Μέσα μεταφοράς… ντύθηκαν γιορτινά!

Όλοι και όλες κινούνται σε ρυθμούς εορτών και η ευχάριστη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα φαίνεται ότι έχει απλωθεί παντού.

Κάποιες χώρες απολαμβάνουν τον ερχομό των Χριστουγέννων έχοντας στολίσει ακόμα και τα μέσα μεταφοράς τους…

Από το perierga.gr

ΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΛΕΞΗ...

ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΝΕΘΛΙΑ, ΤΟ blog ΜΑΣ ΚΛΕΙΝΕΙ 8 ΧΡΟΝΙΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ

Σε αυτήν την πόλη της Γερμανίας ο κόσμος μετακινείται εναέρια για να πάει στη δουλειά

Στην Wuppertal το τρένο περνά από τον… αέρα

Σε περίπτωση που έχεις επισκεφθεί τη Γερμανία, θα έχεις χρησιμοποιήσει τα Έσμπαν και το Ούμπαν, δηλαδή το υπέργειο και το υπόγειο τρένο της, εντούτοις στην πόλη Wuppertal, οι κάτοικοι χρησιμοποιούν το Σβέμπεμπαν, δηλαδή το… εναέριο τρένο.

Μάλιστα, είναι μια από τις ελάχιστες πόλεις παγκοσμίως που έχουν το συγκεκριμένο είδος μαζικής μεταφοράς για αυτό το λόγο και είναι δημοφιλής για αυτήν την καινοτομία της.

Στη Wuppertal ζουν μόνιμα 350.000 πολίτες, ενώ η ιστορία της ξεκινά το 1929, από την ένωση 6 διαφορετικών πόλεων (Barmen, Elberfeld, Vohwinkel, Cronenberg, Ronsdorf και Beyenburg), ενώ στην αρχή είχε το όνομα Barmen-Elberfeld. Ύστερα από ένα χρόνο, το 1930 πήρε την τωρινή επωνυμία της, που σημαίνει «κοιλάδα του Βούπερ».

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διαλύθηκε το 40% της πόλης, ωστόσο ένα σημαντικό κομμάτι των ιστορικών περιοχών της, όπως το Briller Viertel, μία από τις μεγαλύτερες συνοικίες με νεοκλασικές βίλες στην Ευρώπη, κατόρθωσαν να διασωθούν.

Ύστερα από την κατάρρευση της κυριαρχίας των Ναζί, η Wuppertal πέρασε στα χέρια των Βρετανών και έπειτα έγινε μέλος της  έγινε μέρος της Βεστφαλίας. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη περιοχή έχει πάνω από 4.500 κτίρια τα οποία έχουν ανακηρυχθεί ως μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς, οπότε τι καλύτερο από μια εναέρια βόλτα στις γειτονιές της;

Από το newside.gr

ΒΡΕ ΠΟΙΟΝ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ..?

Η Xριστουγεννιάτικη ταινία που χαρακτηρίστηκε κομμουνιστική

Γιώργος Ρούσσος:

Μία όμορφη στο σύνολο της ταινία, το «Μία Υπέροχη Ζωή» (It's a Wonderful Life - 1946) του Φρανκ Κάπρα, θεωρείται δικαίως, ως μία από τις καλύτερες ταινίες που έχουν δημιουργηθεί στην ιστορία της Έβδομης Τέχνης, με θέμα τα Χριστούγεννα. Ένα φιλμ που στην εποχή του δεν είχε την αναγνώριση που άξιζε, έχοντας παράλληλα χαρακτηριστεί ως: "μεταφέρουσα φιλο-κομμουνιστικά μηνύματα"...

Ο Τζορτζ Μπέιλι (Τζέιμς Στιούαρτ) είναι ένας καλόκαρδος, συμπονετικός άνθρωπος που νοιάζεται πάντα για τους συνανθρώπους του. Όμως την παραμονή των Χριστουγέννων, ο ήρωας μας είναι απογοητευμένος και πιεσμένος από οικονομικά χρέη με αποτέλεσμα να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να θέσει τέλος στη ζωή του.

