Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Η ιστορία της Φόρμουλα 1

Οι αγώνες ράλι, που είχαν αρχίσει να αναπτύσσονται με γοργούς τη δεκαετία του '30, σαρώθηκαν από τη λαίλαπα του Β' Παγκοσμίου Πόλεμου, όπως και κάθε αθλητική δραστηριότητα στη γηραιά ήπειρο. Η Ευρώπη ήταν τότε η κυρίαρχη δύναμη στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, όπως συμβαίνει εν πολλοίς και σήμερα.
Με γοργούς ρυθμούς μετά το τέλος του πολέμου άρχισε να συζητείται στους κόλπους της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου (FIA) η διοργάνωση ενός ενιαίου πρωταθλήματος με κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Το νέο σχέδιο ονομάστηκε Formula A, όπου Φόρμουλα αναφέρεται σ' ένα σύνολο κανόνων, που πρέπει να τηρούνται από τις ομάδες, ενώ το Α (1 αργότερα) αναφέρεται στις προδιαγραφές των αυτοκινήτων που παίρνουν μέρος στο πρωτάθλημα.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1946 έγινε ο πρώτος δοκιμαστικός αγώνας Φόρμουλα 1 (Formula 1) στο Τορίνο, υπό την επωνυμία Βαλεντίνο Γκραν Πρι, με νικητή τον ιταλό Ακίλε Βάρτσι, που οδηγούσε μια Αλφα-Ρομέο 158 Αλφέτα. Τα αυτοκίνητα που πήραν μέρος στον αγώνα δεν διέφεραν και πολύ από τα αντίστοιχα της προπολεμικής εποχής. Το αυτοκίνητο του Βάρτσι στην πραγματικότητα είχε κατασκευαστεί τη δεκαετία του '30.
Στις 2 Οκτωβρίου 1947 η FIA παίρνει την οριστική απόφαση να διοργανώσει ένα αγώνα Φόρμουλα 1, αρχής γενομένης από το 1950. Ο πρώτος αγώνας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος διεξάγεται στις 13 Μαΐου 1950 στο Σίλβερστοουν, ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο της RAF. Νικητής είναι ο Τζιουζέπε Φαρίνα με Αλφα Ρομέο. Τα αυτοκίνητα είναι μεταλλικά, με τον κινητήρα εμπρός και τους τροχούς ακάλυπτους και έχουν μέγιστο κυβισμό τα 4500 κ.ε. για ατμοσφαιρικούς κινητήρες και 1500 κ.ε. για τους υπερτροφοδοτούμενους. Οι περισσότεροι αγώνες διαρκούν 500 χιλιόμετρα ή 5 ώρες και επιτρέπεται η αλλαγή οδηγών.
Το 1954 θεσπίζονται νέοι κανονισμοί, οι οποίοι θα ισχύσουν μέχρι το 1960. Ο μέγιστος κυβισμός καθορίζεται στα 2500 κ.ε. για τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες και τα 750 κ.ε. για του υπερσυμπιεζόμενους. Το 1958 καθιερώνεται η χρήση βενζίνης αντί των καυσίμων αλκοόλης και μειώνεται το μήκος των αγώνων από τα 500 χλμ. ή τρείς ώρες σε 300 χλμ. ή δύο ώρες. Τη δεκαετία του '50 κυριάρχησε ο αργεντίνος Χουάν Μανουέλ Φάνχιο, που κατέκτησε 5 πρωταθλήματα. Το 1958 καθιερώθηκε το πρωτάθλημα κατασκευαστών.
Η δεκαετία του '60 ανήκει στους αγγλοσάξονες οδηγούς και στις εταιρείες ΜπράμπαμΛότους καιΦεράρι. Αναμφισβήτητα, όμως, αυτοί που άλλαξαν την πορεία της Φόρμουλα 1 στη συγκεκριμένη δεκαετία ήταν η Λότους του Κόλιν Τσάπμαν και οι οδηγικές ικανότητες του Τζιμ Κλαρκ. Ο πρώτος παρουσιάζει το αυτοφερόμενο πλαίσιο, χαρίζοντας στον οδηγό του δύο παγκόσμια πρωταθλήματα. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα και οι σπόνσορες συμπληρώνουν την προσφορά της Λότους στο άθλημα.
