Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Σκουριές. 12 ερωτήσεις - 12 Απαντήσεις για το χρυσό σκάνδαλο

12 ερωτήσεις και απαντήσεις ρίχνουν φως στον μύθο της επένδυσης, στις υποχρεώσεις της εταιρείας και στις επιπτώσεις σε περιβάλλον και κατοίκους. Επειδή η σιωπή δεν είναι (Ελληνικός) Χρυσός, η Βάλια Μπαζού στο Documento κωδικοποίησε τα κρίσιμα ερωτήματα και δίνει απαντήσεις προκειμένου να αντιληφθούμε τι πραγματικά παίζεται στις πλάτες των πολιτών αλλά και των εργαζομένων της εταιρείας.
Η περίπτωση των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές της αντίληψης που έχουν σχεδόν το σύνολο των



κομμάτων της αντιπολίτευσης αλλά και πολλοί επιχειρηματίες για το πώς πρέπει να γίνονται οι επενδύσεις στη χώρα μας.
Και είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές γιατί τα τελευταία 14 χρόνια τα μεταλλεία Χαλκιδικής έχουν συνδεθεί με σκανδαλώδη επιχειρηματικά ντιλ σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος με τις ευλογίες των εκάστοτε κυβερνήσεων.
Σκανδαλωδώς έγινε η πώληση των μεταλλείων –με μηδενικό όφελος για το δημόσιο– από την κυβέρνηση Σημίτη σε εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα το 2003.
Οκτώ χρόνια μετά, όπως από την αρχή κατήγγειλαν επιστημονικοί φορείς, δόθηκε με ένα τρικ η άδεια εξόρυξης από την κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου. 
Και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι και ο επενδυτής καλείται να αποδείξει ότι δεν ήταν τρικ η μέθοδος που πρότεινε για την παραγωγή χρυσού, άρχισαν οι απειλές και οι εκβιασμοί περί αποχώρησης και αναστολής των επενδύσεων.

Τι συμβαίνει, όμως, πραγματικά και όχι στη σφαίρα της επικοινωνίας με την περίπτωση των μεταλλείων;  

1
Από ποιον αγόρασε και σε ποιον κατέβαλε το ποσό των 2 δισ. ευρώ η καναδική Eldorado Gold για τα μεταλλεία Χαλκιδικής;

Η αγοραπωλησία έγινε το σωτήριο μνημονιακό έτος 2011 και ήταν καθαρά ιδιωτική υπόθεση. 
Η καναδική πολυεθνική αγόρασε τα μεταλλεία από την εταιρεία European Goldfields, συμφερόντων και της οικογένειας Μπόμπολα. 
Για την ακρίβεια, η επίσης καναδική European Goldfields απορροφήθηκε μέσω της ανταλλαγής μετοχών προς 1,8 δισ. ευρώ από την καναδική εταιρεία Eldorado Gold. 
Η απορρόφηση έγινε αμέσως μετά την έγκριση της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος, που επί της ουσίας ισοδυναμεί με άδεια εξόρυξης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η European Goldfields είχε γίνει κάτοχος του 95% της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός του ομίλου Μπόμπολα αντί τιμήματος περίπου 350 εκατ. ευρώ μέσα από συνεχείς μεταβιβάσεις μετοχών.
Στην καναδική πολυεθνική που έχει σήμερα την ιδιοκτησία των μεταλλείων συνεχίζει να συμμετέχει η Ακτωρ του ομίλου Μπόμπολα με 1,1%, ενώ κατέχει και το 5% της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, της θυγατρικής της Eldorado Gold που λειτουργεί στη Χαλκιδική.

2
Πώς είχαν περιέλθει τα μεταλλεία στην ιδιοκτησία Μπόμπολα; Από ποιον τα αγόρασε και τι πλήρωσε;

Τα μεταλλεία ανήκαν στην καναδική TVX. 
Η εταιρεία αποχώρησε το 2003, μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακύρωσε το έργο μέσω της απαγόρευσης χρήσης κυανίου για την παραγωγή χρυσού. 
Μετά την ακύρωση του έργου τα μεταλλεία Κασσάνδρας μεταβιβάστηκαν στις 31.12.2003 από την TVX Hellas στο ελληνικό δημόσιο αντί 11 εκατ. ευρώ. 
Την ίδια ημέρα –να σημειωθεί ότι ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς– το ελληνικό δημόσιο πούλησε τα μεταλλεία στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός του ομίλου Μπόμπολα αντί 11 εκατ. ευρώ.

3
Ποιο ήταν ο όφελος του ελληνικού δημοσίου από την πώληση των μεταλλείων στον Μπόμπολα;

Το αποτέλεσμα από αυτό το ντιλ ήταν το ελληνικό δημόσιο να μη βάλει στο ταμείο του ούτε ένα ευρώ! 
Η αγοραπωλησία που απέφερε μηδέν έσοδα στο ελληνικό δημόσιο έγινε από την τότε κυβέρνηση Σημίτη με αρμόδιους υφυπουργούς τους Πάχτα – Καλαφάτη.

4
Γιατί η αγοραπωλησία χαρακτηρίστηκε σκανδαλώδης και σε βάρος του ελληνικού δημοσίου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

Στην Κομισιόν κατατέθηκε καταγγελία περί χορήγησης παράνομων ενισχύσεων στην Ελληνικός Χρυσός στο πλαίσιο της πώλησης των κρατικής ιδιοκτησίας μεταλλείων Κασσάνδρας τον Ιούλιο του 2007.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι το τίμημα των 11 εκατ. ευρώ που πλήρωσε η Ελληνικός Χρυσός για τα μεταλλεία –χρήματα τα οποία στην πραγματικότητα δεν πήγαν στο δημόσιο ταμείο αλλά στην προηγούμενη εταιρεία TVX– ισοδυναμούσε με παράνομη κρατική ενίσχυση κατά παράβαση των κανόνων της EE.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, το ελληνικό δημόσιο το 2003 παραχώρησε τη μεταλλευτική εκμετάλλευση της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και απάλλαξε την εταιρεία από τους φόρους.
Κατά την Κομισιόν, η πώληση πραγματοποιήθηκε χωρίς ανοικτό διαγωνισμό ή εκτίμηση των περιουσιακών στοιχείων των μεταλλείων από ανεξάρτητο εκτιμητή, ενώ η σύμβαση προέβλεπε απαλλαγή από τους φόρους συναλλαγών, ποσό που ανερχόταν σε 1,34 εκατ. ευρώ.
Έτσι η επιτροπή με την απόφασή της κάλεσε την Ελλάδα να ανακτήσει από τον αποδέκτη (Ελληνικός Χρυσός – Μπόμπολας) την ενίσχυση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ και ακόμη όριζε ότι τα ανακτώμενα ποσά θα βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησης.
Η υπόθεση τελικά κρίθηκε οριστικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έπειτα από προσφυγή τόσο του ελληνικού δημοσίου (επί υπουργίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου) όσο και των εταιρειών Ελληνικός Χρυσός και European Goldfields. 
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές, επιβεβαίωσε τη σκανδαλώδη πώληση και διέταξε την εταιρεία του Μπόμπολα να επιστρέψει τα 15,4 εκατ. ευρώ στο δημόσιο.

5
Αφού στη χώρα μας απαγορεύεται ρητώς η παραγωγή χρυσού με χρήση κυανίου, πώς πήρε ο Μπόμπολας το πράσινο φως από την τότε κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου;

Τα στελέχη της Ελληνικός Χρυσός παρουσίασαν τη μέθοδο της «ακαριαίας τήξης» (flash smelting) της φινλανδικής εταιρείας Outotec ως τη νέα ήπια περιβαλλοντικά μέθοδο για τη μεταλλουργική κατεργασία των ορυκτών πόρων. 
Στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) της εταιρείας η χρήση της μεθόδου αυτής στα συγκεκριμένα μεταλλεύματα της Β. Χαλκιδικής παρουσιάζεται ως «μια ώριμη, ευέλικτη και εξελιγμένη τεχνολογία με αποδεδειγμένη βιομηχανική εφαρμογή». 
Με τον τρόπο αυτό άνοιξε ο δρόμος και η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) υπεγράφη στις 8 Ιουλίου 2011 από τον τότε υπουργό ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου.
Επιστημονικοί φορείς καθώς και το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων χαρακτήρισαν την προτεινόμενη μέθοδο δούρειο ίππο της «επένδυσης» της Ελληνικός Χρυσός. 
Κατήγγειλαν ότι η εταιρεία παραποίησε τα επιστημονικά δεδομένα της Οutotec σχετικά με τον βαθμό τεκμηρίωσης της μεθόδου, με σκοπό να πετύχει την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου της. 
Κατήγγειλαν δηλαδή ότι προκειμένου και μόνο να εγκριθεί η ΑΕΠΟ παρουσίασαν μια πειραματική μέθοδο παραγωγής η οποία δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί.