Εκείνη λοιπόν τη στιγμή διαλέγει για να εμφανιστεί μπροστά στον Τζορτζ Μπέιλι, ο φύλακας άγγελός του. Του επισημάνει πόσο πολύτιμος είναι για τη ζωή των αγαπημένων του ανθρώπων, της οικογένειάς του, αλλά και πολλών ακόμα συνανθρώπων του. Παράλληλα του δείχνει πως αξίζει πολύ περισσότερο από ότι πίστευε μέχρι τότε ο ίδιος για τον εαυτό του.

Ο Φρανκ Κάπρα, σκηνοθετεί το 1946 μία κλασσική και πάντα επίκαιρη ταινία, που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του θεατή. Η υπόθεση βασίστηκε στο διήγημα του Φίλιπ Βαν Ντόρεν Στερν “Το Καλύτερο Δώρο” και μέχρι το σενάριο να πάρει την τελική του μορφή γνώρισε αρκετές φάσεις επεξεργασίας και αλλαγών. Τη συνολική ευθύνη του σεναρίου είχε το διάσημο συγγραφικό ζευγάρι της εποχής, ο Φράνσις Γκούντριτς και ο Άλμπερτ Χάκετ. Με τη βοήθεια σε κάποιες σκηνές του Τζο Σουέρλιγκ, καθώς και την επίβλεψη και το άγρυπνο πάντα βλέμμα του ίδιου του σκηνοθέτη.

Ωστόσο, αποτελεί πια κοινό μυστικό, ότι η τελική μορφή του σεναρίου, διέθετε και στοιχεία της οξείας γραφής του Ντάλτον Τράμπο. Ο οποίος βέβαια δεν αναφέρεται στα credits παρά το γεγονός ότι στην αρχή, όταν ξεκίνησε η προβολή της ταινίας, δεν είχαν αρχίσει ακόμη τα "προβλήματά" του με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών του γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθι...

Η αφηγηματική ικανότητα του Φρανκ Κάπρα, φτάνει εδώ στο απόγειο της και μαζί με το υπέροχο καστ ηθοποιών που έχει στη διάθεσή του, καταφέρνει να δημιουργήσει μία ταινία που έμεινε για πάντα στην Ιστορία.

Η ειρωνεία είναι, ότι στα αρχικά σχέδια της παραγωγής για τον ρόλο του πρωταγωνιστή, προοριζόταν ο Κάρι Γκραντ και για τον ρόλο της συζύγου του, η Τζιν Άρθουρ. Όχι βέβαια ότι η επιλογή του Κάρι Γκραντ, θα ήταν μία καταστροφική απόφαση, αλλά η τελική επιλογή του Τζέιμς Στιούαρτ από τον Κάπρα, ήταν απλώς ευφυής.

Η αποδεδειγμένη υποκριτική δεινότητα σε συνδυασμό με μία εσωστρέφεια, σήμα κατατεθέν του Στιούαρτ, ήταν απαραίτητα στοιχεία που απαιτούνταν, προκειμένου να ενσαρκώσει ακόμη πιο πειστικά τον πρωταγωνιστή μας. Ο Τζέιμς Στιούαρτ διαχειρίζεται με χαρακτηριστική άνεση τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του ήρωα τον οποίο υποδύεται. Μόνο τυχαίο βέβαια δεν είναι το γεγονός ότι Στιούαρτ, αποτέλεσε αγαπημένος ηθοποιός, τόσο του Κάπρα, όσο και άλλων σπουδαίων δημιουργών, όπως του Άλφρεντ Χίτσκοκ, αλλά και του Ότο Πρέμινγκερ.

Η Ντόνα Ριντ ερμηνεύει τον ρόλο της αγαπημένης συζύγου του πρωταγωνιστή κι ενώ δεν ήταν η πρώτη επιλογή του σκηνοθέτη ο οποίος είχε σκοπό να επιστρατεύσει για άλλη μία φορά την Τζιν Άρθουρ (Jean Arthur), έφερε σε πέρας τον ρόλο, κάτι περισσότερο από ικανοποιητικά.

Παράλληλα, οι δύο πρωταγωνιστές περιστοιχίζονται από μία πλειάδα δευτεραγωνιστών, γνωστών οι περισσότεροι και από άλλες ταινίες του Κάπρα. Οι Lionel Barrymore, Thomas Mitchell, Beulah Bondi, Henry Travers, Frank Faylen και Ward Bond, ερμηνεύουν τους χαρακτηριστικούς τους ρόλους με τον πλέον ολοκληρωμένο και αξιομνημόνευτο τρόπο.

Είναι πλέον γνωστό, ότι οι δεύτεροι ρόλοι και η σημασία τους, ήταν από τα χαρακτηριστικά της φιλμογραφίας του Φρανκ Κάπρα. Κι εδώ περισσότερο από ποτέ, εκμεταλλεύεται στο έπακρο ο σκηνοθέτης αυτή του την ικανότητα, καθώς το ψυχολογικό προφίλ του πρωταγωνιστή καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις επιλογές, τη νοοτροπία και τις αντιδράσεις των ανθρώπων που τον περικλείουν.

Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι η ταινία, "It's a Wonderful Life" (Μια Υπέροχη Ζωή - 1946), έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ. Στις κατηγορίες, σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας για τον Φρανκ Κάπρα, ερμηνείας για τον Τζέιμς Στιούαρτ, μοντάζ για τον William Hornbeck και ήχου για τον John Aalberg. Δεν κέρδισε όμως κανένα αγαλματίδιο καθώς εκείνη την χρονιά, είχε την ατυχία να βρει απέναντι του, μία επίσης σπουδαία ταινία. Ο λόγος βέβαια, για το "The Best Years of Our Lives" (1946) του William Wyler.

Η αλήθεια βέβαια είναι, ότι η ταινία μας, παρόλο που ήταν υποψήφια για πέντε Όσκαρ - μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία και Ά Ανδρικού ρόλου - κάθε άλλο παρά ως εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία, αντιμετωπίστηκε στην εποχή της. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στα προβλήματα που αντιμετώπισε η ταινία, ήρθε να προστεθεί και το FBI και συγκεκριμένα η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών που την χαρακτήρισε ως "μεταφέρουσα φιλο-κομμουνιστικά μηνύματα". Η αιτιολογία ήταν πως το φιλμ δείχνει τον πρωταγωνιστή να προσφέρει τα πάντα στην κοινότητα που ζει, σε αντίθεση με τον τραπεζίτη, που παρουσιάζεται ως τσιγκούνης και φιλοχρήματος!

Αυτό το γεγονός, είχε σαν αποτέλεσμα στην πορεία να παραγκωνισθεί και να ξεχαστεί το φιλμ, από κοινό και κριτικούς. Όταν όμως στα τέλη της δεκαετίας του '50 ξεκίνησε η προβολή της στην Αμερικάνικη τηλεόραση, άρχισε σιγά σιγά, να ανεβαίνει τα σκαλιά της δημοσιότητας. Από τις αρχές του '70 μάλιστα, που εξ έλειψε και το σχετικό "copyright", η αναγνωρισιμότητά της ανέβηκε κατακόρυφα.

Δικαίως λοιπόν σήμερα το "It's a Wonderful Life" (Μια Υπέροχη Ζωή - 1946), θεωρείται μία από τις κλασσικότερες ταινίες του Αμερικανικού Κινηματογράφου. Συγκεκριμένα το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατατάσσει πλέον στην 11η θέση. Είτε λοιπόν σας αρέσουν οι εορταστικές ημέρες των Χριστουγέννων, είτε όχι, με το "It's a Wonderful Life", θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε μία πραγματικά, σπουδαία καλλιτεχνική δημιουργία.

Από το tvxs.

«Η αυγή της Γης» πριν από 50 χρόνια η ιστορική φωτογραφία που ελήφθη από το διάστημα

Ήταν 24 Δεκεμβρίου του 1968 στις 18:00 (ώρα Ελλάδος) όταν οι αστροναύτες του Απόλλων 8, απαθανάτισαν για πρώτη φορά τον πλανήτη μας από το διάστημα, ευρισκόμενοι σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Αυτή η φωτογραφία έμελλε να γίνει επίσης σύμβολο για την οικολογία.

«Η αυγή της Γης είναι το σύμβολο του πόσο εύθραυστο είναι το περιβάλλον μας» λέει στην Repubblica ο Ιταλός αστροναύτης Ρομπέρτο Βιτόρι που έχει «πετάξει» τρεις φορές μέχρι τώρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . «Αυτή η φωτογραφία της Γης, με γεμίζει με μια αίσθηση λύπης, επειδή έχω δει τη Γη από τον ISS, και από εκεί με θέα το γαλάζιο χρώμα, το οποίο μεταδίδει θετική ενέργεια. Αν μπορώ να ταυτιστώ με το εκείνους που τράβηξαν αυτή τη φωτογραφία, αντιλαμβάνομαι ένα διπλό συναίσθημα, τη μοναξιά του να είσαι τόσο μακριά από το πιο όμορφο μέρος στο ηλιακό σύστημα, τον μπλε πλανήτη μας, αλλά και τη γνώση για τις επιθέσεις που δέχεται το οικοσύστημα» λέει.

Η συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά είναι απλά μια μπλε κουκίδα στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, και η ατμόσφαιρα είναι μόλις μια λεπτή παρουσία: «Ακόμα και από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αυτό που βλέπουμε είναι, εντελώς διαφορετικό από την καθημερινή εμπειρία. Αν κοιτάξουμε τον ουρανό μοιάζει ατελείωτος, αλλά είναι μόνο 100 χιλιόμετρα μακριά. Ακόμη περισσότερο και με την τεχνολογική πρόοδο μας, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να απομακρύνουμε τις ρυπογόνες δραστηριότητες έξω από το οικοσύστημα μας» προσθέτει ο Ιταλός αστροναύτης.

Από το zoygla.

Παρίσι: Αστυνομικός σήκωσε όπλο προς τα «κίτρινα γιλέκα»

Οι κινητοποιήσεις των «κίτρινων γιλέκων» συνεχίζονται στο Παρίσι. Το απόγευμα του Σαββάτου τρεις αστυνομικοί βρέθηκαν μπροστά σε πλήθος διαδηλωτών. Ο ένας από τους αυτούς τράβηξε πιστόλι χωρίς ευτυχώς να το χρησιμοποιήσει. Η κίνηση του, όπως ήταν αναμενόμενο, εξόργισε το πλήθος. 

Μετά από σύντομη οδομαχία, οι αστυνομικοί τράπηκαν σε φυγή ενώ το πλήθος τους ακολούθησε για λίγο πετώντας αντικείμενα προς το μέρος τους.

Νίκος Μπελογιάννης 1915 – 1952

Από το ΣΑΝ ΣΗΝΕΡΑ:

     

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο(τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

Τρεις μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η δίκη επαναλαμβάνεται. Δεσπόζουσα μορφή, ο 37χρονος Μπελογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί την όλη διαδικασία μ' ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι, άψογα ντυμένος και με περισσή ευπρέπεια και ψυχραιμία. Την 1η Μαρτίου ο πρόεδρος του Στρατοδικείου Σίμος ανακοινώνει την ετυμηγορία... Εις θάνατον καταδικάζονται ο Νίκος Μπελογιάννης και επτά ακόμη κατηγορούμενοι.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας κυριολεκτικά καταρρέει. Όλη η κινητοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας δεν κατάφερε να αποτρέψει το γεγονός.

Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα θα γράψει το ποίημα Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο.

Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Google Earth, «τα μάτια» των στρατιωτικών και μυστικών υπηρεσιών

 

Μαριάνθη Πελεβάνη

 Από το tvxs:

Όλοι γνωρίζουμε ότι η σύνδεσή μας έχει μια τιμή, τα δεδομένα μας. Αλλά μέχρι που φτάνει η αξιοποίησή τους;

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει διαφυγή από το διαδίκτυο. Και, όπως ο Λάρρυ Πέιτζ και ο Σεργκέι Μπριν ήξεραν καλά όταν ξεκίνησαν τη Google το 1998, ό, τι κάνουν οι χρήστες online αφήνει ένα ίχνος δεδομένων. Αν αποθηκευτούν και χρησιμοποιηθούν σωστά, αυτά τα ίχνη αποτελούν ένα χρυσωρυχείο πληροφοριών γεμάτο γνώσεις για τους ανθρώπους σε προσωπικό επίπεδο καθώς και μια πολύτιμη ανάγνωση για τις μεγαλύτερες πολιτισμικές, οικονομικές και πολιτικές τάσεις.

Η Google ήταν η πρώτη εταιρεία διαδικτύου που αξιοποίησε πλήρως αυτή τη διορατικότητα και ανέπτυξε μια επιχείρηση για τα δεδομένα που αφήνουν οι άνθρωποι πίσω. Αλλά δεν έμεινε μόνη για πολύ. Συνέβη σχεδόν παντού, από τη μικρότερη εφαρμογή μέχρι την πιο μεγάλη πλατφόρμα. Uber, Amazon, Facebook, eBay, Tinder, Apple, Lyft, Foursquare, Airbnb, Spotify, Instagram, Twitter, Angry Birds είναι συνδεδεμένοι με μια τεράστια επιχείρηση παρακολούθησης. Πού πηγαίνουμε, τι κάνουμε, τι λέμε, ποιους μιλάμε και ποιους βλέπουμε - όλα καταγράφονται και έχουν υπεραξία. Η Google, η Apple και το Facebook γνωρίζουν πότε μια γυναίκα επισκέπτεται μια κλινική έκτρωσης, ακόμη και αν το έχει πει σε κανέναν: οι συντεταγμένες GPS στο τηλέφωνο την προδίδουν. Οπως και δύο smartphones προδίδουν ένα παράνομο ζευγάρι.

Στο διαδίκτυο αυτό το είδος ιδιωτικής επιτήρησης είναι ο κανόνας. Αλλά ακόμα και σε αυτό το προηγμένο, πεινασμένο για δεδομένα περιβάλλον, από την άποψη της απόλυτης εμβέλειας και της πανταχού παρουσίας, η Google βασιλεύει. Καθώς το διαδίκτυο επεκτάθηκε, η Google αυξήθηκε μαζί με αυτό. Η ποσότητα των δεδομένων που ρέουν μέσω των συστημάτων της Google είναι εκπληκτική. Μέχρι το τέλος του 2016, το Android της Google εγκαταστάθηκε στο 82% όλων των νέων smartphones που πωλούνται σε όλο τον κόσμο και από τα μέσα του 2017 υπήρχαν περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια χρήστες Android σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Google χειρίζεται επίσης δισεκατομμύρια αναζητήσεις και εκατομμύρια χρήστες του Gmail, πράγμα που σημαίνει ότι έχει πρόσβαση στα περισσότερα ηλεκτρονικά μηνύματα του κόσμου. Η εταιρεία δεν είναι απλώς συνδεδεμένη με το Διαδίκτυο, είναι το διαδίκτυο. Και έχει πρωτοπορήσει σε έναν εντελώς νέο τύπο επιχειρηματικής συναλλαγής. Αντί να πληρώνουν για τις υπηρεσίες της με χρήματα, οι άνθρωποι πληρώνουν με τα δεδομένα τους. Και οι υπηρεσίες που προσφέρουν στους καταναλωτές είναι απλώς τα θέλγητρα, που χρησιμοποιούνται για να αρπάξουν τα δεδομένα τους και να κυριαρχήσουν στην προσοχή τους - την προσοχή που μετά ανατίθεται στους διαφημιστές. Η Google έχει χρησιμοποιήσει λοιπόν τα δεδομένα για να αναπτύξει την αυτοκρατορία της. Μέχρι τις αρχές του 2018, η μητρική εταιρεία της Google, Alphabet, είχε 85.050 υπαλλήλους, είχε κεφαλαιοποίηση αγοράς ύψους 727 δισ. δολαρίων στο τέλος του 2017, ενώ τα κέρδη της για το πρώτο τρίμηνο του 2018 ήταν 9,4 δισ. δολάρια.

Τι γνωρίζει η Google; Τι μπορεί να μαντέψει;

«Δεν χρειάζεται καν να πληκτρολογείτε», δήλωσε ο Έρικ Σμιτ, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Google, το 2010 στην «Τhe Wall Street Journal». «Επειδή γνωρίζουμε πού βρίσκεστε. Ξέρουμε πού ήσασταν. Μπορούμε μάλλον να μαντέψουμε τι σκέφτεστε». Μάλιστα έκανε μια ζοφερή πρόβλεψη, λέγοντας ότι στο μέλλον πολλοί νέοι άνθρωποι θα χρειαστεί να αλλάξουν το όνομά τους προκειμένου να αποστασιοποιηθούν από εν δυνάμει ενοχοποιητικές πληροφορίες για το άτομό τους.

Είναι μια τρομακτική σκέψη, δεδομένου ότι η Google δεν είναι πλέον μια χαριτωμένη start up επιχείρηση, αλλά μια ισχυρή παγκόσμια εταιρεία με τη δική της πολιτική ατζέντα και με αποστολή να μεγιστοποιήσει τα κέρδη των μετόχων.

Κι όμως… η αποστολή της δεν είναι, καιρό τώρα, να οικοδομήσει μια μηχανή αναζήτησης ή μια στοχευμένη διαφημιστική δραστηριότητα. Πλέον, οργανώνει τις πληροφορίες του κόσμου για να είναι προσβάσιμες και χρήσιμες για όλους. Και σε αυτήν την αποστολή συμμετέχει και το Πεντάγωνο.

Όπως αναφέρει και το αναλυτικό ρεπορτάζ του Guardian, η «σκιώδης» επιχείρηση της Google εξελίχθηκε παράλληλα και σπάνια δόθηκε δημοσιότητα: η Google είναιο ανάδοχος της κυβέρνησης. Όπως αποδεικνύεται, οι ίδιες πλατφόρμες και υπηρεσίες που χρησιμοποιεί η Google για την παρακολούθηση της ζωής των ανθρώπων και την ανάκτηση των δεδομένων τους χρησιμοποιούνται από την αμερικανική κυβέρνηση για πολλούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών, της κατασκοπείας, της καταστολής, της οικονομίας, της εκπαίδευσης. Το κλειδί για αυτόν το μετασχηματισμό ήταν μια εφαρμογή, γνωστή ως Google Earth.

Η γη της Google

Το 2003, μια εταιρεία του Σαν Φρανσίσκο που ονομάζεται Keyhole Incorporated ήταν στα σκαριά. Με ένα όνομα που υπενθυμίζει το μυστικό δορυφορικό πρόγραμμα «Keyhole» της CIA το 1960, η εταιρεία είχε ξεκινήσει δύο χρόνια νωρίτερα, ως ένα spinoff από ένα βιντεοπαιχνίδι.

Η Keyhole είχε τις ρίζες της στην τεχνολογία των βιντεοπαιχνιδιών, αλλά την έθεσε στον πραγματικό κόσμο, δημιουργώντας ένα πρόγραμμα που τοποθετεί δορυφορικές εικόνες, αεροφωτογραφίες και πληροφορίες GIS σε ένα μοντέλο 3D της Γης. Ήταν ένα πρωτοποριακό προϊόν που επέτρεψε σε οποιονδήποτε με σύνδεση στο διαδίκτυο να «πετάξει» ουσιαστικά οπουδήποτε στον κόσμο. Η χρηματοδότηση όμως μειώθηκε και η Keyhole βρέθηκε να αγωνίζεται να επιβιώσει. Ευτυχώς, η εταιρεία σώθηκε εγκαίρως από την ίδια την οντότητα που την ενέπνευσε: τη CIA.

Το 1999, στο αποκορύφωμα του boom dot-com, η CIA ξεκίνησε το In-Q-Tel, ένα ταμείο κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών της Silicon Valley, με αποστολή να επενδύει σε νεοσύστατες επιχειρήσεις που ευθυγραμμίζονται με τις ανάγκες πληροφοριών του οργανισμού. Έτσι, η Keyhole φάνηκε τέλεια. Η επένδυση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία Γεωγραφικών Πληροφοριών (NGA), και σκοπό να παρέχει δορυφορικές πληροφορίες στη CIA και το Πεντάγωνο. Γνωστή ως NGA, το σύνθημα της υπηρεσίας κατασκοπείας ήταν: «Γνωρίστε τη Γη ... Δείξτε τον τρόπο ... Κατανοήστε τον κόσμο».

Η CIA και η NGA δεν ήταν μόνο επενδυτές. ήταν επίσης πελάτες και συμμετείχαν στην προσαρμογή του εικονικού χάρτη Keyhole για να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες. Το λογισμικό Keyhole είχε ήδη ενσωματωθεί στην επιχειρησιακή υπηρεσία και αναπτύχθηκε για να υποστηρίξει τα αμερικανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράκ. Οι δυνατότητες αφορούσαν κινήσεις στρατευμάτων, αποθήκες όπλων, καιρικές συνθήκες και ωκεάνιες συνθήκες σε πραγματικό χρόνο, παρακρατηθέντα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και πληροφορίες τηλεφωνικής κλήσης και τοποθεσίες κινητών τηλεφώνων.

Το 2004, η Google αγόρασε την εταιρεία, την απορρόφησε στην αναπτυσσόμενη πλατφόρμα εφαρμογών διαδικτύου της Google. Και η Keyhole αναγεννήθηκε ως Google Earth. Την ίδια ώρα η Google εντασσόταν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Όταν η Google αγόρασε την Keyhole, απέκτησε επίσης έναν διευθυντή της In-Q-Tel που ονομάζεται Rob Painter, ο οποίος είχε βαθιές συνδέσεις με τον κόσμο των μυστικών και στρατιωτικών υπηρεσιών. Η δουλειά του ήταν να βοηθήσει την Google να αρπάξει μια φέτα από την κερδοφόρα αγορά συμβολαίων στρατιωτικής νοημοσύνης.

Η Google είχε κλείσει μερικές προηγούμενες συμφωνίες με υπηρεσίες πληροφοριών. Το 2003, έκανε σύμβαση αξίας εκατομμυρίων δολαρίων για να εξοπλίσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) με προσαρμοσμένη λύση αναζήτησης που θα μπορούσε να ανιχνεύσει και να αναγνωρίσει εκατομμύρια έγγραφα σε 24 γλώσσες, το 2004, πραγματοποίησε σύμβαση έρευνας με τη CIA. Η υπηρεσία ζήτησε από την Google την άδεια να προσαρμόσει την εσωτερική σελίδα αναζήτησης της CIA στην Google.

Το 2008, η Google κέρδισε συμβόλαιο για τη διαχείριση των διακομιστών και της τεχνολογίας αναζήτησης που τροφοδοτούσε την Intellipedia της CIA, μια βάση δεδομένων πληροφοριών βασισμένη στη Wikipedia που συνεργαζόταν με την NSA, την CIA, το FBI και άλλους ομοσπονδιακούς οργανισμούς.

Το 2010, ως ένδειξη για το πόσο βαθιά η Google είχε ενσωματωθεί στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ, κέρδισε μια αποκλειστική σύμβαση για να προσφέρει στην NGA «υπηρεσίες γεωχωρικής οπτικοποίησης», πράγμα που καθιστά την εταιρεία τα «μάτια» της άμυνας και της υπηρεσίας πληροφοριών. Οι ανταγωνιστές επέκριναν την NGA επειδή δεν άνοιξε τη σύμβαση στη συνήθη διαδικασία υποβολής προσφορών, αλλά ο οργανισμός υπεράσπισε την απόφασή του λέγοντας ότι δεν είχε άλλη επιλογή: είχε περάσει χρόνια συνεργασίας με την Google σε μυστικά προγράμματα για τη δημιουργία τεχνολογίας Google Earth και δεν μπορούσε να πάει με οποιαδήποτε άλλη εταιρεία.

Δεδομένου ότι μέχρι το 2017, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ δαπανούσε 90 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την τεχνολογία των πληροφοριών, η Google επιδιώκει να διατηρήσει μια ισχυρή παρουσία στην τεράστια αυτή αγορά. Και η επιτυχία της είναι σχεδόν εγγυημένη. Ενδεικτικό του πόσο ζωτικής σημασίας έχει γίνει η Google στην αμερικανική κυβέρνηση: το 2010, μετά από μια εισβολή στο σύστημά της από μια ομάδα κινέζων κυβερνητικών χάκερ, η Google σύνηψε μυστική συμφωνία με την NSA. «Σύμφωνα με αξιωματούχους που ήταν ενημερωμένοι για τις λεπτομέρειες των συμφωνιών της Google με την NSA, η εταιρεία συμφώνησε να παράσχει πληροφορίες σχετικά με την κυκλοφορία στα δίκτυά της, σε αντάλλαγμα για πληροφορίες από την NSA σχετικά με το τι ξέρει για ξένους χάκερς», έγραψε ο δημοσιογράφος Shane Harris.

