Διαδηλώσεις και μια σημαντική εκδήλωση για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, 7 χρόνια μετά

 

Από το tvxs.

Επτά χρόνια συμπληρώνονται αύριο, Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, από την ημέρα που ο αντιφασίστας μουσικός Παύλος Φύσσας έπεσε νεκρός από το χέρι του χρυσαυγίτη Γιώργου Ρουπακιά στο Κερατσίνι.

Στο Κερατσίνι, τη γειτονιά του Παύλου, θα πραγματοποιηθεί σήμερα η φετινή εκδήλωση τιμής και μνήμης, επτά χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού και είκοσι μέρες πριν από την έκδοση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή.

Στη συζήτηση θα λάβουν μέρος δικηγόροι που εκπροσώπησαν θύματα της Χρυσής Αυγής στο Κακουργιοδικείο και συνάδελφοί τους που βοήθησαν σημαντικά στη διαχείριση του ογκωδέστατου αποδεικτικού υλικού χωρίς να παρίστανται επισήμως στο δικαστήριο, καθώς και δημοσιογράφοι που έκαναν έρευνα για τη δράση της οργάνωσης ή κάλυπταν τη δίκη.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο δημοτικό πολιτιστικό κέντρο «Αντώνης Σαμαράκης» στις 19.30 και θα μεταδοθεί από την ιστοσελίδα μας, tvxs.gr

Παράλληλα, οργανώσεις από τον αντιφασιστικό χώρο, τον αριστερό και τον αντιεξουσιαστικό αλλά και διάφοροι φορείς καλούν σε κινητοποίηση την Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη στις 18:00, στο Κερατσίνι.

Κινητοποίηση θα πραγματοποιηθεί από σωματεία και φορείς και την Τετάρτη 7 Οκτώβρη έξω από το Εφετείο, μέρα ανακοίνωσης της απόφασης της δίκης της Χρυσής Αυγής.

Το κάλεσμα

«Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ,ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!

Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 7 χρόνια από εκείνο το βράδυ, που ο Παύλος Φύσσας έπεφτε νεκρός στο Κερατσίνι από το μαχαίρι του χρυσαυγιτη Ρουπακιά, δολοφονημένος από το ναζιστικό τάγμα εφόδου της Νίκαιας. Στις 7 Οκτώβρη μετά από 5,5 χρόνια ολοκληρώνεται η δίκη της ΧΑ με την ανακοίνωση της απόφασης από την έδρα. Το αντιφασιστικό κίνημα θα βρεθεί δυναμικά στον δρόμο και στο Κερατσίνι και στο Εφετείο. Στο πλευρό της Μαγδας Φύσσα και της οικογένειάς του Παύλου, στην μνήμη του Σαχζαντ Λουκμάν και για όλους τους ανθρώπους, που έχασαν την ζωή τους, βασανίστηκαν και δέχτηκαν επιθέσεις από τους ναζί.

 

Απαιτούμε την καταδίκη της ηγεσίας της ΧΑ και του αρχηγού της Μιχαλολιάκου. Η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση με ιεραρχία και τάγματα εφόδου, που υπακούν σε άνωθεν εντολές. Δεν πρόκειται να αποδεχτούμε μια απόφαση, που θα ρίχνει την ηγεσία "στα μαλακά" θα "δικαιώσει" τους ναζι, θα τους επανανομιμοποιήσει πολιτικά και θα τους επιτρέψει την επιστροφή τους στο προσκήνιο με τα 8 εκατομμύρια από την κρατική χρηματοδότηση στην τσέπη.

Στις 18 Σεπτέμβρη και στις 7 Οκτώβρη στέλνουμε ένα δυνατό και καθαρό μήνυμα. Οι ναζι στη φυλακή. Η φωνή μας πρέπει να φτάσει έως την έδρα του δικαστηρίου για να καταλάβουν καλά, ότι ακόμη και αν τώρα νιώθουν ασφαλείς από την εξουσία, που κατέχουν, αν αποφασίσουν να οπλίσουν ξανά το χέρι του φασίστα, η Ιστορία θα σταθεί αμείλικτη μαζί τους. Σε μια περίοδο που η Άκρα Δεξιά και ο φασισμός κερδίζουν έδαφος σε Ευρώπη και Αμερική, εμείς, οι χιλιάδες, που τόσα χρόνια στεκόμαστε απέναντι στο σκοτάδι και το πολεμάμε, φωνάζουμε δυνατά. Θέλουμε να ζήσουμε σε μια κοινωνία ελεύθερη, όπου κάθε ζωή είναι ιερή και οι άνθρωποι είναι ίσοι ανεξάρτητα από το χρώμα που έχει το δέρμα τους, από την καταγωγή τους ή την σεξουαλική τους προτίμηση. Είμαστε όλοι και όλες διαφορετικοί είμαστε όλοι και όλες ίσοι και θέλουμε να περπατάμε με ασφάλεια στον δρόμο χωρίς τον φόβο του ρατσιστή και του φασίστα.

