Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Γιούρι Γκαγκάριν, η ιστορία του πρώτου ανθρώπου που ταξίδεψε στο διάστημα

 «Κοιτάζω τη Γη και είναι τόσο όμορφη». Πρόκειται για τις πρώτες λέξεις που «ακούστηκαν» ποτέ στο διάστημα. Τις πρόφερε ο Ρώσος Yuri Gagarin, ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 12 Απριλίου του 1961, μέσα στο Vostok 1. Σχεδόν 7 χρόνια μετά την ιστορική πτήση του, στις 27 Μαρτίου 1968, ο Gagarin σκοτώθηκε μαζί με τον εκπαιδευτή του, ενώ πετούσε με ένα MiG-15 κοντά στο Kirzhach.

Και ενώ όλοι θυμόμαστε λίγο πολύ το κατόρθωμα αυτό, το οποίο πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της ψυχροπολεμικής κούρσας του διαστήματος, πόσοι γνωρίζουμε την ιστορία του πρώτου ανθρώπου που το τόλμησε;
Yuri Alekseyevich Gagarin γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1934 σε μικρό χωριό δυτικά της Μόσχας. Ταπεινής καταγωγής, οι γονείς του δούλευαν σε κολλεκτίβα της περιοχής και ο ίδιος, αφού εργάστηκε σε χυτήριο, αφοσιώθηκε στην αγάπη του για τα αεροπλάνα, φοιτώντας στην τεχνικής σχολή του Saratov. Ακολούθησε το 1955 η Σχολή Πιλότων του Orenburg και μετά την αποφοίτηση του κατετάγη στην Πολεμική Αεροπορία.
Το 1959 υπέβαλε αίτηση για συμμετοχή για την πρώτη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα και, μαζί με άλλους 20 συνυποψηφίους, υπεβλήθη σε μια πολύ σκληρή διαδικασία επιλογής και εκπαίδευσης. Τελικά το 1960 επελέγη ο ίδιος, με εφεδρικό τον Gherman Titov, τόσο για την απόδοσή τους όσο και για το χαμηλό τους ανάστημα, καθώς ο χώρος στο Vostok ήταν εξαιρετικά περιορισμένος. Η συνέχεια ανήκει στην ιστορία.
Ο Gagarin απογειώθηκε με το Vostok 1 στις 12 Απριλίου του 1961, στις 09.07 ώρα Μόσχας και 25 λεπτά αργότερα μπήκε σε μια ελλειπτική τροχιά με απόγειο 302 χιλιόμετρα, περίγειο 175 χιλιόμετρα και περίοδο 89 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα, κινούμενος με ταχύτητα 7,61 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο (27.400 χιλιόμετρα ανά ώρα). Το κωδικό του όνομα κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν Кедр (Κέδρος). Η συνολική διάρκεια της αποστολής ήταν 108 λεπτά.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι πιθανότητες επιβίωσης του ήταν μόλις 5%, με την επιστροφή του στη Γη να φαντάζει μάλλον απίθανη. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ήταν σίγουροςΑΝ ο άνθρωπος θα μπορούσε να επιβιώσει στο διάστημα. Κι όμως, μετά από 67 λεπτά σε τροχιά, το προσωπικό ελέγχου πτήσης έδωσε εντολή στο σκάφος να πυροδοτήσει τους κινητήρες επιβράδυνσης και να αρχίσει την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα. Ο Gagarin δεν προσγειώθηκε μαζί με την κάψουλα, αλλά χρησιμοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμά του σε ύψος 7 χιλιομέτρων, και μετά από ελεύθερη πτώση χρησιμοποίησε το αλεξίπτωτό του και προσγειώθηκε κοντά στην πόλη Τακτάροβα.
H πτήση αυτή μας έδωσε απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα. Ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει στο διάστημα και ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να λειτουργεί το ίδιο καλά στις συνθήκες αυτές. Αποτέλεσμα, λοιπόν, η πτήση αυτή να «ανοίξει το δρόμο για την κατάκτηση του διαστήματος». Όσο για τον Gagarin, όπως ήταν αναμενόμενο έγινε παγκοσμίως γνωστός και ταξίδεψε σε πολλές χώρες προκειμένου να διαφημίσει την επιτυχία της Σοβιετικής Ένωσης. Του απαγορεύτηκε να ξαναπετάξει, παρά μόνο με αεροπλάνα και με τη συνοδεία δεύτερου πιλότου.
Ο Gagarin σκοτώθηκε μαζί με τον εκπαιδευτή του στις 27 Μαρτίου 1968, ενώ πετούσε με ένα MiG-15 κοντά στο Kirzhach. Ήταν μόλις 34 ετών, και σύμφωνα με πηγές, ένας τσακισμένος άνθρωπος από το παιχνίδι της διασημότητας με προβλήματα στο γάμο του.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Σε «κυνήγι μαγισσών» παραπέμπει η απόφαση της ακροδεξιάς κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ορμπαν στην Ουγγαρία, να εφαρμόσει την νομοθεσία της εναντίον των «ολοκληρωτικών συμβόλων», σε βάρος… του λογότυπου της διάσημης ολλανδικής μπύρας Heineken.
Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα «The Guardian», προσφάτως η Ουγγαρία προωθεί νομοσχέδιο που θέτει εκτός νόμου ναζιστικά και κομμουνιστικά σύμβολα. Στα τελευταία περιλαμβάνεται και το κόκκινο πεντάκτινο αστέρι, το οποίο, όμως, αποτελεί, ταυτόχρονα και λογότυπο της Heineken από την δεκαετία του ’30.
Σε περίπτωση που το νομοσχέδιο γίνει νόμος του κράτους, οι παραβάτες θα αντιμετωπίζουν χρηματικό πρόστιμο που μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 6,5 εκατομμύρια ευρώ και ποινή φυλάκισης δύο χρόνων.


 Η Heineken υποστηρίζει ότι το λογότυπο της «δεν έχει απολύτως κανένα πολιτικό περιεχόμενο» και ότι παραπέμπει στις μεσαιωνικές ευρωπαϊκές ζυθοποιίες.Σε «κυνήγι μαγισσών» παραπέμπει η απόφαση της ακροδεξιάς κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ορμπαν στην Ουγγαρία, να εφαρμόσει την νομοθεσία της εναντίον των «ολοκληρωτικών συμβόλων», σε βάρος… του λογότυπου της διάσημης ολλανδικής μπύρας Heineken.
Ωστόσο, η εφημερίδα σημειώνει, ότι είναι πολύ πιθανόν, η επίθεση του Ορμπαν στην ολλανδική μπύρα να μην έχει μόνο ιδεολογικά κίνητρα. Συγκεκριμένα αναφέρει, ότι ίσως να πρόκειται για αντίποινα λόγω της απόφασης ρουμανικού δικαστήριου, με την οποία, μια ουγγρική μπύρα που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ της ουγγρικής μειονότητας της Ρουμανίας, «προσομοιάζει», στην γλωσσική ρουμανική εκδοχή της Heineken, άρα υπήρχε ζήτημα εμπορικής προσβολής εναντίον του «σήματος κατατεθέν» της Heineken.
Η Βουδαπέστη αντέδρασε χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως «αναξιοπρεπής», «άδικη» και «αντι-ουγγρική» καλώντας σε μποϊκοτάζ της Heineken.
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που το αστέρι της ολλανδικής μπύρας προκαλεί προβλήματα στην εταιρεία. Μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ξεκίνησε ο «Ψυχρός Πόλεμος», το κόκκινο αστέρι κατηγορήθηκε επίσης ως «κομμουνιστικό σύμβολο», αναγκάζοντας την εταιρεία… να το ασπρίσει. Έγινε πάλι κόκκινο μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991.
Από το tvxs.

Νατ Τέρνερ: Ο ηγέτης της μεγαλύτερης εξέγερσης σκλάβων

Από τις σημαντικότερες εξεγέρσεις σκλάβων της νεότερης ιστορίας είναι αναμφισβήτητα εκείνη στην αμερικανική πολιτεία της Βιρτζίνια, στις 21 Αυγούστου του 1831.
Επικεφαλής της ήταν ο Αφροαμερικανός σκλάβος, Νατ Τέρνερ.
‘Οταν γεννήθηκε, ο ιδιοκτήτης του έγραψε μόνο το μικρό του όνομα, παραδοσιακά όμως οι σκλάβοι έπαιρναν το επίθετο του αφέντη τους, στην προκειμένη περίπτωση, του Σάμιουελ Τέρνερ. 
Ο ίδιος ο Νατ δεν γνώριζε πολλά για τον πάτερα του, ο οποίος φαίνεται ότι κατάφερε να το σκάσει όταν ο Νατ ήταν ακόμη μικρός. Τον μεγάλωσε η, επίσης σκλάβα, γιαγιά του, Μπρίτζιτ, η οποία προερχόταν από μία φυλή της Γκάνα, η οποία ήταν από τις κύριες «πηγές» σκλάβων για τους δουλέμπορους και, γι’ αυτόν τον λόγο, εξεγέρθηκαν και περισσότερο από τις άλλες φυλές. Η γιαγιά αρπάχθηκε από δουλέμπορους μόλις στα 13 της και πουλήθηκε στις ΗΠΑ.
Ο Νατ πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Σάουθάμπτον της Βιρτζίνια, του οποίου ο πληθυσμός ήταν πλειοψηφικά μαύρος. Ο μικρός ξεχώρισε για την φιλομάθειά του. Έμαθα να διαβάζει και να γράφει από μικρή ηλικία, πράγμα έτσι κι αλλιώς σπάνιο για σκλάβο. Όπως όλοι οι σκλάβοι, έτσι και ο Νατ ήταν βαθιά θρησκευόμενος και ήξερε την Βίβλο σχεδόν απ’ έξω, ενώ την διάβαζε και στους άλλους σκλάβους οι οποίοι τον σέβονταν απόλυτα. Επηρέαζε ακόμη και τους λευκούς. Μάλιστα λέγεται ότι άλλαξε προς το καλύτερο την άστατη ζωή ενός λευκού, μετά από συζήτηση.
Δεν είναι σίγουρο ότι τα «οράματα» που υποστήριζε ότι «έβλεπε» τα πίστευε σοβαρά ή προσπαθούσε να βρει εύληπτους τρόπους να διαπεράσει την συνείδηση των σκλάβων με τα προτάγματα της εξέγερσης. Το βέβαιο είναι ότι στις αρχές του 1828 ο Νατ ήταν διαβεβαίωνε ότι «ορίστηκε για κάποιους μεγάλους σκοπούς στα χέρια του παντοδύναμου». Υποστήριξε επίσης, ότι στις 12 Μαΐου και ενώ δούλευε στις φυτείες, «άκουσε» έναν «δυνατό ήχο στους ουρανούς» και μετά, δήθεν ένα πνεύμα που του μίλαγε. Δήλωνε επίσης βέβαιος ότι ο θεός του έδωσε εντολή «να σκοτώσει τους εχθρούς με τα δικά τους όπλα». Τέσσερις νεαροί σκλάβοι, οι Χένρι, Χαρκλ, Νέλσον και Σαμ τον ακολουθούν πρώτοι.
Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1831 ο Τέρνερ ξεκινά την προετοιμασία της εξέγερσης, με το αρχικό σχέδιο να την προγραμματίζει για τις 4 Ιουλίου, την ημέρα της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Ωστόσο αυτή η ημερομηνία αναθεωρήθηκε.
Στις 13 Αυγούστου ο ουρανός παίρνει ένα πρασινογαλάζιο χρώμα, προφανώς λόγω της διάθλασης των ηλιακών ακτίνων που περνούσαν μέσα από την τέφρα του ηφαιστείου Σεντ Χέλενς που ήταν σε έντονη δραστηριότητα. Για τον Τέρνερ όμως αυτό ήταν «σημάδι». Στις 21 Αυγούστου ξεσπά η εξέγερση.
Ο Τέρνερ απελευθερώνει αρχικά μερικούς έμπιστους σκλάβους και στην συνέχεια οι εξεγερμένοι πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, απελευθερώνουν σκλάβους και όποτε χρειάζεται πυροβολούν εναντίον των ιδιοκτητών τους. Σύντομα δημιουργείται μια αποφασισμένη ομάδα που υπερβαίνει τους 70 σκλάβους.
Για να μην προκαλέσουν την άμεση αντίδραση των λευκών, οι εξεγερμένοι στην αρχή δεν χρησιμοποιούν όπλα για να μην ακουστούν οι πυροβολισμοί και οι πρώτες συγκρούσεις γίνονται με όπλα, τσεκούρια και όποιο εργαλείο βρεθεί.
Ο ίδιος ο Τέρνερ διέταξε να μην πειραχτούν σπίτισ φτωχών λευκών διότι θεωρούσε ότι εκείνοι δεν ζουν καλύτερα από τους μαύρους.
Θεωρούσε επίσης ότι η επαναστατική βία θα προκαλούσε την αφύπνιση της συνείδησης των λευκών για την πραγματικότητα της δουλοκτητικής κοινωνίας. Αργότερα θα έλεγε ότι ήθελε να σπείρει την φρίκη και την θλίψη μεταξύ των λευκών.
Η εξέγερση κατεστάλη μέσα στα επόμενα δύο 24ωρα, ωστόσο ο Τέρνερ κρυβόταν μέχρι τις 30 Οκτωβρίου, μέσα σε μια τρύπα στο έδαφος καλυμμένη με σανίδες.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1831 δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Απαγχονίστηκε στις 11 Νοεμβρίου στην Ιερουσαλήμ της Βιρτζίνια, το σημερινό Κέρτλαντ και μετά του έγδαραν το δέρμα.
Μαζί με τον Τέρνερ δικάστηκαν δεκάδες σύντροφοί του. Οι 18 από αυτούς απαγχονίστηκαν, ενώ σε 12 δόθηκε χάρη και πουλήθηκαν στο κράτος.
Συνολικά η αμερικανική κυβέρνηση εκτέλεσε 56 σκλάβους λόγω της συμμετοχής τους στην εξέγερση, ενώ, οι παρακρατικές συμμορίες των λευκών επιδόθηκαν σε ένα όργιο αίματος, με πάνω από 200 νεκρούς σκλάβους.
Σε 60 υπολογίζονται οι νεκροί μεταξύ των λευκών.
Τόσο στην Βιρτζίνια, όσο και σε άλλες πολιτείες, η νομοθεσία σκλήρυνε περισσότερο. Απαγορεύθηκε η εκπαίδευση των μαύρων και η τακτική των απελεύθερων, περιορίστηκαν, έως σχεδόν εξαφάνισης, όσα πολιτικά δικαιώματα είχαν κατακτήσει μέχρι τότε οι σκλάβοι, αλλά και οι απελεύθεροι, και απαιτήθηκε από τους τοπικούς κρατικούς υπαλλήλους να είναι οπωσδήποτε παρόντες στις εκκλησιαστικές λειτουργίες των μαύρων ώστε να τους παρακολουθούν.
Μετά την εκτέλεση του Τέρνερ, ένας ντόπιος δικηγόρος, ο Τόμας Ράφιν Γκρέι, δημοσίευσε την «Ομολογία του Τόμας Τέρνερ», στην οποία περιέχονται και συζητήσεις με τον ίδιο τον Τέρνερ όσο περίμενε φυλακισμένος την εκτέλεσή του. Το βιβλίο του Γκρέι παραμένει η πολυτιμότερη πηγή πληροφοριών για τον ηγέτη αυτής της συγκλονιστικής εξέγερσης για την ελευθερία.

Εκατοντάδες αστυνομικοί κρίνονται ανίκανοι να έχουν όπλο

Bayer - Monsanto: Το σκοτεινό παρελθόν του μελλοντικού μονοπωλίου

Δεν έχει περάσει πολύ καιρός που σαν βόμβα έσκασε η περιβόητη εξαγορά-μαμούθ της Monsanto από την Bayer. Πίσω όμως από την εκ πρώτης όψεως οικονομική είδηση κρύβονται πολλά και άμεσα συνδεδεμένα με τη ζωή ολόκληρου του πλανήτη.
Εξάλλου και διόλου τυχαία δεν ήταν η πρώτη φορά που οι δυο πολυεθνικές επιχείρησαν να συγχωνευθούν. Γυρνώντας πενήντα χρόνια πίσω, οι εταιρίες Monsanto και Bayer αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να διαχωριστούν, ώστε να αποφευχθεί η παραβίαση των βασικών αντιμονοπωλιακών κανονισμών. Δικαστήρια των ΗΠΑ τότε δήλωναν ότι οι δύο «χημικοί γίγαντες» όταν λειτουργούν εμποδίζουν τον ανταγωνισμό στην αγορά.
Αλλά αυτό ήταν τότε. Σήμερα, για την ακρίβεια τον Σεπτέμβρη του 2016, ανακοινώθηκε η εξαγορά της Monsanto από την Bayer με τίμημα 66 δισ. δολάρια, δημιουργώντας το μεγαλύτερο παγκοσμίως μονοπώλιο στους γεωργικούς σπόρους και στη χημική βιομηχανία.. Η εκ νέου γάμου, μέγα-συγχώνευση, θα έχει ως αποτέλεσμα το 30 τοις εκατό του συνόλου των παγκόσμιων πωλήσεων φυτοφαρμάκων και γεωργικών σπόρων να ελέγχεται από αυτήν τη νέα εταιρία. Με μια πρόταση το μέλλον της διατροφής του πλανήτη φαίνεται πως θα τους ανήκει.
Ωστόσο η συγχώνευση αυτή αντιμετωπίζει ή μάλλον προσπαθεί ακόμη να προσπεράσει τους κανονισμούς και τη νομοθεσία που αφορούν τον αντιμονοπωλιακό έλεγχο για να μπορέσει να ολοκληρωθεί, μια διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Βέβαια, έχει ήδη περάσει το πρώτο τεστ της τον Ιανουάριο, όταν πήρε τις ευλογίες του εκλεγέντος Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος προέβη σε αποκλειστική συνάντηση με τους διευθύνοντες συμβούλους των δύο εταιρειών, απόδειξη για την πραγματική δύναμη της βιομηχανίας των τροφίμων.
Η Wall Street Journal δημοσίευσε πρόσφατα απόλυτα απογοητευτικά στοιχεία για το παρόν και το μέλλον του αμερικάνου αγρότη.  Στο σύνολό τους οι αγρότες σήμερα αριθμούν λιγότερα από 2 εκατομμύρια, ο χαμηλότερος αριθμός από το 1800. Η θλιβερή πραγματικότητα για τους αγρότες είναι ότι, ενώ η συγχώνευση αφορά δισεκατομμύρια δολάρια,  η εκμετάλλευσή τους αλλά και το εισόδημά τους κατρακυλούν όλο και πιο βαθιά. Αυτά όσο αφορούν τους αριθμούς, γιατί πίσω από αυτούς, στις ζωές μας, στην υγεία μας τα πράγματα είναι ακόμη πιο τραγικά.
Εκτός από τον έλεγχο της αγοράς, τόσο η Bayer όσο και η Monsanto, έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με έναν μακρύ κατάλογο απαράδεκτων δραστηριοτήτων που ξεπερνούν ακόμη κι αυτές των τοξικών φυτοφαρμάκων και γενετικά τροποποιημένων οργανισμών. Μάλιστα, οι αποκαλύψεις για την «μαύρη» ιστορία τους, επηρέασαν τη δημόσια εικόνα τους και τη φήμη τους, αναγκάζοντας τες να προσπαθήσουν να την βελτιώσουν, αντιπαραθέτοντας  «φιλανθρωπικές» και «φιλολαΐκές» δράσεις τους.