Στις 4 Ιουνίου 1967 παρουσιάζεται στο ολλανδικό Γκραν Πρι ο κινητήρας V8 Cosworth, ο οποίος για τα επόμενα 16 χρόνια θα είναι ο κυρίαρχος. Ο μέγιστος κυβισμός καθορίζεται στο 1,5 λίτρο, που θα ισχύσει ως το 1965. Ένα χρόνο αργότερα ανεβαίνει στα 3,5 λίτρα και με μικρές εναλλαγές διαρκεί μέχρι και σήμερα.
Τη δεκαετία του '70, Λότους και Φεράρι μοιράζονται τα πρωταθλήματα κατασκευαστών, ενώ οι αγγλοσάξονες εξακολουθούν να κυριαρχούν στο πρωτάθλημα οδηγών. Ο αυστριακός Νίκι Λάουντα και ο βραζιλιάνος Φιτιπάλντι σπάνε τη μονοτονία με δύο και ένα τίτλο αντίστοιχα. Η Ρενό εισάγει το 1977 τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα και δύο χρόνια αργότερα θα κερδίσει τον πρώτο της αγώνα στη Γαλλία. Ferrari και BMW την αντιγράφουν και οι ημέρες του ατμοσφαιρικού κινητήρα είναι μετρημένες. Η σφηνοειδής Lotus 72, με τα ψυγεία στο πλάι, κάνει την πρώτη της εμφάνιση.
Τη δεκαετία του '80 κυριαρχούν οι ΜακΛάρεν και Γουίλιαμς, ενώ στους οδηγούς γάλλοι και βραζιλιάνοι κάνουν αισθητή την παρουσία τους. ΗΜπράμπαμ-BMW είναι το πρώτο τούρμπο αυτοκίνητο που κερδίζει το παγκόσμιο πρωτάθλημα (1983).
Το 1980 ξεσπά διαμάχη για τον έλεγχο των αγώνων Φόρμουλα 1, μεταξύ της FOCA (Ένωση των Κατασκευαστών Αυτοκινήτων της Φόρμουλα 1) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας. Οι κατασκευαστές με επικεφαλής τον πανούργο Μπέρνι Έκλεστον θα κερδίσουν τη μάχη και την εμπορική εκμετάλλευση της Φόρμουλα 1. Τo 1981 o Ρον Ντένις αναλαμβάνει τη ΜακΛάρεν και η ομάδα παρουσιάζει το πρώτο μονοθέσιο από ανθρακονήματα, σχεδιασμένο από τον Τζον Μπάρναρντ.
Το δυστύχημα του Άιρτον Σένα στην Ίμολα
Τη δεκαετία του '90 ο θάνατος τουΆιρτον Σένα στην Ίμολα (1994) σημάδεψε για πάντα τον κόσμο της Φόρμουλα 1. Είχε προλάβει να κατακτήσει τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και δυστυχώς κανένας δεν θα μάθει ποτέ πού μπορούσε να φτάσει. Τόσο ο θάνατος του βραζιλιάνου, άσου όσο και μια σειρά από μοιραία δυστυχήματα, ανάγκασαν τη FIA να πάρει αυστηρά μέτρα για την ασφάλεια των αγώνων.
Η Γουίλιαμς κυριάρχησε στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, ενώ από τηνΜπενετόν ανέτειλε το άστρο του γερμανού Μίκαελ Σουμάχερ, που κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα το 1994 και το 2000 έδωσε στη Φεράρι τον πρώτο της τίτλο στο πρωτάθλημα οδηγών, έπειτα από 21 χρόνια.
Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ανήκει στον Μίκαελ Σουμάχερ και τη Φεράρι. Ο γερμανός έσπασε το ρεκόρ του Χουάν Μανουέλ Φάνχιο (5 πρωταθλήματα), κατακτώντας 7 και βαδίζει φέτος για το 8ο. Ακόμη, κατέρριψε το ρεκόρ νικών που είχε ο Αλέν Προστ (51), έχοντας ξεπεράσει τις 90.
Από το 2010 ξεκίνησε η δυναστεία ενός άλλου Γερμανού, του Ζεμπάστιαν Φέτελ, ο οποίος κέρδισε τέσσερις συνεχόμενους τίτλους έως το 2013 και σε ηλικία μόλις 26 ετών απειλεί πολλά ρεκόρ στη Φόρμουλα 1. Τον βοήθησε σ’ αυτή του την προσπάθεια η αξιόπιστη ομάδα της Red Bull του πάμπλουτου αυστριακού ποτοποιού Ντίτριχ Μάτεσιτς, η οποία με τη σειρά της κατέκτησε ισάριθμους τίτλους στο πρωτάθλημα κατασκευαστών.
Η Φόρμουλα 1 είναι σήμερα μια ιδιαίτερα επικερδής επιχείρηση θεάματος, η οποία προσελκύει χιλιάδες θεατές στις πίστες και δισεκατομμύρια τηλεθεατές. Μα πάνω απ' όλα, παραμένει ένα πεδίο δοκιμών για την εξέλιξη και την ασφάλεια της αυτοκίνησης.

Πρωτάθλημα Οδηγών

ΈτοςΟδηγόςΟμάδα
1950Τζουζέπε ΦαρίναΆλφα Ρομέο
1951Χουάν Μανουέλ ΦάνχιοΆλφα Ρομέο
1952Αλμπέρτο ΑσκάριΦεράρι
1953Αλμπέρτο ΑσκάριΦεράρι
1954Χουάν Μανουέλ ΦάνχιοΜερτσέντες - Μαζεράτι
1955Χουάν Μανουέλ ΦάνχιοΜερτσέντες
1956Χουάν Μανουέλ ΦάνχιοΛάντσια - Μαζεράτι
1957Χουάν Μανουέλ ΦάνχιοΜαζεράτι
1958Μάικ ΧόθορνΦεράρι
1959Τζακ ΜπράμπαμΚούπερ - Κλάιμαξ
1960Τζακ ΜπράμπαμΚούπερ - Κλάιμαξ
1961Φιλ ΧιλΦεράρι
1962Γκράχαμ ΧιλBRM
1963Τζίμι ΚλαρκΛότους - Κλάιμαξ
1964Τζον ΣέρτιςΛότους - Κλάιμαξ
1965Τζίμι ΚλαρκΛότους - Κλάιμαξ
1966Τζακ ΜπράμπαμΜπράμπαμ - Ρέπκο
1967Ντένις ΧολμΜπράμπαμ - Ρέπκο
1968Γκράχαμ ΧιλΛότους - Φορντ
1969Τζάκι ΣτιούαρτΜατρά - Φορντ
1970Γιόχεν ΡιντΛότους - Φορντ
1971Τζάκι ΣτιούαρτΤάιρελ - Φορντ
1972Εμερσον ΦιτιπάλντιΛότους - Φορντ
1973Τζάκι ΣτιούαρτΤάιρελ - Φορντ
1974Εμερσον ΦιτιπάλντιΜακλάρεν - Φορντ
1975Νίκι ΛάουνταΦεράρι
1976Τζέιμς ΧαντΜακλάρεν - Φορντ
1977Νίκι ΛάουνταΦεράρι
1978Μάριο ΑντρέτιΛότους - Φορντ
1979Τζόντι ΣέκτερΦεράρι