6
Σε ποια στοιχεία στήριξαν οι επιστημονικοί φορείς την καταγγελία τους για μέθοδο-φάντασμα;

Η παραποίηση των επιστημονικών δεδομένων, όπως επισημαίνεται στην αναφορά που κατέθεσαν προς το ΣτΕ, προκύπτει από την Τεχνική Εκθεση Εργου Ολυμπιάδας (Technical Report on the Olympias Project/ European Goldfields, July 14, 2011) που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα της Eldorado Gold. 
Εκεί η ίδια η Οutotec «απαριθμεί μια σειρά από σοβαρές αβεβαιότητες για τη βιομηχανική εφαρμογή της μεθόδου στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας, ειδικά σε ό,τι αφορά την επεξεργασία του αρσενοπυρίτη σε ένα μεταλλουργικό μείγμα με περιεκτικότητα αρσενικού που είναι πολύ μεγαλύτερη και απαγορευτική για τροφοδοσία σε οποιαδήποτε άλλη μονάδα πυρομεταλλουργίας ακαριαίας τήξης παγκοσμίως».
Στην ίδια έκθεση, η Εuropean Goldfields δηλώνει: 
«Το σημερινό επίπεδο δοκιμών και μελετών λεπτομερούς σχεδιασμού της ακαριαίας τήξης για εφαρμογή στα συμπυκνώματα των Μεταλλείων Κασσάνδρας δεν παρέχει το κεφαλαιακό και λειτουργικό κόστος με αρκετή ακρίβεια ώστε να μπορεί να περιληφθεί σε αυτή την εκτίμηση». 
Όπως σημειώνει το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, η οικονομική ανάλυση που περιλαμβάνεται στην εν λόγω έκθεση δεν ενσωματώνει τη μεταλλουργία χρυσού, αλλά έχει γίνει στη βάση της πώλησης των χρυσοφόρων συμπυκνωμάτων. Δηλαδή, η μεταγενέστερη τεχνική έκθεση αφορά ένα επενδυτικό σχέδιο εντελώς διαφορετικό από την εγκεκριμένη ΜΠΕ αφού, σύμφωνα με την Outotec, η εφαρμογή της μεθόδου ακαριαίας τήξης δεν βρίσκεται ακόμη ούτε καν σε επίπεδο οικονομοτεχνικής προμελέτης.

7
Πότε άρχισαν οι προστριβές της εταιρείας με το ΥΠΕΝ και γιατί η Eldorado Gold απειλεί συνεχώς ότι θα αναστείλει την επένδυση. Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα;

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ακριβώς η μέθοδος μεταλλουργίας που οι επενδυτές έχουν δεσμευτεί μέσω της σύμβασης ότι θα χρησιμοποιήσουν, για την οποία από την πρώτη στιγμή επιστημονικοί φορείς είχαν εκφράσει σοβαρότατες επιφυλάξεις.
Σοβαρές επιφυλάξεις, όμως, διατυπώνουν πλέον εδώ και έναν χρόνο και τα αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος. 
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Σταθάκης, η πρόταση της εταιρείας για τη μέθοδο της ακαριαίας τήξης «έχει επιστραφεί εδώ και έναν χρόνο από το υπουργείο με τεχνικές παρατηρήσεις και αναμένεται η επανυποβολή της».

8
Γιατί η εταιρεία δεν έχει υποβάλει εκ νέου την πρότασή της και δεν έχει απαντήσει στις τεχνικές παρατηρήσεις που της έχουν ζητηθεί, σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία προκύπτει εκ του νόμου;

Η εταιρεία, κινούμενη με καθαρά επικοινωνιακούς όρους και θεωρώντας ότι είναι πιο εύκολο να πιέσει πολιτικά την κυβέρνηση από το να δώσει σαφείς τεχνικές απαντήσεις, επέλεξε την τακτική του αντάρτικου και της καταγγελίας περί δυσμενούς αντιμετώπισής της.
Αυτό οδήγησε το ΥΠΕΝ στην απόφαση να προσφύγει στη διαιτησία. 
Όπως ανακοινώθηκε, «στην επίλυση των εκκρεμοτήτων της σύμβασης η εταιρεία πρότεινε τεχνικό διάλογο με το υπουργείο. 
Το υπουργείο αντιπρότεινε την πιο έγκυρη μέθοδο της διαιτησίας όπως προβλέπεται και από τη σύμβαση».
Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά πρόσωπα και πράγματα επισημαίνουν ότι επί της ουσίας ήρθε η στιγμή που η πολυδιαφημισμένη ήπια περιβαλλοντικά μέθοδος θα αποδειχθεί φούσκα και θα επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες περί τρικ που χρησιμοποίησε αρχικά η πλευρά Μπόμπολα και στη συνέχεια η καναδική πολυεθνική προκειμένου να πάρουν την άδεια εξόρυξης.
Λένε ακόμη ότι οι επενδυτές ήταν σίγουροι ότι θα αντιμετωπίσουν τη φούσκα με μια «φιλική κυβέρνηση», η οποία δεν θα είχε πρόβλημα να κάνει τα στραβά μάτια και να αλλάξει το επενδυτικό σχέδιο όσον αφορά το εργοστάσιο μεταλλουργίας. 
Να δώσει τις ευλογίες της δηλαδή προκειμένου να μην υπάρξει καθετοποίηση της παραγωγής με τη λειτουργία μονάδας μεταλλουργίας χρυσού.

9
Γιατί είναι σημαντική η καθετοποίηση της παραγωγής με τη λειτουργία μονάδας μεταλλουργίας χρυσού;

Σύμφωνα με τη σύμβαση που έχει υπογράψει το ελληνικό δημόσιο με τους επενδυτές, η καθετοποίηση της παραγωγής είναι όρος απαράβατος. 
Και αυτό γιατί κρίθηκε ότι μόνο με την ίδρυση μεταλλουργίας χρυσού θα έχει η εθνική οικονομία ουσιαστικά έσοδα από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της περιοχής και θα εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον. Χωρίς εγχώρια μεταλλουργική επεξεργασία, το δημόσιο δεν έχει να παίρνει τίποτε, σχεδόν, από φόρους. 
Εάν, δηλαδή, η παραγωγή του χρυσού δεν γίνεται στην Ελλάδα, το δημόσιο δεν θα έχει όφελος.

10
Γιατί οι επενδυτές δεν θέλουν τη διαιτησία; Και τι θα γίνει εάν αποδειχθεί από αυτήν τη διαδικασία ότι η μέθοδος παραγωγής για την οποία έχουν δεσμευθεί στη σύμβαση δεν μπορεί να εφαρμοστεί;

Η ΚΥΑ 201745/2011 έθεσε την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεταλλουργικής μεθόδου ως όρο απαράβατο για την υλοποίηση του έργου. 
Αυτό σημαίνει ότι τροποποίηση της μεθόδου δεν επιτρέπεται χωρίς νέα διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης. 
Με απλά λόγια, εάν επιχειρηθεί αλλαγή της μεθόδου χάνει την ισχύ της η εγκεκριμένη άδεια και θα πρέπει να προταθεί νέα μέθοδος με την υποβολή νέας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. 
Το μόνο σίγουρο είναι ότι με δεδομένη την απαγόρευση χρήσης κυανίου δεν υπάρχει άλλη εφικτή μέθοδος παραγωγής, διαφορετικά θα είχε προταθεί από την εταιρεία.
Εν ολίγοις, εάν αποδειχθεί ότι η προτεινόμενη μέθοδος είναι φούμαρα, η σύμβαση μπορεί να ακυρωθεί και η εταιρεία θα κληθεί να αποζημιώσει το ελληνικό δημόσιο.

11
Η εταιρεία επικαλείται συνεχώς ότι η επένδυση έχει κριθεί νόμιμη από το ΣτΕ. Τι αποφάσεις έχει λάβει το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο;

Το Συμβούλιο της Επικρατείας με την 1492/2013 απόφασή του απέρριψε όλους τους λόγους ακυρότητας της ΚΥΑ 201745/2011 που προέβαλαν οι κάτοικοι. 
Αν και κατατέθηκαν από το Παρατηρητήριο συγκεκριμένα στοιχεία που αμφισβητούσαν τη μέθοδο παραγωγής, δεν ελήφθησαν υπόψη επειδή θεωρήθηκαν εκπρόθεσμα. 
Έτσι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους με βάση τη μελέτη των επενδυτών που υπόσχεται την εφαρμογή μιας ήπιας μεθόδου παραγωγής. 
Μόνο που ήρθε ο καιρός να κριθεί η μέθοδος αυτή στην πράξη.

12
Ποιο είναι το καθεστώς φορολογίας που επιλέγουν οι πολυεθνικές τύπου Eldorado;

Σύμφωνα με έκθεση της ολλανδικής ΜΚΟ SOMO σχετικά με τη φορολόγηση της Eldorado Gold που παρουσιάστηκε το 2014, η εταιρεία μέσα από πολυδαίδαλες διαδικασίες τελικά οδηγεί τα κέρδη σε εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους.
Η Eldorado Gold χρησιμοποιεί μια σειρά από ολλανδικές εταιρείες-ταχυδρομικές θυρίδες (mailbox companies) για να φοροαποφεύγει στην Ελλάδα. 
H μητρική εταιρεία της Ελληνικός Χρυσός (Ηellas Gold SA), ιδιοκτήτριας κατά 95% των Μεταλλείων Κασσάνδρας, δεν είναι η καναδική Eldοrado Gold αλλά μια ολλανδική εταιρεία-ταχυδρομική θυρίδα με το όνομα Eldorado Gold (Greece) BV. 
Αυτή με τη σειρά της έχει ως μητρική μια άλλη ολλανδική εταιρεία-θυρίδα, την Eldorado Gold (Netherlands) BV. 
Οι εταιρείες αυτού του τύπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά κεφαλαίων από τα κράτη όπου γίνεται η επένδυση σε κράτη με πολύ χαμηλή φορολογία. 
Σύμφωνα με τη SOMO, τα χρήματα από την Ελλάδα μέσω Ολλανδίας θα απολαμβάνουν τελικά το φορολογικό καθεστώς των Μπαρμπάντος.

ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ.

ΒΟΥΤΑ ΠΑΝΟ....


Διεστραμμένοι αστυνομικοί εναντίον ανήλικων

Τελευταία ανανέωση 22:32 | 18 Σεπ. 2017

Κρυσταλία Πατούλη




Διεστραμμένοι αστυνομικοί, χρήζοντες ψυχολογικής βοήθειας, δρουν παράνομα και εναντίον ανήλικων παιδιών!
Αυτή τη στιγμή, ένας 16χρονος παλεύει για την υγεία του στο νοσοκομείο. Λίγο πριν πάλευε για τη ζωή του. Όπως αναφέρθηκε χτες στον ιστότοπο indymedia, τον συνέλαβαν αστυνομικοί, του φόρεσαν χειροπέδες και κατά την πορεία προς τη ΓΑΔΑ, ο ανήλικος προσπαθώντας να διαφύγει τη σύλληψη χτυπήθηκε σοβαρά από αυτοκίνητο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Όπως λέγεται, ο 16χρονος συμμετείχε στην αντιφασιστική πορεία της επετείου της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, και ενώ η δίκη της Χρυσής Αυγής σέρνεται νοσηρώς από τις αρμόδιες Αρχές, που δείχνουν προκλητική ανοχή στις εγκληματικές της ενέργειες όπως αποδεικνύεται μ' αυτήν την –τραγικά- σλόου μόσιον απόδοση δικαιοσύνης, και όχι μόνο.
Οι εν λόγω αστυνομικοί, όπως είπαν αυτόπτες μάρτυρες, αφού ο ανήλικος, χτυπημένος στα πόδια και στο κεφάλι, σφάδαζε στην άσφαλτο δεμένος πισθάγκωνα, με σπασμένα και τα δύο του πόδια και με εμφανή τραύματα στο κεφάλι, οι αστυνομικοί φέρθηκαν ελεεινά, φωνάζοντάς του: «Καλά να πάθεις. Αυτό σου άξιζε!», δεν του έδιναν ούτε λίγο νερό και δεν του έβγαλαν τις χειροπέδες, αν και δεν ήταν σε θέση να μετακινηθεί.
Στο νοσοκομείο μπήκε στην εντατική διασωληνωμένος, παλεύοντας για τη ζωή του, όπου παρουσίασε απώλεια συνείδησης και επιληπτική κρίση. Πλέον, σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες, ο 16χρονος έχει διαφύγει μεν τον κίνδυνο, αλλά παραμένει στο ΚΑΤ, φρουρούμενος - και όπως λέγεται- μέσα στην μονάδα!
Μαθαίνουμε επιπλέον, πως έχουν συλλάβει αστυνομικοί και μία 15χρονη, που δεν της δίνουν το δικαίωμα να επικοινωνήσει με τους γονείς της!
Και αναρωτιόμαστε, εμείς οι πολίτες, για άλλη μια φορά: Υπάρχουν νόμοι σε αυτό το νοσηρό κράτος που βασανίζονται ανήλικοι συλληφθέντες και ανήλικοι κρατούμενοι, που δολοφονούνται εν ψυχρώ ανήλικοι, ή που συλλαμβάνονται αθώοι επειδή υποστήριξαν συλληφθέντα που βασανιζόταν από ομάδα αστυνομικών, ή που περιφέρονται ατιμώρητα επί χρόνια δολοφόνοι μαχαιροβγάλτες; 
Ποιος δίνει εξουσία σ’ αυτού του είδους την αστυνομία, να βασανίζει συλληφθέντες ή κρατούμενους, αν όχι η Κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη, ώστε να μπορεί να φέρεται ελεεινά ο κάθε ψυχοπαθητικός αστυνομικός, που χρήζει χρόνιας ψυχολογικής βοήθειας, ξερνώντας όλη την διαστροφή του σε ανήλικα παιδιά, καταστρατηγώντας συγχρόνως το Σύνταγμα και τους νόμους του;
Από όσο γνωρίζουμε, ο κάθε ανήλικος, όταν η Αστυνομία του επιτεθεί για να τον συλλάβει, έχει το δικαίωμα να αρνηθεί και να ζητήσει να πάει στο αστυνομικό τμήμα με συνοδεία των γονέων του(κατά περίπτωση και του δικηγόρου του) ακόμα κι αν μιλάμε για αυτόφωρο.
Eν τω μεταξύ, η Ασφάλεια Αθηνών, κατά τα άλλα, διαδηλώνει:
  • [...] Σε κάθε επαφή με ανηλίκους η Ελληνική Αστυνομία πρέπει να φέρεται με στοργή και ευπροσηγορία και να αποφεύγει κάθε ενέργεια που μπορεί να ταπεινώσει και να αφήσει δυσμενή για την Αστυνομία, ψυχικά βιώματα.
  • [...] Κάθε παιδί μπορεί:
  • Να ζητήσει να πάει σπίτι του για να ενημερώσει τους γονείς του και πιο πριν να τους ειδοποιήσει τηλεφωνικά.
  • [...] Οι αστυνομικοί κατά τη σύλληψη πρέπει να ενεργούν με σύνεση και σταθερότητα, να τηρούν άψογη συμπεριφορά και να αποφεύγουν κάθε ενέργεια που μπορεί να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του συλληφθέντος και γενικά να προσβάλει την αξιοπρέπειά του. (Περισσότερα σε παλιότερο ρεπορτάζ, σε συνεργασία με την Ασφάλεια Αθηνών και τον δικηγόρο Ανδρέα Φωτίου: Αστυνομία: Ελάτε μαζί μου!)
Που είναι, λοιπόν, οι καθηγητές Νομικής αυτού του κράτους; Πού είναι οι εν ενεργεία δικηγόροι και εισαγγελείς και συνταγματολόγοι; Τι κάνει η Κυβέρνηση και όλοι όσοι θα έπρεπε ήδη να έχουν επέμβει; Ποιο κράτος και ποια κοινωνία -που θέλει να βαυκαλίζεται ότι υπάρχει Δημοκρατία- αφήνει την Αστυνομία να αυθαιρετεί επανειλημμένα βάναυσα όσο και άρρωστα, ενάντια σε ανήλικα παιδιά, και τις περισσότερες φορές ατιμώρητα;
Πόσο ψυχοπαθητικοί είναι κι όλοι όσοι δίνουν την εξουσία σε παθολογικά νοσούντες αστυνομικούς να βγάζουν όλη την αρρώστεια τους πάνω σε παιδιά; Και πότε θα λογοδοτήσουν; Πότε θα τιμωρηθούν παραδειγματικά;
Η Αστυνομία και από κοντά της η Εισαγγελία, σε πολλές περιπτώσεις, από τον ανήλικο δολοφονημένο Γρηγορόπουλο μέχρι τον ενήλικο Καπετανόπουλο και μέχρι τα δύο ανήλικα σήμερα, έχουν επιδείξει εξόφθαλμα και μάλιστα επιδεικτικά, με όλους τους τρόπους σε όλες τις παράνομες ενέργειές τους, πόσο βαθιά νοσούν διαπράττοντας παρανομίες και εγκλήματα κατά ανήλικων και ενήλικων πολιτών.
Ακόμα και στην περίπτωση του Καπετανόπουλου, που τον αθώωσαν μετά από πέντε χρόνια ταλαιπωρίας, ποιος πλήρωσε για όλα αυτά που άδικα κατηγορήθηκε; Ουδείς! Ούτε οι αστυνομικοί που τον συνέλαβαν παράνομα, ούτε η κυρία εισαγγελέας που του φόρτωσε μέχρι και κακουργηματική κατηγορία και την πήρε πίσω μετά από τη σφοδρή διαμαρτυρία της κοινής γνώμης.
Η Ελληνική Αστυνομία, φιλοξενεί κατά κόρον ψυχιατρικά νοσούντες αστυνομικούς (οι εξαιρέσεις κάνουν τον κανόνα) που παρανομούν και εγκληματούν ακόμα και κατά ανηλίκων. Αυτή είναι η Ελληνική Αστυνομία, μαζί και η Δικαιοσύνη που τους αφήνει ελεύθερους να δρουν νοσηρά όσο και παράνομα, μαζί, βεβαίως, και με την υποτίθεται δημοκρατική μας Κυβέρνηση που τους χαρίζει την αθλιότερη εξουσία, ενάντια και σε ανήλικους και ενήλικους.
Πότε θα λογοδοτήσουν για όλες αυτές τις αθλιότητες, όλοι οι υπεύθυνοι; Πότε θα λογοδοτήσουν, και όσοι μένουν άπραγοι και αδιάφοροι; Γιατί «και εκείνοι που κοιμούνται είναι συνεργοί», είπε ο Ηράκλειτος, και όχι μόνο είναι συνεργοί, αλλά «διαπράττουν και τη μεγαλύτερη βία, που είναι το να μην κάνουμε», όπως έχει αναφέρει η κλινικός ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, Ελένη Νίνα.
Και όπως σχολίασε ο ποιητής Γιάννης Υφαντής "Αυτό να πεις; Και τι ωφελεί; Μηδέ η κατάρα φτάνει. / Αχ στη γκορτσιά κρεμάμενο θλιμμένο καριοφίλι", Γιάννης Ρίτσος (Από τα 18 λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας)
*Το κείμενο εστάλη στον Αναπληρωτή Υπουργό αρμόδιο για την Προστασία του Πολίτη, Νίκο Τόσκα, στο Υπουργείο Εσωτερικών (info@ypes.gr) και στην Ασφάλεια Αθηνών (daa@hellenicpolice.gr). 
Από το tvxs.

Οι νέοι Αμερικανοί αρχίζουν να ερωτεύονται την «απαγορευμένη» λέξη από «S»

O Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται στην εξουσία των ΗΠΑ και αυτό σίγουρα κάτι λέει τα «πιστεύω» μιας μεγάλης μερίδας της αμερικανικής κοινωνίας, ενώ τα αποτελέσματα της διακυβέρνησής του είναι πλέον αντιληπτά, εντός και εκτός των ΗΠΑ. Στον αντίποδα, σχεδόν ένα χρόνο μετά τις εκλογές, η Χίλαρι Κλίντον αναζητάει ακόμη τους «υπεύθυνους» της ήττας της, αδυνατώντας να αντιληφθεί τις δικές της ευθύνες και κατηγορώντας μεταξύ άλλων και τον Μπέρνι Σάντερς, τον πολιτικό, με τον οποίο «κονταροχτυπήθηκαν» για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Ο Σάντερς απορρίπτει κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς, όμως αναμφισβήτητα ο γερουσιαστής του Βερμόντ έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για κάτι άλλο: Είναι ο πολιτικός που οδήγησε πολλούς νέους αμερικανούς να λένε πλέον περήφανα την άλλοτε «απαγορευμένη» - στην αμερική - λέξη που αρχίζει από «S»: Τον Σοσιαλισμό. 
Νέοι Αμερικανοί κατηγορούν τον καπιταλισμό για κρίσεις στη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και την πτώση των μισθών. Η λέξη «σοσιαλισμός» στην Αμερική, αφού δαιμονοποιήθηκε, επιστρέφει ως νέα πολιτική ριζοσπαστική κίνηση. Στην Αμερική το να σε πουν «σοσιαλιστή» ισοδυναμούσε με κατηγορία. Σήμερα, εκατομμύρια Αμερικανοί -ιδίως νέοι- αυτοπροσδιορίζονται «σοσιαλιστές», «προοδευτικοί» ή και τα δύο.
Στα 18, η Olivia Katbi εργαζόταν σε ένα γραφείο ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή στο Οχάιο. Απαντούσε στα τηλέφωνα και τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο γερουσιαστής αυτός αποφάσισε κι έριξε τις δυνάμεις του στην υποστήριξη ενός ιδιαίτερα αμφισβητούμενου νόμου κατά των αμβλώσεων. «Συνειδητοποίησα ότι το κόμμα στο οποίο εργάζομαι είναι αντιδημοκρατικό, οπισθοδρομικό. Μετά από αυτό, προσέγγισα τους Δημοκρατικούς, αλλά δεν ήμουν πραγματικά ικανοποιημένη από τις πολιτικές τους. Υπήρξαν οι απεργίες με το χτύπημα και οι περιορισμοί των μεταρρυθμίσεων της υγειονομικής περίθαλψης. Απογοητεύτηκα με τον Μπαράκ Ομπάμα, γιατί κατάλαβα ότι δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντά μου, τα συμφέροντα των πολλών, αλλά τα συμφέροντα μιας ελίτ», υποστηρίζει η Katbi στο ρεπορτάζ του Guardian, τώρα 25 ετών. Έτσι στις προεδρικές εκλογές του 2012, η Katbi ψήφισε υπέρ της Jill Stein, της υποψήφιας με το κόμμα των Πράσινων. Αλλά αυτό δεν άλλαξε τον κόσμο.
Όταν πριν ένα χρόνο, ο Μπέρνι Σάντερς κήρυξε αγώνα με σημαία τον σοσιαλισμό, τα πράγματα στο μυαλό μου έπαιρναν κάπως τη θέση τους. «Η οπτική μου ήταν στα αριστερά του Δημοκρατικού κόμματος, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει μέχρι τότε ότι υπάρχει μια ολόκληρη ιδεολογία, ένα ολόκληρο κίνημα που βρίσκεται εκεί» λέει η Katbi. «Ο Μπέρνι ήταν η εισαγωγή μου στην έννοια του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Ήταν μια νέα ιδέα για μένα, εντελώς. Ανακάλυπτα την ιστορία μιας ιδεολογίας πολύ παλιάς».
Η Katbi, τώρα εργάζεται σε οργανισμό που συμβάλλει στην εγκατάσταση μεταναστών και προσφύγων στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Εντάχθηκε στο σοσιαλιστικό κίνημα, μέσω των Δημοκρατών Σοσιαλιστών της Αμερικής (Democratic Socialists of Αmerica – DSA).
Η περίπτωση των «Δημοκρατών Σοσιαλιστών της Αμερικής» (DSA) είναι χαρακτηριστική αυτού που συμβαίνει σήμερα στην Αμερική. Μια ακραία πολιτική πόλωση, με τον παραδοσιακό δικομματισμό να καταρρέει και από τη μία να αναπτύσσεται ένα μαζικό ρατσιστικό, ξενοφοβικό, μισογυνικό, ισλαμοφοβικό, αντισημιτικό, ακροδεξιό κίνημα και από την άλλη να δυναμώνουν προοδευτικά κοινωνικά κινήματα που δίνουν μάχες σε πλήθος μετώπων, ενώ αναφέρονται στο μαρξισμό, στο δημοκρατικό σοσιαλισμό και στην πάλη των τάξεων.
Μεταξύ αυτών και η DSA , μια μέχρι πρόσφατα «μικρή» αριστερή οργάνωση που ιδρύθηκε πριν από 35 χρόνια, η οποία στήριξε την υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς και πενταπλασίασε την οργανωμένη βάση της τους τελευταίους 20 μήνες, φτάνοντας τώρα να αριθμεί 25.000 μέλη, η τεράστια πλειοψηφία των οποίων είναι κάτω των 30 ετών. Μάλιστα, στο συνέδριό της που έγινε στο Σικάγο στα μέσα Αυγούστου, σημειώθηκε μια θεαματική μετατόπισή της προς τα αριστερά, γεγονός που αντικατοπτρίζει την έντονη ριζοσπαστικοποίηση της αμερικανικής νεολαίας.
Οπως υπογραμμίζει ο γνωστός Αμερικανός αρθρογράφος και σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς, Χάρολντ Μέγερσον στον «Guardian», δεν ήταν ο Σάντερς που έστρεψε τους νέους της Αμερικής στο σοσιαλισμό. Τους βρήκε ήδη εκεί μέσα από το κίνημα Occupy Wall Street, από τη μεταμαρξιστική βίβλο «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», του Τομά Πικετί, από το παναμερικανικό κίνημα «Fight for 15$», για αύξηση του κατώτερου μεροκάματου στις αλυσίδες ταχυφαγάδικων, σούπερ μάρκετ κ.λπ. Τους βρήκε απογοητευμένους με τον καπιταλισμό, την εισοδηματική ανισότητα και την εταιρική σύλληψη της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ο Μπέρνι εξακολουθεί να σπάζει τα ρεκόρ δημοτικότητας, ενώ το ριζοσπαστικό μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα συσπειρώνει πλέον τη μεγάλη πλειοψηφία των αμερικανών πολιτών. Οχι βέβαια για να πέσει ο καπιταλισμός. Αλλά για να γίνει στοιχειωδώς πιο ανθρώπινος.
Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των Αμερικανών ενηλίκων ηλικίας κάτω των 30 ετών τώρα απορρίπτει τον καπιταλισμό, αν και αυτό δεν μεταφράζεται σε αυτόματη υποστήριξη του σοσιαλισμού. Για την Katbi, όμως, το μονοπάτι είναι σαφές. Έξι μήνες μετά τις εκλογές, εγκαταλείπει τον Μπέρνι Σάντερς. «Αισθάνομαι ότι είμαι περισσότερο αριστερή από αυτόν τώρα, και πιστεύω επίσης ότι υπάρχει μια πολύ περίεργη λατρεία της προσωπικότητάς του», λέει.
Η Katbi βλέπει περισσότερο τον σοσιαλισμό στην εκστρατεία του ηγέτη του βρετανικού Εργατικού Κόμματος, Τζέρεμι Κόρμπιν, στις φετινές βρετανικές εκλογές. «Μου άρεσε πολύ το σύνθημα του Εργατικού Κόμματος: για τους πολλούς, όχι για τους λίγους. Αυτή είναι μια μεγάλη περίληψη του τι είναι ο σοσιαλισμός. Είναι δημοκρατικός έλεγχος της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Αυτό περιλαμβάνει καθολική υγειονομική περίθαλψη. Καθολική, παγκόσμια εκπαίδευση. Δημόσια στέγαση. Δημόσιος έλεγχος των ενεργειακών πόρων. Κρατική ιδιοκτησία τραπεζών», υποστηρίζει.
Το μανιφέστο του Κόρμπιν τράβηξε την προσοχή των νέων αριστερών ακτιβιστών στις ΗΠΑ, διότι, σε αντίθεση με την πλατφόρμα προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον, έθεσε σαφές σύνολο ιδεών με τις οποίες μπορούσαν να ταυτιστούν. Μερικοί στο DSA βρίσκουν επίσης κοινό τόπο με την Momentum, μια αριστερή οργάνωση βάσης που δημιουργήθηκε το 2015 για να στηρίξει τον Κόρμπιν, με ένα από τα κεντρικά της συνθήματα να είναι η δημόσια ιδιοκτησία της βιομηχανίας, και η οποία μεγαλώνει συνεχώς, και αριθμεί σήμερα πάνω από 100.000 μέλη.
«Με το φαινόμενο Μπέρνι, μπορούμε πλέον να εκφράσουμε δημόσια τη λέξη S», λέει ο Nick Caleb, 35 ετών, αριστερός ακτιβιστής που προσχώρησε στο DSA λίγο μετά τις εκλογές. Ο Caleb επισημαίνει ότι και πριν τον Σάντερς, το κίνημα της Occupy Wall Street είχε βρεθεί απέναντι κι ενάντια στον καπιταλισμό. «Με την Occupy Wall Street υπήρξε μια ευρύτερη συζήτηση για το τι είναι ο καπιταλισμός και τι σημαίνει σοσιαλισμός», λέει.
Η μάχη για την υγειονομική περίθαλψη, ο θυμός που προκάλεσε η αδράνεια των μεγάλων τραπεζών τις οποίες «έσωσε» ο φορολογούμενος, η απόλυτη κυριαρχία στην πολιτική, των πολυεθνικών της Silicon Valley και η πεποίθηση ότι μόνο το κράτος των πολλών έχει τη δύναμη να αντιστρέψει την εμβάθυνση της ανισότητας δίνουν νέα ζωή στην παλιά ιδέα ότι η κυβέρνηση βρίσκεται εκεί για τον έλεγχο του καπιταλισμού, και όχι ο καπιταλισμός να ελέγχει την κυβέρνηση.
Σε μια παλαιότερη γενιά, το κίνημα θυμίζει τα χρόνια του Φραγκλίνου Ντελάνο Ρούσβελτ και την απόπειρα του New Deal, της προσπάθειας να επανασχεδιάσει το αμερικανικό οικονομικό σύστημα και να συγκρατήσει τις δυνάμεις του καπιταλισμού ως απάντηση στη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του 1930. Το κράτος τότε παρείχε θέσεις εργασίας σε εκατομμύρια ανθρώπους που έμειναν άνεργοι, λόγω της οικονομικής κατάρρευσης, μια σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων για την αμοιβή, τις συνθήκες εργασίας και τη στέγαση, τραπεζική ρύθμιση που έμεινε σε ισχύ μέχρι τη δεκαετία του 1990.
«Οι νέοι που λένε ότι είναι σοσιαλιστές ή κοιτάζουν ευνοϊκά τον σοσιαλισμό, σκέφτονται ένα είδος New Deal ή μια δημοκρατία ενάντια στις αγορές», δήλωσε ο Frances Fox Piven, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Υπάρχουν λίγοι σοσιαλιστές που εκλέγονται σήμερα σε δημόσια αξιώματα στις ΗΠΑ. Πιο σημαντική είναι η Κσαμά Σαουάντ της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής», η οποία πήρε ένα εντυπωσιακό ποσοστό στις τελευταίες εκλογές στο Σιάτλ.
Η εκστρατεία της Κσαμά βασίστηκε κι εφάρμοσε τα αιτήματα για βασικό μισθό 15 δολάρια την ώρα, έλεγχο στις τιμές των ενοικίων και φορολόγηση των πλουσίων ώστε να χρηματοδοτηθούν η Παιδεία και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Η Κσαμά έχει καταγγείλει δημόσια τις τρομακτικές ανισότητες που ταλαιπωρούν την τοπική κοινωνία, με τους εργαζόμενους να υποφέρουν από τους χαμηλούς μισθούς και τις περικοπές, ενώ την ίδια ώρα τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου πληρώνονται με 120.000 δολάρια τον χρόνο. Η ίδια εξάλλου έχει δεσμευτεί πως σε περίπτωση εκλογής της θα πληρώνεται με το μισθό ενός μέσου αμερικανού εργαζομένου, και τα υπόλοιπα χρήματα θα τα διαθέτει για την ενίσχυση των κοινωνικών κινημάτων και οραματίζεται μια «καταπληκτική αλλαγή στη συνείδηση ​​της Αμερικής».
«Βρισκόμαστε σε μια νέα περίοδο. Το κίνημα Occupy ήτανε μια έκπληξη. Συνειδητοποιήσαμε ότι κάτι διαφορετικό συνέβαινε εδώ. Η νεότερη γενιά της Αμερικής δεν πρόκειται να είναι μια ακόμη υπάκουη γενιά που περιμένει το μικρό της κομμάτι από το αμερικανικό όνειρο, εξάλλου αυτό το μικρό κομμάτι του αμερικανικού ονείρου δεν θα έρθει σε αυτούς. εξαιτίας της κρίσης του καπιταλισμού» υποστηρίζει.
«Οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι από την εταιρική πολιτική, θυμωμένοι από τον νεοφιλελευθερισμό, θυμωμένοι από την λιτότητα. Αυτό είναι ένα τεράστιο καζάνι και αυτό είναι ιστορικό». Μια πρόκληση για το νέο ρεύμα των σοσιαλδημοκρατών και των σοσιαλιστών είναι να βρεθεί το όχημα στην εκλογική επιτυχία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Εργατικό Κόμμα είναι η επίσημη αντιπολίτευση. Οι σημερινοί Αμερικανοί σοσιαλιστές χωρίζονται για το αν θα αναζωογονήσουν ένα δημοκρατικό κόμμα τύπου New Deal ή θα δημιουργήσουν μια νέα οργάνωση. Το DSA έχει επί του παρόντος αποφασίσει να μην γίνει πολιτικό κόμμα.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη διεύρυνση της υποστήριξης για τον πραγματικό σοσιαλισμό στην Αμερική ίσως να μην είναι τόσο συγκεκριμένες πολιτικές - παρόλο που πολλοί θα αμφισβητήσουν τις προτάσεις της DSA για την κατάργηση των αστυνομικών δυνάμεων και των φυλακών - όσο οι αντιλήψεις για το ποιος είναι σήμερα σοσιαλιστής.

Εβδομήντα χρόνια CIA: Οι «επιτυχίες» και τα φιάσκο

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1947 ιδρύθηκε η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (Central Intelligence Agency), η γνωστή CIA.
Εκτός από το ότι είναι η πιο διάσημη στον πλανήτη, η CIA θεωρείται ότι είναι μια παντοδύναμη οργάνωση που κατέχει τα σημαντικότερα μυστικά του κόσμου, είναι ικανή να ανατρέπει κυβερνήσεις και να ξεκινά πολέμους.
Το σίγουρο είναι, ότι, ανεξάρτητα από τι πραγματικά ισχύει για τις δυνατότητες αυτών των ιδιαίτερα προβεβλημένων ως «ιπποτών με τους μανδύες και τα ξίφη», η έδρα των οποίων βρίσκεται στο Λάνγκλεϊ της Βιρτζίνια, στα 70 χρόνια της ύπαρξής τους, το βέβαιο είναι ότι τα έχουν καταφέρει θαυμάσια στον τομέα των δημοσίων σχέσεων.
Επίσης σίγουρη είναι και η δυσκολία μιας αντικειμενικής προσέγγισης με όρους «αποτυχίας» και «επιτυχίας» στην δράση της, αφού, αυτό που φαίνεται, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, ένα μικρό μέρος της δραστηριότητας αυτής της πολυπλόκαμης δομής.
Από αυτήν την άποψη, η αναφορά στις διασημότερες επιτυχίες και αποτυχίες της CIA, εμπεριέχει μεγάλη δόση υποκειμενικότητας, αν και παραμένουν εντυπωσιακές.
Επιχείρηση PB SUCCESS: Η ανατροπή της κυβέρνησης της Γουατεμάλας
Το 1944, μετά από μια σειρά απανωτών δικτατοριών, οι οποίες μετέτρεψαν την χώρα σε «περιβόλι» των ΗΠΑ, ανατρέπεται ο στρατηγός Χουάν Φεντερίκο Πόνσε και αναλαμβάνει την προσωρινή διοίκηση της χώρας μια ομάδα υπαξιωματικών με αντιαμερικανικές διαθέσεις, οι οποίοι προχωρούν στην διεξαγωγή ελεύθερων δημοκρατικών προεδρικών εκλογών στις οποίες αναδείχθηκε νικητής ο επιφανής συγγραφέας και εκπαιδευτικός Χουάν Χοσέ Αρέβαλο, με 85% των ψήφων.
Ο Αρεβάλο αυτοπροσδιοριζόταν ως «χριστιανο-σοσιαλιστής» και ακολούθησε μια πολιτική η οποία χαρακτηρίστηκε από την εδραίωση των διπλωματικών σχέσεων με την Σοβιετική Ενωση και ανεξαρτησία από την Ουάσιγκτον στις επιλογές της.
Στις εκλογές του 1951 εκλέγεται ο Χακόμπο Αρμπένς Γκουσμάν, ένας από τους ηγέτες των γεγονότων του 1944, ο οποίος ριζοσπαστικοποιεί περαιτέρω την πολιτική του Αρεβάλο:  Ανακοινώνει ότι δεν πρόκειται να στείλει στρατό στην Κορέα για να βοηθήσει τους Αμερικανούς στον πόλεμο που διεξήγαγαν εκεί, νομιμοποιεί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γουατεμάλας και «δαγκώνει» αγρίως το «όσιο και ιερό» των ΗΠΑ στην χώρα, το αμερικανικό γιγαντιαίο μονοπώλιο της αγροτικής βιομηχανίας, «United Fruit Company», η οποία είχε μετατρέψει σε «οικόπεδά» της μια σειρά χωρών της Λατινικής Αμερικής, εκμεταλλευόμενη αγρίως την αγροτική παραγωγή της, σχεδόν χωρίς ανταλλάγματα και με εργασιακές σχέσεις που παρέπεμπαν σε δουλοπαροικία.
Ο Γκουσμάν ανακοίνωσε ότι θα εθνικοποιήσει όλη την γη που εκμεταλλευόταν η UFC.
Αμέσως η CIA εντέλλεται να «ξεμπερδεύει» με τον Γκουσμάν. Σε περιοχή της γειτονικής Ονδούρας δημιουργείται στρατιωτική βάση μισθοφόρων, εκπαιδευόμενων από Αμερικανούς στρατιωτικούς, με την CIA να οργανώνει το δίκτυο της μεταφοράς όπλων στην ενδοχώρα της Γουατεμάλας.
Για την εξασφάλιση εναέριας υποστήριξης στάλθηκαν  αεροπλάνα και για την οργάνωση της προπαγάνδας στήθηκε πρακτορικός ραδιοσταθμός υπό τον «βαρύγδουπο» τίτλο «Η Φωνή της Απελευθέρωσης», ο οποίος ελεγχόταν απόλυτα από την CIA.
Στις 18 Ιουνίου του 1954 ξεκίνησε η εισβολή των μισθοφόρων, η οποία προπαγανδίστηκε ως «εξέγερση εναντίον της δικτατορίας» του Γκουσμάν.
Μέσα σε εννέα μέρες, υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του στρατού της Γουατεμάλας - οι οποίοι λειτουργούσαν από καιρό για λογαριασμό των ΗΠΑ -  επέδωσαν τελεσίγραφο στον Γκουσμάν, να παραιτηθεί χάρη της «διευθέτησης της κρίσης», ειδάλλως θα τον ανάγκαζαν οι ίδιοι δια της βίας.
Ο πρόεδρος υποχώρησε και την εξουσία ανέλαβαν φιλοαμερικανοί στρατιωτικοί, οι οποίοι παρέδωσαν και πάλι την χώρα στις ΗΠΑ.
Η επέμβαση αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως το «πραξικόπημα της μπανάνας», αφού αφορμή στάθηκαν οι μπανανοφυτείες της UFC, εξού και οι ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ χώρες ονομάστηκαν «μπανανίες».
Ο πράκτορας Πιενκόβσκι
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η CIA κατόρθωσε να στρατολογήσει πολλούς πράκτορες στις τάξεις των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών, αλλά η στρατολόγηση του Ολέγκ Πιενκόβσκι μέχρι σήμερα θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της.
Ο συνταγματάρχης της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών (GRU), σε πάνω από ενάμισι χρόνο ενεργητικής δραστηριότητας, παρέδωσε πάνω από 5.000 διαβαθμισμένα έγγραφα στη CIA, έδωσε πληροφορίες για τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις τοποθεσίες των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων της Σοβιετικής Ένωσης, τα προσωπικά δεδομένα περίπου 600 σοβιετικών πρακτόρων πληροφοριών και πολλά άλλα.
Τον Οκτώβριο του 1962 ο Πιενκόβσκι συνελήφθη. Τον Μάιο του 1963 δικάστηκε για προδοσία εναντίον της πατρίδας, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε.
Για την ιστορία αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά το γεγονός πως ο Πιενκόβσκι θεωρείται ο πιο παραγωγικός πράκτορας την Δύσης στην ΕΣΣΔ, πολλοί αναλυτές και ιστορικοί υποστηρίζουν ότι, στην πραγματικότητα, δεν είχε πρόσβαση στα σημαντικότερα στοιχεία. Υπάρχουν εκδοχές ότι λειτούργησε και σαν διπλός πράκτορας, αν και το τέλος του τις διαψεύδει.
Σχέδιο FUBELT: Το πραξικόπημα στην Χιλή και η ανατροπή της κυβέρνησης Αλιέντε
Είναι μια ιστορική εκδοχή του «ο κόσμος τό ‘χει τούμπανο κι΄ αυτή κρυφό καμάρι». Στην προκειμένη περίπτωση «αυτή» είναι η CIA, η οποία επισήμως τηρούσε «σιγή ιχθύος» για τον ρόλο της στην αιματηρή ανατροπή της προοδευτικής κυβέρνησης του Αλιέντε και στην εγκαθίδρυση της χούντας του Πινοσέτ, από τις πλέον αιματοβαμμένες του 20ού αιώνα.
Ωστόσο, το 1998, η ίδια η CIA αποχαρακτήρισε ντοκουμέντα τα οποία τεκμηρίωναν την άμεση παρέμβασή της στην χώρα και την προετοιμασία του πραξικοπήματος, σε ένα σχέδιο υπό την κωδική ονομασία «FUBELT».
Το σχέδιο περιελάμβανε αποσταθεροποίηση της κατάστασης στην Χιλή αμέσως μετά τον εκλογικό θρίαμβο του Αλιέντε, την προετοιμασία πραξικοπήματος με επικεφαλής τον στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ και την υποστήριξη της χούντας που θα άρπαζε την εξουσία.
Επιχείρηση «Κυκλώνας»: Ο εξοπλισμός των μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν
Από το 1978 που πέτυχε η φιλοσοσιαλιστική επανάσταση στο Αφγανιστάν, η CIA είχε ξεκινήσει την γνωστή υπονομευτική δουλειά της, εξοπλίζοντας τζιχαντιστικές, αντεπαναστατικές οργανώσεις όπως οι μουτζαχεντίν. Η επαναστατική κυβέρνηση της Καμπούλ ζήτησε την στρατιωτική βοήθεια της ΕΣΣΔ η οποία απαντά θετικά και το 1979 στέλνει στρατό.
Η CIA εντέλλεται να επιταχύνει και να κλιμακώσει την επέμβασή της, με τον εξοπλισμό αυτού που σε προπαγανδιστικό επίπεδο εμφανιζόταν ως «αντιπολίτευση».
Μέσω Πακιστάν φτάνουν στα χέρια των μουτζαχεντίν υπερσύγχρονα όπλα, μεταξύ αυτών αντιαεροπορικοί πύραυλοι.
Η Επιχείρηση «Κυκλώνας» θεωρείται η πιο κοστοβόρα στην ιστορία της CIA. Το 1987 έφτασε να στοιχίζει στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, μέχρι και 630 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.
Η αποχώρηση των Σοβιετικών στρατευμάτων σήμανε και την ήττα της επαναστατικής κυβέρνησης, αν και, εκ του αποτελέσματος, χρόνια αργότερα θα προέκυπτε, ότι τα όπλα που έδωσε η CIA στους μουτζαχεντίν, στράφηκαν εναντίον των ΗΠΑ και όχι μόνο. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
«Πράκτορες επιρροής» και διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης
Παραμένει ένα από τα πλέον σημαντικά αναπάντητα ερωτήματα: Υπήρξε ή όχι στην πραγματικότητα η θρυλούμενη «μεγαλύτερη επιτυχία» στην ιστορία της CIA;
Λίγο πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ο επικεφαλής της KGB, Βλαντίμιτ Κριουτσκόφ, στην κεκλεισμένων των θυρών σύνοδο του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ έκανε λόγο για ύπαρξη «πρακτόρων επιρροής» της CIA στις ανώτερες κρατικές δομές της χώρας.
Σήμερα είναι γνωστό, ότι ο βασικός ιδεολόγος της «Περεστρόικα», δεξί χέρι του Γκορμπατσόφ, Αλεξάντρ Γιάκοβλεφ, ήταν πολέμιος του σοβιετικού συστήματος στο σύνολό του.
Προς το τέλος της ζωής του παραδέχθηκε ανοιχτά, ότι εκλάμβανε την εξόντωση της Σοβιετικής Ενωσης ως την βασικότερη αποστολή του.
Το αναπάντητο ερώτημα είναι, εάν ο Γιάκοβλεφ και οι ομοϊδεάτες του δρούσαν αυτόνομα ή είχαν διασυνδέσεις με την CIA. Αν ισχύει το δεύτερο, τότε θα πρόκειται όντως για την μεγαλύτερη και εμβληματικότερη επιτυχία της.
Επιχείρηση «Η τρίαινα του Ποσειδώνα»: Η εξόντωση του Οσάμα μπιν Λάντεν
Σύμφωνα με την επίσημη αμερικανική εκδοχή, την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης, την οργάνωσε ο Οσάμα μπιν Λάντεν, ο Σαουδάραβας τζιχαντιστής ηγέτης ο οποίος είχε συνεργαστεί παλαιότερα με τους Αμερικανούς ενάντια στους Σοβιετικούς στο Αφγανιστάν.
Το «κυνήγι» του Λάντεν κράτησε 10 χρόνια και η CIA είχε την πιο ενεργή συμμετοχή.
Στην πακιστανική πόλη Αμποταμπάντ, όπου βρισκόταν ο «Νο1 τρομοκράτης», η CIA είχε μισθώσει ένα διαμέρισμα το οποίο είχε μετατρέψει σε κέντρο παρακολούθησης και από το οποίο παρακολουθούσε τον Λάντεν, όλο το 24ωρο, επί μήνες.
Η άμεση εντολή για τη διεξαγωγή της επιχείρησης για την εξάλειψη του τρομοκράτη δόθηκε από τον διευθυντή της CIA, Λέον Πανέτα. Η επίθεση διεξήχθη από 24 Αμερικανούς στρατιώτες της ειδικής μονάδας DEVGRU, η οποία αποτελεί τμήμα της SEAL (Ειδικές Δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού) και υπάγεται στην Κοινή Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων, οι οποίοι είχαν τεθεί προσωρινά υπό τις εντολές της CIA.
Ο Λάντεν εξοντώθηκε, το πτώμα του μεταφέρθηκε στο αεροπλανοφόρο «Καρλ Βίνσον» και πετάχτηκε στην θάλασσα.
Η σοβιετική ατομική βόμβα