Στις 18 Σεπτέμβρη και στις 7 Οκτώβρη γράφουμε Ιστορία, ανακοινώνουμε την δική μας ετυμηγορία.

Θα είμαστε χιλιάδες

Για να ζήσουμε σε μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και φασισμό. Για τον Άνθρωπο

Όλοι όλες στον δρόμο

Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί

Αντιφασιστική πορεία

Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 5:00 μμ, Κερατσίνι, Μνημείο Παύλου Φύσσα

Αντιφασιστική Συγκέντρωση

Τετάρτη, 7 Οκτώβρη, 10:00πμ, Εφετείο Αθηνών

ΤΟ ΤΕΡΜΑΤΙΣΑΝ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ

 

Βίκτορ Χάρα: Η αντιφασιστική φωνή της Χιλής

 

Της Ramona Wadi,*

Πολλά από τα εγκλήματα της δικτατορίας του Πινοσέτ στη Χιλή παραμένουν θαμμένα. Άγνωστοι παραμένουν ακόμα και πολλοί βασανιστές, που οδήγησαν στο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους. Ένα από τα θύματα της δικτατορίας ήταν ο τραγουδιστής, σύμβολο του αγώνα ενάντια στο φασισμό, Βίκτορ Χάρα. Ο εκ των ιδρυτών του  κινήματος «Nueva canción» δολοφονήθηκε από τους βασανιστές του Πινοσέτ στις 16 Σεπτεμβρίου του 1973. 

Την 11η Σεπτεμβρίου του 1973, ο Αουγκούστο Πινοσέτ καταλαμβάνει την εξουσία στη Χιλή πραξικόπημα, δολοφονώντας τον πολιτικό ηγέτη της χώρας Σαλβαδόρ Αλιέντε. Μεταξύ των θυμάτων της χούντας του Πινοσέτ ήταν και ο τραγουδιστής του κινήματος «Nueva canción», Βίκτορ Χάρα, ο οποίος βασανίστηκε και δολοφονήθηκε. 

Ο Χάρα γεννήθηκε στις 23 Σεπτέμβρη του 1932 στις παρυφές του Lonquen, κοντά στην πρωτεύουσα Χιλής, το Σαντιάγκο. Ήταν παιδί μίας αγροτικής οικογένειας. Θύμα ενδοοικογενειακής βίας από τον πατέρα του, ο Βίκτορ Χάρα βρήκε από μικρή ηλικία καταφύγιο στη μουσική. Η μητέρα του Αμάντα επέμενε στην εκπαίδευση των παιδιών της και έτσι ο Χάρα βρέθηκε σε ένα καθολικό σχολείο του Σαντιάγκο. Ο θάνατος της μητέρας του, σε ηλικία 15 ετών, προκάλεσε σημαντικές αλλαγές στη ζωή του, ωστόσο την τέχνη δεν την εγκατέλειψε ποτέ. Η συνάντησή του με την Violeta Parra, τραγουδίστρια παραδοσιακής μουσικής, αποτέλεσε το έναυσμα για τον Χάρα να εμβαθύνει στο συγκεκριμένο είδος μουσικής, ενσωματώνοντας σε αυτό πολιτικά στοιχεία.

