Τουρκάλα βουλευτής του HDP πέρασε παράνομα τα σύνορα και ζήτησε άσυλο στην Ελλάδα

Άσυλο στη χώρα μας ζήτησε γυναίκα βουλευτής του Τουρκικού κοινοβουλίου με κουρδική καταγωγή.

Πρόκειται για την Λεϊλά Μπιρλίκ, βουλευτή του φιλοκουρδικού αριστερού HDP, η οποία περασε παράνομα τα σύνορα στον Έβρο και παραδόθηκε στην αστυνομία, στο Τυχερό, ζητώντας πολιτικό άσυλο. Στον Έβρο μάλιστα την ανέμεναν Κούρδοι ώστε να την παραλάβουν.

Στην Τουρκία η Μπιρλίκ κινδυνεύει με φυλάκιση, καθώς επρόκειτο να παραπεμφθεί σε δίκη ενώ της είχε απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Thrakinea.gr, η βουλευτής σύντομα αναμένεται να απομακρυνθεί από τον Έβρο. Μέχρι στιγμής η τουρκική πλευρά δεν έχει ενημερώσει την Interpol για αναζήτηση της γυναίκας.

Από ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ: Βασανίζουν τα πρόβατα για να τα κουρέψουν

Ένα βίντεο σοκ για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κουρεύονται τα πρόβατα στη Βρετανία, έδωσε στη δημοσιότητα η οργάνωση Peta Asia. 

Η οργάνωση έκανε έρευνα σε 25 φάρμες στη Βρετανία, μια χώρα που παράγει 40.000 τόνους μαλλί προβάτου το χρόνο με τα κέρδη να φθάνουν τα 1,25 δισ. λίρες. 

Όπως καταγγέλλει οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνεται το κούρεμα των προβάτων στη Βρετανία είναι πραγματικά σοκαριστικές. 

Με σκοπό οι κουρείς να βγάλουν περισσότερα χρήματα και με δεδομένο ότι αμείβονται με λιγότερο από μια λίρα για κάθε πρόβατο, προσπαθούν να κουρέψουν όσο το δυνατό περισσότερα πρόβατα σε λιγότερο χρόνο. 

Τα πρόβατα αντιστέκονται και εκείνοι τους συμπεριφέρονται με βία, χτυπώντας τα με γροθιές, με κλοτσιές, πατώντας τα στο λαιμό, χτυπώντας τα κεφάλια τους σε ξύλινες επιφάνειες ακόμη και μαχαιρώνοντάς τα. 

Επειδή όμως τα χρειάζονται και άρα δεν θέλουν τα ζώα να πεθάνουν τα ράβουν όπως - όπως χωρίς αναισθητικό, με τα ζώα να σφαδάζουν από τον πόνο. 

 Η οργάνωση καταγγέλλει ακόμη ότι κάποια πρόβατα αφήνονται να πεθάνουν χωρίς να τους παρέχεται καμία κτηνιατρική περίθαλψη. 

Ρωσία: Ο όμιλος Καλάσνικοφ σχεδιάζει την κατασκευή σούπερ ηλεκτρικού αυτοκινήτου

Ένα σούπερ ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο σχεδιάζει να κατασκευάσει ο ρωσικός όμιλος "Καλάσνικοφ" με βάση το αμάξωμα του αυτοκινήτου IZ.

«Το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο CV-1, θα βασίζεται σε κάποια πρωτότυπα τεχνολογικά συστήματα τα οποία έχει δημιουργήσει ο όμιλος 

Το αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε με βάση το αμάξωμα του αυτοκινήτου ΙΖ-21252 "Κόμπι”, είναι αυτό πάνω στα οποίο θα δοκιμασθούν όλα αυτά τα νέα συστήματα» αναφέρει η ανακοίνωση του ομίλου.

Το νέο αυτοκίνητο θα έχει τον δικό του εγκέφαλο, ρωσικής κατασκευής, ο οποίος θα ελέγχει τα πάντα από το κινητήρα έως την μπαταρία.

Σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά η ονομαστική ισχύς του κινητήρα CV-1 είναι 220 ΚW ενώ η μέγιστη ισχύς θα είναι 500KW. Το νέο αυτοκίνητο θα έχει αυτονομία 350 χιλιόμετρων.

"Σύντροφοι! Δεν υπάρχει γη για μας πίσω από το Βόλγα!". - Σαν σήμερα το 1942 ξεκινάει η μάχη του Στάλιγκραντ

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: 

Από τις 23 Αυγούστου 1942 και μέχρι τις 2 Φλεβάρη 1943 διήρκεσε η μεγαλύτερη μάχη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη του Στάλιγκραντ, που καθόρισε αποφασιστικά την εξέλιξη του πολέμου και την συντριβή του ναζισμού.

Βασίλι Ζάιτσεφ: Ο άνθρωπος που δίδαξε την ανθρωπότητα, πως αντιμετωπίζονται οι Ναζί!

«Σύντροφοι! Δεν υπάρχει γη για μας πίσω από το Βόλγα!»

Σύνθημα του Κόκκινου Στρατού στη μάχη του Στάλινγκραντ.

Το επίθετό του προέρχεται από τη λέξη zayats, που στα ρωσικά σημαίνει λαγός.
Κατά το Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του σοβιετικού λαού κατά των Ναζιστικών καθαρμάτων,βρισκόταν αποσπασμένος σε κάποια οργανική θέση του Ναυτικού.
Τότε είναι, που ζητά μόνος του να μετατεθεί στην πρώτη γραμμή, όπερ κι εγένετο:
Μετατίθεται στη 62η Στρατιά του Κόκκινου Στρατού και συγκεκριμένα στο 1047ο Σύνταγμα Τυφεκιοφόρων της 284ης Μεραρχίας Πεζικού κι η μοίρα τα φέρνει έτσι, ώστε τον Σεπτέμβριο του 1942 η μονάδα του να υπερασπίζει το Στάλινγκραντ, το οποίο πολιορκούσε η 6η Γερμανική Στρατιά του Φον Πάουλους.

Ο λόγος, για τον ήρωα του Κόκκινου  Στρατού και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ελεύθερο σκοπευτή, Βάσια Ζάιτσεφ, ο οποίος έγινε ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ των Χιτλερικών στη μάχη του Στάλινγκραντ.

Το κυνήγι του ελαφιού στις στέπες της Σιβηρίας, βοήθησαν το χωριατόπαιδο από το Γιελενίσκογιε των Ουραλίων ν’ αποκτήσει τα δύο πιο σημαντικά προσόντα για ένα ελεύθερο σκοπευτή: Την τέχνη της απόκρυψης κι αυτήν της σκόπευσης.

Αυτός ήταν, άλλωστε, ο λόγος, που ο Ζάιτσεφ εξολόθρευσε επισήμως 243 Ναζί κι ανεπίσημα πάνω από 400, σε διάστημα μόλις 37 ημερών, ενώ η ηρωική του δράση «ενέπνευσε» την ηγεσία του Κόκκινου Στρατού να δημιουργήσει ένα αυτοσχέδιο στρατόπεδο έξω από το Στάλινγκραντ, στο οποίο ο Βάσια μάθαινε τα μυστικά του σε άνδρες και γυναίκες, τα «Λαγουδάκια» του (zaichata), όπως ονομάσθηκαν οι μαθητές του κι οι οποίοι εξολόθρευσαν πάνω από 3.000 Ναζί!

Ο Ζάιτσεφ (που υπηρέτησε στο Στάλινγκραντ έως τον Ιανουάριο του 1943 και τραυματίστηκε στο μάτι από θραύσμα νάρκη, αλλά επέστρεψε στο πολεμικό μέτωπο του Δνείστερου με τον βαθμό του λοχαγού), αποτέλεσε κι αποτελεί το φωτεινό παράδειγμα για το πως αντιμετωπίζονται τα θρασύδειλα καθάρματα ανά τους αιώνες.
Έδειξε στους Χιτλερικούς, οι οποίοι πολεμούσαν καίγοντας χωριά κι εξοντώνοντας αμάχους δια της πείνας  πως πολεμούν οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΚΙ ΕΝΤΙΜΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ! 
Πρόσωπο με πρόσωπο, ίσος προς ίσον, πολεμιστής προς πολεμιστή! Έδειξε τι σημαίνει ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ τα ιερά και τα όσια μπροστά σε κάφρους εισβολείς.