Ό,τι όμως κι αν παρουσιάσουν είναι πολύ δύσκολο να αντιπαρέλθουν των εγκλημάτων τους, που θεωρούνται από τα πιο σκληρά εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Bayer: Ναζί και ηρωίνη, μια ιστορία ντροπής
Η Bayer, είναι μια γερμανική εταιρεία με ειδίκευση στα χημικά και φαρμακευτικά προϊόντα. Ήταν θυγατρική από το 1925 της εταιρείας που ξεχώρισε στο φασιστικό καθεστώς της Γερμανίας, IG Farben, κατασκευάστρια του χημικού «Zyclon Β» που χρησιμοποίησαν οι Ναζί στους θαλάμους αερίων. Αποδεδειγμένα υπό τη διεύθυνση του Fritz Τer Meer, η IG Farben ήταν αυτή που παρασκεύαζε το θανατηφόρο αέριο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στους θαλάμους αερίων.
Ήταν το μεγαλύτερο καρτέλ του κόσμου εκείνη την εποχή και η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ευρώπη. Η IG Farben ήταν αναμφισβήτητα συντηρητική και αντιτίθεντο στις πιο φιλελεύθερες πολιτικές της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Μεγάλες δωρεές από την IG Farben δόθηκαν στους Ναζί.
Η ηγεσία της Bayer / IG Farben εντάχθηκε στο Ναζιστικό Κόμμα από το 1937, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενορχήστρωση της ναζιστικής θηριωδίας. Μάλιστα ακολουθούσε τα ναζιστικά στρατεύματα και αναλάμβανε σημαντικά τμήματα της βιομηχανίας χημικών, άνθρακα και πετρελαίου στα κατεχόμενα έθνη. Όλα αυτά τεκμηριώνεται και στο βιβλίο του Joseph Borkin, το έγκλημα και η τιμωρία του IG Farben. Εξάλλου στις δίκες εγκληματιών πολέμου στη Νυρεμβέργη, το καρτέλ IG Farben ήταν κι αυτό κατηγορούμενο.
Κι ενώ πολλοί καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου στη Νυρεμβέργη, κανένα από τα στελέχη της IG Farben δεν εξέτισε ποινή μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών και όλοι ήταν σε θέση να συνεχίσουν την εταιρική τους σταδιοδρομία.
Από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στα εργαστήρια της IG Farben πραγματοποιήθηκαν έρευνες, παρασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν διάφορα αέρια χημικού πολέμου, όπως  το νευροτοξικό«αέριο μουστάρδας».
Οι εφευρέσεις αερίων χημικού πολέμου συνεχίστηκαν και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα. Όπως το Sarin, το αέριο που χρησιμοποιήθηκε στο Τόκιο σε επίθεση στο μετρό το 1995 και σκότωσε 12 ανθρώπους, και πιο πρόσφατα, κατά της Συρίας σκοτώνοντας μεμιάς 1.200 σουνίτες αντάρτες.
Η μεγάλη επίσης επιτυχία της Bayer ήταν η ανακάλυψη και η παρασκευή της ηρωίνης, που την λάνσαρε ως αντιβηχικό φάρμακο και ως μη εθιστικό υποκατάστατο της μορφίνης και πωλούνταν ελεύθερα από το 1898 ως το 1910.
Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Bayer ανεξαρτητοποιήθηκε και πάλι και σαν να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα, και καθιερώθηκε σε πολύ λίγα χρόνια ως μία από τις μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες του κόσμου. Περιορίστηκε στην παραγωγή και την εμπορία των προϊόντων της στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αγγλία και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. ‘Ομως, για να κρύψει το παρελθόν της και να συνεχίσει την εταιρική ηγεμονία της στις ΗΠΑ, η Bayer ενορχήστρωσε μια συγχώνευση με την Monsanto το 1954, που οδήγησε στην Mobay Corporation.
Το 1964, όμως, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ «είδε» τις επιθετικές πρακτικές της Mobay Corporation και κατέθεσε αγωγή εναντίον της, για παραβίαση της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας των ΗΠΑ, ζητώντας να «σπάσει». Το 1967, ένας ομοσπονδιακός δικαστής αποφάνθηκε υπέρ και διέταξε τη Monsanto να «επιστρέψει» το 50 τοις εκατό της Mobay στη Bayer.
Επίσης, η θυγατρική της Bayer, Cropscience, αναπτύσσει σήμερα τεχνολογίες για τη μετάλλαξη του καλαμποκιού αλλά και φυτοφάρμακα. Εν ολίγοις ψεκάζουμε με τα φυτοφάρμακά  τις μεταλλαγμένες τροφές που φτάνουν στο πιάτο μας και έπειτα, όταν αρρωσταίνουμε, παίρνουμε το χημικό χάπι της για να αντέξουμε.
Όσο κι αν η Bayer προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε το παρελθόν της, «διαφημίζοντας» την εφεύρεση της ασπιρίνης το1898, το σκοτεινό παρελθόν της την κατατρέχει.
Monsanto: Agent Orange, καρκινογόνα φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα, μεταλλαγμένα
Η Monsanto ιδρύθηκε το 1901 από τον John Francis Queeny, έναν έμπειρο φαρμακοβιομήχανο. Στην αρχή, η εταιρεία ασχολήθηκε με την παραγωγή διατροφικών πρόσθετων όπως τα συνθετικά γλυκαντικά, το 1920 επεκτάθηκε στην παραγωγή βασικών βιομηχανικών χημικών ενώ το 1960 και 1970, παρήγαγε το Agent Orange, ένα από τα φυτοκτόνα που χρησιμοποιήθηκαν από το στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, για την απογύμνωση των δασών του Βιετνάμ και την εξάλειψη του κομμουνιστικού κινδύνου. Εκτιμάται από το Βιετνάμ πως η χημική αυτή ουσία σκότωσε ή ακρωτηρίασε 400.000 ανθρώπους και είναι υπεύθυνη για 500.000 παιδιά γεννημένα με δυσμορφίες. Το 1983 η Monsanto ξεκινάει τη γενετική τροποποίηση των σπόρων και πέντε χρόνια μετά έγιναν τα πρώτα πειράματα με ολόκληρες γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες. Έκτοτε η Monsanto μετατρέπεται σε έναν πραγματικό γίγαντα, αφού εξαγοράζει δεκάδες μεγάλες εταιρείες και σταδιακά αναδεικνύεται στη μεγαλύτερη εταιρεία του κόσμου στο εμπόριο σπόρων. Σήμερα ελέγχει μέχρι και το 26% της παγκόσμιας αγοράς.