Ο Χάρα ήταν μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του κινήματος «Nueva canción», μαζί με Isabel Parra, Rolando Alarcon, Angel Parra και Patricio Manns. Αυτή η παρέα καλλιτεχνών το 1965 πραγματοποιεί μία συνάντηση στο ένα παλιό σπίτι, στη οδό Κάρμεν 340, κοντά στο κέντρο του Σαντιάγκο, θέτοντας τις βασικές αρχές του κινήματος. Οι στρατιωτικές δικτατορίες που αυξάνονται στη Λατινική Αμερική αποτέλεσαν το κεντρικό άξονα στα τραγούδια τους. Με στίχους που προβάλουν τη συλλογική μνήμη και εναντιώνονται στον ιμπεριαλισμό, το «Nueva canción» βρίσκει άμεσα οπαδούς στις εργατικές συνοικίες. Ο Χάρα εξελίσσεται σε μισητό πρόσωπο για τη Δεξιά, ύστερα από μία εμφάνισή του σε ένα σχολείο το 1969, όπου τραγούδησε το «Preguntas a Puerto Montt». Το τραγούδι ήταν ένα άμεσο μήνυμα προς το υπουργείο Εσωτερικών, που είχε διατάξει την εισβολή σε ανεκμετάλλευτη γεωργική περιοχή, την οποία είχαν καταλάβει 91 άστεγες αγροτικές οικογένειες.

Το κίνημα «Nueva canción» στήριξε τον προεκλογικό αγώνα του Αλιέντε, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές το 1970. Τα τραγούδια «Venceremos» και «El Pueblo Unido Jamas Sera Vencido», του Sergio Ortega, γίνονται συνώνυμα με την Αριστερά.

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Αλιέντε ο Χάρα γίνεται αναπόσπαστο μέρος του πολιτισμού της Χιλής και ένας από τους βασικούς «πολιτιστικούς πρεσβευτές» της Χιλής στο εξωτερικό, με περιοδείες στην Ευρώπη και την Λατινική Αμερική.  Το ενδεχόμενο της επανεκλογής του Αλιέντε είχε φέρει σε αδιέξοδο τη Δεξιά. Το πραξικόπημα του Πινοσέτ, με τη βοήθεια της CIA, πραγματοποιείται ώστε να τερματίσει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Την ημέρα της επίθεσης στο προεδρικό μέγαρο, ο Βίκτορ Χάρα βρισκόνταν στο Πολυτεχνείο του Σαντιάγκο, σε μία έκθεση για τον φασισμό. Η Τζοαν Χαρα πληροφορήθηκε μετά την επίθεση πως ο σύζυγός της είχε συλληφθεί από τους πραξικοπηματίες. Μαρτυρίες από το Στάδιο της Χιλής, όπου συγκεντρώθηκαν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, αναφέρουν πως ένας υπολοχαγός με το προσωνύμιο «Πρίγκιπας» αναγνώρισε μέσα στο πλήθος τον Χάρα. Αφού τον βασάνισαν στη συνέχεια τον δολοφόνησαν. Ορισμένοι αναφέρουν πως οι βασανιστές του έσπασαν τα χέρια και του έδωσαν μία κιθάρα περιγελώντας τον ζητώντας του να παίξει. Ο Χάρα φέρεται να τραγούδησε κάποια αποσπάσματα από το Venceremos.

Ο Jose Alfonso Paredes Marquez, τότε 18 χρονών στρατιώτης, έζησε τη δολοφονία του Χάρα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο Χάρα στάθηκε μπροστά στον αντιστράτηγο Nelson Haase, αλλά και έναν ακόμα, ο οποίος παραμένει άγνωστος μέχρι σήμερα. Έπαιξαν «ρώσικη ρουλέτα» και τον πυροβόλησαν στο κεφάλι. Στη συνέχεια διέταξαν τους στρατιώτες να ανοίξουν πυρ στο άψυχο σώμα του Χάρα, αλλά και σε 14 ακόμα κρατούμενους που ήταν μάρτυρες της δολοφονίας του. Έχοντας επίγνωση της επιρροής που είχε ο Χάρα στην κοινωνία, δόθηκε εντολή να τον θάψουν σε ένα μαζικό τάφο. Η δολοφονία του Χάρα ήταν μέρος του σχεδίου της δικτατορίας για να διαλύσει το κίνημα «Nueva canción». Οτιδήποτε συνδεόταν με αυτό καταστράφηκε, όπως παραδοσιακά όργανα και αρχεία. Το συγκρότημα Inti Illimani, που βρισκόταν σε περιοδεία στην Ευρώπη, όταν έγινε το πραξικόπημα, παρέμεινε στην εξορία. Στην εξορία οδηγήθηκαν και οι Sergio Ortega, Patricio Manns και Isabel Parra.
 
Το όνομα του Χάρα στη Χιλή απαγορεύτηκε και οποιοσδήποτε είχε στην κατοχή του υλικό που σχετιζόταν με το «Nueva canción» συλλαμβάνονταν, ενώ ο στρατός έμπαινε σε σπίτια ψάχνοντας στοιχεία «μαρξιστικής προπαγάνδας». Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, η γυναίκα του, Τζοαν Χαρα, πριν από δύο χρόνια, ζήτησε την συνδρομή των αρχών για να αποκαλυφθούν οι δολοφόνοι, όχι μόνο του άντρα της, αλλά όλων των αγωνιστών. Η σύζυγος του Χάρα, Τζοάν, είχε τονίσει πως στόχος της πρωτοβουλίας της είναι να αποκαλυφτούν οι δράστες των δολοφονιών. Ο υπολοχαγός με το προσωνύμιο «Πρίγκηπας» παραμένει ακόμα άγνωστος, ενώ πολλά στελέχη των Εθνικών Υπηρεσιών Πληροφοριών, που φέρονται να συμμετείχαν σε βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσετ, εξακολουθούν να κατέχουν υψηλόβαθμες θέσεις και εξουσία στη Χιλή. 

* Της Ramona Wadi, συγγραφέα που ειδικεύεται σε θέματα της Λατινικής Αμερικής, από το History Today.

Από το tvxs.

https://tvxs.gr/news/prosopa/biktor-xara-i-antidiktatoriki-foni-tis-latinikis-amerikis

Πόλη – φάντασμα στη μέση της θάλασσας

 Στα τέλη του 19ου αιώνα στο νησί Hashima, κοντά στο Ναγκασάκι, της Ιαπωνίας ανακαλύφθηκαν πλούσια κοιτάσματα άνθρακα. Η Mitsubishi Corporation, η οποία διαχειρίζεται την εξόρυξη άνθρακα, αγοράζει το νησί το 1890 και αρχίζει εξορύξεις.

Για να μείνουν οι ανθρακωρύχοι, η εταιρεία δημιούργησε στο νησί μια ολόκληρη πόλη με δέκα πολυόροφα συγκροτήματα αλλά και σχολεία, εστιατόρια και καζίνο, που όλα περιβάλλονται από ένα προστατευτικό τείχος. Το νησί παρόλο που δεν είναι μεγάλο (μόλις 1 τετρ. χλμ) έζησε μέρες ευημερίας. Τη δεκαετία του 1960 το νησί έφτασε να έχει 6000 κατοίκους και ήταν το πιο πυκνοκατοικοιμένο νησί στον κόσμο.

Όμως, τα ορυχεία άνθρακα, που συνεχώς επεκτεινόταν ως το το βυθό της θάλασσας, σε βάθος χρόνου εξαντλήθηκαν και το νησί άρχισε σιγά σιγά να εγκαταλείπεται και το 1974 έκλεισε οριστικά. Πενήντα χρόνια αργότερα, το νησί παραμένει έρημο, τα κτίρια καταρρέουν και οι ντόπιοι το αποκαλούν νησί-φάντασμα.

Στα ιαπωνικά το νησί αναφέρεται επίσης σαν Gunkanjima, που σημαίνει νησί-θωρηκτό, χαρακτηρισμός που προέκυψε από τη φαινομενική ομοιότητά του με το ιαπωνικό θωρηκτο Tosa λόγω των υψηλών τειχών του προς τη θάλασσα.

Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες να αξιοποιηθεί τουριστικά και ένα πολύ μικρό μέρος του είναι προσβάσιμο. Για το υπόλοιπο θα απαιτηθούν αρκετά κεφάλεια και χρόνος για να καταστεί ασφαλές. Γίνονται επίσης προσπάθειες ώστε το νησί να χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Από το perierga.gr

NASA: Η ανακάλυψη φωσφίνης στην Αφροδίτη είναι το σημαντικότερο γεγονός στην έρευνα για τον εντοπισμό εξωγήινης ζωής

 

Η ανακάλυψη, στα όξινα νέφη της Αφροδίτης, ενός αερίου που συνδέεται με την ύπαρξη ζωής, της φωσφίνης, είναι ίσως το σημαντικότερο γεγονός στην έρευνα για τον εντοπισμό εξωγήινης ζωής, σύμφωνα με τη NASA.

Ο διευθυντής της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας χαιρέτισε αυτήν την επιστημονική ανακάλυψη, τονίζοντας ότι θέλει πλέον να δώσει προτεραιότητα στη μελέτη της Αφροδίτης, η οποία είχε «παραμεληθεί» αφού όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Άρη.

«Ζωή στην Αφροδίτη; Η ανακάλυψη φωσφίνης, ενός προϊόντος της αναερόβιας βιολογίας, είναι μέχρι σήμερα το σημαντικότερο γεγονός στην έρευνα για τον εντοπισμό ζωής εκτός της Γης», έγραψε στο Twitter ο Τζιμ Μπρίντενσταϊν.

Η μελέτη για την ανακάλυψη φωσφίνης στην Αφροδίτη δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Astronomy.

Από το zougla.

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 

Δημιουργικές συσκευασίες

 Εμπνευσμένος σχεδιασμός για συσκευασίες που αναδεικνύουν το προϊόν αλλά και μαγνητίζουν το βλέμμα.

Από το perierga.gr

O τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

Στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, ο πρόεδρος της Κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας της Χιλής, Σαλβαντόρ Αλιέντε, βρίσκεται νεκρός. Αυτοκτόνησε (πολλοί λένε ότι δολοφονήθηκε) καθώς οι δυνάμεις του - με τη στήριξη των Αμερικάνων - δικτάτορα, Αουγούστο Πινοσέτ, πολιορκούσαν το προεδρικό μέγαρο. 

Αυτός είναι ο τελευταίος του λόγος προς τον λαό της Χιλής...

Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación.

Οι λέξεις μου δεν έχουν πικρία αλλά απογοήτευση. Είθε να έρθει μια ηθική τιμωρία για εκείνους που έχουν προδώσει τον όρκο τους: Στρατιώτες της Χιλής, οι δικαιούχοι αρχιστράτηγοι, ο Ναύαρχος Μερίνο, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ο ίδιος διοικητής του ναυτικού, και ο κ. Μεντόζα, ο οποίος επαίσχυντα μόλις χθες ορκίσθηκε πίστη και αφοσίωση στην κυβέρνηση, και ο οποίος έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί αρχηγός της Carabineros [παραστρατιωτικής αστυνομίας].

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, το μόνο πράγμα που απομένει για μένα είναι να πω στους εργάτες: δεν πρόκειται να παραιτηθώ! Ευρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση, θα πληρώσω την πίστη του λαού με τη ζωή μου. Και τους λέω ότι είμαι βέβαιος ότι οι σπόροι που έχουμε φυτέψει στην καλή συνείδηση των χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν θα μείνουν συρρικνωμένοι για πάντα.

Έχουν δύναμη και θα είναι σε θέση να μας εξουσιάζουν, αλλά η κοινωνικές διεργασίες δεν μπορεί να εμποδιστούν ούτε από το έγκλημα, ούτε από τη δύναμη. Η ιστορία είναι δική μας, και οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία.

Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε τον λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και τον νόμο και έκανε ακριβώς αυτό. Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.

Απευθύνομαι σε εσάς, πάνω απ' όλα, στη σεμνή γυναίκα του τόπου μας, την Campesina που πίστεψε σε εμάς, τη μητέρα που γνώριζε την ανησυχία μας για τα παιδιά.

Απευθύνομαι στους επαγγελματίες της Χιλής, τους πατριώτες επαγγελματίες που συνέχισαν να δουλεύουν εναντίον της στάσης που υποστηρίζεται από επαγγελματικά σωματεία, σωματεία ταξικά που υπερασπίζονται επίσης τα προνόμια της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Απευθύνομαι στη νεολαία, αυτή που τραγουδούσε και μας έδωσε τη χαρά της και το αγωνιστικό της πνεύμα.

Απευθύνομαι στον άντρα της Χιλής, τον εργάτη, τον αγρότη, τον διανοούμενο, εκείνον που πρόκειται να διωχθεί, γιατί στη χώρα μας ο φασισμός είναι ήδη παρών εδώ και πολλές ώρες – σε τρομοκρατικές επιθέσεις, σε ανατινάξεις γεφυρών, σε διακοπές σιδηροδρομικών γραμμών, σε καταστροφές αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενόψει της σιωπής όσων είχαν την υποχρέωση να δράσουν. Ήταν υποχρεωμένοι. Η ιστορία θα τους κρίνει.

Σίγουρα το Radio Magallanes θα σιγήσει, η ηρεμία και μεταλλικό όργανο της φωνής μου δεν σας φτάσει. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσετε να την ακούτε. Θα είμαι πάντα δίπλα σας. Τουλάχιστον η μνήμη μου θα είναι αυτή ενός άνδρα αξιοπρεπή που στάθηκε πιστός στη χώρα του.

Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά δεν ούτε και να ταπεινωθούν.

Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία.

Ζήτω η Χιλή! Ζήτω οι άνθρωποι! Ζήτω οι εργαζόμενοι!

Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, δειλία και προδοσία.

Σαντιάγο της Χιλής, 11 Σεπτεμβρίου 1973

Από το tvxs.

Ταραχές στην Κολομβία: Oκτώ νεκροί στις διαδηλώσεις για τον θάνατο άνδρα στα χέρια αστυνομικών

 

Οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Μπογοτά και την κοντινή πόλη Σοάτσα κατά τη διάρκεια της νύχτας, στις ταραχές που ξέσπασαν μετά τις διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής βίας με αφορμή τον θάνατο ενός άνδρα ο οποίος χτυπήθηκε κατ’ επανάληψη από ένα όπλο ηλεκτρικής εκκένωσης (taser).

Σχεδόν 100 αστυνομικοί και 55 πολίτες τραυματίστηκαν ενώ δεκάδες στάσεις λεωφορείων και δημόσια οχήματα καταστράφηκαν ή πυρπολήθηκαν. Έγιναν επίσης 70 συλλήψεις, οι περισσότερες στην Μπογοτά.

Η δήμαρχος της πρωτεύουσας Κλαούντια Λόπες ζήτησε από τον πρόεδρο Ιβάν Ντούκε να διατάξει να σταματήσουν οι αστυνομικοί να χρησιμοποιούν πυροβόλα όπλα εναντίον των διαδηλωτών. «Υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι έγινε χρήση όπλων, αδιακρίτως, από μέλη της αστυνομίας. Δεν θα ανεχθούμε τη χρήση βίας για την καταστολή της βίας», είπε η Λόπες, μιλώντας σε δημοσιογράφους σε ένα νοσοκομείο της πόλης.

Έξι άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων στην Μπογοτά και όλοι τους ήταν νέοι και έφεραν τραύματα από σφαίρες, είπε η δήμαρχος.

Νωρίτερα, το υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι όλοι οι θάνατοι, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου ενός 17χρονου, είναι ακόμη υπό διερεύνηση.

Η Λόπες προέτρεψε επίσης τους διαδηλωτές να μην προβαίνουν σε βανδαλισμούς.

Οι ταραχές ξέσπασαν με αφορμή τον θάνατο του φοιτητή νομικής και πατέρα δύο παιδιών Χαβιέρ Ορντόνιες, 46 ετών. Σε ένα βίντεο που τράβηξε ένας φίλος του θύματος, ο Ορντόνιες είναι ακινητοποιημένος στο έδαφος από αστυνομικούς και δέχεται αλλεπάλληλες ηλεκτρικές εκκενώσεις, ενώ ακούγεται να ικετεύει «σας παρακαλώ, όχι άλλο».

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 46χρονος έπινε αλκοόλ στον δρόμο μαζί με φίλους του, παραβιάζοντας έτσι τα μέτρα για την αντιμετώπιση του Covid-19. Οδηγήθηκε σε ένα αστυνομικό τμήμα στα δυτικά προάστια της Μπογοτά όπου σύμφωνα με την οικογένειά του η κακοποίηση συνεχίστηκε. Πέθανε αργότερα, σε νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί.

Οι δύο αστυνομικοί που εμπλέκονται στην υπόθεση τέθηκαν σε αργία εν αναμονή της έρευνας που διεξάγουν οι αρχές.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περίεργα αγάλματα ανά τον κόσμο!

 Ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα και τραβούν την προσοχή όχι τόσο λόγω της αισθητικής τους τελειότητας αλλά κυρίως γιατί αναφέρονται σε κάτι περίεργο ή βρίσκονται σε ασυνήθιστα μέρη.