Η μεγαλύτερη προσφορά όμως, του Βασίλι Ζάιτσεφ την Ιστορία, είναι ότι αποτέλεσε κι αποτελεί το σύμβολο του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΑΓΩΝΑενάντια στους απολίτιστους υπανθρώπους, που προβαίνουν σε ολοκαυτώματα χωριών, σε κρεματόρια ανθρώπων, σε πολυπληθείς δολοφονικές επιθέσεις εναντίων λίγων κι ανυπεράσπιστων μεταναστών, σε θρασύδειλα γρονθοκοπήματα γυναικών κλπ.
Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ νίκη της αξιοπρέπειας και της τιμής επί της ατιμίας και της παλιανθρωπιάς, με λίγα λόγια ο νικητής στον πόλεμο μεταξύ δύο –εκ διαμέτρου αντίθέτων-«Πολιτισμών»...

Ο λύκος των Ουραλίων τιμήθηκε με πολλά μετάλλια («Λένιν», «Μάχης του Στάλινγκραντ» κ.ά.) κι ανακηρύχθηκε «Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης», ενώ μετά τον πόλεμο διηύθυνε ένα εργοστάσιο στο Κίεβο και περιόδευε στη Σοβιετική Ένωση, διηγούμενος τα κατορθώματά του στο Στάλινγκραντ.

Πέθανε στο Κίεβο στις 15 -12-1991. Το όπλο του, ένα «Μοζίν - Ναγκάν», με το οποίο εξολόθρευσε εκατοντάδες Χιτλερικά καθάρματα, φυλάσσεται στο Μουσείο της Μάχης του Στάλινγκραντ στο σημερινό Βόλγκογκραντ της Ρωσίας.

Η εκτέλεση των δύο θρυλικών αναρχικών Σάκο και Βαντσέτι

τις 14 Ιουλίου 1921, οι δύο διακεκριμένοι αναρχικοί Ιταλοί μετανάστες στις ΗΠΑ, Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti, καταδικάζονται σε θάνατο. Έξι χρόνια αργότερα, στις 23 Αυγούστου 1927, ακολουθεί η εκτέλεσή τους. Προηγήθηκε η δολοφονία ενός ταμία και ενός φύλακα εργοστάσιου στη Μασαχουσέτη, για λεία 15,776 δολαρίων, η οποία αποτέλεσε το σημείο έναρξης μιας θρυλικής ιστορίας.

Οι αστυνομικές αρχές, βασισμένες μάλλον σε ενδείξεις παρά σε αποδείξεις, προχώρησαν στη σύλληψη δυο υπόπτων. Ο Nicola Sacco ήταν τσαγκάρης, γεννημένος στην επαρχία Foggia της Ιταλίας, ο οποίος σε ηλικία 17 ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Ο Bartolomeo Vanzetti, ιχθυοπώλης γεννημένος στη Β. Ιταλία, μετανάστευσε στις ΗΠΑ στην ηλικία των 20. Και οι δυο άντρες έφτασαν στις ΗΠΑ την ίδια χρονιά αλλά πέρασαν 9 χρόνια μέχρι να συναντηθούν.

Αμφότεροι οι άντρες ήταν οπαδοί του Luigi Galleani, ενός Ιταλού αναρχικού που υποστήριζε την επαναστατική βία. Την εποχή εκείνη οι Ιταλοί αναρχικοί βρισκόταν στην κορυφή της λίστας των «επικίνδυνων εχθρών της κυβέρνησης» και είχαν πολλάκις κατηγορηθεί για βομβιστικές επιθέσεις και απόπειρες δολοφονίας. Ο ίδιος ο Galleani απελάθηκε από τις ΗΠΑ στις 24 Ιουνίου του 1919.

Μια αλυσίδα γεγονότων, για τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ερωτηματικά, οδηγεί την αστυνομία στο να στήσει καρτέρι σε ένα γκαράζ όπου τρεις άντρες θα παραλάμβαναν ένα όχημα, για το οποίο οι αρχές πίστευαν ότι βρισκόταν στον τόπο της δολοφονίας του φύλακα στο έγκλημα στο εργοστάσιο των Slatter and Morrill. Οι δυο από τους τρεις άντρες συλλαμβάνονται ως ύποπτοι: πρόκειται για τους Bartolomeo Vanzetti και Nicola Sacco.

Οι Sacco και Vanzetti κρίνονται ένοχοι, με περιστασιακές ενδείξεις για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο, μετά από μια δίκη επτά εβδομάδων όπου ήταν απροκάλυπτη η εχθρότητα και η μεροληψία των αρχών κατά των αναρχικών μεταναστών, και όπου για κάθε μάρτυρα υπεράσπισης η κατήγορος αρχή παρουσίαζε κάποιον δικό της που κατέρριπτε τα όσα υποστήριζε ο πρώτος. «Αυτός ο άνδρας, (ο Vanzetti) αν και μπορεί να μην διέπραξε το έγκλημα που του αποδίδεται, είναι παρόλα αυτά ένοχος, επειδή είναι εχθρός των θεσμών μας»φέρεται να δήλωσε ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τους ενόρκους κατά τη διάρκεια της δίκης. Όταν οι ένορκοι προφέρουν την ετυμηγορία «Ένοχοι» ο Nicola Sacco κραυγάζει μέσα στην αίθουσα: «Είμαι αθώος!».

Με την έκδοση της απόφασης αρχίζουν διαμαρτυρίες σε εργατικές περιοχές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις σημειώνονται στη Γαλλία και την Ιταλία όπου χιλιάδες άνθρωποι γεμίζουν τους δρόμους. Οι διαδηλώσεις ωστόσο παύουν μόλις γίνει αντιληπτό ότι η εκτέλεση των δύο κατηγορουμένων δεν θα γινόταν άμεσα.

Όλο και περισσότερες διαμαρτυρίες αρχίζουν να γίνονται και στις δυο μεριές του Ατλαντικού. Άρθρο της εφημερίδας Frankfurter αναφέρει: «Εκτός της αίθουσας του δικαστηρίου η Κόκκινη υστερία κάνει θραύση: εντός, της επετράπη να κυριαρχήσει». Σωρεία τηλεγραφημάτων και επιστολών φθάνουν στο γραφείο του κυβερνήτη της Μασαχουσέτης από διανοούμενους ακόμα και δεξιών πεποιθήσεων. Ο κυβερνήτης Alvan T. Fuller διορίζει τριμελή επιτροπή για να εξετάσει την υπόθεση αλλά το πόρισμά της, στις 9 Απριλίου 1927, καταδικάζει και πάλι τους δυο άντρες. O ίδιος ο Fuller αρνείται να δείξει επιείκεια και η εκτέλεση των δυο αντρών στην ηλεκτρική καρέκλα μοιάζει αναπόφευκτη.

Οι συνήγοροι κάνουν έκκληση στον κόσμο: «Ελάτε με τρένα και πλοία! Ελάτε με τα πόδια ή με οχήματα! Ελάτε στη Βοστόνη!» ενώ δεκάδες εκκλήσεις στοιβάζονται στο γραφείο του κυβερνήτη. Μια από αυτές φέρει τις υπογραφές 474.842 πολιτών και μια δεύτερη άλλες 153.000. Η υπεράσπιση κάνει ακόμα μια προσπάθεια αναψηλάφησης της δικής με το αιτιολογικό της μεροληψίας του δικαστή, αίτημα που απορρίπτεται. Οι συνήγοροι στρέφονται στο Ανώτατο δικαστήριο μα και πάλι το αίτημά τους δεν γίνεται δεκτό. Μέχρι την παραμονή της εκτέλεσης γίνονται συνεχείς προσπάθειες – αλλά όλα τα αιτήματα απορρίπτονται. Ο νομικός αγώνας έχει λήξει και οι δυο άντρες οδεύουν αμετάκλητα προς την ηλεκτρική καρέκλα.

Μετά από έξι χρόνια σε ξεχωριστές φυλακές οι Sacco και Vanzetti ξανασυναντώνται στη φυλακή της Charlestown, όπου είχε αποφασιστεί να εκτελεστούν. Η πόλη μετατρέπεται σε φρούριο, ενώ οπλοπολυβόλα τοποθετούνται στα τείχη της φυλακής. Στους δρόμους περιπολούν εκατοντάδες άντρες των δυνάμεων ασφαλείας ενώ η Western Union εγκαθιστά 18 νέα τηλεγραφικά καλώδια για να αντεπεξέλθει στην παγκόσμια ζήτηση ειδήσεων για το θέμα. Εβδομήντα χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Charlestown και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ανακοίνωσαν ότι θα λειτουργήσουν πέραν του ωραρίου τους για να αναμεταδώσουν τις εξελίξεις.

Οι δυο άντρες εκτελέστηκαν τα μεσάνυχτα στην ηλεκτρική καρέκλα. Πρώτος ο Sacco, ο οποίος πριν το ρεύμα διαπεράσει το κορμί του φώναξε «Ζήτω η αναρχία!» και πρόσθεσε πιο ήρεμος «αντίο γυναίκα μου, παιδιά μου και φίλοι μου». Ο Vanzetti δήλωσε πριν τον δέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα «Επιθυμώ να δηλώσω ότι είμαι αθώος. Ποτέ δεν διέπραξα έγκλημα, κάποιες αμαρτίες ναι, αλλά ποτέ έγκλημα. Σας ευχαριστώ για όσα κάνατε για μένα. Είμαι αθώος για όλα τα εγκλήματα, όχι μόνο γι’ αυτό αλλά για όλα. Είμαι ένας αθώος άνθρωπος». Όταν τον έδεναν στην καρέκλα πρόσθεσε «Τώρα επιθυμώ να συγχωρέσω ορισμένους ανθρώπους γι’ αυτό που μου κάνουν». Ο φρουρός έδωσε τα σήμα και το χιλιάδες βολτ διαπέρασαν τον βουρκωμένο Vanzetti τα μεσάνυχτα της 23 Αυγούστου 1927.

Η είδηση της εκτέλεσης έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους των έξι ηπείρων. Στη Γενεύη πάνω από 5.000 διαδηλωτές καταστρέφουν οτιδήποτε αμερικανικό βρίσκεται στο δρόμο τους, αυτοκίνητα, καταστήματα, κινηματογράφους που πρόβαλλαν αμερικανικές ταινίες. Στο Παρίσι η αμερικανική πρεσβεία περικυκλώνεται από τανκς προκειμένου να προστατευθεί. Στη Γερμανία ξεσπάνε βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα έξι άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.

«Δεν θα ευχόμουν ποτέ σ’ ένα σκυλί, δεν θα ευχόμουν ποτέ σε ένα φίδι, δεν θα ευχόμουν ποτέ στο πιο χαμερπές και δυστυχισμένο πλάσμα της γης, να περάσει όσα υπέφερα εγώ, για πράγματα για τα οποία δεν είμαι ένοχος. Αλλά έχω πειστεί πως είμαι ένοχος για όλα όσα υποφέρω. Υποφέρω γιατί είμαι ριζοσπάστης και, αλήθεια, είμαι ριζοσπάστης. Υποφέρω γιατί είμαι Ιταλός και, αλήθεια, είμαι Ιταλός. Υποφέρω περισσότερο απ’ όλα για την οικογένειά μου και την αγαπημένη μου, παρά για τον εαυτό μου. Αλλά είμαι τόσο σίγουρος πως έχω το δίκιο με το μέρος μου, ώστε αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δυο φορές, και αν μπορούσα να ξαναγεννηθώ ακόμα δύο, θα ζούσα την ίδια ζωή και θα έκανα ότι έχω ήδη κάνει.

Bartolomeo Vanzetti»

Από το tvxs.

Η Δίκη των Αεροπόρων

Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η δικαστική περιπέτεια στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας και πολιτών, τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Κατηγορήθηκαν για δολιοφθορά και κομμουνιστική συνωμοσία, αλλά αμνηστεύτηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή το 1955. Κατοπινές έρευνες έδειξαν ότι η δίωξή τους οφείλεται σε σκευωρία.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1951 στη Σχολή Ικάρων συνέβη ένα ατύχημα σε εκπαιδευτικό αεροπλάνο τύπου Χάρβαρντ. Λίγες μέρες αργότερα, σε αίθουσα της σχολής βρέθηκε γραμμένο στον τοίχο σύνθημα υπέρ του ΚΚΕ. Τα γεγονότα αυτά συσχετίζονται και στις 30 Δεκεμβρίου ο αρχηγός του ΓΕΑ αντιπτέραρχος Εμμανουήλ Κελαϊδής διατάσσει ένορκο προανάκριση για «ενδείξεις δολιοφθοράς σε πολεμικό αεροσκάφος της Σχολής Αεροπορίας».

Την εποχή εκείνη η Ελλάδα απείχε δύο χρόνια από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου. Τη χώρα κυβερνούσαν αδύναμες και βραχύβιες κυβερνήσεις του Κέντρου, με επικεφαλής, εναλλάξ, τον Σοφοκλή Βενιζέλοκαι τον Νικόλαο Πλαστήρα, υπό την υψηλή εποπτεία της Αμερικανικής Αποστολής. Ο στρατός ήταν πανίσχυρος και αποτελούσε πόλο εξουσίας. Στους κόλπους του δρούσε η μυστική οργάνωση ΙΔΕΑ («Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών»), που αποτέλεσε χρόνια αργότερα τη «μαγιά» του Πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Πρώτο θέμα στην επικαιρότητα ήταν η δίκη και η καταδίκη σε θάνατο του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του για κατασκοπεία υπέρ του παράνομου ΚΚΕ. Το σκηνικό ήταν κατάλληλο για κάποιους ακραίους αντικομμουνιστικούς κύκλους να ξεκαθαρίσουν τις σχέσεις τους με τα φιλελεύθερα στοιχεία της Αεροπορίας.

Στις αρχές του 1952 άρχισαν οι ανακρίσεις και σύντομα στα μπουντρούμια του Αερονομείου Παλαιού Φαλήρου βρέθηκαν οι πρώτοι κατηγορούμενοι, οκτώ αξιωματικοί (αντισμήναρχος ε.α. Θεοφάνης Μεταξάς, σμηναγοί Ηλίας Παναγουλάκης και Ελευθέριος Ζαφειρόπουλος, υποσμηναγοί Γεώργιος Θεοδωρίδης και Γεώργιος Μαδεμλής, επισμηναγός Νικόλαος Δόντζογλου και ανθυποσμηναγός Παναγιώτης Λεμπέσης), εφτά υπαξιωματικοί και πέντε ιδιώτες. Οι κατηγορούμενοι υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια και ομολόγησαν την ενοχή τους στη δολιοφθορά του αεροπλάνου. Ένας εκ των κατηγορουμένων, ο καθηγητής μαθηματικών Χρήστος Δαδαλής, δεν άντεξε και πέθανε από τα βασανιστήρια.

Νίκος Ακριβογιάννης

Οι εμπνευστές της σκευωρίας έπρεπε να αποδείξουν και τη σχέση των κατηγορουμένων με το ΚΚΕ. Στρατολόγησαν τον Ίκαρο Νίκο Ακριβογιάννη και τον έστειλαν στις 7 Απριλίου 1952 στην Αλβανία για δήθεν εθνική αποστολή με την ιδιότητα του φυγάδα κομμουνιστή. Στη συνέχεια τον κατέδωσαν στις αλβανικές αρχές, ως διπλό πράκτορα. Ο Ακριβογιάννης καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Απριλίου 1953.

Στις 16 Απριλίου 1952 η υπόθεση των αεροπόρων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καλύπτεται από πέπλο σιωπής, έρχεται στην επιφάνεια από τον δεξιό Τύπο, που κατακλύζεται από πληθώρα δημοσιευμάτων «για την ανακαλυφθείσα κομμουνιστική δράση στην Αεροπορία». Πιο ευφάνταστες γραφίδες κάνουν λόγο και για καταρρίψεις αεροσκαφών από τους συνωμότες.

Στις 10 Ιουλίου 1952 εκδίδεται το παραπεμπτικό βούλευμα, με το οποίο οδηγούνται στο εδώλιο του Αεροδικείου 19 άτομα. Κατά το βούλευμα, οι κατηγορούμενοι είχαν συμπήξει οργάνωση, που δρούσε από το 1950 και εκτελούσε εντολές της ηγεσίας του ΚΚΕ. Η «Δίκη των Αεροπόρων» άρχισε στις 22 Αυγούστου 1952 και ολοκληρώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου. Μάταια οι κατηγορούμενοι αξιωματικοί επέσειαν στους Αεροδίκες τα μετάλλια και τα παράσημα, που είχαν λάβει στα πεδία των μαχών. Το δικαστήριο πείσθηκε για την ενοχή τους και επέβαλε την ποινή του θανάτου στον σμηναγό Παναγουλάκη και τον υποσμηναγό Θεοδωρίδη. Σε τέσσερις κατηγορουμένους επέβαλε ισόβια, σε δύο εικοσαετή κάθειρξη, σε δύο δεκαετή κάθειρξη, ενώ οι υπόλοιποι κηρύχθηκαν αθώοι.

Το Μάρτιο του 1953 η υπόθεση έφτασε στο Ανώτατο Αναθεωρητικό Δικαστήριο, που ύστερα από μερικές συνεδριάσεις ανέβαλε τη δίκη «λόγω σημαντικών αιτίων και για κρείσσονες αποδείξεις». Τη χώρα τώρα κυβερνούσε ο νικητής του Εμφυλίου Αλέξανδρος Παπάγος, έχοντας κερδίσει δια περιπάτου τις εκλογές. Στις 30 Σεπτεμβρίου άρχισε η δίκη στο Αναθεωρητικό και ολοκληρώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1953, με δέκα κατηγορουμένους. Η ατμόσφαιρα αυτή τη φορά ήταν φανερά διαφορετική. Όλα τα στοιχεία πείθουν ότι πρόκειται για σκευωρία. Παρόλα αυτά, οι δικαστές δέχονται την ύπαρξη συνωμοσίας και επιβάλλουν ελαφρύτερες ποινές στους κατηγορουμένους. Δύο καταδικάζονται σε ισόβια, έξι σε ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης και δύο αθωώνονται.

Ο φάκελλος της υπόθεσης των αεροπόρων έκλεισε οριστικά τον Νοέμβριο του 1955, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή χορήγησε αμνηστία στους καταδικασθέντες, αλλά και στους σκευωρούς, πολλοί από τους οποίους υπηρέτησαν πιστά την Απριλιανή Χούντα. Όταν χρόνια αργότερα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συναντήθηκε μ' έναν από τους αμνηστευθέντες αξιωματικούς, τον συμπατριώτη του από τις Σέρρες Γεώργιο Μαδεμλή, του είπε ότι γνώριζε ότι «είναι αθώοι».

Βιβλιογραφία

• Θανάση Παπαντωνίου: «Η υπόθεση των 11 αεροπόρων: Μαρτυρία» («Καστανιώτης»)

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Πώς θα ήταν ο Homer Simpson αν ήταν υπαρκτό πρόσωπο;

Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς θα ήταν η φάτσα του Homer Simpson αν ζούσε στον κόσμο των τριών διαστάσεων αυτή η δισδιάστατη φιγούρα;

Λοιπόν, ο καλλιτέχνης 3D, Μιγκέλ Βάσκεζ (Miguel Vasquez) βάλθηκε να φιλοτεχνήσει μια ζώσα εκδοχή του χαρακτήρα που από πολλούς θεωρείται το πιο σπουδαίο καρτούν της ιστορίας. Το αποτέλεσμα; Ολίγον τρομακτικό.



Ο ίδιος ο δημιουργός των «The Simpsons», ο Matt Groening αποφάνθηκε: «Είναι ακριβώς όπως βλέπω τον Homer στους εφιάλτες μου».

«Ω Θεέ μου. Ουάου. Ουάου, αυτό... Λοιπόν, αυτό θα είναι η καινούργια ταινία, ορίστε, ναι» δήλωσε στο «ΤΜΖ». «Θα το κάνουμε ακριβώς έτσι. Έτσι πρέπει να το κάνει κανείς!

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

I' m Koulis....

ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ.......

Βίντεο: Νευριασμένη 3χρονη βρίζει ασταμάτητα τον ιερέα που την βαπτίζει

Η μικρή με νεύρα τσατάλια δεν σταματά να βρίζει τον ιερέα καθ' όλη τη διάρκεια του μυστηρίου. Ποια η αντίδραση του παπά.

Το ασταμάτητο...βρισίδι ενός μικρού παιδιού προς τον ιερέα που προσπαθούσε να το βαπτίσει, κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες.

Το περιστατικό συνέβη κάπου στο Μεξικό. Στο βίντεο φαίνονται οι χαμογελαστοί γονείς να κρατάνε το 3 ετών κοριτσάκι δίπλα από την κολυμπήθρα. Όλα καλά μέχρι εδώ...Τα προβλήματα αρχίζουν όταν ο ιερέας σπρώχνει το κεφάλι του παιδιού προς το νερό και λέει "Βαπτίζεσαι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού..."

Η μικρή φαίνεται να νευριάζει με την όλη κατάσταση και αρχίζει να βρίζει, αποκαλώντας "π....να" τον ιερέα. Ο τελευταίος δεν πτοείται. "Νομίζω ότι μου λέει κάποιες αγενείς λέξεις" αναφέρει γελώντας και συνεχίζει το έργο του. Αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές, με την μικρή να φωνάζει "άφησε με, π...να" και την μητέρα της να προσπαθεί να την σταματήσει. Όταν το μυστήριο ολοκληρώθηκε, η μητέρα ζήτησε συγγνώμη από τον ιερέα για την απρεπή συμπεριφορά της κόρης της.

Από το news247.