Η Google δεν συνεργάζεται μόνο με υπηρεσίες πληροφοριών και στρατιωτικών υπηρεσιών, αλλά προσπάθησε να διεισδύσει σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών ομοσπονδιακών υπηρεσιών, των πόλεων, των κρατών, των τοπικών αστυνομικών τμημάτων, των φορέων έκτακτης ανάγκης, των νοσοκομείων, των δημοσίων σχολείων και όλων των μορφών εταιρειών και μη κερδοσκοπικών οργανισμών. Το 2011, η Εθνική Ωκεανική και Ατμοσφαιρική Διοίκηση, η ομοσπονδιακή υπηρεσία που μελετά τον καιρό και το περιβάλλον, μεταβαίνει στην Google. Το 2016, η Νέα Υόρκη επέλεξε την Google να εγκαταστήσει και να εκτελέσει δωρεάν WiFi σταθμούς σε όλη την πόλη. Η Καλιφόρνια, η Νεβάδα και η Αϊόβα, εν τω μεταξύ, εξαρτώνται από την Google για πλατφόρμες υπολογιστικού νέφους.

Επικίνδυνες ερωτήσεις, ανύπαρκτες απαντήσεις

Οι δικηγόροι ανησυχούν για το αν το Gmail παραβιάζει το δικαίωμα δικηγόρου-πελάτη. Οι γονείς αναρωτιούνται τι κάνει η Google με τις πληροφορίες που συλλέγει για τα παιδιά τους στο σχολείο. Ποια είναι τα όρια και οι περιορισμοί της Google αναρωτιούνται οι θεσμικοί. Υπάρχουν όρια διερωτώνται ειρωνικά οι αντισυστημικοί. Απαντώντας σε αυτές τις ερωτήσεις, η Google προσφέρει μόνο ασαφείς και αντικρουόμενες απαντήσεις.

Πράγματι, το μέγεθος και η φιλοδοξία της Google την καθιστούν κάτι περισσότερο από απλή ανάδοχο της κυβέρνησης. Είναι συχνά ένας ισότιμος εταίρος που συνεργάζεται με κυβερνητικούς οργανισμούς, χρησιμοποιώντας την κυριαρχία της στην πληροφορία.

Το 2008 ξεκίνησε ένας ιδιωτικός δορυφόρος κατασκοπείας με τίτλο GeoEye-1 σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία Γεωσκοπικών Πληροφοριών. Το λογότυπο της Google βρισκόταν στον πύραυλο εκτόξευσης και η εταιρεία εξασφάλισε την αποκλειστική χρήση των δεδομένων του δορυφόρου για χρήση στον online χαρτογράφηση. Η Google αγόρασε επίσης τη Boston Dynamics, μια ρομποτική εταιρεία που πραγματοποίησε πειραματικές για τους στρατιώτες. Έχει επενδύσει 100 εκατομμύρια δολάρια σε CrowdStrike, έναν σημαντικό εργολάβο στον στρατιωτικό και στρατιωτικό τομέα της άμυνας στον κυβερνοχώρο. Επίσης, εκτελεί το Jigsaw, ένα υβριδικό thinktank τεχνολογίας που στοχεύει στην αξιοποίηση της τεχνολογίας του διαδικτύου για την επίλυση ακανόνιστων προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής - από την τρομοκρατία έως τη λογοκρισία και τον κυβερνοέγκλημα.

Η Jigsaw, που ιδρύθηκε το 2010 διεξήγαγε δημοσκοπήσεις για την κυβέρνηση των ΗΠΑ ώστε να βοηθήσει τη Σομαλία να καταρτίσει ένα νέο σύνταγμα, να αναπτύξει εργαλεία για την παρακολούθηση των παγκόσμιων πωλήσεων όπλων, δημιούργησε μια πλατφόρμα για την καταπολέμηση της στρατολόγησης και της ριζοσπαστικοποίησης τρομοκρατών, εντοπίζοντας τους χρήστες της Google που ενδιαφέρονται για ισλαμικά εξτρεμιστικά θέματα. Η Google ονομάζει αυτή τη μέθοδο «ανακατεύθυνσης».

Κι όλα αυτά είναι ενδεικτικά και δίνουν απλώς μια πρόγευση ενός άκρως δυστοπικού μέλλοντος.