Στην ιστορία της έχει αναπτύξει προϊόντα υψηλής τοξικότητας που έχουν αποτελέσει αιτία μόνιμων  βλαβών στο περιβάλλον και ασθενειών ή θανάτων για χιλιάδες ανθρώπους, όπως το PCBs (πολυχλωριωμένα διφαινύλια), ένας από τους δώδεκα επίμονους οργανικούς ρύπους που επηρεάζουν τη γονιμότητα των ανθρώπων και των ζώων, το 2,4,5 Τ (2,4,5-τριχλωροφαινοξυοξικό οξύ), ένα συστατικό-που περιέχει διοξίνη- του αποφυλλωτικού Agent Orange, το Lasso, ένα ζιζανιοκτόνο που είναι τώρα απαγορευμένο στην Ευρώπη, το RoundUp, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο τοξικό ζιζανιοκτόνο στον κόσμο που  χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τους  γενετικά τροποποιημένους σπόρους σε μονοκαλλιέργειες μεγάλης κλίμακας, κυρίως για την παραγωγή σόγιας καλαμποκιού, για ζωοτροφές και βιοκαύσιμα και ενοχοποιείται για συμμετοχή στην ανάπτυξη καρκίνων.
«Η εταιρεία κατέχει ένα ακόμη ρεκόρ: των περισσότερων δικαστικών αγωγών και μηνύσεων που έχουν ασκηθεί ποτέ σε βιομηχανία. Για αιτίες που αφορούν απόκρυψη και αλλοίωση στοιχείων για τα προϊόντα της, ψευδείς πληροφορίες, για μόλυνση ολόκληρων περιοχών ακόμη και πόλεων, όπως και για δωροδοκίες σε κυβερνητικούς αξιωματούχους για να παραβλέψουν τους νόμους και τους κανονισμούς. Κι όμως η Monsanto αναπτύσσεται διαρκώς και τα κέρδη της αυξάνονται. Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto, είναι ένας κόσμος απρόσωπος, χωρίς ηθική, χωρίς κανόνες, ένας κόσμος όπου μετράει μόνο το κέρδος» αναφέρει  η Γαλλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας,  Μαρί-Μονίκ Ρομπέν, και τα τεκμήρια υπάρχουν στο αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ της «Ο κόσμος σύμφωνα με τη Monsanto».
Τα μισά σχεδόν των καλλιεργήσιμων εδαφών που χρησιμοποιούν σπόρους της Monsantο βρίσκονται στις ΗΠΑ και ακολουθεί η Αργεντινή, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Παραγουάη, η Κίνα, η Νότια Αφρική, και η Ινδία. Με εξαίρεση την Ισπανία και την Ρουμανία η Ευρώπη είχε μείνει στο απυρόβλητο.
Η μεταλλαγμένη σόγια εγκρίθηκε για καλλιέργεια στην Αργεντινή το 1996. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν 14 εκατομμύρια εκτάρια γης αλλά μέχρι το 2008 έφτασαν τα 42 εκατομμύρια. Σταδιακά όμως, άρχισαν να φαίνονται οι παρενέργειες. Πλέον στις εκτάσεις αυτές και στις γύρω από αυτές δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί απολύτως τίποτα άλλο, με αποτέλεσμα, τη ραγδαία πτώση της παραγωγής άλλων παραδοσιακών μη μεταλλαγμένων αγροτικών προϊόντων όπως το ρύζι, τα όσπρια, οι πατάτες κ.λπ. Μέχρι το 2004 πάνω από 150.000 αγρότες εγκατέλειψαν τη γη τους και μετανάστευσαν στις πόλεις ενώ μέχρι το 2009 η περιοχή Chaco, όπου καλλιεργούταν η μεταλλαγμένη σόγια θύμιζε έρημο. Το 2013, η Monsanto προσπαθεί να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της Αργεντινής όπως η Cordoba αλλά οι περιβαλλοντικές οργανώσεις αντιδρούν έντονα. Παρόλο που πολιτικοί, αξιωματούχοι και δικαστές την υποστηρίζουν, η αντίδραση ήταν τόσο μεγάλη που εξανάγκασαν την κυβέρνηση να σταματήσει, έστω προσωρινά, τα σχέδια της Monsanto.
Στην Ινδία οι αγρότες μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στα όλο και αυξανόμενα έξοδα της αγροτικής παραγωγής τους, μιας και είναι υποχρεωμένοι αφενός να αγοράζουν συνεχώς τους σπόρους τους και τα χημικά που απαραίτητα τους συνοδεύουν, αφετέρου να πωλούν το προϊόν τους σύμφωνα με τις τιμές που ορίζει το χρηματιστήριο τροφίμων που βρίσκεται στο Σικάγο, οδηγούνται στην αυτοκτονία. Τα τελευταία 15 χρόνια 200.000 αγρότες έχουν αυτοκτονήσει. Γιατί , όπως καταγγέλλει η Ινδή ακτιβίστρια Βαντάνα Σίβα στον Γιώργο Αυγερόπουλο στο ντοκιμαντέρ του «Πεθαίνοντας στην Αφθονία»: «Η πείνα, που έχει γίνει μόνιμη και παγκόσμια, είναι ολοκληρωτικά δημιουργία του παγκόσμιου επισιτιστικού συστήματος, το οποίο δεν έχει δημιουργηθεί για να θρέφει τους λαούς του κόσμου, αλλά για να μεγιστοποιεί τα κέρδη της Μονσάντο, για το εμπόριο, για να πουλάνε παρασιτοκτόνα, φυτοκτόνα, λιπάσματα…».
TVXS.

Αλλάζει η ώρα την Κυριακή


Πότε καθιερώθηκε στην Ελλάδα η αλλαγή της ώρας και γιατί
Τα ξημερώματα της Κυριακής 26 Μαρτίου γυρίζουμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά, καθώς αλλάζει η ώρα σε θερινή. Ως εκ τούτου, οι δείκτες του ρολογιού στις 3.00 θα πρέπει να δείχνουν 4.00.
Ο θεσμός της θερινής ώρας καθιερώθηκε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας.
Έτσι, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου προστίθεται μία πλασματική ώρα στις κανονικές ώρες κάθε ωριαίας ατράκτου, η οποία αφαιρείται και πάλι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.
Με αυτό τον τρόπο, όταν υπάρχει θερινή ώρα, ο Ήλιος δύει μία ώρα αργότερα (σύμφωνα με τα διορθωμένα ρολόγια), οπότε ελαττώνεται και ο χρόνος που περνάει ανάμεσα στη δύση του Ήλιου και στην ώρα που πάμε για ύπνο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι άνθρωποι καταναλώνουν λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα για τις διάφορες δραστηριότητές τους.
Την ιδέα της θερινής ώρας για πρώτη φορά εισηγήθηκε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784, ενώ η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Αγγλία το 1916.
Κάπως έτσι, λοιπόν, την Κυριακή, η ημέρα δεν θα έχει διάρκεια 24 ωρών, αλλά 23, και η ώρα που θα «χαθεί» αύριο, θα προστεθεί την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, η οποία θα έχει διάρκεια 25 ωρών.
(Φωτογφαφία: AP Images/Charles Krupa)

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Μια Ελληνίδα στη Βόρεια Κορέα: Αλήθειες και ψέματα για τη χώρα του Κιμ...

Έχει στο βιογραφικό της σπουδές αρχαιολογίας, τέχνης και ιστορίας σε Ελλάδα και Γαλλία, διδακτορικό στην Αρχαιοβοτανική, θέση λέκτορα στα Πανεπιστήμια του Αιγαίου και του Περθ της Αυστραλίας καθώς και αξιόλογη ανθρωπιστική δράση. Επίσης δημοσιογραφεί.
Η Φραγκίσκα Μεγαλούδη έζησε στη Βόρεια Κορέα δύο χρόνια, το 2013 και το 2014. Δούλευε στο IRIN, στην Μπανγκόκ, στο δημοσιογραφικό πρακτορείο του ΟΗΕ. Ο πατέρας του γιου της ήταν ήδη στη Βόρεια Κορέα με τον ΟΗΕ, οπότε ήταν ευκαιρία, όπως λέει, να πάει κι αυτή με την οικογενειακή βίζα. Αρχικά δούλευε εξ αποστάσεως από το σπίτι στην ΠιονγκΓιανγκ, αλλά αργότερα βρήκε δουλειά ως σύμβουλος σε ανθρωπιστικά προγράμματα ΜΚΟ και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Αυτό της επέτρεπε να ταξιδεύει αρκετά και να βλέπει τη χώρα. Τη Βόρεια Κορέα των 25.000.000 ανθρώπων. Τη χώρα που τα δυτικά μμε έχουν «δαιμονοποιήσει» τόσο, όσο και «γελοιοποιήσει». Αυτός ήταν και ο λόγος που έγραψε το βιβλίο «Στη Χώρα των Κιμ – Δυο χρόνια στη Βόρεια Κορέα» (εκδόσεις Εντύποις). Να βοηθήσει στην κατανόηση αυτού του λαού, στη διάκριση αλήθειας και ψέμματος…
Η Φραγκίσκα Μεγαλούδη μιλάει στο Tvxs.gr για την εμπειρία της και αποδομεί τους μύθους
Η χώρα του Κιμ είναι τελικά μια χώρα φαινόμενο;
Φαινόμενο δεν θα την έλεγα, αν και αυτήν την εικόνα δίνουνε. Είναι μια χώρα διαφορετική από αυτό που νομίζουμε. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Δεν είναι ούτε ο σοσιαλιστικός παράδεισος, ούτε κορεάτικο Γκούλαγκ. Είναι μια χώρα που έχει κάποια προβλήματα, είναι χρόνια απομονωμένη. Είναι μια χώρα που υφίσταται και αντιμετωπίζει οικονομικές κυρώσεις από το 1990, οι οποίες την έχουνε «πνίξει». Κυρώσεις που αποσκοπούν στην αλλαγή του καθεστώτος και σε τίποτε περισσότερο από αυτό. Δεν έχουν καμία σχέση οι κυρώσεις με ανθρώπινα δικαιώματα, για παράδειγμα. Επίσης είναι μια χώρα με πολύ κακή δημοσιότητα και με φήμες, οι οποίες στο 80% δεν είναι αληθινές.
Οι κυρώσεις όμως επιβάλλονται και για το πυρηνικό πρόγραμμα που η χώρα συνεχίζει να αναπτύσσει…
Η χώρα επικαλείται ότι το έχει ανάγκη για ανάπτυξη για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας κι ως ένα βαθμό ισχύει. Επίσης για την στρατηγική της αποτροπής, με τη λογική ότι «εγώ δεν επιτίθεμαι, αλλά εσύ αν επιτεθείς θα πάθεις αυτό». Από την άλλη βέβαια, είμαι σίγουρη ότι εάν δεν είχαν πυρηνικά, θα είχαν την τύχη του Σαντάμ και του Καντάφι. Οι κυρώσεις δεν επηρεάζουν το πυρηνικό πρόγραμμα και δεν νομίζω ότι αποσκοπούν εκεί. Ελπίζουν ότι όσο «πνίγουν» το λαό, θα προκληθεί αναταραχή και αλλαγή καθεστώτος. Οι κυρώσεις είναι στην ουσία πολιτικές. Αδιαφορούν για τα πυρηνικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αν νοιάζονταν, δεν θα άφηναν τη Σαουδική Αραβία να έχει την έδρα του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
 
Όλα αυτά τα περίεργα, κάπως σουρεαλιστικά που βλέπουμε είναι πραγματικότητα; Οι υπερβολικοί θρήνοι και αλαλαγμοί για το θάνατο του ηγέτη τους, οι μεγαλειώδεις παρελάσεις, κ.λπ.
Ναι αλλά είναι κυρίως εκδηλώσεις της κουλτούρας και της παράδοσης τους. Ο θρήνος για παράδειγμα είναι ευρέως διαδεδομένος και χαρακτηριστικός στην κουλτούρα της Ασίας. Τα ίδια συνέβησαν τα τελευταία χρόνια, παρόμοιες εκδηλώσεις και θρήνοι υπήρξανε στο θάνατο του βασιλιά της Ταϋλάνδης και στη Νότια Κορέα όταν πέθανε ο πρόεδρός τους. Η εικόνα προς τα έξω είναι πολύ διαστρεβλωμένη. Όλα αυτά έχουν να κάνουν και με την παράδοση του κουμφουκιανισμού, η οποία επιτάσσει απόλυτη υπακοή και σεβασμό στους μεγαλύτερους, τους ανώτερους κ.λπ., αντιμετωπίζοντας την κοινωνία σαν μια μεγάλη οικογένεια.
Ξέρουν ότι είναι παγκόσμιο ανέκδοτο; Ότι ο κόσμος γελάει μαζί τους;
Η κακή δημοσιότητα ενάντια στον ηγέτη τους αλλά και συνολικά στην εικόνα τους είναι γνωστή εκεί πέρα και τους συσπειρώνει. Συσπειρώνεται ο λαός, βλέποντας οι έξω να είναι εναντίον του. Πολλοί έχουν την άποψη ότι πολλές δυτικές χώρες έχουν θέμα με την Βόρειο Κορέα κα τη μισούν.
Υπάρχουν πολλοί μύθοι, ειδήσεις που αποδεικνύονται fake;
Πολλοί. Όπως  η περίπτωση της «Πάρις Χίλτον της Βόρειας Κορέας», της Yeom ni Park η οποία πληρώνεται 20-40.000 δολάρια για κάθε τραγική ιστορία που θα πει, κι ας ήταν μόνο 8-9 ετων όταν έφυγε από τη χώρα. Υπάρχει κι ένα καταπληκτικό άρθρο της καθηγήτριας Song Ji Young, το In The Making of North Korean Defectors/activists που αναλύει πολύ καλά το θέμα αυτό.
Τον Ιούνιο του 2013, η διεθνής κοινότητα σοκαρίστηκε όταν έμαθε για την «εκτέλεση» της Hyon Song-wol, μιας διάσημης τραγουδίστριας από τη Βόρεια Κορέα. Η ιστορία αυτή τα είχε όλα: ταινίες πορνό στην Κίνα, παράνομους έρωτες, πάθη και ένα τραγικό θάνατο όταν η Ri Sol Jul, σύζυγος του βορειοκορεάτη ηγέτη, τυφλωμένη από τη ζήλια, απαίτησε από τον Kim να εκτελέσει την τραγουδίστρια. Την εποχή της «εκτέλεσης» ζούσα ακόμα στη Βόρεια Κορέα. Λίγο καιρό πριν, στις 8 Μαρτίου, η κυβέρνηση είχε καλέσει όλη τη διεθνή κοινότητα της Πιονγκ Γιανγκ, να παρακολουθήσουμε μια συναυλία με αφορμή τη Μέρα της Γυναίκας. Η Hyon Song -wol, τραγούδησε στην εκδήλωση και όπως όλοι μπορέσαμε να διαπιστώσουμε, ήταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Τρεις μήνες μετά, τα διεθνή μέσα αναφέρουν την εκτέλεση της. Για να γίνει η ιστορία ακόμα πιο πειστική, ένας υψηλός αξιωματούχος από τη Νότια Κορέα δηλώνει ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας του γνωρίζουν ότι η εκτέλεση συνέβη. Είχα δημόσια πει τότε, ότι η εκτέλεση δεν έγινε. Κανένας δημοσιογράφος δεν ανέφερε την εγκυμοσύνη της τραγουδίστριας –κάτι που θα ήταν πολύ δραματικό για να ξεφύγει από τα δημοσιογραφικά λαγωνικά. Ενα χρόνο αργότερα η τραγουδίστρια, εμφανίστηκε ζωντανή και υγιής στην κρατική τηλεόραση φορώντας περήφανη τα διακριτικά του υψηλόβαθμου στρατιωτικού.
Οταν ο Κιμ Γιονγκ Ουν, δεν εμφανίστηκε για 3 εβδομάδες στην κρατική τηλεόραση, λόγω προβλημάτων υγείας, τα διεθνή μέσα ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Ανάμεσα σε εκατοντάδες θεωρίες συνωμοσίας, τελικά επικράτησε αυτή που υποστήριζε ότι ο Kim αρρώστησε επειδή «τρώει πολύ ελβετικό τυρί». Μάλιστα τοBBC βρήκε πρόθυμους γιατρούς να κάνουν διάγνωση της ασθένειας μελετώντας τις εμφανίσεις του βορειοκορεάτη ηγέτη στην κρατική τηλεόραση. Το ένοχο τυρί ήταν το «εμενταλ» και η ιστορία έγινε ακόμα μια φορά viral.
Ποιες είναι οι πηγές, πως παράγονται και διοχετεύονται οι ειδήσεις στη Β. Κορέα;
Επίσημα υπάρχει ένα κανάλι, το κρατικό. Η πληροφόρηση είναι ελεγχόμενη. Έχουν όμως γνώση και εικόνα του έξω κόσμου. Εξάλλου είναι πολλοί οι Βορεοκορεάτες που διασχίζουν τα σύνορα λόγω εμπορίου, επίσης όσοι μένουν κοντά στα σύνορα με την Κίνα έχουν και τα κινέζικα δίκτυα.
Υπάρχουν εκεί διεθνή πρακτορεία ειδήσεων;
Ναι. Υπάρχει το αμερικανικό Associated Press, το γαλλικό Agence France Press, το κινεζικό Xinhua, το ρωσικό. Τεράστια πρακτορεία ειδήσεων που στέλνουν ανταποκρίσεις, φωτογραφίες, υλικό. Και πολύ καλές ανταποκρίσεις μάλιστα, τις διαβάζω, είναι πολύ ισορροπημένες για το τι συμβαίνει στη χώρα.
Και γιατί αυτό που παρουσιάζεται, η τελική εικόνα που φτάνει στον κοινό αποδέκτη, είναι μονοδιάστατη και γραφική;
Νομίζω ότι είναι πολιτική επιλογή. Όταν παίρνεις μια χώρα και την «απανθρωποποιείς», αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο αυτό, είναι πιο εύκολο μετά για την παγκόσμια κοινή γνώμη να δεχτεί και τις κυρώσεις εναντίον της χώρας, οι οποίες είναι άδικες. Νομίζω ότι όλα αυτά στην ουσία αποσκοπούν στο καθεστώς, αυτό τους ενοχλεί γιατί δεν μπορούν να το ελέγξουν. 
Γιατί είναι τόσο υποταγμένοι στην εξουσία του ηγέτη; Αλήθεια ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι όντως ένας στυγνός δικτάτορας, τόσο αυταρχικός και απολυταρχικός;
Ότι είναι απολυταρχικός είναι γεγονός. Ωστόσο είναι μια χώρα που δεν πέρασε, δεν έζησε τη δημοκρατία. Πέρασε από τη φεουδαρχία στην ιαπωνική κατοχή και μετά στο καθεστώς του παππού του Κιμ….Φυσικά δεν υπάρχει ελευθερία λόγου αλλά δεν είναι και μια χώρα που λες κάτι αντισυστημικό και πας φυλακή. είναι απλοϊκό να εστιάζουμε σε έναν παρανοϊκό κακό που απειλεί τον πλανήτη όταν στην περιοχή παίζεται ένα «χοντρό» γεωπολιτικό παιχνίδι όπου εμπλέκονται σε μεγάλο βαθμό οι ΗΠΑ καθώς επίσης η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία και βέβαια η Ν. Κορέα. 
Δεν υπάρχει κανένα αίτημα αλλαγής, ελευθερίας; Κάποιο κίνημα διαφορετικής σκέψης και δράσης;
Τουλάχιστον φανερά δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Αυτό έχει να κάνει και με την νοοτροπία, τον πολιτισμό και την ιστορία του λαού που είναι εντελώς διαφορετικά από της Ρουμανίας ή της Βουλγαρίας για παράδειγμα. Είναι ένας λαός ομογενής με έντονο εθνικιστικό αίσθημα, χωρίς παράδοση δημοκρατίας και συσπειρωμένος γύρω από τον ηγέτη του. Ότι σε αυτά έχουν παίξει το ρόλο τους και ο έλεγχος και η προπαγάνδα, σαφώς, αλλά δεν πρόκειται και για πλύση εγκεφάλου, όπως νομίζουμε. Είναι πολλοί οι παράγοντες. Όταν έχεις έναν λαό για χρόνια στη γωνία, αυτός συσπειρώνεται. Μελέτες καταδεικνύουν πως χώρες οι οποίες έχουν υποστεί κυρώσεις με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος, οι κυρώσεις είχαν τελικά αντίθετο αποτέλεσμα.
Τι τους γοητεύει και τι τους απωθεί από τον λεγόμενο αναπτυγμένο δυτικό κόσμο; Ονειρεύονται τον δυτικό καπιταλιστικό παράδεισο;
Δεν τους λείπουν τα υλικά αγαθά. Επίσης υπάρχει αναπτυγμένη ιδιωτική οικονομία, ιδιωτική πρωτοβουλία, αγορά, μάλιστα διαμορφώνονται και τάξεις. Παράλληλα όπως σε όλα τα σοσιαλιστικά καθεστώτα υπάρχει ένα μίνιμουμ επίπεδο παροχών για όλους. Νοσοκομειακή περίθαλψη για όλους και σχολεία για όλους. Είναι μια φτωχή χώρα, αλλά άστεγους δεν βλέπεις.
Είναι ένα σοσιαλιστικό κακέκτυπο ή ένας ιδιόμορφος κρατικός καπιταλισμός;
Βέβαια δεν υπάρχει ο καπιταλισμός που ξέρουμε στη Δύση. Αλλά από την άλλη, η ιδιωτική οικονομία είναι εξίσου ισχυρή πλέον. Μετά τον λιμό του '90, που οφειλόταν σε ένα συνδυασμό θεομηνιών, κακής σοδειάς, ύφεσης, λανθασμένων πολιτικών και κακοδιαχείρισης, άρχισαν να αναπτύσσονται οι αγορές, ο κόσμος έφτιαξε ένα δίχτυ ασφαλείας που δεν του πρόσφερε ο κρατικός τρόπος διανομής, κι έπειτα ο έλεγχος αυτής της ιδιωτικής οικονομίας δεν πέρασε ποτέ στα χέρια του κράτους. Έτσι. και ειδικά αυτή η κυβέρνηση, ανέχεται αυτές τις αγορές, ώστε να απορροφούνται και οι ενδεχόμενες κοινωνικές εντάσεις με κάποιον τρόπο. Δεν είναι λοιπόν ούτε σοσιαλιστικό κακέκτυπο, ούτε ιδιόμορφος κρατικός καπιταλισμός. Είναι μια χώρα σε μετάβαση.
Είναι ελεύθεροι να ερωτευθούν; Μεθούν, διασκεδάζουν, χαίρονται γενικά τη ζωή;
Είναι ένας λαός συντηρητικός αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με αυτό που παρουσιάζεται. Είναι πιστοί στις παραδόσεις τους. Οι γάμοι γίνονται με προξενιά, αλλά τα προξενιά δεν επιβάλλλονται. Η γυναίκα δηλαδή μπορεί να αρνηθεί. Γάμος γίνεται μόνο με τη συναίνεση των κοριτσιών. Δεν υπάρχουν γάμοι ανηλίκων, οι γυναίκες παντρεύονται γύρω στα 25 και σίγουρα αφότου τελειώσουν τις σπουδές. Επίσης δεν υπάρχει αναλφαβητισμός.Και βέβαια όλες οι γυναίκες εργάζονται και υπάρχει κρατική μέριμνα γι’ αυτό, με 25 περίπου χιλιάδες παιδικούς σταθμούς. Γενικότερα με τον τρόπο τους γλεντάνε φυσικά τη ζωή. Κάνουνε βόλτες, πικ νικ στα πάρκα, έχουνε τις γιορτές τους, τους αρέσει το καραόκε, είναι χαμογελαστοί. Το βιοτικό επίπεδο έχει ανέβει αισθητά, ειδικά στις πόλεις, υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος, περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με χόμπι ενώ βρίσκεις πια και εισαγόμενα αγαθά – ρούχα, τρόφιμα, καλλυντικά κ.λπ. - παρά το εμπάργκο. Για τους Βορειοκορεάτες είναι μεγάλη τους χαρά να μοιραστούν ένα φαγητό ή ένα ποτό μαζί σου.  Στην Πιονγκ Γιανγκ υπάρχουν πάρα πολλά εστιατόρια που τα βράδια είναι γεμάτα με κόσμο και δεν βρίσκεις εύκολα τραπέζι. Τον τελευταίο καιρό έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα το street food. Αγαπημένη ασχολία για τους Βορειοκορεάτες είναι και ο κινηματογράφος. Μέχρι και στο τελευταίο χωριό θα βρεις σινεμά. Εκεί παίζονται κυρίως βορειοκορεάτικες ταινίες, που συνήθως είναι είτε πατριωτικές είτε συναισθηματικές. 
Είναι όμορφη πόλη η ΠιονγκΓιανγκ; Σας άρεσε; Ζήσατε άνετα;
Πολύ. Έχει καθαρή ατμόσφαιρα, μεγάλα πεζοδρόμια, πολλά πάρκα, απέραντες παιδικές χαρές, το ποτάμι... Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος γιατί η χώρα δεν έχει εγκληματικότητα.
Θα μπορούσε να ζήσεις ένας δυτικός στη Βόρειο Κορέα;
Όχι δεν νομίζω. Το καθεστώς είναι απολυταρχικό με έντονα εθνικιστικά στοιχεία, κι αν δεν είσαι Βορειοκορεάτης είναι δύσκολο να υποταχθείς σε αυτό.