1980Αλαν ΤζόουνςΓουΐλιαμς - Φορντ
1981Νέλσον ΠικέΜπράμπαμ - Φορντ
1982Κέκε ΡόσμπεργκΓουΐλιαμς - Φορντ
1983Νέλσον ΠικέΜπράμπαμ - BMW
1984Νίκι ΛάουνταΜακλάρεν - TAG
1985Αλέν ΠροστΜακλάρεν - TAG
1986Αλέν ΠροστΜακλάρεν - TAG
1987Νέλσον ΠικέΓουίλιαμς - Χόντα
1988Αϊρτον ΣέναΜακλάρεν - Χόντα
1989Αλέν ΠροστΜακλάρεν - Χόντα
1990Αϊρτον ΣέναΜακλάρεν - Χόντα
1991Αϊρτον ΣέναΜακλάρεν - Χόντα
1992Νάιτζελ ΜάνσελΓουΐλιαμς - Ρενό
1993Αλέν ΠροστΓουΐλιαμς - Ρενό
1994Μίκαελ ΣουμάχερΜπένετον - Φορντ
1995Μίκαελ ΣουμάχερΜπένετον - Ρενό
1996Ντέιμον ΧιλΓουΐλιαμς - Ρενό
1997Ζακ ΒιλνέβΓουΐλιαμς - Ρενό
1998Μίκα ΧάκινενΜακλάρεν - Μερτσέντες
1999Μίκα ΧάκινενΜακλάρεν - Μερτσέντες
2000Μίκαελ ΣουμάχερΦεράρι
2001Μίκαελ ΣουμάχερΦεράρι
2002Μίκαελ ΣουμάχερΦεράρι
2003Μίκαελ ΣουμάχερΦεράρι
2004Μίκαελ ΣουμάχερΦεράρι
2005Φερνάντο ΑλόνσοΡενό
2006Φερνάντο ΑλόνσοΡενό
2007Κίμι ΡαϊκόνενΦεράρι
2008Λιούις ΧάμιλτονΜακ Λάρεν - Μερτσέντες
2009Τζένσον ΜπάτονΜπρον - Μερτσέντες
2010Ζεμπάστιαν ΦέτελΡεντ Μπουλ - Ρενό
2011Ζεμπάστιαν ΦέτελΡεντ Μπουλ - Ρενό
2012Ζεμπάστιαν ΦέτελΡεντ Μπουλ - Ρενό
2013Ζεμπάστιαν ΦέτελΡεντ Μπουλ - Ρενό
2014Λιούις ΧάμιλτονΜερτσέντες

Πρωτάθλημα Κατασκευαστών

ΈτοςΟμάδα
1958Βάνγουολ
1959Κούπερ
1960Κούπερ
1961Φεράρι
1962BRM
1963Λότους
1964Φεράρι
1965Λότους
1966Μπράμπαμ
1967Μπράμπαμ
1968Λότους
1969Ματρά
1970Λότους
1971Τάιρελ
1972Λότους
1973Λότους
1974ΜακΛάρεν
1975Φεράρι
1976Φεράρι
1977Φεράρι
1978Λότους
1979Φεράρι
1980Γουίλιαμς
1981Γουίλιαμς
1982Φεράρι
1983Φεράρι
1984ΜακΛάρεν
1985ΜακΛάρεν
1986Γουίλιαμς
1987Γουίλιαμς
1988ΜακΛάρεν
1989ΜακΛάρεν
1990ΜακΛάρεν
1991ΜακΛάρεν
1992Γουίλιαμς
1993Γουίλιαμς
1994Γουίλιαμς
1995Μπένετον
1996Γουίλιαμς
1997Γουίλιαμς
1998ΜακΛάρεν
1999Φεράρι
2000Φεράρι
2001Φεράρι
2002Φεράρι
2003Φεράρι
2004Φεράρι
2005Ρενό
2006Ρενό
2007Φεράρι
2008Φεράρι
2009Μπρον
2010Ρεντ Μπουλ
2011Ρεντ Μπουλ
2012Ρεντ Μπουλ
2013Ρεντ Μπουλ
2014Μερτσέντες


Από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου