το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Μεσόγειο και δοκιμάστηκε από τους πολέμους, τη φτώχεια, τον ισραηλινό και τον αιγυπτιακό αποκλεισμό μετά το 2007, έχει μετατραπεί από την 30ή Μαρτίου 2018 σε θέατρο εβδομαδιαίων διαδηλώσεων, που γενικά σημαδεύονται από βίαια επεισόδια, κατά μήκος του τείχους.

Τουλάχιστον 251 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί και άλλοι 26.000 έχουν τραυματιστεί από ισραηλινά πυρά έκτοτε, στη μεγάλη πλειονότητά τους κατά μήκος των συνόρων, κάποιοι σε πλήγματα αρμάτων μάχης ή αεροσκαφών του Ισραήλ σε αντίποινα για εχθρικές ενέργειες από τον θύλακα. Έχουν επίσης σκοτωθεί δύο ισραηλινοί στρατιώτες.

Πηγή: ΕΡΤ-ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το InSight της NASA ξεκίνησε το σκάψιμο στον Άρη - Δίκτυο αρχαίων λιμνών εντόπισε το Mars Express της ESA

Το γεωλογικό ρομποτικό εργαστήριο InSight της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) άρχισε να εξερευνά το υπέδαφος του Άρη. Το γερμανικής κατασκευής αυτόματο όργανο HP3 (γνωστό και ως «Mole», δηλαδή «τυφλοπόντικας») του InSight άνοιξε κιόλας μια τρύπα σε βάθος έως 50 εκατοστών, μετά από 4.000 «σφυριές» σε διάστημα τεσσάρων ωρών.

«Καθώς άνοιγε δρόμο προς το βάθος, το Mole φαίνεται πως χτύπησε κάποια πέτρα, πήρε μια κλίση περίπου 15 μοιρών και την έσπρωξε πέρα ή την προσπέρασε. Στη συνέχεια έκανε το ίδιο με άλλη μια πέτρα σε μεγαλύτερο βάθος», δήλωσε ο υπεύθυνος για το τρυπάνι Τίλμαν Σπον του Γερμανικού Αεροδιαστημικού κέντρου (DLR), που συνεργάζεται με τη NASA γι' αυτή την αποστολή.

Αφού περιμένουν για να κρυώσει το όργανο, καθώς από την τριβή αναπτύσσει μεγάλη θερμοκρασία, οι επιστήμονες θα του δώσουν εντολή να αρχίσει μια νέα αυτόματη τετράωρη γεώτρηση. Ανάμεσα σε κάθε γεώτρηση θα μεσολαβούν τρεις αρειανές μέρες (λέγονται «σολ»).

Στόχος είναι μέσα στις επόμενες εβδομάδες το όργανο να έχει σκάψει σε βάθος τριών έως πέντε μέτρων. Μέσα από την τρύπα που θα ανοιχτεί, ο «τυφλοπόντικας» θα περάσει ένα καλώδιο μήκους πέντε μέτρων εφοδιασμένο με 14 αισθητήρες θερμοκρασίας, ώστε να αρχίσει η καταγραφή των μεταβολών της θερμότητας στο εσωτερικό του γειτονικού πλανήτη. Στην επιφάνεια του Άρη η θερμοκρασία κυμαίνεται από λίγους βαθμούς Κελσίου πάνω από το μηδέν ως σχεδόν μείον 100.

Αρχαίες υπόγειες λίμνες

Εξάλλου ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ανακοίνωσε ότι ο ευρωπαϊκός επιστημονικός δορυφόρος Mars Express που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη από το 2003, ανακάλυψε τις πρώτες γεωλογικές ενδείξεις για ένα σύστημα αρχαίων διασυνδεμένων λιμνών, που κάποτε βρίσκονταν βαθιά κάτω από την επιφάνεια του «κόκκινου πλανήτη».

Σε πέντε από αυτές βρέθηκαν ενδείξεις για ορυκτά ζωτικά για την ανάπτυξη ζωής, κάτι που ενισχύει την πεποίθηση ότι κάποτε ο πλανήτης διέθετε συνθήκες φιλικές για τη φιλοξενία οργανισμών. Η επόμενη ευρω-ρωσική αποστολή ExoMars, που θα στείλει στην επιφάνεια το ρόβερ «Ρόζαλιντ Φράνκλιν», θα επιχειρήσει να βρει ίχνη ζωής στον Άρη.

Αν και σήμερα ο Άρης φαίνεται ένας άνυδρος κόσμος, κάποτε μεγάλες ποσότητες νερού υπήρχαν στην επιφάνεια του και κάτω από αυτήν. Πριν από τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εκτιμάται ότι υπήρχε ένας μεγάλος αρειανός ωκεανός.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον Φρανσέσκο Σαλέζε της Σχολής Γεωεπιστημών του ολλανδικού Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό γεωφυσικής «Journal of Geophysical Research», αποκαλύπτει ένα μεγάλο δίκτυο υπόγειων συγκοινωνούντων δοχείων.

«Πιστεύουμε ότι ο ωκεανός συνδεόταν με ένα σύστημα υπόγειων λιμνών που εξαπλώνονταν σε όλο τον πλανήτη. Αυτές οι λίμνες θα υπήρχαν περίπου πριν τρεισήμισι δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή την ίδια εποχή με τον ωκεανό», δήλωσε ο ερευνητής Τζιάν Γκαμπριέλε Όρι του ιταλικού Πανεπιστημίου Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο της Πεσκάρα.

Οι ερευνητές μελέτησαν δορυφορικές εικόνες 24 βαθιών κρατήρων που τράβηξε το Mars Express στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη και οι οποίοι έφθαναν σε βάθος περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων κάτω από το εκτιμώμενο επίπεδο της «θάλασσας» στον Άρη. Οι επιστήμονες βρήκαν γεωλογικούς σχηματισμούς στο βάθος αρκετών κρατήρων, που μπορεί να σχηματίσθηκαν μόνο αν κάποτε υπήρχε νερό μέσα σε αυτούς. Οι κρατήρες αυτοί κάποτε φιλοξενούσαν στα βάθη τους λίμνες και τρεχούμενα νερά.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΑΙ...

Ποιος είπε πως η δουλεία τέλειωσε;

TVXS

Μαριάνθη Πελεβάνη :

Η λέξη «δουλεία» μας φέρνει σχεδόν αυτόματα στο νου εικόνες αλυσοδεμένων, υπερατλαντικών πλοίων, σκλαβοπάζαρων, φυτειών, εικόνες που προφανώς παραπέμπουν ανακουφιστικά στο παρελθόν, με την πεποίθηση ότι αποτελούν μια βαθιά πληγή που έκλεισε. Κι όμως… η πληγή κινείται.

Σήμερα, οι υποδουλωμένοι άνθρωποι στον «πολιτισμένο» κόσμο μας είναι περισσότεροι από όσοι σε οποιαδήποτε άλλη εποχή στην ιστορία. Οι ειδικοί έχουν υπολογίσει ότι περίπου 13 εκατομμύρια άνθρωποι συνελήφθησαν και πωλήθηκαν ως δούλοι μεταξύ του 15ου και του 19ου αιώνα. Σήμερα, εκτιμάται ότι 40,3 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε μια κατάσταση σύγχρονης σκλαβιάς και δουλείας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) του ΟΗΕ και το Ίδρυμα Free Walk. Και αν βιαστεί κάποιος να σκεφτεί ότι αφορά τον εξαναγκασμό, την μόνιμη ανασφάλεια, εμπειρίες που πολλούς σύγχρονους εργαζόμενους ενώνουν και συνιστούν κι αυτές μορφή βίας, είναι εκτός θέματος. Η έρευνα αφορά τη δηλωμένη βία, την κυριολεκτική δουλεία κι όχι την υποταγή στην οποία όλοι συμμετέχουμε σε μικρό η μεγάλο βαθμό. 

Τα στοιχεία

Ένα άτομο σήμερα θεωρείται υποδουλωμένο αν αναγκάζεται να εργάζεται ενάντια στη θέλησή του, αν ανήκει ή ελέγχεται από τον εκμεταλλευτή ή τον εργοδότη,  αν αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα ή αγοράζεται και πωλείται ως περιουσιακό στοιχείο, σύμφωνα με τις διεθνείς οργανώσεις κατά της δουλείας. Με βάση λοιπόν αυτόν τον ορισμό και τα κριτήριά του, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO), η οποία ανήκει στον ΟΗΕ, η οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Walk Free Foundation και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης ανακοίνωσαν ότι 40,3 εκατομμύρια άνθρωποι είναι θύματα της σύγχρονης δουλείας, προσθέτοντας ότι πρόκειται για συντηρητική εκτίμηση της κατάστασης.

Σύμφωνα με την εκτίμησή τους, 24,9 εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάζονται να εργάζονται σε εργοστάσια, σε εργοτάξια, σε χωράφια και σε αλιευτικά, ως οικιακοί βοηθοί ή να παρέχουν υποχρεωτικά σεξουαλικές υπηρεσίες, ενώ 15,4 εκατομμύρια άνθρωποι υποχρεώνονται σε καταναγκαστικούς γάμους.

Σχεδόν τρεις στους τέσσερις σκλάβους είναι γυναίκες και κορίτσια και ένα στους τέσσερις παιδί. Σε παγκόσμιο επίπεδο, περισσότερα από τα μισά από τα 40,3 εκατομμύρια θύματα (24,9 εκατομμύρια) βρίσκονται σε καταναγκαστική εργασία, πράγμα που σημαίνει ότι εργάζονται ενάντια στη βούλησή τους και υπό απειλή, εκφοβισμό ή εξαναγκασμό. Περίπου 15,4 εκατομμύρια άνθρωποι επίσης εκτιμάται ότι ζουν σε καταναγκαστικούς γάμους.

Από τα 24,9 εκατομμύρια άτομα που είναι παγιδευμένα σε καταναγκαστική εργασία, η πλειοψηφία (16 εκατομμύρια) εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. «Οι σύγχρονοι σκλάβοι παράγουν μέρος των τροφίμων που τρώμε και των ρούχων που φοράμε, καθαρίζουν τα κτίρια στα οποία πολλοί από εμάς κατοικούν ή εργάζονται, σκάβουνε για τα ορυκτά που χρησιμοποιούνται στα smartphones μας και στα καλλυντικά μας, εργάζονται για την οικοδόμηση υποδομών, όπως αυτές για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ το 2022», αναφέρουν οι οργανώσεις στην έκθεσή τους, τονίζοντας ότι το έγκλημα είναι παρόν σε όλες τις χώρες.

Σε αντίθεση με προηγούμενες εκτιμήσεις, στις τωρινές περιλαμβάνονται και πρόσωπα σε καναγκαστικούς γάμους, πολλά εκ των οποίων έχουν απαχθεί από τα σπίτια τους, έχουν βιαστεί και έχουν τύχει μεταχείρισης σαν να πρόκειται για κάποιο αντικείμενο, το οποίο μπορεί κάποιος να αγοράσει, να πουλήσει ή να κληροδοτήσει. Η έκθεση διαπίστωσε ότι περισσότερα από το ένα τρίτο των 15 εκατ. θυμάτων καταναγκαστικών γάμων ήταν μικρότερα των 18 όταν παντρεύτηκαν και σχεδόν τα μισά νεότερα των 15. Σχεδόν όλα ήταν γυναίκες.

Η δουλεία στις «καθωσπρέπει» πολυεθνικές και στην Ευρώπη του διαφωτισμού

Αν και μεγάλο ποσοστό των σύγχρονων σκλάβων εργάζονται σε μικρές επιχειρήσεις κυρίως της Ασίας, όλο και περισσότερο συγκεντρώνουν την προσοχή, (ακόμη και οργανισμών όπως η ILO που σπάνια ξεφεύγουν από τα όρια του ΟΗΕ), περιπτώσεις παγκόσμιων μεγάλων πολυεθνικών που στηρίζονται σε μορφές εργασιακής δουλείας. Στην έκθεση αναφέρεται, χωρίς να κατονομάζεται, η περίπτωση μεγάλης πολυεθνικής στον τομέα των ιατρικών ειδών, με παραγωγή 150 εκατ, ζευγαριών ιατρικών γαντιών και τζίρο πάνω 5 δις ετησίως, η οποία μέσω της μεθόδου των υπεργολαβιών (outsourcing), στηρίζεται κατά βάση σε εργασία σκλάβων.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τα μισά θύματα καταναγκαστικής εργασίας εξοφλούν χρέη και σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια ενήλικες και ένα εκατομμύριο παιδιά είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Σοκαριστικό είναι επίσης το στοιχείο για την γεωγραφική κατανομή της καταναγκαστικής εργασίας, όπου ναι μεν τα πρωτεία είναι στην Ασία (4 άνθρωποι ανά 1000 κατοίκους), αλλά η ενότητα Ευρώπη και Κεντρική Ασία με 3,8 άνθρωποι ανά 1000 κατοίκους, είναι πάνω από την Αφρική (2,9 άνθρωποι ανά 1000 κατοίκους) και από τις Αραβικές χώρες (2,2 άνθρωποι ανά 1000 κατοίκους). Η ενότητα Ευρώπη και Κεντρική Ασία, έχει επίσης το ίδιο ποσοστό αναγκαστικών γάμων με τις Αραβικές χώρες (1,1 άνθρωποι ανά 1000 κατοίκους).

Η ILO και η Walk Free προειδοποιούν ότι αυτά τα αριθμητικά στοιχεία είναι πιθανό να διαστρεβλώνονται λόγω έλλειψης δεδομένων από περιοχές-κλειδιά, καθώς δεν μπορούσανε να φτάσουνε στις ζώνες των συγκρούσεων ή στα προσφυγικά μονοπάτια, όπως οι χώρες του Κόλπου.

Σύμφωνα πάντως με τα υπάρχοντα στοιχεία, περισσότερο από το 70% των 4.8 εκατομμυρίων θυμάτων εκμετάλλευσης σεξουαλικής εκμετάλλευσης είναι στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού, ο αναγκαστικός γάμος είναι πιο διαδεδομένος στην Αφρική, αλλά δεν υπάρχει καμία χώρα που να μην είναι μολυσμένη από τη δουλεία: 1,5 εκατομμύρια θύματα ζουν σε ανεπτυγμένες χώρες, με 13.000 περίπου υπόδουλους στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί σκλάβοι σήμερα;

Η δουλεία είναι μεγάλη δουλειά, κοινώς τρελή μπίζνα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σκλαβιά παράγει ετησίως έως και 150 δισ. δολ. Πάνω από το ένα τρίτο των οποίων (46,9 δισ. Δολ.) παράγεται στις ανεπτυγμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ. Μάλιστα η επιχείρηση «δουλεία» είναι σήμερα πιο εύκολη κι επικερδής, καθώς οι έμποροι σκλάβων πριν από δύο αιώνες αναγκάζονταν να αντιμετωπίσουν δαπανηρές διαδρομές και υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, ενώ οι σύγχρονοι εκμεταλλευτές έχουν λιγότερα γενικά έξοδα, χάρη στις τεράστιες προόδους της τεχνολογίας και των μεταφορών. Οι σύγχρονες μεταναστευτικές ροές σημαίνουν επίσης ότι μια μεγάλη προσφορά ευάλωτων και εκμεταλλεύσιμων ανθρώπων μπορεί να αξιοποιηθεί για τις παγκόσμιες βιομηχανίες της διατροφής, της μόδας, της ομορφιάς, των ηλεκτρονικών, του σεξ.

Σύμφωνα με τον ειδικό Siddharth Kara, οι σύγχρονοι έμποροι σκλάβων κερδίζουν σήμερα έως και 30 φορές περισσότερα από όσα οι «συνάδελφοί» τους του 18ου και του 19ου αιώνα. Το εφάπαξ κόστος ενός σκλάβου σήμερα εκτιμάται σε 450 δολάρια, ενώ η υπεραξία του εκτιμάται στα 8.000 δολάρια ετησίως.

«Αποδεικνύεται ότι η δουλεία σήμερα είναι πιο κερδοφόρα από όσο θα μπορούσα να φανταστώ», δήλωσε ο Siddharth Kara.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα ποσοστά παγκόσμιου πληθυσμού επηρεάζουν και τα στοιχεία: οι 10 πρώτες χώρες με τον υψηλότερο εκτιμώμενο αριθμό θυμάτων είναι μερικές από τις πιο πολυπληθείς. Η Κίνα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Ινδία, η Ινδονησία, το Ιράν, η Νιγηρία, το Πακιστάν, οι Φιλιππίνες και η Ρωσία, μεταξύ αυτών.

Επίσης, η αύξηση των βίαιων συγκρούσεων παγκοσμίως τα τελευταία 30 χρόνια έχει αυξήσει τον αριθμό των ατόμων που κινδυνεύουν από δουλεία, σύμφωνα με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC), καθώς οι ένοπλες, παραστρατιωτικές ομάδες στρέφονται στην εμπορία για να ελέγξουν την κοινότητα ή να αυξήσουν τη δύναμή τους, είτε να στρατολογήσουν παιδιά είτε να δώσουν σκλάβους του σεξ ως ανταμοιβή στη στήριξή τους.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη δουλεία και την εμπορία ανθρώπων;

Η εμπορία ανθρώπων είναι μόνο ένας τρόπος υποδούλωσης. Ενώ πριν από αιώνες ήταν σύνηθες για έναν έμπορο σκλάβων να αγοράζει απλώς ένα άλλο ανθρώπινο ον και να αντιμετωπίζεται ως ιδιοκτησία του (κάτι που εξακολουθεί να συμβαίνει), σήμερα η πρακτική είναι σε μεγάλο βαθμό πιο ύπουλη.

Η εμπορία ανθρώπων συνεπάγεται τη σύλληψη, μεταφορά ή απόκτηση ατόμου με εξαναγκασμό, απαγωγή, απάτη ή βία για την εκμετάλλευσή του. Αυτή η εκμετάλλευση μπορεί να κυμαίνεται από την καταναγκαστική εργασία έως τον εξαναγκασμό του γάμου ή την σεξουαλική εκμετάλλευση - και ο εκμεταλλευτής μπορεί να είναι οποιοσδήποτε.

Πολλές φορές, το θύμα πιστεύει ότι του προσφέρεται μια αξιοπρεπής και αμειβόμενη εργασία σε μια διαφορετική πόλη ή χώρα και τελικά καταλήγει χρεωμένο στον εργοδότη ή τον διακινητή, στον οποίο πρέπει να πληρώσει τις μεταφορές, τη στέγαση και άλλες αμοιβές που απαιτεί ο εκμεταλλευτής, αναγκάζοντας έτσι το θύμα σε δουλεία.

Οι έρευνες του Guardian αποκάλυψαν μια πληθώρα καταχρήσεων στο Κατάρ, στην Ταϊλάνδη, στην Ινδία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιταλία. Το Κατάρ αναγκάστηκε να αναλάβει δράση μετά από αποκαλύψεις καταχρηστικών πρακτικών που επιβλήθηκαν στους εργαζόμενους, που εργάζονται στην κατασκευή των υποδομών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.

Ο σύγχρονος σκλάβος μπορεί να είναι κάθε χρώματος, ηλικίας και φύλου, αλλά πάντα οικονομικά αδύναμος. Μπορεί να είναι ένας φτωχός της Καμπότζης που αναζητά μια καλύτερη αμειβόμενη δουλειά σε μια γειτονική χώρα, για να βρεθεί τελικά σε καταναγκαστική εργασία σε ένα αλιευτικό σκάφος. Μπορεί να είναι ένα νεαρό κορίτσι που αναγκάστηκε να παντρευτεί στα 13 χρόνια του, επειδή η αλλαγή του κλίματος έχει πλημμυρίσει τις καλλιέργειες της οικογένειάς της και δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να την κρατήσουν στο σπίτι, ή ένας άστεγος του Λονδίνου, ή ένας μετανάστης του οποίου η βίζα έχει λήξει και μπορεί να απειληθεί με απέλαση εάν δεν κάνει ό, τι απαιτεί ο διακινητής.

Μπορεί βέβαια γενικότερα να είναι οι εργάτες και υπάλληλοι, άντρες και γυναίκες, που συχνά καταπίνουν απειλές, βρισιές, προσβολές ή ανέχονται καθυστερήσεις πληρωμών και μειώσεις συμφωνημένων αποδοχών, επειδή από πάνω τους κρέμεται η απειλή της απόλυσης και της ανέχειας. Αλλά αυτοί δεν ανήκουν στα επίσημα στοιχεία της δηλωμένης βίας, είναι το μυστικό της ελεύθερης αγοράς.