Μία από τις πλέον ηχηρές αποτυχίες της CIA, συνέβη στις αρχές της ύπαρξής της. Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες πιάστηκαν εντελώς στον «ύπνο» σε σχέση με το σοβιετικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η σύγχυση ήταν απόλυτη: Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1949, το τμήμα αναλύσεων της CIA πρόβλεψε, ότι η πρώτη ατομική βόμβα της ΕΣΣΔ θα εμφανιζόταν κάπου στα μέσα του 1953.
Μόνο που η πρώτη δοκιμή πυρηνικής βόμβας της ΕΣΣΔ είχε ήδη πραγματοποιηθεί… 22 μέρες πριν την «πρόβλεψη» της CIA.
Τρεις μέρες μετά την ακατανόμαστη αναφορά των αναλυτών πρακτόρων της CIA, ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν παραδέχεται δημοσίων ότι η Σοβιετική Ενωση είναι πλέον πυρηνική δύναμη.
«Ομάδα 10-10» και ο καταρριπτόμενος πιλότος Γκάρι Πάουερς
Από το 1956, η CIA είχε ξεκινήσει το πρόγραμμα των κατασκοπευτικών πτήσεων πάνω από την ΕΣΣΔ. Τα κατασκοπευτικά αεροπλάνα U-2 ήταν απρόσβλητα από την σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα της εποχής και πετούσαν ήσυχα, φωτογραφίζοντας στρατιωτικές μυστικές τοποθεσίες.
Η ειδική «Ομάδα 10-10» που διενεργούσε τις κατασκοπευτικές πτήσεις, καταχωρήθηκε επισήμως ως… «μετεωρολογική εξερευνητική μοίρα της NASA».
Ωστόσο, την 1η Μάη του 1960, η σοβιετική αεράμυνα κατάφερε να ρίξει ένα U-2 πάνω από τα Ουράλια Ορη.
Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι οι Σοβιετικοί κατέρριψαν ένα «επιστημονικό» αεροπλάνο με «επιστήμονα» πιλότο.
Αυτό δήλωσε δημοσίως και ο Αμερικανός πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, τον οποίο, η ηγεσία της CIA διαβεβαίωσε, ότι η Μόσχα δεν έχει καμία απόδειξη περί του αντιθέτου.
Ωστόσο, η Σοβιετική Ενωση, όχι μόνο παρουσίασε σε κοινή παγκόσμια θέα τα απομεινάρια του αεροπλάνου και τον κατασκοπευτικό εξοπλισμό του, αλλά και τον επιζήσαντα πιλότο, Γκάρι Πάουερς, ο οποίος ομολόγησε αναλυτικότατα για το τι ακριβώς έκανε στον ουρανό της ΕΣΣΔ.
Η Ουάσιγκτον υπέμεινε μια διεθνή, δημόσια ταπείνωση.
Η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων
Το 1961 οι ΗΠΑ προετοίμαζαν πραξικόπημα στην Κούβα για την ανατροπή της Επαναστατικής Κυβέρνησης υπό τον Φιντέλ Κάστρο.
Η «Επιχείρηση Ζαπάτα» δομήθηκε πάνω στην λογική του πραξικοπήματος στην Γουατεμάλα το 1954, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Ωστόσο, οι οργανωτές του σχεδίου υποτίμησαν, τόσο την αποφασιστικότητα του Κάστρο, όσο και την υποστήριξη της οποίας έχαιρε στην Κούβα. Ετσι, η απόβαση των εκπαιδευμένων από την CIA μισθοφόρων στον Κόλπο των Χοίρων, μετατράπηκε σε απόλυτο καταστροφή για τις ΗΠΑ. Το φιάσκο ήταν τόσο μεγάλο, που η Ουάσιγκτον αναγκάστηκε να ανταλλάξει τους μισθοφόρους της με φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό.
Απόλυτη αποτυχία της επιχείρησης υπήρξε και σε διπλωματικό επίπεδο, με τις ΗΠΑ να αποτυγχάνουν παταγωδώς να κρύψουν την συμμετοχή τους σε αυτήν. Το αποτέλεσμα ήταν, στην σύνοδο του ΟΗΕ, 40 χώρες να καταδικάσουν απερίφραστα την επιθετικότητα των ΗΠΑ και τους Αμερικανούς εκπροσώπους να κάθονται σιωπηλοί να ακούν τις κατηγορίες.
Επιχείρηση «Χρυσός»
Το 1953, η CIA και οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας, αποφάσισαν να χτίσουν ένα τούνελ προς τις γραμμές επικοινωνίας των σοβιετικών στρατευμάτων στο ανατολικό Βερολίνο και τις γραμμές επικοινωνίας της ίδιας της Λαϊκή Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Εχοντας δαπανήσει 6 εκατομμύρια δολάρια και ενάμιση χρόνο στην κατασκευή του τούνελ, στις 11 Μαϊου του 1955, η CIA άρχισε τις παρακολουθήσεις των συνομιλιών. Μέσα σε περίπου ένα χρόνο καταγράφηκαν περίπου 450 χιλιάδες υποκλοπές συνομιλιών, στις οποίες βασίστηκαν 1.750 αναφορές της κατασκοπείας.
Στις 22 Απριλίου του 1956, οι σοβιετικοί διαβιβαστές ανακάλυψαν το τούνελ και τον κατασκοπευτικό εξοπλισμό, τον οποίο παρουσίασαν στα διεθνή ΜΜΕ.
Αλλά το χειρότερο για τις ΗΠΑ δεν ήταν αυτό. Πολύ αργότερα έγινε γνωστό, ότι η Μόσχα γνώριζε το σχέδιο της CIA εξαρχής, μέσω του κατασκόπου της KGB, Τζορτζ Μπλέικ. Το αποτέλεσμα ήταν, καθ’ όλη την διάρκεια των υποκλοπών, οι Αμερικανοί να λαμβάνουν, όχι μόνο ελάχιστης σημασίας πληροφορίες, αλλά και κατασκευασμένη παραπληροφόρηση.
Τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001
Θεωρείται ότι η μεγαλύτερης κλίμακας τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία αποτελεί εν πολλοίς ευθύνη της CIA. Η αμερικανική κατασκοπεία είχε πληροφορίες για την δράση του Οσάμα μπιν Λάντεν, για την εχθρότητά του έναντι των ΗΠΑ, για την εμφάνιση στην επικράτεια των ΗΠΑ των μελλοντικών συμμετεχόντων στην τρομοκρατική επίθεση.
Ωστόσο, όλη η δύναμη της CIA προέκυψε ανίκανη να αξιολογήσει τις προθέσεις των τρομοκρατών και να αποτρέψει την τραγωδία με τους χιλιάδες νεκρούς.
Η ανικανότητα της CIA στάθηκε αφορμή για πλήθος θεωριών συνωμοσίας, σύμφωνα με τις οποίες, αυτή η «αδυναμία» σχετίζεται με την συμμετοχή των αμερικανικών αρχών στις επιθέσεις.
Αν και η εσωτερική έρευνα της CIA για την 11η Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε το 2005, τα αποτελέσματά της εξακολουθούν να είναι διαβαθμισμένα.
tvxs.