Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Ilan Shalif: Ποιος είναι ο 77χρονος Ισραηλινός αναρχικός που μάχεται κατά της κατοχής της Παλαιστίνης


Κάθε εβδομάδα συμμετέχει σε κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις και ακτιβιστικές δράσεις για τον τερματισμό των βομβαρδισμό και της κατοχής της Παλαιστίνης. Διαβάστε κείμενο του Ilan Shalif, μεταφρασμένο στα ελληνικά
O 77χρονος Ilan Shalif είναι Ισραηλινός, δηλώνει αναρχικός και κάθε εβδομάδα παίρνει μέρος στις διαδηλώσεις στο χωριό Bilín κοντά στη Ramallah. Στόχος του, ο τερματισμός των βομβαρδισμών και της κατοχής στα εδάφη της Παλαιστίνης.
Ο ίδιος έχει δημιουργήσει και το blog "ILAN AGAINST THE WALL" όπου και αναρτά τα κείμενα του ενώ συμμετέχει στην ομάδα Ισραηλινών, "Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος". Με τα γραπτά και την ακτιβιστική του δράση, προσπαθεί να δείξει πως υπάρχουν και συμπατριώτες του που είναι αντίθετοι με την πολιτική Νετανιάχου.

Διαβάστε το πιο πρόσφατο κείμενο του, μεταφρασμένο στα ελληνικά:

Η παρούσα αντιπαράθεση
Η παρούσα αντιπαράθεση μεταξύ του σιωνιστικού αποικιοκρατικού σχεδίου των εποίκων στην Παλαιστίνη και των ιθαγενών εργατών - Η κύρια αντιπαράθεση μεταξύ της ισραηλινής καπιταλιστικής άρχουσας ελίτ και της παλαιστινιακής εργατικής τάξης, η οποία συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό κατά τις τελευταίες εβδομάδες, αποτελεί μέρος των συνεχιζόμενων προσπαθειών του Ισραήλ να μεταφέρει τους Παλαιστίνιους έξω από την Παλαιστίνη, ή τουλάχιστον να τους πιέσει να το κάνουν οι ίδιοι με τη θέλησή τους.
Η κύρια αντιπαράθεση μεταξύ της ισραηλινής καπιταλιστικής άρχουσας ελίτ και της παλαιστινιακής εργατικής τάξης, η οποία συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό κατά τις τελευταίες εβδομάδες, αποτελεί μέρος των συνεχιζόμενων προσπαθειών του Ισραήλ να μεταφέρει τους Παλαιστίνιους έξω από την Παλαιστίνη, ή τουλάχιστον να τους πιέσει να το κάνουν οι ίδιοι με τη θέλησή τους.
Η πίεση αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σε εδάφη που βρίσκονται υπό την κατοχή των Παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ και πιο εντατικά στα κατεχόμενα εδάφη μετά τον πόλεμο του 1967 και εξακολουθούν να κρατούνται από τους Παλαιστινίους - κυρίως στις περιοχές που προσαρτήθηκαν στην Ιερουσαλήμ, στις χαρακτηριζόμενες ως περιοχές C της Δυτικής Όχθης και τις περιοχές που γειτνιάζουν με το διαχωριστικό τείχος της Λωρίδας της Γάζας.
Η τρέχουσα αντιπαράθεση
Ο λόγος για την έκρηξη της έντονης αντιπαράθεσης των τελευταίων εβδομάδων είναι η πρόσφατη εντατικοποίηση της διεθνούς πίεσης που ασκείται στο Ισραήλ για να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα εδάφη από τον πόλεμο του 1967. Οι περισσότερες από τις προσπάθειες αυτές καταβάλλονται για να αναδειχθεί αυτή η πίεση, και να ξεπεραστεί η συμβολή της πρόσφατης συμφωνίας μεταξύ άρχουσας ελίτ της Χαμάς της Δυτικής Όχθης (εν μέρει) και της άρχουσας ελίτ της Λωρίδας της Γάζας.
Πριν από χρόνια, προκειμένου να μειωθεί η πίεση ώστε το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης στον πόλεμο του 1967, το Ισραήλ προχώρησε, σε μερική εκκένωση των εποίκων του από τη Λωρίδα της Γάζας, μερική απόσυρση των δυνάμεών του από την περιοχή και μερικό τερματισμό της άμεσης κυριαρχίας του.
Ωστόσο, μετέτρεψε τη Λωρίδα της Γάζας σε ένα τεράστιο γκέτο, ελέγχοντας όλες τις προμήθειες που εισέρχονται και εξέρχονται από αυτή, καθώς και κάθε μετακίνηση των κατοίκων μέσα και έξω. Ως μέρος της στρατηγικής της εν μέρει «απελευθέρωσης» της Λωρίδας της Γάζας, το Ισραήλ απέφυγε να διασφαλίσει την ομαλή μεταφορά των αρμοδιοτήτων και την εσωτερική κυριαρχία της περιοχής προς την Παλαιστινιακή Αρχή. Αντίθετα ενεργοποίησε την ανάληψη των αρμοδιοτήτων αυτών από το αποσχιστικό φονταμενταλιστικό κίνημα της Χαμάς – το οποίο προωθεί εδώ και χρόνια το ίδιο το Ισραήλ στον ανταγωνισμό του με την παλαιστινιακή άρχουσα ελίτ, με την οποία είχε συνάψει τη Συμφωνία του Όσλο πριν από είκοσι χρόνια.
Ελέγχοντας τους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας και το καθεστώς της (και αποφεύγοντας να την καταστήσει εντελώς απαλλαγμένη από ισραηλινή ηγεμονία) είναι ένας τρόπος για την προστασία της κύριας προσπάθειας του Ισραήλ να διατηρήσει την κυριαρχία του στη Δυτική Όχθη.
Η επαναλαμβανόμενη εδώ και πολλά χρόνια άρνηση του Ισραήλ να υπογράψει μια συνθήκη μη επίθεσης (tahadia, ή κατάπαυση του πυρός) με την άρχουσα ελίτ της Χαμάς αποκάλυψε ένα σημαντικό μέρος ψεμάτων και δικαιολογιών για την «αδυναμία να επιτευχθεί συμφωνία με τη Χαμάς».
Όταν με την αλλαγή καθεστώτος στην Αίγυπτο ηττήθηκε η Μουσουλμανική Αδελφότητα, με την οποία είχε συμμαχήσει η Χαμάς, εντάθηκε αποφασιστικά η πολιορκία της Γάζας και οι αγωγοί τροφοδοσίας με πόρους και κονδύλια προς το καθεστώς της Χαμάς είχε σχεδόν χαθεί. Ως πράξη απελπισίας, η άρχουσα ελίτ της Χαμάς κατέληξε σε συμφωνία υπό όρους παράδοσης με την άρχουσα τάξη της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη (οι λεπτομέρειες της οποίας δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί). Με την κίνηση αυτή απειλήθηκε η ισραηλινή στρατηγική του διαίρει και βασίλευε που είχε επιβληθεί επί τόσα πολλά χρόνια και ήταν μέρος της αιτιολόγησης για την αποφυγή της σύναψης μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με την Παλαιστινιακή Αρχή και την αποχώρηση από την κατεχόμενη Δυτική Όχθη στον πόλεμο του 1967.
Για να διαταράξει αυτή τη συμφωνία παράδοσης και την ενότητα που διαφάνηκε μεταξύ των διασπασμένων κομματιών της παλαιστινιακής άρχουσας ελίτ, το Ισραήλ ξεκίνησε μια επίθεση κατά της Χαμάς, τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και τη Λωρίδα της Γάζας, με την ελπίδα να υποδαυλιστεί μια έντονη αντιπαράθεση από την οποία η Χαμάς θα εξέλθει αποχωρισμένη, αποδυναμωμένη και ενδοτική... Αλλά η κυβέρνηση της Αιγύπτου υπό την ηγεσία του στρατηγού Σίσι, που ήταν βασικά υπεύθυνος για το σταμάτημα της τροφοδοσίας της Λωρίδας της Γάζας όπου κυριαρχούσε η Χαμάς, αρνήθηκε να παίξει το ρόλο της λόγω της έχθρας της με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και το τμήμα εκείνο που ανήκει στη Χαμάς, και ανέτρεψε προσπάθεια αυτή.
Η αντιπαράθεση απέχει ακόμη πολύ από την όποια λύση
Υψηλά ιστάμενοι Ισραηλινοί παραδέχονται ότι θέλουν να συνεχιστεί η κυριαρχία της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Ωστόσο, η άμεση απόρριψη εκ μέρους του Ισραήλ των όρων της Χαμάς για την άμεση κατάπαυση του πυρός -χωρίς τερματισμό της κατοχής- είναι πειστικές αποδείξεις των πραγματικών κινήτρων πίσω από τις τρέχουσες επιθέσεις του Ισραήλ. Η ίδια η Χαμάς παραδέχεται δημοσίως ότι θα προχωρήσει σε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός διάρκειας πολλών χρόνων έστω και με μικρότερη ανεξαρτησία (και θα συμφωνήσει σε αυτό, εάν συνεχιστούν ακόμα και ελάχιστες προμήθειες προϊόντων και χρημάτων ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί). Ωστόσο, οι Αιγύπτιοι εξακολουθούν να αρνούνται «να παίξουν μπάλα».
Το Ισραήλ θα μπορούσε να παγιώσει την κυριαρχία της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας ανεξάρτητα τόσο από τη Παλαιστινιακή Αρχή της Δυτικής Όχθης όσο και την αιγυπτιακή συνεργασία.
Ωστόσο, οι θυσίες που ήδη γίνονται είναι τόσο μεγάλες και το πολιτικό κόστος και οι κίνδυνοι είναι τόσο μεγάλοι, ώστε το Ισραήλ προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για να καθυστερήσει την όποια συμφωνία, αυξάνοντας την πίεση προς την ελίτ της Χαμάς, και προσπαθώντας με μυστικές πολιτικές κινήσεις στα παρασκήνια να πιέσει την Αίγυπτο να ενδώσει λίγο, με την ελπίδα της επίτευξης μιας καλύτερης και φτηνότερης γι’ αυτό συμφωνίας.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη θέση των Ισραηλινών αναρχικών κομμουνιστών για τον παλαιστινιακό αγώνα, δείτε την άποψη της οργάνωσης Ahdut (Ενότητα) στοhttp://www.anarkismo.net/article/27019
*Η ισραηλινή εθνικοσοσιαλιστική ελίτ που έχει κυριαρχήσει στο σιωνιστικό αποικιοκρατικό σχέδιο στην Παλαιστίνη, ίδρυσε το κράτος του Ισραήλ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και λειτούργησε στην υπηρεσία τους. Μετά την ίδρυση του Ισραήλ, τέθηκε σε εφαρμογή η προώθηση της ισραηλινής καπιταλιστικής ελίτ. Αυτή η καπιταλιστική ελίτ –η οποία γαλουχήθηκε από την εθνικοσοσιαλιστική ελίτ στο εσωτερικό της οποίας η πρώτη είναι ενσωματωμένη στο πλαίσιο των παλαιότερων ελίτ που είναι μέρος του συνολικού καπιταλιστικού συστήματος-, είναι αυτή που ελέγχει το Ισραήλ τα τελευταία 37 χρόνια, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση το 1977.
Η ισραηλινή καπιταλιστική ελίτ συνεχίζει να εφαρμόζει το σιωνιστικό αποικιοκρατικό σχέδιο των εποίκων κάτι που της επιτρέπει να εκμεταλλεύεται τις εργαζόμενες μάζες του Ισραήλ και των κατεχόμενων από το 1967 (συμπεριλαμβανομένης και της Λωρίδας της Γάζας), ενώ λειτουργεί ως μικρός εταίρος του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος. Εκτός από τα παλαιστινιακά εδάφη που βρίσκονται υπό κατοχή και τις πιέσεις που ασκούνται στους Παλαιστινίους να φύγουν από εκεί, τα κατεχόμενα εδάφη προμηθεύουν φτηνούς μισθωτούς σκλάβους και χρησιμεύουν ως κατεχόμενες αγορές και προμηθευτές των φυσικών πόρων.

Από τοnews247.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου