Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι: Ο άνθρωπος που «έζησε για αυτό που σκέφτηκε»

Της Κατερίνας Καραβία




Καθώς η ιστορία γράφεται από τους νικητές, πολλές μεγάλες προσωπικότητες αυτής, γράφονται με μικρά γράμματα κάπου στο περιθώριο. Όμως η αδιαμφισβήτητη λάμψη τους δεν πεθαίνει ποτέ, όπως αυτή του αναρχικοσυνδικαλιστή και επαναστάτη Ντουρούτι… «Έβλεπες στη μορφή του ότι είχε γεννηθεί για ήρωας» αναφέρει ο ιστορικός Χιου Τόμας. Ο Ντουρούτι ενσάρκωσε την ιδέα για την κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία και την υπηρέτησε μέχρι τον θάνατό του.

Συνδικαλιστική ταυτότητα Νο12
Γιος ενός εργάτη στους σιδηρόδρομους, που δήλωνε ελευθεριακός σοσιαλιστής, γεννημένος το 1896 στην Λεόν, ο Ντουρούτι στα 14 του κιόλας χρόνια παρατά το σχολείο και εργάζεται δίπλα στον πατέρα του ως μηχανικός. Εκεί έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με πολιτικές και επαναστατικές ιδέες. Το συνδικαλιστικό του όμως άστρο θα λάμψει λίγα χρόνια αργότερα, στην απεργία του 1917. Το συνδικάτο UGT οργανώνει απεργία διαρκείας στους σιδηροδρόμους. Η απεργία γρήγορα εξαπλώθηκε και στην υπόλοιπη Ιβηρική Χερσόνησο.
Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν άγρια καταστολή. Οι εργάτες των Αστούριων παρόλο που το συνδικάτο UGT είχε πιο μετριοπαθή θέση, συνεχίζουν την απεργία η οποία λήγει τραγικά. Εβδομήντα νεκροί, 500 τραυματίες και χιλιάδες συλληφθέντες. Πολλοί καταφέρνουν  να το σκάσουν προς την Γαλλία, ανάμεσά τους ο Ντουρούτι.
Από την Εξορία στον Αναρχισμό
Η απεργία και η άγρια και βάρβαρη καταστολή της είναι αυτή που πολλοί θεωρούν ότι σημάδεψε και έχτισε τις ιδέες και τον επαναστατικό του χαρακτήρα. Στην Γαλλία ο Ντουρούτι εξελίσσεται ιδεολογικά, έρχεται σε επαφή με άλλους αναρχικούς Ισπανούς φυγάδες. Το 1920 γυρίζει στην Ισπανία.
Ήταν ο απόηχος της Ρωσικής επανάστασης αυτός που ενθουσίασε τον Ντουρούτι. Η επανάσταση έπρεπε να αρχίσει και στην Ιβηρική Χερσόνησο, αλλά με τον δικό της τρόπο. Στις 7 Ιανουαρίου του 1921, ο νεαρός μηχανικός σιδηροδρόμων εγγράφονταν στους καταλόγους των μελών της αναρχοσυνδικαλιστικής Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας της Ισπανίας, της θρυλικής Confederacion Nacional del Trabajo (CNT).
Τα χρόνια της κυβερνητικής τρομοκρατίας και οι Solidarios
Η Ισπανία εκείνης της εποχής χαρακτηρίζονταν από μεγάλες ανισότητες. Οι πλειοψηφία ήταν αγρότες και εργάτες που δούλευαν υπό άθλιες συνθήκες με πενιχρό μισθό. Η γαιοκτήμονες, οι εργοστασιάρχες και οι κληρικοί ήταν αυτοί που άνηκαν στην υψηλή τάξη. Οι απεργίες ήταν πολύ συχνό φαινόμενο και συνήθως πνίγονταν στο αίμα. Ο αναρχισμός ήταν ευρεία διαδεδομένος ανάμεσα στους εργάτες ιδιαίτερα κάποιων περιοχών όπως η Βαρκελώνη, η Καταλονία, οι Αστούριες. Η τότε κυβέρνηση είχε κηρύξει τις απεργίες παράνομες και ηγέτες και φυσιογνωμίες του εργατικού κινήματος δολοφονούνταν και φυλακίζονταν. Η απάντηση των αναρχικών ήταν βία στην βία. Ο Ντουρούτι μαζί με τον σύντροφό του, εργάτη αρτοποιίας, Φρανσίσκο Ασκάσο, ιδρύουν την οργάνωση Los Solidarios.
Αποφασίζουν να δολοφονήσουν τον πρόεδρο της κυβέρνησης, σε απάντηση της δολοφονίας του προέδρου της CNT. Τους πρόλαβαν όμως κάποιοι άλλοι σύντροφοί τους – ο Ντάτο δολοφονήθηκε στη Μαδρίτη από αναρχικούς- κι υποχρεώθηκαν να αλλάξουν στόχο. Έτσι δολοφονούν το 1923, προς μεγάλη χαρά των επαναστατικών δυνάμεων, τον Καρδινάλιο Σολδεβίλα της Σαραγόσα, ένα ζάμπλουτο και καλοζωισμένο κληρικό, διεφθαρμένο, απάνθρωπο, ιδιοκτήτη χαρτοπαικτικών λεσχών, συνεργάτη της πιο άγριας και καταπιεστικής εργοδοσίας, μία φιγούρα μισητή όσο και ισχυρή.
Η δικτατορία Ριβέρα
Τα πράγματα για τους αναρχικούς συνδικαλιστές και όχι μόνο, γίνονται πολύ δύσκολα. Όσοι δεν καταφέρνουν να φύγουν από την Ισπανία δολοφονούνται, βασανίζονται, φυλακίζονται. Στόχος του δικτάτορα η εξάλειψη του εργατικού δυναμικού κινήματος. Ο Ντουρούτι φεύγει από την Ισπανία. Θα γυρίσει το 1931 όπου η δικτατορία θα πέσει. Μαζί με τον Ασκάσο είχε επικηρυχτεί σε τέσσερα κράτη σε Λατινική Αμερική και Ευρώπη, ενώ ήταν ανεπιθύμητος στα υπόλοιπα.
 Η αποτυχημένη εξέγερση του 1932
Η CNT-FAI (FAI- Federacion Anarchista Iberica το 1927) αριθμούσε ήδη πάνω από 1.000.000 εργάτες. Η εξέγερση των αναρχικών, των ελευθεριακών κομμουνιστών της FAI, σε συνεργασία με τους νέο-τροτσκιστές, το Γενάρη του 1932, έφερε τη μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ μιας ακόμη νέας εξουσίας, του Αθάνα, και των εργατών. Ο στρατός ανέλαβε την καταστολή κι ο Ντουρούτι με τον Ασκάσο ήταν μεταξύ των πρώτων συλληφθέντων. Εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν «προληπτικά» στην Ισπανική Γουινέα για τρεις μήνες. Επέστρεψαν στην Ισπανία την άνοιξη, αλλά το μάτι τής (και πάλι καινούριας) κυβέρνησης ήταν πάνω του συνεχώς. Ως το 1935 ο Ντουρούτι ζει σε καθεστώς συνεχούς παρακολούθησης, ενώ εργάζεται ως βιομηχανικός εργάτης σε υφαντουργείο της Βαρκελώνης. Περιορίζεται στα συνδικαλιστικά του καθήκοντα, παρενοχλείται διαρκώς από την αστυνομία.
Η κοινωνική επανάσταση του 1936
Στις εκλογές του 1936 οι Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές συγκροτούν το Λαϊκό Μέτωπο με σκοπό την νίκη έναντι της δεξιάς. Η CNT στο συνέδριό της αποφασίζει για πρώτη φορά να μην ακολουθήσει την γραμμή των προηγούμενων ετών για αποχή από τις κάλπες. Ο Ντουρούτι τοποθετείται: «Ο εργάτης που ψηφίζει και μετά κάθεται ήσυχα στο σπίτι του, είναι ένα αντεπαναστάτης. Το ίδιο και αυτός που δεν ψηφίζει. Αυτό το δίλημμα μπορεί να λυθεί μόνο στους δρόμους με τον ένοπλο αγώνα». Στις εκλογές το «Λαϊκό Μέτωπο» θριαμβεύει. Λίγους μήνες μετά η κοινωνική επανάσταση αρχίζει. Η άρχουσα τάξη μαζί με τον κλήρο προσπαθούν να προστατέψουν τα συμφέροντά τους.
Όμως η λαϊκή αντίδραση ήταν αδύνατο να ανατραπεί. Από τον Φλεβάρη ως το Ιούνη εκκλησίες καίγονται, κληρικοί σκοτώνονται, κομμούνες φτιάχνονται παντού, τα εργοστάσια καταλαμβάνονται, τα κτήματα περνούν στα χέρια των αγροτών. Η Βαρκελώνη είναι μια διαφορετική πόλη. Όλοι είναι ντυμένοι εργάτες με απλά ρούχα και όλοι είναι οργανωμένοι σε συνδικάτα. Οι σερβιτόροι απευθύνονται στους πελάτες σαν ίσο προς ίσο και όλοι οι άνθρωποι αποκαλούνται μεταξύ τους σύντροφοι. Έτσι κι αλλιώς η δημοκρατική κυβέρνηση στην Καταλονία είναι διακοσμητική, χωρίς ισχύ- η επανάσταση έχει πάρει το δρόμο της.
Η εξουσία ανήκει στους εργάτες, η απόλυτη δημοκρατία έχει αρχίσει να δίνει καρπούς, η Καταλονία ζει ένα όνειρο που ποτέ πριν, ποτέ μετά, σε καμία άλλη πατρίδα δεν έζησε κανείς. Πάνω από εννιά εκατομμύρια εργάτες κι αγρότες έζησαν, συμμετείχαν, εργάστηκαν στην μεγάλη ελευθεριακή επανάσταση, είτε στα εργοστάσια που οργανώθηκαν ελευθεριακά, είτε στα χωράφια. Ο Ιούλιος του 1936 είναι ο μήνας κατά τον οποίο το μεγάλο αντιλαϊκό μέτωπο στρατού, άρχουσας τάξης, ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, οργανώνεται υπό τον Φράνκο με σκοπό τη ανατροπή της κυβέρνησης και της αναστολής της επανάστασης.
Το τέλος
Σε σχέση με τα στρατεύματα του Φράνκο, οι Πολιτοφυλακές στις οποίες είχαν καταταχτεί χιλιάδες πολίτες ήταν ανοργάνωτες και χωρίς καλό οπλισμό. Ο πόλεμος τον Νοέμβριο είχε κριθεί. Ο Φράνκο είχε φτάσει έξω από την Μαδρίτη. Ο Ντουρούτι ξεκινά επίσης για την Μαδρίτη με 2.000 πολιτοφύλακες, που άνηκαν στην Ταξιαρχία Ντουρούτι. Στον δρόμο λέγεται ότι ακολουθούσαν πολίτες εθελοντές. Στις 20 Νοεμβρίου του 1936 και ενώ ο Ντουρούτι βγαίνει από το αμάξι του δέχεται μια σφαίρα πισώπλατα στο κεφάλι και ξεψυχά. «Δύο αλλαξιές, δύο πιστόλια, ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου κι ένα ζευγάρι κιάλια» Αυτή ήταν η περιουσία του όλη και όλη.
Τι σήμαινε «στρατηγός» Ντουρούτι; Ο ωραίος άνδρας, με το παιδικό γέλιο και τα πεντακάθαρα μάτια, ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή, δεν είχε ποτέ κανένα προνόμιο. Πολλοί στρατιώτες του είχαν περισσότερα από κείνον -αν λ.χ. υπήρχε έλλειψη στρωμάτων ύπνου, εκείνος θα ήταν μεταξύ αυτών που δεν είχαν – που ζούσε όπως υπαγόρευαν οι αρχές του και ονειρευόταν με τα μάτια ανοικτά ένα επαναστατικό σήμερα.
Πηγή: 3pointmagazine και το tvxs.

Σικάγο: Βίαιες διαδηλώσεις μετά τον θανάσιμο πυροβολισμό άνδρα από την αστυνομία [Βίντεο]

Βίαιες συγκρούσεις ξέσπασαν αργά το Σάββατο στην περιοχή Σάουθ Σάιντ του Σικάγο, όπου κατοικούν κυρίως Αφροαμερικάνοι, μετά το περιστατικό κατά το οποίο η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε έναν άνδρα, για τον οποίο υπήρχαν υποψίες ότι έφερε επάνω του πυροβόλο όπλο.


Η διαμαρτυρόμενη ομάδα κατοίκων φώναζε «δολοφόνοι», χρησιμοποιώντας προσβλητικούς χαρακτηρισμούς και αισχρολογίες, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Πέταξαν πέτρες, μπουκάλια και πήδησαν πάνω σε περιπολικά της αστυνομίας καθώς οι διαμαρτυρίες κλιμακώθηκαν κοντά στο σημείο του συμβάντος.
Αστυνομικοί με κλομπ συγκρούστηκαν με τους διαδηλωτές, με τις δύο πλευρές να ανταλλάσσουν ακόμα και μπουνιές, σύμφωνα με αναφορές στα μέσα ενημέρωσης και τα βίντεο που αναρτήθηκαν στο Twitter.
Σύμφωνα με αξιωματούχους, τρεις ή τέσσερις αστυνομικοί τραυματίστηκαν ελαφρά και ένα περιπολικό όχημα υπέστη ζημιές, ενώ συνελήφθησαν τέσσερις διαδηλωτές.
Δεν έχουν γίνει γνωστές άλλες λεπτομέρειες για το συμβάν του πυροβολισμού πέραν όσων αναφέρονται στην ανακοίνωση της αστυνομίας, σύμφωνα με την οποία, αστυνομικοί που πραγματοποιούσαν περιπολία πεζή είδαν έναν άνδρα «που έφερε τα χαρακτηριστικά ενός ενόπλου».
Ο Φρεντ Γουόκερ, επικεφαλής περιπολιών στην αστυνομία του Σικάγο, δήλωσε στους New York Times και άλλα μέσα ενημέρωσης, ότι οι αστυνομικοί είδαν να προεξέχει κάτι από το παντελόνι του άνδρα και θεώρησαν ότι πρόκειται για όπλο. Όταν τον προσέγγισαν, ο άνδρας προσπάθησε να διαφύγει, με τους αστυνομικούς να δηλώνουν ότι «πήγε να πιάσει το όπλο».
Η επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας του Σικάγο ανέφερε ότι «ακολούθησε ένοπλη αντιπαράθεση με αποτέλεσμα ένας αξιωματικός να χρησιμοποιήσει το όπλο του και να τραυματίσει θανάσιμα τον δράστη». Οι αρχές βρήκαν στο σημείο «ένα όπλο και δύο γεμιστήρες», προστίθεται στην ανακοίνωση.
Πλήθος ανθρώπων συγκεντρώθηκε μετά το περιστατικό και οι φήμες ότι ο άνδρας ήταν άοπλος προκάλεσε αντιδράσεις, δήλωσε εκπρόσωπος του αστυνομίας στη Chicago Tribune.
Protesters and officers clash at the scene of a @Chicago_Police involved shooting in the 2000 block of E 71st. Officers were involved in a confrontation with a man exhibiting characteristics of an armed person. He was shot and killed. A weapon was recovered. @cbschicago
Στις ΗΠΑ έχουν υπάρξει σειρά περιστατικών που αστυνομικοί σκότωσαν Αφροαμερικανούς προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, ωστόσο η αστυνομία δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα το όνομα και την ηλικία του άνδρα που πυροβολήθηκε, ούτε εάν πρόκειται για Αφροαμερικανό ή όχι.
Στον αστυνομικό που εμπλέκεται στο συμβάν ανατέθηκαν διοικητικά μόνο καθήκοντα, ενώ το περιστατικό διερευνάται, σύμφωνα με αξιωματούχους.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟΥΝΚΕΡ


Ο δεύτερος κοντινότερος εξωπλανήτης μας μοιάζει πολύ με τη Γη

Οι επιστήμονες έμειναν έκπληκτοι το περασμένο φθινόπωρο όταν ανακάλυψαν ότι ένας πλανήτης μοιάζει πολύ με τον δικό μας και βρίσκεται σε ένα ηλιακό σύστημα μόλις 11.000 έτη φωτός μακριά μας.
Θέλοντας να ανακαλύψουν περισσότερα στοιχεία για αυτόν τον πλανήτη, μια ομάδα ερευνητών, πολύ πρόσφατα κατόρθωσε να «ξεκλειδώσει» μερικά από τα μυστικά του. Ο λόγος για τον Ross 126 b, που δεν είναι μεν «δίδυμος αδελφός» της Γης αλλά έχει πράγματι πολλές ομοιότητες με αυτήν και δεν αποκλείεται να διαθέτει υγρό νερό στην επιφάνειά του.

Με βάση την ανάλυση των χημικών στοιχείων που υπάρχουν σε ένα άστρο οι αστροφυσικοί μπορούν να εκτιμήσουν τη σύσταση των βραχωδών πλανητών που περιφέρονται γύρω του. Για να δουν κατά πόσο ο μέχρι πρότινος άγνωστος γειτονικός μας εξωπλανήτης μοιάζει με τη γη, οι επιστήμονες αποφάσισαν να διερευνήσουν την αναλογία των στοιχείων στο μητρικό άστρο του, τον Ross 126.
Οι επιστήμονες με τις έρευνές τους επιβεβαίωσαν ότι ο Ross 126 b θα πρέπει να είναι βραχώδης, δεδομένο που προέκυψε από τη μελέτη της ακτίνας και της μάζας του. Ακόμη μελετήθηκε και το άστρο του εξωπλανήτη και η ποσότητα φωτός που δέχεται από αυτό, οπότε οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να έχει «εύκρατο κλίμα».

Τα όποια στοιχεία δείχνουν επομένως, ότι ο δεύτερος κοντινότερός μας βραχώδης εξωπλανήτης έχει αρκετές ομοιότητες με τη Γη και θα μπορούσε ενδεχομένως να γίνει κατοικήσιμος. «Αν και ο Ross 126 b δεν είναι ο… δίδυμος της γης κι ενώ ακόμη δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για τη γεωλογική δραστηριότητά του, κατορθώσαμε να επιβεβαιώσουμε ότι πρόκειται για έναν πλανήτη με εύκρατο κλίμα ο οποίος θα μπορούσε εν δυνάμει να έχει υγρό νερό στην επιφάνειά του» δηλώνουν οι ερευνητές.

Μπίλι δε Κιντ 1859 – 1881

Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:

Πιστολάς της Άγριας Δύσης, που πέρασε στη σφαίρα του θρύλου. Η σύντομη καριέρα του στην παρανομία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς αμερικανούς δημιουργούς από το χώρο της λογοτεχνίας, της μουσικής και του κινηματογράφου.

O Χένρι ΜακΚάρτι, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1859 στη Νέα Υόρκη, από γονείς ιρλανδικής καταγωγής. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και η οικογένεια μετακόμισε στο Νέο Μεξικό για αναζήτηση καλύτερη τύχης.
Το 1874 η μητέρα του πέθανε από φυματίωση και αποξενωμένος από τον πατριό του αποφάσισε να ζήσει μόνος σ’ ένα δωμάτιο, προσφέροντας εργασία στην ιδιοκτήτριά του για να πληρώνει το νοίκι του. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1875 άρχισε η σύντομη διαδρομή του στην παρανομία, καθώς συνελήφθη για κλοπή τροφίμων.
Δέκα μέρες αργότερα συνελήφθη εκ νέου για κλοπή ρούχων και δύο όπλων από ένα κινέζικο καθαριστήριο. Καταδικάσθηκε σε μικρή ποινή και φυλακίστηκε. Έμεινε μόνο δύο μέρες στη φυλακή, καθώς κατόρθωσε να αποδράσει από την καπνοδόχο.
Εγκατέλειψε το Νέο Μεξικό κι εγκαταστάθηκε στην Αριζόνα. Για τις αρχές ήταν όχι μόνο παράνομος, αλλά και ομοσπονδιακός φυγόδικος. Τον Αύγουστο του 1877 έκανε τον πρώτο του φόνο, σκοτώνοντας ένα σιδερά πάνω σε καυγά σ’ ένα σαλούν. Από τότε υιοθέτησε το ψευδώνυμο Γουίλιαμ Μπόνεϊ και αργότερα έγινε γνωστός ως Μπίλι Δε Κιντ (Billy the Kid) ή απλά «Δε Κιντ» (The Kid).
Κυνηγημένος από το νόμο, επέστρεψε στο Νέο Μεξικό, όπου πήρε μέρος στον αποκληθέντα «Πόλεμο της κομητείας Λίνκολν» (Lincoln County War). Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν δυο πλούσιοι Ιρλανδοί, o Τζέιμς Ντόλαν και ο Λόρενς Μέρφι, που μονοπωλούσαν το αγροτικό εμπόριο στην περιοχή, αμφισβήτησαν το δικαίωμα στον αγγλικής καταγωγής κτηνοτρόφο Τζον Τένσταλ ν’ ανοίξει μία ομοειδή επιχείρηση. Προσπάθησαν να τον εκφοβίσουν κι αυτός για να αμυνθεί προσέλαβε διάφορους πιστολάδες της περιοχής, ανάμεσά τους και τον Μπίλι Δε Κιντ. Η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο πλευρών έφθασε στα ύψη, όταν ο σερίφης Γουίλιαμ Μπρέιντι, που ήταν άνθρωπος των Ιρλανδών, σκότωσε σε ενέδρα τον Τένσταλ στις 18 Φεβρουαρίου 1878.
Ο Κιντ και οι άλλοι πιστολάδες ορκίστηκαν εκδίκηση για το θάνατο του αφεντικού τους και συνέπηξαν συμμορία με την ονομασία «The Regulators» («Οι Ρυθμιστές»). Στις 4 Απριλίου 1878 σκότωσαν τον σερίφη Μπρέιντι, τον βοηθό του κι ένα φίλο του. Ακολούθησαν αιματηρές συγκρούσεις των Regulators και της συμμορίας «Τhe House», που δούλευε για τους Ιρλανδούς, οι οποίες έληξαν τον Ιούλιο του 1878 με συμφωνία ειρήνης.
Ο Κιντ απέκτησε φήμη ως ένας από τους πιο επιδέξιους πιστολάδες της Άγριας Δύσης, αλλά ήταν και καταζητούμενος από τις αρχές για τέσσερις φόνους και κυρίως για το φόνο του σερίφη Μπρέιντι. Ο νέος κυβερνήτης του Νέου Μεξικού Λιου Γουάλας (ο συγγραφέας του «Μπεν Χουρ») αμνήστευσε όσους αναμίχθηκαν στον «Πόλεμο της κομητείας Λίνκολν», όχι όμως και τον Κιντ. Υποσχέθηκε, όμως, να εξετάσει την περίπτωσή του, αν κατέθετε εις βάρος ενός κατηγορουμένου για φόνο.
Ο Κιντ συμφώνησε και παραδόθηκε στις 21 Ιουνίου 1879. Κλείστηκε στη φυλακή, αλλά δεν είχε κανένα νέο για την πρόταση του κυβερνήτη. Τότε, αποφάσισε ότι ήταν μάταιος κόπος να παραμείνει στη φυλακή και απέδρασε στις 17 Ιουνίου 1879. Η επόμενη φορά που ακούστηκε το όνομά του ήταν στις 10 Ιανουαρίου 1880, όταν μπλέχτηκε σε καυγά σ’ ένα σαλούν στο Φορτ Σάμνερ του Νέου Μεξικού και σκότωσε ένα νεοφερμένο στην περιοχή, τον Τζο Γκραντ. Ο Κιντ ήταν γενικά ένας ευχάριστος και άνετος τύπος, όπως τον περιγράφουν, αλλά δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του.























Στις 2 Νοεμβρίου 1880 ο 30χρονος Πατ Γκάρετ εκλέχτηκε σερίφης της κομητείας Λίνκολν και το πρώτο του μέλημα ήταν να συλλάβει τον Κιντ, που είχε επικηρυχθεί από τον κυβερνήτη Γουάλας. Το κατόρθωσε στις 19 Δεκεμβρίου και στις 13 Απριλίου 1881 τον οδήγησε στο δικαστήριο, το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού.
Ο Κιντ δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του λέξη, καθώς στις 28 Απριλίου απέδρασε με περιπετειώδη τρόπο από τη φυλακή, που βρισκόταν στον πάνω όροφο του δικαστηρίου, σκοτώνοντας δύο βοηθούς του Γκάρετ.
Ο Γκάρετ εξοργίστηκε και αποφάσισε να τον αναζητήσει όπου γης και να τον αποτελειώσει. Το κατάφερε, τελικά, στις 14 Ιουλίου 1881 στο Φορτ Σάμνερ του Νέου Μεξικού, όταν τον εντόπισε στο σπίτι ενός φίλου του. Μπήκε κρυφά αργά το βράδυ στο σπίτι και τον βρήκε κοιμώμενο. Ξύπνησε από το θόρυβο και το μόνο που πρόλαβε να ψελλίσει στα ισπανικά ήταν «Ποιος είναι;». Ο Γκάρετ πυροβόλησε δύο φορές και τον άφησε άπνου.
Ο θάνατός του έγινε αμέσως θέμα στις ΗΠΑ. Συγγραφείς και δημοσιογράφοι κατηγόρησαν τον Γκάρετ ότι δολοφόνησε τον Κιντ, αφού θα μπορούσε εύκολα να τον συλλάβει στη θέση που βρισκόταν. Ο Γκάρετ για να υπερασπιστεί το όνομά του έγραψε το βιβλίο «The Authentic Life of Billy, the Kid», που είναι μία βιογραφία του διάσημου παράνομου.

Ο Μπίλι δε Κιντ στην Τέχνη

  • Η λαϊκή μούσα έπλασε το τραγούδι «Billy the Kid», που το έχουν ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, Γούντι Γκάθρι και ο Ράι Κούντερ.
  • Ο Τομ Πέτι έγραψε το τραγούδι «Billy the Kid» (1999) και ο Μπομπ Ντίλαν συνέθεσε το σάουντρακ της ταινίας του Σαμ Πέκινπα «Pat Garrett and Billy the Kid» («Η Μεγάλη Μονομαχία» στα ελληνικά, 1973), όπου περιέχεται το τραγούδι «Knockin’ on Heaven’s Door», μία από τις διαχρονικές επιτυχίες του αμερικανού τροβαδούρου.
  • Ο σπουδαίος αμερικανός συνθέτης Άαρον Κόπλαντ συνέθεσε το 1938 τη μουσική για το μπαλέτο «Billy the Kid», που θεωρείται το πρώτο μπαλέτο με αμερικάνικο θέμα.
  • Το 1962, ο Μπίλι δε Κιντ πρωταγωνίστησε σ’ ένα επεισόδιο του Λούκι Λουκ, που έγραψε και σχεδίασε το ντουέτο των Γκοσινί και Μόρις.
  • Το 1970, ο βραβευμένος με Μπούκερ καναδός συγγραφέας Μάικλ Οντάατζε («Ο Άγγλος Ασθενής») έγραψε την έμμετρη βιογραφία του Κιντ με τίτλο «The Collected Works of Billy the Kid: Left-handed Poems».

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

18 σιντριβάνια από όλον τον κόσμο αληθινά έργα τέχνης

Η αρχιτεκτονική είναι ένα συναρπαστικό είδος τέχνης. Οι αφοσιωμένοι και οραματιστές αρχιτέκτονες μπορούν να περάσουν ατέλειωτες ώρες, σχεδιάζοντας ασυνήθιστα κτίρια, καταπληκτικές γέφυρες και γλυπτά που κόβουν την ανάσα.
Ανάμεσα σε όλα τα αρχιτεκτονικά θαύματα που υπάρχουν στον κόσμο για να θαυμάσουμε, τα σιντριβάνια είναι ένα πολύ ξεχωριστό και εντυπωσιακό κομμάτι.
Το σιντριβάνι Καθρέπτης της Μεταμόρφωσης στην Αμερική
Το σιντριβάνι Τζούλια Πενρόουζ στο Κολοράντο της Αμερική
Το σιντριβάνι Υδάτινη βάρκα στην Ισπανία
Το σιντριβάνι Δύτες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Το σιντριβάνι του Μοντζουίκ στην Βαρκελώνη της Ισπανία
Το σιντριβάνι Αιωρούμενη βρύση στην Ισπανία
Το σιντριβάνι Σβαρόβσκι στην Αυστρία.
Το σιντριβάνι του πλούτου στην Σιγκαπούρη
Το σιντριβάνι 71 στην Αμερική
Το σιντριβάνι Ρουφήχτρα της Χάρυβδης στο Ηνωμένο Βασίλειο
Το σιντριβάνι των Εθνών της Ντίσνεϊ στην Αμερική
Τα σιντριβάνια του Ντουμπάι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Το σιντριβάνι Στραβίνσκι στην Γαλλία
Το σιντριβάνι ουράνιο τόξο της γέφυρας Μπάνπο στην Νότια Κορέα
Τα σιντριβάνια του 5 αστέρων ξενοδοχείου Μπελάζιο στο Λας Βέγκας των Η.Π.Α.
Το σιντριβάνι Ηφαίστειο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Το σιντριβάνι Γραφικής Εκτύπωσης στην Ιαπωνία
Ψηφιακό σιντριβάνι
(τρισδιάστατη απεικόνιση – προς κατασκευή)
Πηγή newside.gr